Rezonans magnetyczny miednicy – badanie, wskazania, przeciwwskazania, refundacja, cena
Michalina Mendyka

Rezonans magnetyczny miednicy – badanie, wskazania, przeciwwskazania, refundacja, cena

Rezonans magnetyczny miednicy mniejszej i większej można wykonać w procesie diagnostycznym dotyczącym dysfunkcji obszarów  układu pokarmowego i moczowo-płciowego. Jest to badanie, które nie jest pierwszym wyborem lekarzy specjalistów, stanowiąc dopełnienie lub potwierdzenie dla wyniku USG lub Tomografii komputerowej. MRI miednicy można wykonać zarówno z użyciem kontrastu, jak i bez czynnika cieniującego. Ile kosztuje rezonans miednicy, jak należy się przygotować do badania i które parametry krwi należy zbadać przed wykonaniem MRI? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

Rezonans magnetyczny (MR, MRI) miednicy jest badaniem bezbolesnym oraz bezpiecznym dla pacjenta. Służy do oceny oraz wykrywania patologii w obrębie pęcherza moczowego, dolnej części jelita grubego czy węzłów chłonnych. U kobiet ocenia się również jajniki, jajowody i macicę, natomiast u mężczyzn gruczoł krokowy (prostatę). Rezonans magnetyczny miednicy wykonuje się wówczas, kiedy wyniki innych badań obrazowych (USG lub tomografii komputerowej) są niejednoznaczne.

Co to jest rezonans magnetyczny miednicy?

Rezonans magnetyczny miednicy to badanie obrazowe polegające na użyciu pola magnetycznego w celu zobrazowania wielowymiarowych przekrojów miednicy większej oraz miednicy mniejszej. W ten sposób uzyskuje się obrazy z badanego obszaru w trzech płaszczyznach. Zdjęcia są oceniane przez radiologa, który analizuje obecność ewentualnych patologii, guzów lub innych schorzeń. Rezonans magnetyczny nie jest badaniem pierwszego wyboru, tzn. kierujący na badanie specjalista w przypadku podejrzenia nieprawidłowości w danym obszarze (organie, układzie) najpierw skieruje pacjenta na badanie USG lub TK, ze względu na łatwiejszy dostęp do tych metod diagnostycznych. Jeśli podczas oceny tych badań lekarz będzie miał wątpliwości co do właściwej diagnozy, wówczas chory zostanie skierowany na badanie MRI. Wadą rezonansu magnetycznego jest jego mała dostępność w porównaniu do pozostałych badań obrazowych – na badanie czeka się nawet do kilku miesięcy. Zaletą rezonansu jest jego wysoka czułość i uzyskanie bardzo dokładnych obrazów zarówno na nośnikach cyfrowych (płyta CD/DVD), jak i w formie kliszy.

Rezonans magnetyczny miednicy – wskazania do badania

Wskazania do wykonania badania rezonansu magnetycznego miednicy będą się różnić ze względu na płeć. U kobiet wykonanie MRI umożliwi m.in. wykrycie i ocenę stopnia złośliwości nowotworów: ginekologicznych, jelita i pęcherza moczowego, torbieli oraz ropni w obrębie m.in. jajników, endometrium oraz mięśniaków macicy lub jej wad rozwojowych. U mężczyzn diagnostyka obejmie m.in. ocenę i wykrycie guzów jelita grubego, prostaty, pęcherza, prącia lub moszny. U kobiet w ciąży w badaniu rezonansu możliwe jest również sprawdzenie, czy w obrębie łożyska oraz płodu nie występują nieprawidłowości. Jeśli u pacjenta występuje ból o nieznanej przyczynie, niepotwierdzonej w innych badaniach, również specjalista może skierować go na badanie MRI. Chory może być kierowany na badanie MR miednicy po wykonaniu biopsji, np. przy podejrzeniu raka prostaty.

Powiązane produkty

Rezonans magnetyczny miednicy – przeciwwskazania do badania

Przeciwwskazaniem bezwzględnym do wykonania rezonansu magnetycznego jest obecność metalowych ciał obcych w organizmie. Jeśli osoba badana posiada endoprotezę wykonaną z metalu, zobowiązana jest przynieść na badanie dokument zawierający informację o materiale, z którego jest ona wykonana. Badania ambulatoryjne, czyli takie, kiedy pacjent nie przebywa na oddziale szpitalnym i po wykonanym badaniu opuszcza placówkę, nie są wykonywane u pacjentów z rozrusznikiem serca, elektrycznymi implantami czy pompą insulinową. Osoby po operacjach chirurgicznych ze wszczepionymi klipsami naczyniowymi lub stentami mogą mieć wykonane badanie rezonansu magnetycznego po upływie 6 – 8 tygodni od zabiegu. Przeciwwskazaniem względnym będzie m.in. klaustrofobia (lęk przed przebywaniem w zamkniętym pomieszczeniu). Pacjent, który cierpi na klaustrofobię, może mieć wykonane badanie po zażyciu środków uspokajających przepisanych przez lekarza rodzinnego lub specjalistę.

U kobiet w ciąży wykonuje się badanie tylko w razie pilnej potrzeby i po konsultacji z ginekologiem. Nie zaleca się wykonywanie rezonansu u kobiet w I trymestrze ciąży.

Rezonans magnetyczny miednicy – przygotowanie i przebieg badania

Na badanie rezonansu magnetycznego miednicy pacjent powinien stawić się na czczo, czyli po upływie minimum 6 – 8 godzin od spożycia ostatniego posiłku i po wypróżnieniu. Dzień wcześniej (w zależności od zaleceń) chory powinien zażyć preparat o działaniu przeczyszczającym oraz drugi – pozwalający pozbyć się gazów z jelit, czyli lek na wzdęcia. Przed wejściem do pracowni obrazowej, osoba badana musi zdjąć wszystkie rzeczy zawierające metal (np. pasek, zegarek, biżuterię, monety). Po wejściu do pracowni pacjent kładzie się na stole, gdzie pracownik nakłada na badany obszar cewkę (element służący do odbierania sygnału), umieszcza mu na uszach słuchawki lub podaje stopery (wytłumią nieprzyjemny dźwięk aparatu) oraz wręcza do ręki sygnalizator (gumowa gruszka służąca do informowania personelu o niepokojących objawach, które mogą wystąpić w momencie wykonywania rezonansu). Badanie trwa od 40 do 70 minut i w tym czasie nie można się  także poruszyć. Jeżeli pacjent posiada poprzednie wyniki badań dotyczące obszaru miednicy, wskazane jest, aby zabrał je ze sobą.

Przygotowanie do badania zależy również od danego schorzenia i może się od siebie różnić, np. kobiety z podejrzeniem endometriozy mogą się przygotowywać w inny sposób niż mężczyzna z podejrzeniem raka prostaty.

Większość badań MR miednicy mniejszej będzie przeprowadzona z podaniem środka kontrastowego. Przeciwwskazaniem do jego podania jest zbyt wysoki poziom kreatyniny (średnio powyżej 1,3 mg/dl) lub zbyt niski poziom GFR (<30 ml/min/m2). Są to wskaźniki wydolności nerek, których wartość jest analizowana przed podaniem pacjentowi kontrastu. W przypadku chorób tarczycy chory nie musi przynosić wyniku TSH, ponieważ kontrast w MRI jest niejodowy, dzięki czemu nie wpływa na pracę tarczycy. Jeśli wyżej wymienione parametry są w normie, pacjentowi przed badaniem zostanie założone wkłucie dożylne. Po rezonansie z wykorzystaniem środka kontrastującego wskazane jest wypicie dużej liczby płynów, aby wraz z wydalanym moczem wypłukać środek cieniujący z organizmu.

Rezonans magnetyczny miednicy – najczęstsze pojęcia diagnostyczne

Radiolodzy opisujący badanie MRI miednicy, stosują specyficzny język medyczny, który nie zawsze jest zrozumiały dla pacjenta. Diagnoza radiologa, którą otrzyma pacjent, powinna zostać skonsultowana z lekarzem kierującym go na to badanie obrazowe. Rezonans miednicy mniejszej może pokazać m.in. ogniska endometriozy lub adenomiozy u kobiet, guzy badanych narządów lub przetoki. Jeśli w badanym narządzie występuje zmiana (np. nowotworowa), może być określona jako hiperintensywna, co oznacza, że na tle prawidłowych tkanek jest ona bardziej widoczna. Endometrioza to choroba związana z rozprzestrzenianiem się błony śluzowej macicy poza jej obszar. Pacjentka odczuwa wówczas bóle w okolicy macicy, zwłaszcza podczas menstruacji. Adenomioza jest pojęciem odwrotnym – śluzówka macicy znajduje się wewnątrz błony mięśniowej macicy. Przetoką określane jest patologiczne (niewłaściwe) połączenie się dwóch lub kilku organów. W opisie pojawią również pojęcia dotyczące zastosowanych sekwencji (metod badania) – np. obrazy T1-zależne lub T2-zależne. W przypadku diagnostyki prostaty może być użyta skala PIRADS (opisuje charakter zmian raka prostaty).

Rezonans magnetyczny miednicy – skierowanie, cena/refundacja badania

Badanie rezonansu można wykonać odpłatnie (gdy pacjent ma skierowanie z prywatnej wizyty u lekarza specjalisty/lekarza rodzinnego) lub bezpłatnie (w ramach powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego w szpitalach lub placówkach prywatnych posiadających umowę z NFZ). W przypadku badania refundowanego skierowanie jest wymagane. Cena rezonansu magnetycznego miednicy zależy od tego, czy badanie jest z kontrastem, a także od samej placówki, indywidualnie ustalającej tę wartość. MRI miednicy mniejszej kosztuje od 450 zł do 700 zł bez kontrastu, natomiast z kontrastem od 550 zł do 750 zł.

  1. H. Hricak i in., MRI of the Pelvis, United Kingdom 1991.
  2. B. Pruszyński i in., Radiologia: diagnostyka obrazowa RTG, TK, USG i MR, Warszawa 2014.
  3. M. Elmaoglu i in., Rezonans magnetyczny: podstawy fizyczne, obrazowanie, ułożenie pacjenta, protokoły, Warszawa 2015.
  4. J. Walecki i in., Zastosowanie rezonansu magnetycznego w diagnostyce chorób miednicy kobiety, „Nowa Medycyna” nr 5, 2000.
  5. Krajowe Centrum Ochrony Radiologicznej w Ochronie Zdrowia, Wytyczne dla lekarzy kierujących na badania obrazowe, Łódź 2015.

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • APTT – czas kaolinowo-kefalinowy, normy i wskazania. Kiedy należy wykonać badanie?

    APTT to jeden z parametrów krwi, którego oznaczenie jest bardzo ważne w ocenie stopnia krzepliwości krwi pacjenta, u którego planowana jest operacja chirurgiczna lub który jest leczony z powodu chorób natury zakrzepowo-zatorowej. Niezwykle istotnym czynnikiem wpływającym na czas częściowej tromboplastyny po aktywacji mogą być choroby wątroby lub zaburzenia ilości witaminy K w organizmie. Jak wygląda badanie APTT, czy jest refundowane i jak się do niego przygotować?

  • Klirens kreatyniny (GFR) – badanie, normy, wskazania

    GFR to parametr służący do oceny wydolności pracy nerek. Bez aktualnego wyniku badania wskaźnika czynności nerek nie możemy również wykonać obrazowych badań diagnostycznych, w których niezbędne jest zastosowanie kontrastu (np. RTG), dla lepszego uwidocznienia oznaczanych struktur. Ponadto klirens kreatyniny jest niezbędnym miernikiem wydolności nerek w trakcie ich terapii. Dzięki niemu możliwa jest ocena skuteczności leczenia nefrologicznego i ewentualna konieczność zastosowania poważniejszych kroków terapeutycznych, jak chociażby wdrożenia leczenia nerkozastępczego. Kto może skierować nas na badanie GFR, ile kosztuje i jak się do niego przygotować? Odpowiadamy w niniejszym artykule.

  • D-dimery – wskazania, normy, podwyższone. Poziom d-dimerów a zakrzepica

    Badanie d-dimerów we krwi jest jednym z głównych parametrów wykorzystywanych w diagnostyce chorób zakrzepowych takich jak zakrzepica żył głębokich dolnych czy zatorowość płucna. Skrzepy krwi znajdujące się w naczyniach krwionośnych mogą zamknąć światło tych przewodów i doprowadzić w ten sposób do bardzo poważnych komplikacji zdrowotnych. Wyróżnia się cztery podstawowe metody oznaczania stężenia d-dimerów we krwi (metoda lateksowa, immunoenzymatyczna, aglutynacji pełnej krwi i wykorzystująca przeciwciała znakowane technetem). Kiedy wykonać badanie, ile kosztuje oznaczenie stężenia d-dimerów, jak się do niego przygotować? Odpowiadamy w niniejszym artykule.

  • Cholesterol HDL – badanie, normy. Co oznacza obniżony poziom „dobrego cholesterolu”?

    Badanie poziomu cholesterolu HDL jest jednym z głównych oznaczeń zlecanych osobom, u których ryzyko wystąpienia chorób sercowo-naczyniowych jest wysokie. Pacjenci chorujący na cukrzycę, po przebytym zawale serca, palacze oraz kobiety przyjmujące hormonalną terapię antykoncepcyjną, beta-blokery lub retinoidy powinni częściej oznaczać poziom dobrego cholesterolu i jego stosunek do LDL. Badaniami dodatkowymi, które zaleca się wykonać przy oznaczeniu HDL, są stężenia cholesterolu całkowitego, LDL i trójglicerydów. Jak należy się przygotować do oznaczenia poziomu HDL? Ile kosztuje badanie? Czy może być refundowane? Czy aby zbadać poziom cholesterolu HDL, trzeba być na czczo? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Erytropoetyna (EPO) – badanie, normy, interpretacja wyników

    Badanie erytropoetyny (EPO) jest wskazane podczas prowadzenia procesu diagnostycznego chorób krwi i nerek. Dzięki analizie poziomu erytropoetyny możliwe jest kontrolowanie odpowiedzi na wdrożone leczenie anemii, nadkrwistości i niedokrwistości. Wysoki poziom EPO jest charakterystyczny dla sportowców, którzy swoje treningi odbywają w terenach górskich, ale także, co ciekawe, dla osób palących papierosy. Badanie poziomu erytropoetyny często towarzyszy analizie morfologii krwi i hematokrytowi. Jaka jest norma EPO we krwi, czy do badania erytropoetyny należy zgłosić się na czczo i czy stosowanie EPO przez sportowców jest równoznaczne ze stosowaniem dopingu? Na te i inne pytania odpowiedzi znajdują się w niniejszym artykule.

  • Cholesterol LDL – badanie, normy, podwyższony. Jak obniżyć zbyt wysoki poziom „złego cholesterolu”?

    Badanie poziomu cholesterolu LDL jest jednym z elementów tzw. lipidogramu, który zaleca się wykonywać minimum raz do roku, w ramach badań profilaktycznych. Przeprowadzenie tego oznaczenia ma na celu potwierdzenie wydolności lub dysfunkcji pracy wątroby. Na zaburzenia ilości „złego cholesterolu” wpływa szereg czynników, które są związane głównie z dietą i stylem życia. Jak wygląda badanie, jakie są normy cholesterolu LDL, ile kosztuje oznaczenie i czy na pobranie krwi trzeba być na czczo? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Cholesterol całkowity – badanie, norma i interpretacja wyników

    Badanie poziomu cholesterolu całkowitego to jedno z podstawowych badań, które ocenia ogólny poziom cholesterolu we krwi. Cholesterol całkowity to suma cholesterolu LDL (lipoproteiny o niskiej gęstości), cholesterolu HDL (lipoproteiny o wysokiej gęstości) oraz cholesterolu VLDL (lipoproteiny o bardzo niskiej gęstości).

  • Lipidogram (profil lipidowy). Badanie, normy, przygotowanie

    Lipidy, czyli tłuszcze, to najważniejsze źródło energii w diecie człowieka. Jako składniki błon komórkowych i rozpuszczalniki niektórych substancji, np. witamin i hormonów, pełnią kluczową rolę w utrzymaniu równowagi ludzkiego organizmu. Zaburzenia lipidowe występujące u pacjentów z nadwagą, otyłością lub obciążonym wywiadem rodzinnym mogą skutkować schorzeniami układu krwionośnego i sercowo-naczyniowego oraz podwyższać ryzyko udaru mózgu.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij