Rezonans magnetyczny miednicy – badanie, wskazania, przeciwwskazania, refundacja, cena - portal DOZ.pl
Rezonans magnetyczny miednicy – badanie, wskazania, przeciwwskazania, refundacja, cena
Michalina Mendyka

Rezonans magnetyczny miednicy – badanie, wskazania, przeciwwskazania, refundacja, cena

Rezonans magnetyczny miednicy mniejszej i większej można wykonać w procesie diagnostycznym dotyczącym dysfunkcji obszarów  układu pokarmowego i moczowo-płciowego. Jest to badanie, które nie jest pierwszym wyborem lekarzy specjalistów, stanowiąc dopełnienie lub potwierdzenie dla wyniku USG lub Tomografii komputerowej. MRI miednicy można wykonać zarówno z użyciem kontrastu, jak i bez czynnika cieniującego. Ile kosztuje rezonans miednicy, jak należy się przygotować do badania i które parametry krwi należy zbadać przed wykonaniem MRI? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

Co to jest rezonans magnetyczny miednicy?

Rezonans magnetyczny miednicy to badanie obrazowe polegające na użyciu pola magnetycznego w celu zobrazowania wielowymiarowych przekrojów miednicy większej oraz miednicy mniejszej. W ten sposób uzyskuje się obrazy z badanego obszaru w trzech płaszczyznach. Zdjęcia są oceniane przez radiologa, który analizuje obecność ewentualnych patologii, guzów lub innych schorzeń. Rezonans magnetyczny nie jest badaniem pierwszego wyboru, tzn. kierujący na badanie specjalista w przypadku podejrzenia nieprawidłowości w danym obszarze (organie, układzie) najpierw skieruje pacjenta na badanie USG lub TK, ze względu na łatwiejszy dostęp do tych metod diagnostycznych. Jeśli podczas oceny tych badań lekarz będzie miał wątpliwości co do właściwej diagnozy, wówczas chory zostanie skierowany na badanie MRI. Wadą rezonansu magnetycznego jest jego mała dostępność w porównaniu do pozostałych badań obrazowych – na badanie czeka się nawet do kilku miesięcy. Zaletą rezonansu jest jego wysoka czułość i uzyskanie bardzo dokładnych obrazów zarówno na nośnikach cyfrowych (płyta CD/DVD), jak i w formie kliszy.

Rezonans magnetyczny miednicy – wskazania do badania

Wskazania do wykonania badania rezonansu magnetycznego miednicy będą się różnić ze względu na płeć. U kobiet wykonanie MRI umożliwi m.in. wykrycie i ocenę stopnia złośliwości nowotworów: ginekologicznych, jelita i pęcherza moczowego, torbieli oraz ropni w obrębie m.in. jajników, endometrium oraz mięśniaków macicy lub jej wad rozwojowych. U mężczyzn diagnostyka obejmie m.in. ocenę i wykrycie guzów jelita grubego, prostaty, pęcherza, prącia lub moszny. U kobiet w ciąży w badaniu rezonansu możliwe jest również sprawdzenie, czy w obrębie łożyska oraz płodu nie występują nieprawidłowości. Jeśli u pacjenta występuje ból o nieznanej przyczynie, niepotwierdzonej w innych badaniach, również specjalista może skierować go na badanie MRI. Chory może być kierowany na badanie MR miednicy po wykonaniu biopsji, np. przy podejrzeniu raka prostaty.

Polecane dla Ciebie

Rezonans magnetyczny miednicy – przeciwwskazania do badania

Przeciwwskazaniem bezwzględnym do wykonania rezonansu magnetycznego jest obecność metalowych ciał obcych w organizmie. Jeśli osoba badana posiada endoprotezę wykonaną z metalu, zobowiązana jest przynieść na badanie dokument zawierający informację o materiale, z którego jest ona wykonana. Badania ambulatoryjne, czyli takie, kiedy pacjent nie przebywa na oddziale szpitalnym i po wykonanym badaniu opuszcza placówkę, nie są wykonywane u pacjentów z rozrusznikiem serca, elektrycznymi implantami czy pompą insulinową. Osoby po operacjach chirurgicznych ze wszczepionymi klipsami naczyniowymi lub stentami mogą mieć wykonane badanie rezonansu magnetycznego po upływie 6 – 8 tygodni od zabiegu. Przeciwwskazaniem względnym będzie m.in. klaustrofobia (lęk przed przebywaniem w zamkniętym pomieszczeniu). Pacjent, który cierpi na klaustrofobię, może mieć wykonane badanie po zażyciu środków uspokajających przepisanych przez lekarza rodzinnego lub specjalistę.

U kobiet w ciąży wykonuje się badanie tylko w razie pilnej potrzeby i po konsultacji z ginekologiem. Nie zaleca się wykonywanie rezonansu u kobiet w I trymestrze ciąży.

Rezonans magnetyczny miednicy – przygotowanie i przebieg badania

Na badanie rezonansu magnetycznego miednicy pacjent powinien stawić się na czczo, czyli po upływie minimum 6 – 8 godzin od spożycia ostatniego posiłku i po wypróżnieniu. Dzień wcześniej (w zależności od zaleceń) chory powinien zażyć preparat o działaniu przeczyszczającym oraz drugi – pozwalający pozbyć się gazów z jelit, czyli lek na wzdęcia. Przed wejściem do pracowni obrazowej, osoba badana musi zdjąć wszystkie rzeczy zawierające metal (np. pasek, zegarek, biżuterię, monety). Po wejściu do pracowni pacjent kładzie się na stole, gdzie pracownik nakłada na badany obszar cewkę (element służący do odbierania sygnału), umieszcza mu na uszach słuchawki lub podaje stopery (wytłumią nieprzyjemny dźwięk aparatu) oraz wręcza do ręki sygnalizator (gumowa gruszka służąca do informowania personelu o niepokojących objawach, które mogą wystąpić w momencie wykonywania rezonansu). Badanie trwa od 40 do 70 minut i w tym czasie nie można się  także poruszyć. Jeżeli pacjent posiada poprzednie wyniki badań dotyczące obszaru miednicy, wskazane jest, aby zabrał je ze sobą.

Przygotowanie do badania zależy również od danego schorzenia i może się od siebie różnić, np. kobiety z podejrzeniem endometriozy mogą się przygotowywać w inny sposób niż mężczyzna z podejrzeniem raka prostaty.

Większość badań MR miednicy mniejszej będzie przeprowadzona z podaniem środka kontrastowego. Przeciwwskazaniem do jego podania jest zbyt wysoki poziom kreatyniny (średnio powyżej 1,3 mg/dl) lub zbyt niski poziom GFR (<30 ml/min/m2). Są to wskaźniki wydolności nerek, których wartość jest analizowana przed podaniem pacjentowi kontrastu. W przypadku chorób tarczycy chory nie musi przynosić wyniku TSH, ponieważ kontrast w MRI jest niejodowy, dzięki czemu nie wpływa na pracę tarczycy. Jeśli wyżej wymienione parametry są w normie, pacjentowi przed badaniem zostanie założone wkłucie dożylne. Po rezonansie z wykorzystaniem środka kontrastującego wskazane jest wypicie dużej liczby płynów, aby wraz z wydalanym moczem wypłukać środek cieniujący z organizmu.

Rezonans magnetyczny miednicy – najczęstsze pojęcia diagnostyczne

Radiolodzy opisujący badanie MRI miednicy, stosują specyficzny język medyczny, który nie zawsze jest zrozumiały dla pacjenta. Diagnoza radiologa, którą otrzyma pacjent, powinna zostać skonsultowana z lekarzem kierującym go na to badanie obrazowe. Rezonans miednicy mniejszej może pokazać m.in. ogniska endometriozy lub adenomiozy u kobiet, guzy badanych narządów lub przetoki. Jeśli w badanym narządzie występuje zmiana (np. nowotworowa), może być określona jako hiperintensywna, co oznacza, że na tle prawidłowych tkanek jest ona bardziej widoczna. Endometrioza to choroba związana z rozprzestrzenianiem się błony śluzowej macicy poza jej obszar. Pacjentka odczuwa wówczas bóle w okolicy macicy, zwłaszcza podczas menstruacji. Adenomioza jest pojęciem odwrotnym – śluzówka macicy znajduje się wewnątrz błony mięśniowej macicy. Przetoką określane jest patologiczne (niewłaściwe) połączenie się dwóch lub kilku organów. W opisie pojawią również pojęcia dotyczące zastosowanych sekwencji (metod badania) – np. obrazy T1-zależne lub T2-zależne. W przypadku diagnostyki prostaty może być użyta skala PIRADS (opisuje charakter zmian raka prostaty).

Rezonans magnetyczny miednicy – skierowanie, cena/refundacja badania

Badanie rezonansu można wykonać odpłatnie (gdy pacjent ma skierowanie z prywatnej wizyty u lekarza specjalisty/lekarza rodzinnego) lub bezpłatnie (w ramach powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego w szpitalach lub placówkach prywatnych posiadających umowę z NFZ). W przypadku badania refundowanego skierowanie jest wymagane. Cena rezonansu magnetycznego miednicy zależy od tego, czy badanie jest z kontrastem, a także od samej placówki, indywidualnie ustalającej tę wartość. MRI miednicy mniejszej kosztuje od 450 zł do 700 zł bez kontrastu, natomiast z kontrastem od 550 zł do 750 zł.

  1. H. Hricak i in., MRI of the Pelvis, United Kingdom 1991.
  2. B. Pruszyński i in., Radiologia: diagnostyka obrazowa RTG, TK, USG i MR, Warszawa 2014.
  3. M. Elmaoglu i in., Rezonans magnetyczny: podstawy fizyczne, obrazowanie, ułożenie pacjenta, protokoły, Warszawa 2015.
  4. J. Walecki i in., Zastosowanie rezonansu magnetycznego w diagnostyce chorób miednicy kobiety, „Nowa Medycyna” nr 5, 2000.
  5. Krajowe Centrum Ochrony Radiologicznej w Ochronie Zdrowia, Wytyczne dla lekarzy kierujących na badania obrazowe, Łódź 2015.

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Badanie kału – pasożyty, krew utajona, resztki pokarmowe. Jak pobrać kał do badania?

    Badanie kału jest jednym z podstawowych narzędzi oceny kondycji układu pokarmowego. Pozwala zdiagnozować zarówno niegroźne schorzenia, jak i rozwijające się stany nowotworowe tego obszaru. W zależności od rodzaju badania, które ma zostać wykonane, zaleca się inny sposób pobrania materiału, jego ilości i czas przechowywania próbki. Jak właściwie pobrać kał do badania, ile kosztują testy na obecność patogenów, niestrawionych resztek pokarmowych i krwi utajonej w stolcu? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule. 

  • Wysoki poziom prolaktyny w wyniku badania krwi

    Hiperprolaktynemia jest jednym z objawów guza przysadki (łac. prolactinoma), chorób podwzgórza, zaburzeń funkcji gruczołu tarczycowego (np. niewyrównania niedoczynność tarczycy), niewydolności nerek, ale także ciąży. Objawami, które powinny skłonić pacjenta do zbadania poziomu PRL, są zaburzenia miesiączkowania, trudności z zajściem w ciążę, mlekotok, uderzenia gorąca, trądzik lub zauważalnie obniżone libido. Leczenie hiperprolaktynemii polega głównie na farmakoterapii i leczeniu przyczynowym podwyższonego stężenia PRL, czyli choroby, która wywołała ten stan.

  • Kariotyp – czym jest, ile kosztuje i jak interpretować wyniki?

    Badanie kariotypu wykonuje się w wielu przypadkach zarówno wśród kobiet, jak i mężczyzn. Do najczęstszych powodów należą podejrzenia związane z chorobą genetyczną lub niepowodzenia rozrodu, np. kolejnym poronieniem ciąży.  Cennik badań kariotypu jest zmienny i zależy od metody, jaka została wykorzystana do przeprowadzenia analizy. Na uzyskanie wyniku badania także należy poczekać nawet kilka tygodni. Do badania kariotypu najczęściej wykorzystuje się krew z żyły obwodowej (konkretnie limfocyty) lub szpik kostny, ślinę, płyn owodniowy lub kosmówkę. Na czym polega badanie kariotypu, dlaczego wykonuje się je tylko raz w życiu i co na wyniku analizy oznaczają skróty „t, del, inv, +"? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Czy wysokie markery nowotworowe są powodem do zmartwień?

    Markery nowotworowe to istotny wskaźnik z diagnostycznego punktu widzenia. Najczęściej wykorzystuje się je w ocenie zaawansowania choroby onkologicznej, monitorowaniu postępów leczenia i wykrywaniu ewentualnego nawrotu wielu rodzajów nowotworów. Badanie poziomu markerów nowotworowych nie jest jednak doskonałym i jedynym wskaźnikiem, na który należy zwracać uwagę. Wyniki badań należy zawsze interpretować w połączeniu z badaniami obrazowymi, wywiadem klinicznym i badaniem fizykalnym, które mogą pomóc zoptymalizować interdyscyplinarne podejście do kwestii postępowania zarówno z pacjentami onkologicznymi, jak i cierpiącymi z powodu innych niż onkologiczne chorób. Dlaczego podwyższony poziom znaczników nowotworowych to nie wyrok, ile kosztuje badanie markerów i czy jest ono refundowane?

  • Ferroksydaza – co oznacza jej podwyższony i obniżony poziom?

    Podczas diagnostyki procesu metabolizmu miedzi i choroby Wilsona wykonuje się badanie poziomu ceruloplazminy we krwi, czyli białka ostrej fazy, które jest syntezowane w wątrobie. Genetycznie uwarunkowany niedobór ceruloplazminy prowadzi  do odkładania miedzi w narządach miąższowych (np. w mózgu, wątrobie), co może doprowadzić do ich uszkodzenia. Jak wygląda badanie ceruloplazminy, ile kosztuje i jakie są normy? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Badanie poziomu adrenaliny – jakie są wskazania i ile kosztuje?

    Adrenalina kojarzy się zazwyczaj z ekstremalnymi przeżyciami lub stresem, ale czy można zbadać jej poziom profilaktycznie lub oceniając wyniki laboratoryjne zdiagnozować groźną dla zdrowia chorobę? Otóż można, a czasami nawet trzeba. Jakie są normy adrenaliny w organizmie, jak wygląda badanie jej poziomu i czy od adrenaliny można się uzależnić? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • MCHC – badanie, podwyższone, niskie, interpretacja wyników

    Średnie stężenie hemoglobiny w krwince czerwonej, czyli erytrocycie, można oznaczyć, wykonując badanie morfologii krwi, co zostanie oznaczone na wyniku skrótem MCHC. Niskie lub wysokie MCHC może wskazywać na szereg zaburzeń, niemniej zazwyczaj nie stanowi samodzielnego parametru, dzięki któremu diagnozuje się chorobę. Jakie są normy MCHC i przyczyny zaburzeń tego wskaźnika? Odpowiedzi na te i inne pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Chromogranina – badanie markeru, wskazania, normy

    Chromogranina A (CgA) jest białkiem komórek neuroendokrynych i endokrynnych – prawidłowych i nowotworowych. CgA produkowane jest głównie przez komórki chromochłonne w rodzeniu nadnerczy (syntetyzują adrenalinę i noradrenalinę) lub w komórkach trzustki (beta). Naturalnie jego stężenie jest niskie, a właściwości CgA wykorzystuje się jako niespecyficzny (nieprzypisane tylko do jednego rodzaju guza) marker nowotworów neuroendokrynnych (NET). Jak interpretować wyniki badania i czy podwyższony poziom CgA to potwierdzenie rozwoju choroby nowotworowej?

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij