Choroba Stilla – przyczyny, objawy, leczenie
Magdalena Chrzęszczyk

Choroba Stilla – przyczyny, objawy, leczenie

Choroba Stilla to rzadka autoimmunologiczna choroba układowa atakująca tkanki miękkie stawów, co prowadzi do powstawania stanów zapalnych w ich obrębie. Choroba Stilla dotyka przeważnie dzieci i młodzież poniżej 16. roku życia, choć mogą na nią chorować także dorośli. Objawy schorzenia to przede wszystkim ból stawów i plamisto–grudkowa wysypka. W jaki sposób leczy się chorobę Stilla?

Choroba Stilla – na czym polega? 

Choroba Stilla to dosyć rzadka choroba, która występuje na całym świecie niezależnie od płci (dziewczynki i młode kobiety chorują częściej) w przedziale wiekowym do 16 r.ż. oraz u dorosłych. Jest to układowy proces zapalny bardzo trudny do diagnozowania. Schorzenie należy do grupy chorób układowych reumatycznych autoimmunologicznych – organizm chorego zaczyna sam atakować tkanki miękki organizmu (głównie stawy), ale także ma wpływ na inne narządy, prowadząc do wielu zmian i powikłań. 

Choroba Stilla występująca u dzieci jest układową formą młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów, a u dorosłych jest układowym zapalnym schorzeniem o nieznanej etiologii, które często jest kolejnym zaostrzeniem choroby wieku młodzieńczego lub dziecięcego jako wznowa. 

Choroba Stilla – przyczyny 

Nie jest poznana przyczyna powstawania choroby Stilla. Istnieją pewne opracowania mówiące o tym, że przyczyna może leżeć w genetycznych predyspozycjach do zachorowania. Podejrzewa się, że wpływ na pojawienie się schorzenia mogą mieć czynniki infekcyjne, które wywołuje wirus różyczki, echowirus 7, wirus świnki, wirus Epsteina i Barr, cytomegalowirus, wirusy grypy i paragrypy, parowirus B19, wirusy z grupy coxsackie B4, adenowirusy, wirus opryszczki 6, wirus HBV i HCV, a także zakażenia mykoplazmami, chlamydiami, pałeczkami brucelozy, borelii oraz yersini. 

Choroba Stilla może przebiegać na trzy sposoby: 

  • jako pojedynczy epizod z ostrym układowym przebiegiem (gorączka, hepatosplenomegalia, zajęcie błon surowiczych i wysypka skórna, np. na nadgarstkach, biodrach lub udach u dorosłych) z remisją w ciągu 1 roku po zachorowaniu, 
  • jako nawracające epizody zaostrzeń, niekoniecznie z zajęciem stawów, z osiągnięciem całkowitej remisji między nawrotami, 
  • jako przewlekła, aktywna postać z zajęciem przede wszystkim stawów, prowadząc do ich dużego uszkodzenia, a nawet niepełnosprawności.

Powiązane produkty

Choroba Stilla – objawy 

Początek w zespole Stilla jest zazwyczaj bardzo ostry i przebiega dynamicznie. Towarzyszy mu wysoka, trwająca kilka godzin gorączka przekraczająca 39 st. Może ona ustępować samoistnie nawet bez podania leków przeciwgorączkowych (jest to jeden z objawów choroby). Kolejnym objawem są bóle stawów i wystąpienie plamisto–grudkowej wysypki, najczęściej na kończynach i tułowiu, która może mieć charakter swędzący. Przez to mylona jest ona z reakcją alergiczną organizmu. 

Objawy stawowe występują właściwie u wszystkich chorych i dotyczą głownie stawów kolanowych, skokowych, nadgarstkowych, łokciowych i są one mało nasilone. Jednak wraz z rozwojem choroby wzrasta ból w tych stawach i wysięk, pojawiają się zmiany strukturalne oraz osłabienie mięśniowe. Wysypka na stawach i ból stawów u dorosłych powinny być diagnozowane w kierunku choroby Stilla.

Należy dodać, że w obrębie stawów nadgarstka nawet po roku może dochodzić do całkowitego zrośnięcia szpar stawowych. Jeśli chodzi o objawy ze strony innych układów, to występuje zapalenie gardła oraz powiększenie śledziony i wątroby.  

Choroba Stilla – leczenie 

Proces leczenia choroby Stilla to przede wszystkim postawienie prawidłowego rozpoznania. Choroba bowiem często jest początkowo mylona i powinna być różnicowana z gorączką septyczną. Przy wykonywaniu badań laboratoryjnych krwi, jak i badań obrazowych (tomografia komputerowa, rentgen) nie ma widocznych charakterystycznych dla wszystkich chorych wyników. Istnieje kilka klasyfikacji potwierdzających kryteria rozpoznania schorzenia, jednak cały czas prowadzone są obserwacje i badania epidemiologiczne nad stworzeniem jednego systemu diagnozy tej choroby. 

W ostrej fazie choroby leczenie polega na łagodzeniu objawów. Podawane są niesteroidowe leki przeciwzapalne i przeciwbólowe na obniżenie gorączki i bóle stawów. Przy silnym bólu lekarz może zastosować leki opioidowe, a przy braku poprawy glikokortykosteroidy hamujące procesy zapalne. W leczeniu przewlekłym choroby Stilla u dorosłych pacjentów podawane są leki modyfikujące przebieg choroby oraz leki biologiczne. 

Rokowanie zależne jest od tempa rozwoju choroby oraz indywidualnej predyspozycji do reagowania na leczenie. Szybkie zajęcie dużych stawów oraz narządów wewnętrznych i duży proces degeneracyjny stawów mogą prowadzić do niepełnosprawności pacjenta. 

Choroba Stilla – rehabilitacja 

Rehabilitacja w chorobie Stilla to jeden z głównych elementów procesu leczenia. Aby zapobiec deformacjom stawowym i przeciwdziałać skutkom choroby, takim jak utrudnione poruszanie się i ograniczenia ruchomości w stawach, stosowane są zarówno procedury ruchowe, jak i fizykoterapia. Aby zmniejszyć ból pacjenta, stosowane są zabiegi elektrostymulacji, laser, krioterapia, magnetoterapia i ciepłolecznictwo. Zestawy ćwiczeń w chorobie Stilla dobierane powinny być indywidualnie przez fizjoterapeutę do możliwości, wieku i zaawansowania choroby pacjenta. 

W powrocie do zdrowia ważne jest także wsparcie innych osób, które zagają się z chorobą. Można je znaleźć na forum osób z chorobą Stilla lub u psychoterapeuty.

  1. Miczke A., Waśniewski M., Straburzyńska–Migaj E., Zapalenie mięśnia sercowego jako pierwszy objaw choroby Stilla u dorosłych, „Kardiol Pol” 2009, nr 67, s. 884–886. 
  2. Dilhuydy M. S., Vatan R., Etienne G., Prolonged efficacy of infliximab for refractory adult–onset Still’s disease, „Clin Exp Rheumatol” 2005, nr 23, s. 121–122. 
  3. Lahiri M., Teng G. G., A case of refractory adult–onset Still’s disease treated with anakinra, „Int J Rheum Dis” 2010, nr 13, s. 36–41 

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Wrzodziejące zapalenie jelita grubego – przyczyny, objawy, leczenie, żywienie przy WZJG

    Wrzodziejące zapalenie jelita grubego (WZJG, colitis ulcerosa) jest rozlanym nieswoistym zapaleniem błony śluzowej odbytnicy lub odbytnicy i okrężnicy, prowadzącym w niektórych przypadkach do powstania owrzodzeń. Należy do grupy nieswoistych zapaleń jelit o niewyjaśnionej etiologii. Jak rozpoznać wrzodziejące zapalenie jelita grubego?

  • Łuszczyca paznokci – przyczyny, objawy, leczenie

    Łuszczyca jest przewlekłą zapalną chorobą skóry, przebiegającą z okresami remisji i zaostrzeń, na którą w Polsce choruje prawie milion osób. Choroba najczęściej występuje u rasy białej i w umiarkowanej strefie klimatycznej. Pierwsze objawy łuszczycy mogą wystąpić w dowolnym wieku, jednak zwykle pojawiają się we wczesnym okresie dorosłego życia lub później, około 50–60 roku życia. Łuszczyca charakteryzuje się występowaniem zmian chorobowych zarówno na skórze gładkiej, jak i na owłosionej skórze głowy, a także zmianami w obrębie płytek paznokciowych dłoni i stóp. W cięższych postaciach łuszczyca może również zająć stawy. Zmianom paznokciowym z reguły towarzyszą zmiany w obrębie skóry, chociaż zdarza się, że zmiany chorobowe obejmujące aparat paznokciowy wyprzedzają pojawienie się zmian skórnych nawet o dziesiątki lat.

  • Cytomegalia (CMV) – co to za choroba? Jakie są objawy?

    Cytomegalia jest chorobą wirusową, która wywoływana jest przez wirusa o nazwie Cytomegalovirus hominis, w skrócie CMV. Zakażenie wirusem cytomegalii jest bardzo szeroko rozpowszechnione, natomiast zdecydowana większość infekcji (ponad 99%) przebiega bezobjawowo i pacjent przez przypadek dowiaduje się, że w przeszłości przebył takie zakażenie. Jednak u płodów i noworodków ze względu na niedojrzałość układu odpornościowego, jak również u osób z wrodzonymi lub nabytymi zaburzeniami odpowiedzi immunologicznej, cytomegalia może przebiegać w sposób ostry, a obraz choroby może być bardzo różny.

  • Zakrzepica – przyczyny, objawy, profilaktyka zakrzepowego zapalenia żył powierzchniowych i głębokich

    Zakrzepica (zakrzepowe zapalenie żył) polega na powstaniu w naczyniu żylnym zakrzepu w wyniku zaburzonego przepływu krwi. Nieleczona prowadzi do groźnych powikłań, m.in. do zatorowości płucnej. Wyróżnia się zapalenie żył głębokich i powierzchniowych. Jakie objawy daje zakrzepica i w jaki sposób się ją leczy? Czy istnieją sposoby na to, by jej zapobiec?

  • Nadżerka szyjki macicy (ektopia) – przyczyny, objawy, metody leczenia

    Termin „nadżerka szyjki macicy” oznacza ubytek błony śluzowej. Często jest on nieprawidłowo stosowany na określenie ektopii, która jest zupełnie innym schorzeniem. Rzekoma nadżerka szyjki macicy (tak brzmi inna nazwa ektopii) to zastępowanie nabłonka płaskiego, który fizjologicznie pokrywa tarczę szyjki macicy, nabłonkiem gruczołowym. Zazwyczaj nie daje ona żadnych objawów, a kobieta dowiaduje się o jej istnieniu podczas rutynowego badania ginekologicznego. Kiedy ektopia wymaga szerszej diagnostyki i leczenia? Jakie metody usunięcia „nadżerki” szyjki macicy stosuje się najczęściej?

  • Gastrolog – czym się zajmuje? Jakie choroby leczy?

    Lekarz gastroenterolog jest specjalistą w zakresie chorób układu pokarmowego. Gastrolog diagnozuje i leczy pacjentów z problemami gastrycznymi. Jakimi konkretnie dolegliwościami się zajmuje? Kiedy warto się do niego udać? Czy do gastrologa jest potrzebne skierowanie? Odpowiadamy.

  • Atak paniki – jak wygląda? Co robić, gdy się pojawia?

    Ataki paniki są jednymi z najczęściej występujących zaburzeń lękowych, tuż po zespole lęku uogólnionego oraz fobii społecznej. Objawiają się nagłymi napadami silnego lęku, którym towarzyszą symptomy, takie jak: kołatanie serca, zawroty głowy, duszności, nadmierne pocenie się czy strach przed śmiercią. Dowiedz się, w jaki sposób można sobie poradzić, gdy pojawia się atak paniki.

  • Czego nie można robić przy nadżerce szyjki macicy ? Jak postępować po jej usunięciu?

    Nadżerka szyjki macicy jest rozpoznaniem, które może usłyszeć wiele kobiet w gabinecie ginekologicznym. Warto podkreślić jednak, że określenie „nadżerka” używane jest najczęściej w nieprawidłowy i potoczny sposób. Czym jest nadżerka oraz jak postępować po zabiegu jej usunięcia?

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij