×
DOZ.PL Darmowa
aplikacja
DOZ.pl
Zainstaluj

Podwyższone trójglicerydy – o czym świadczą wysokie trójglicerydy i jak obniżyć ich poziom?

Ich nadmiar w organizmie nie daje żadnych objawów, wobec tego podwyższone trójglicerydy na wyniku rutynowego badania są dla nas zazwyczaj zaskoczeniem. Niemniej, to groźny stan, który może wyrządzić duże szkody w organizmie, dlatego należy się  mu przeciwdziałać poprzez regularne badania. 

Czym są trójglicerydy i za co odpowiadają?

Trójglicerydy należą do organicznych związków chemicznych i jako jedna z frakcji lipidów odwzorowują ilość spożywanych tłuszczów (choć są również produkowane przez wątrobę). 

Trójglicerydy dostarczają energię do organizmu i są ważnym jej źródłem np. dla mięśni. Stanowią również magazyn energii, który może zostać wykorzystany, jeżeli dostarczymy za mało kalorii z posiłkiem. Magazynowane są w komórkach tłuszczowych m.in. w postaci tkanki tłuszczowej wokół narządów oraz pod skórą, dlatego pełnią również funkcję ochronną i termoizolacyjną. 

Podwyższone trójglicerydy – co to oznacza? 

Stężenie trójglicerydów do 150 mg/dl jest uznawane za normalne, a każdy wynik powyżej 200 mg/dl jest podstawą do rozpoznania hipertrójglicerydemii. Ważne, aby badanie zostało przeprowadzone na czczo, czyli około 10 godzin (lub dłużej) po ostatnim posiłku. W innym wypadku wynik może być zafałszowany.

Objawy i konsekwencje podniesionego poziomu trójglicerydów 

Podwyższony poziom trójglicerydów nie daje żadnych objawów i jest zazwyczaj wykrywany przy okazji kontrolnych badań krwi, dlatego nieprawidłowy wynik badania często jest zaskoczeniem dla pacjenta. Poziom trójglicerydów należy badać okresowo. Osoby powyżej 20. roku życia nieobarczone ryzykiem rozwoju chorób sercowo-naczyniowych powinny wykonywać lipidogram (badanie cholesterolu całkowitego, LDL, HDL, trójglicerydów) co 5 lat, osoby obarczone ryzykiem – częściej.

Częściej powinni się badać również mężczyźni powyżej 45. roku życia i kobiety powyżej 55. roku życia. Badanie trójglicerydów powinny wykonywać zwłaszcza osoby otyłe, z cukrzycą, zapaleniem trzustki, niedoczynnością tarczycy, akromegalią, zespołem nerczycowym, a także kobiety w ciąży oraz w trakcie przyjmowania doustnych leków antykoncepcyjnych czy kortykosteroidów. 

Poza chorobami towarzyszącymi i stylem życia na stężenie trójglicerydów wpływa również indywidualna predyspozycja, czyli czynniki genetyczne. Podwyższone wartości trójglicerydów obserwuje się także u osób nadużywających alkoholu.

Hipertrójglicerydemia ma wiele niekorzystnych konsekwencji. Bardzo wysokie stężenia trójglicerydów sięgające poziomu 1000 mg/dl są silnym czynnikiem ryzyka rozwoju ostrego zapalenia trzustki. Natomiast stężenia powyżej 200 mg/dl są związane ze zwiększonym ryzykiem rozwoju miażdżycy oraz z incydentem sercowo-naczyniowym w postaci udaru mózgu lub zawału serca.

Trójglicerydy podwyższone – jak obniżyć wysokie trójglicerydy? 

Z wynikiem wskazującym na zbyt wysoki poziom trójglicerydów należy udać się do lekarza i wspólnie ustalić dalsze postępowanie. Jeżeli specjalista będzie podejrzewał, że przyczyną jest inna choroba lub przyjmowane leki, to może rozszerzyć diagnostykę i zlecić dodatkowe badania lub zalecić zmianę leków.

W zdecydowanej większości przypadków za hipertrójglicerydemię jest odpowiedzialny styl życia, czyli za mała aktywność fizyczna i niezdrowa dieta. Dlatego pierwszym krokiem do unormowania stężenia trójglicerydów będzie zmiana nawyków dotyczących jedzenia i ruchu. 

Zalecany jest regularny, co najmniej 30-minutowy wysiłek, który najlepiej wykonywać codziennie. Preferowane są aktywności aerobowe (bieganie, pływanie, nordic walking, aerobik, taniec), a trening oporowy (ćwiczenia siłowe w siłowni) powinny stanowić tylko uzupełnienie aktywności fizycznej. 

Dieta przy podwyższonych trójglicerydach

Pacjent powinien się zdrowo odżywiać i ograniczać nadmiar przyjmowanych kalorii. Należy zwrócić uwagę na ilość przyjmowanych cukrów prostych, – słodyczy, ale także niektórych owoców, ponieważ zwiększają one produkcję trójglicerydów przez nasz organizm. 

Pacjent powinien także ograniczyć alkohol, a najlepiej zupełnie z niego zrezygnować, zwalczając tym samym czynnik ryzyka rozwoju ostrego zapalenia trzustki. W diecie powinno się znaleźć dużo kwasów tłuszczowych omega-3, dlatego dobrym posiłkiem będą tłuste ryby morskie. Zmiana stylu życia zazwyczaj jest wystarczająca do obniżenia poziomu trójglicerydów. W przypadku nieosiągnięcia przez pacjenta wyznaczonego celu lekarz może zdecydować o włączeniu dodatkowych leków. W zależności od całościowej oceny zazwyczaj wybiera pomiędzy lekami z grupy fibratów lub statyn, zlecając dodatkowo suplementację kwasów omega-3.
 

Bibliografia  zwiń/rozwiń

  1. N.A. Ciffone, T. Copple, Managing dyslipidemia for CVD prevention: A review of recent clinical practice guidelines, The Nurse Practitioner, nr 44 2019.
  2. Interna Szczeklika. Kompendium Medycyny Praktycznej 2017-2018, pod red. A. Szczeklika, P. Gajewskiego, Medycyna Praktyczna, Kraków 2017.

Podziel się: