×
DOZ.PL Darmowa
aplikacja
DOZ.pl
Zainstaluj

Czy sezonowe przeziębienie może uchronić przed zarażeniem koronawirusem?

Istnieją przesłanki, że przebycie zakażenia łagodniejszym koronawirusem pomaga wykształcić odporność i może przyczynić się do zmniejszenia nasilenie objawów COVID-19. Co na ten temat mówią eksperci? Czy sezonowe przeziębienia, które przeszliśmy w przeszłości, mogą zapewnić nam skuteczną ochronę?

Odporność krzyżowa – co to jest?

Zakażenie innymi koronawirusami może wytworzyć w naszym organizmie odpowiedź immunologiczną, która przypomina tę, generowaną przez SARS–CoV–2. Jeśli adaptacyjna reakcja odpornościowa będzie wystarczająco silna, może pozostawić trwałe „wspomnienie” infekcji, które zapewni ochronę w przyszłości. 

Badania sugerują, że rozpoczęcie wytwarzania przeciwciał wymierzonych przeciwko SARS–CoV–2 zajmuje około 10 dni, a najsilniejsza odpowiedź immunologiczna rozwija się u pacjentów, u których choroba koronawirusowa miała najsilniejszy przebieg.

Odporność krzyżowa (inaczej heterologiczna) może poszerzyć ochronne działanie szczepień i naturalną odporność na infekcje. Termin ten odnosi się do zjawiska, w którym wcześniejsze narażenie układu odpornościowego na jeden patogen wpływa na reakcję organizmu na inny czynnik chorobotwórczy. Pamięć immunologiczna, którą nabywamy z czasem, przyspiesza mechanizmy odpowiedzi odpornościowej, do której należą limfocyty B i T.

Zrozumienie mechanizmów długoterminowej pamięci immunologicznej limfocytów B i T przeciwko SARS–CoV–2 ma kluczowe znaczenie dla zrozumienia trwałej ochrony oraz zaprojektowania skutecznej szczepionki na COVID–19.

Jak długo utrzymuje się odporność na COVID–19?

Duże zainteresowanie wzbudziła praca badawcza opublikowana na medRxiv – portalu publikującym przedruki z zakresu nauk medycznych i pokrewnych. Pokazała ona, że odpowiedź przeciwciał na SARS–CoV–2 z czasem słabnie. Wzbudziło to obawy, że można będzie zarazić się wielokrotnie, a szczepionka nie będzie mogła zapewnić trwałej ochrony. Trzeba też zauważyć, że w eksperymencie rozpatrzono jedynie jeden element odpowiedzi immunologicznej – limfocyty B. 

Praca naukowców z University of Washington School of Medicine wykazała, że przeciwciała przeciwko wirusowi SARS–CoV–2 mogą utrzymywać się przez trzy miesiące, a być może i dłużej, lecz badanie wymaga jeszcze weryfikacji. Specjaliści chorób zakaźnych z University of Rochester Medical Center sugerują natomiast, że odporność na COVID–19 może trwać długo, może nawet przez całe życie. Wyniki ich pracy, opublikowane w czasopiśmie naukowym "mBio", są pierwszymi, które dowodzą, że wirus SARS–CoV–2 pobudza długowieczne odpornościowe komórki B, które wytwarzają przeciwciała niszczące patogeny, ale też tworzą pamięć immunologiczną. 

Reaktywność krzyżowa limfocytów B

Badanie z Rochester to również pierwsza praca, w której opisano reaktywność krzyżową limfocytów B. Co to oznacza? Limfocyty B, które kiedyś zaatakowały koronawirusy wywołujące przeziębienie, były już zdolne rozpoznawać SARS–CoV–2. Przy następnej próbie wtargnięcia patogenu do organizmu, komórki odpornościowe B mogły szybciej wywołać mobilizację, aby nie dopuścić do infekcji.

Eksperyment zakładał też analizę próbek krwi pobranych od 26 ozdrowieńców oraz 21 zdrowych dawców, których próbki pobrano 6–10 lat temu, czyli zanim w ogóle pojawił się SARS–CoV–2. Badacze zmierzyli poziom białych krwinek typu B i przeciwciał, które celują w określone części białka S koronawirusa (spike). Proteina ta jest charakterystyczne dla wszystkich koronawirusów. Choć u różnych typów, ma nieco inną strukturę, to u tej grupy, jednostka strukturalna S2 jest prawie taka sama. Komórki odpornościowe nie wychwytują niuansów w budowie i atakują wszystkie w podobny sposób – po rozpoznaniu patogenu działają bezkrytycznie i uruchamiają mechanizmy obronne organizmu.

Kolejnym krokiem dla zespołu badawczego z będzie sprawdzenie, czy posiadanie puli wcześniej istniejących komórek B ma związek z łagodniejszymi objawami i krótszym przebiegiem COVID–19.

Limfocyty T a odporność na COVID–19

W opublikowany w „Science” artykule naukowcy z La Jolla Institute for Immunology w Kaliforni poinformowali, że wytworzone w czasie walki z infekcją limfocyty T są w stanie przetrwać wystarczająco długo, aby potencjalnie rozpoznać SARS–CoV–2 i pomóc zwalczyć infekcję. Ciekawym jest fakt, że osoby, które nie miały styczności z COVID–19 posiadają komórki pamięci immunologicznej, które są zdolne do rozpoznawania wirusa. 

Wyniki eksperymentu naukowców z Duke-NUS Medical School w Singapurze, mogące wyjaśnić taki stan rzeczy, ukazały się niedawno w czasopiśmie „Nature”. Dzięki badaniu wiemy, że osoby, które zachorowały kiedyś na SARS, wykształciły długoterminową odporność. Przeciwciała nadal się utrzymują, chociaż od infekcji minęły już prawie 2 dekady.

Bibliografia  zwiń/rozwiń

  1. B. Agrawal, Heterologous immunity: role in natural and vaccine-induced resistance to infections, „Front Immunology” 2019, nr 10, doi: 10.3389/fimmu.2019.02631, [dostęp:] 14.10.2020.
  2. P. Nguyen-Contant, A. Karim Embong, P. Kanagaiah, S Protein-Reactive IgG and Memory B Cell Production after Human SARS-CoV-2. Infection Includes Broad Reactivity to the S2 Subunit, „mBio” 2020, nr 11 (5), „mbio.asm.org” [online], https://mbio.asm.org/content/11/5/e01991-20, [dostep:] 14.10.2020.
  3. J. Seow, C. Graham, B. Merrick, Longitudinal evaluation and decline of antibody responses in SARS-CoV-2 infecion, “www.medRxiw.org”, [online] https://doi.org/10.1101/2020.07.09.20148429, [dostęp:] 14.10.2020.
  4. L. B. Rodda. J. Netland, L. Shehata, Functional SARS-CoV-2-specific immune memory persists after mild COVID-19, “www.medRxiv.org”, [online] https://doi.org/10.1101/2020.08.11.20171843, [dostęp:] 14.10.2020.
  5. J. Mateus, A. Grifoni, A. Tarke, Selective and cross-reactive SARS-CoV-2 T cell epitopes in unexposed humans, „Science” 2020, nr 370 (6512), s.84-89, doi: 10.1126/science.abd3871, [dostęp:] 14.10.2020.
  6. N. Le Bert, A. T. Tan, K. Kunasegaran i in., SARS-CoV-2-specific T cell immunity in cases of COVID-19 and SARS, and uninfected controls, „Nature” 2020, nr 584 (7821), s. 457-462, https://doi.org/10.1038/s41586-020-2550-z, [dostęp:] 14.10.2020.

Podziel się: