Histeroskopia – wskazania, przebieg badania i możliwe powikłania po wziernikowaniu macicy
Łukasz Stelmaszczyk

Histeroskopia – wskazania, przebieg badania i możliwe powikłania po wziernikowaniu macicy

Histeroskopia to precyzyjne, małoinwazyjne badanie, które pozwala na dokładne obejrzenie macicy. Zabieg ten umożliwia zbadanie niepokojących zmian i pobranie próbek do analizy. Na czym polega histeroskopia diagnostyczna, a na czym zabiegowa (operacyjna)? Jakie są wskazania do badania? Jak przygotować się do histeroskopii?

Co to jest histeroskopia?

Histeroskopia, inaczej wziernikowanie macicy, jest małoinwazyjnym zabiegiem endoskopowym. Nazwa tej procedury medycznej pochodzi z języka greckiego, w którym hystera oznacza macicę, a skopeo – oglądanie. W wolnym tłumaczeniu histeroskopia to po prostu oglądanie macicy.

Wskazaniem do wykonania tego badania macicy są polipy endometrium wykryte w badaniu USG, mięśniaki podśluzówkowe objawiające się obfitym krwawieniem, rozrost endometrium, obecność zrostów wewnątrzmacicznych lub przegrody macicy. Histeroskopię wykonuje się również w celu diagnostyki i leczenia niepłodności oraz u kobiet z powtarzającymi się poronieniami.

Zabieg jest poprzedzony znieczuleniem pacjentki. Polega na wprowadzeniu cienkiej rurki (od 3 do 7 mm) od strony pochwy przez szyjkę macicy do jamy macicy. Na końcu rurki znajduje się światłowód oraz kamera, dzięki czemu na ekranie monitora lekarz widzi wnętrze kanału i jamy macicy.

Histeroskopia diagnostyczna

Histeroskopia diagnostyczna polega na dokładnym obejrzeniu wnętrza kanału, jamy i ścian macicy oraz na ocenie endometrium, czyli błony śluzowej, którą wyścielona jest macica. W diagnostyce niepłodności histeroskopowo sprawdza się, czy obydwa ujścia jajowodów do macicy są widoczne, czy nie są zarośnięte. Histeroskopowo można też sprawdzić, czy w macicy nie ma przegrody oraz czy macica jest prawidłowo rozwinięta.

Jak przygotować się do histeroskopii? Wcześniej należy wykonać badanie cytologiczne szyjki macicy oraz posiew z pochwy. Jeśli w badaniach tych zostanie stwierdzona jakaś nieprawidłowość, należy postępować zgodnie z zaleceniami lekarza i ewentualnie odroczyć zabieg o kilka tygodni. W dniu zabiegu należy pozostać na czczo. Sam zabieg powinien być przeprowadzany w I fazie cyklu (czyli od końca menstruacji do owulacji). Jeżeli istnieje jakiekolwiek podejrzenie ciąży, należy koniecznie oznaczyć poziom beta hCG we krwi przed zabiegiem – ciąża jest przeciwwskazaniem do histeroskopii, a jej ewentualne wykonanie może być bardzo niebezpieczne dla zarodka.

Histeroskopia operacyjna

Gdy podczas histeroskopii diagnostycznej lekarz stwierdzi jakąś nieprawidłowość macicy, którą jest w stanie usunąć podczas zabiegu, mówimy o histeroskopii zabiegowej. Histeroskopia operacyjna polega na wprowadzeniu przez kanał roboczy histeroskopu cieniutkiego narzędzia, np. nożyczek czy pętli elektrycznej w celu usunięcia zmiany i/lub pobrania materiału do badania histopatologicznego.

Przebieg wziernikowania macicy

Zabieg przeprowadzany jest zazwyczaj w krótkotrwałym znieczuleniu ogólnym podawanym dożylnie. Wykonuje się go na fotelu ginekologicznym – pacjentka leży w pozycji ginekologicznej. W niektórych ośrodkach zamiast znieczulenia ogólnego stosuje się miejscowe znieczulenie szyjki macicy. Histeroskopie diagnostyczne, które zazwyczaj wykonywane są cienkimi histeroskopami można wykonać bez znieczulenia.

Przed zabiegiem odkaża się skórę sromu i pochwy i chwyta tzw. kulociągami za część pochwową szyjki macicy. Następnie operator wprowadza histeroskop do kanału, a dalej do macicy. U kobiet, które do tej pory nie rodziły siłami natury, czasami należy rozszerzyć szyjkę macicy za pomocą rozszerzadeł Hegara do odpowiedniej średnicy (takiej, jaką ma zewnętrzna średnica histeroskopu). Kolejnym etapem zabiegu jest wypełnienie jamy macicy solą fizjologiczną – płynem medium, dzięki któremu na ekranie monitora widoczny jest wyraźny obraz (czasem stosuje się też wypełnienie jamy macicy gazem: dwutlenkiem węgla). Obraz na monitorze jest znacznie powiększony, co ułatwia operatorowi dostrzeżenie nawet najmniejszych zmian. W prawidłowej macicy widoczny jest kanał bez patologii, jednorodne endometrium charakterystyczne dla danej fazy cyklu oraz ujścia maciczne obydwu jajowodów.

Jeżeli podczas badania diagnostycznego, stwierdzone zostaną zmiany w obrębie kanału bądź jamy macicy wymagające interwencji chirurgicznej, np. zrosty, lekarz za pomocą mikronarzędzi może je usunąć, a następnie przekazać do badania histopatologicznego. Czasami wiąże się to ze zmianą całego histeroskopu na zabiegowy, którego średnica jest nieco większa niż histeroskopu diagnostycznego. Najczęściej znajdywaną i usuwaną zmianą podczas histeroskopii są polipy szyjki macicy, czyli niegroźne zmiany nowotworowe wywodzące się z błony śluzowej macicy – endometrium. Podczas wykonywania histeroskopii można usunąć również zrosty, przegrodę macicy czy mięśniaki podśluzówkowe.

W niektórych ośrodkach wykonuje się histeroskopię metodą Bettocchiego. Używa się w tym celu owalnych, ultracienkich histeroskopów zabiegowych o średnicy 3–4 mm. Dzięki temu zabieg można wykonać w warunkach ambulatoryjnych bez konieczności znieczulania pacjentki. Ból towarzyszący zabiegowi porównywany jest przez pacjentki z bólem miesiączkowym.

Cena histeroskopii tradycyjnej waha się od 1000 do 2000 zł – w zależności od rodzaju (diagnostyczna czy zabiegowa) oraz ośrodka, w którym będzie wykonywana. Histeroskopię również wykonuje się za darmo w placówkach mających podpisany kontrakt z Narodowym Funduszem Zdrowia – na taki zabieg należy mieć skierowanie od ginekologa.

Możliwe powikłania po histeroskopii

Histeroskopia diagnostyczna jest dość bezpiecznym zabiegiem. Zazwyczaj pacjentka może wrócić do domu bezpośrednio po zabiegu (po 2–3 godzinach). Nie może dźwigać ciężkich przedmiotów przez kilka kolejnych dni i w miarę możliwości powinna dużo odpoczywać. Jeśli po zabiegu zostały przepisane przez lekarza leki (np. antybiotyki), należy bezwzględnie je przyjmować zgodnie z zaleceniami.

Badanie histeroskopowe jednak, jak każdy zabieg medyczny, obarczone jest pewnym (dość niskim) ryzykiem powikłań. Do najczęstszych powikłań należą zakażenia wewnątrzmaciczne spowodowane wprowadzeniem patogenu do macicy. Po zabiegu, podczas którego usuwane były zmiany, takie jak polipy czy mięśniaki może dojść do krwawienia z dróg rodnych – zazwyczaj jednak jest ono niegroźne i samoistnie się ogranicza. Jeżeli jednak krwawienie nie ustępuje, albo zwiększa swoją intensywność, należy pilnie skonsultować się z lekarzem ginekologiem (najlepiej tym, który wykonywał zabieg). Groźnym powikłaniem może być perforacja mięśnia macicy – w kilku procentach takie powikłanie może być przyczyną obfitego krwawienia, które można zaopatrzyć jedynie poprzez otwarcie powłok brzusznych, zlokalizowanie perforacji oraz zszycie uszkodzonego miejsca w mięśniu macicy.

Histeroskopia a współżycie: ze względu na ryzyko zakażenia po histeroskopii diagnostycznej nie należy współżyć przez co najmniej dobę, a po histeroskopii zabiegowej przez 2–3 tygodnie, natomiast z zachodzeniem w ciążę należy poczekać co najmniej 2 cykle miesiączkowe – najlepiej zapytać o to lekarza przeprowadzającego zabieg. Z lekarzem należy się również skonsultować, jeśli po zabiegu wystąpi gorączka lub przedłużający się ból podbrzusza. Jeśli zabieg wykonywany był w znieczuleniu ogólnym, bezpośrednio po badaniu nie wolno prowadzić samochodu.

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi

Polecane artykuły

  • RTG nadgarstka – badanie, wskazania, przeciwwskazania, refundacja, cena prześwietlenia

    RTG nadgarstka wykonywane jest zazwyczaj w przypadku urazu reki w tym miejscu, na przykład złamania. Przeciwwskazaniem względnym, kiedy w wyjątkowej sytuacji dopuszcza się wykonywanie prześwietlenia, jest ciąża. Dzięki rentgenowi nadgarstka lekarz może zlokalizować dokładne miejsce uszkodzenia, potwierdzić albo wykluczyć obecność zmian zwyrodnieniowych lub stwierdzić, czy kości, które uległy złamaniu prawidłowo się zrastają. Ile kosztuje RTG nadgarstka, jak długo trwa badanie i czy wymaga ono specjalnego przygotowania? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Cholinoesteraza – badanie, wskazania, normy, podwyższona

    Cholinoesterazy to enzymy, które są syntezowane głównie w wątrobie, trzustce, mięśniach i mózgu. Badanie poziomu tych białek zaleca się osobom, u których planuje się zabiegi operacyjne oraz wśród tych, którzy regularnie zażywają antydepresanty czy leki przeciwdrgawkowe. Obniżenie poziomu cholinoesterazy możne nastąpić na skutek wystąpienia szeregu chorób wątroby, ale także zatrucia pestycydami czy w trakcie ciąży. Z kolei podwyższenie poziomu tych enzymów obserwuje się u osób otyłych, z problemem alkoholowym i cukrzyków. Ile kosztuje oznaczenie cholinoesterazy, czy na badanie należy stawić się na czczo i czy konieczne jest posiadanie skierowania? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • RTG bioder – badanie, wskazania, przeciwwskazania, refundacja, cena

    RTG bioder wykonuje się w przypadku wystąpienia zmian zwyrodnieniowych tego obszaru, reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS) lub chorób o podłożu nowotworowym. Ponadto na badanie kierowane są osoby, które odczuwają ból i sztywność bioder oraz ograniczenie w ruchomości tego stawu. Przeciwwskazaniem względnym do wykonania rentgenu bioder jest ciąża. Jak należy się przygotować do RTG stawu biodrowego, dlaczego picie kawy i żucie gumy jest niewskazane przed prześwietleniem i czy posiadanie skierowania jest obowiązkowe? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Krzywa cukrowa w ciąży – badanie, normy, wyniki, przebieg. Kiedy należy wykonać OGTT?

    Badanie krzywej cukrowej (OGTT) w ciąży jest testem, na który kieruje się pacjentkę między 6. a 7. miesiącem ciąży. OGTT pozwala zdiagnozować cukrzycę ciążową, która może doprowadzić do wystąpienia wielu chorób układu moczowego lub trawiennego – u matki, jak i nerwowego i sercowo-naczyniowego – u dziecka. Istnieją także takie choroby współistniejące, które wymagają od ciężarnej pacjentki częstszego przeprowadzania badania krzywej cukrowej, jak chociażby predyspozycje genetyczne, cukrzyca w poprzednich ciążach lub PCOS. Jak należy się przygotować do badania, czy można się zgłosić na OGGT bez skierowania lekarskiego i co należy zabrać ze sobą na test krzywej glikemicznej? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Troponina – badanie i normy. Czy podwyższony poziom troponin zawsze świadczy o zawale serca?

    Białka kurczliwe mięśni poprzecznie prążkowanych to troponiny. Ich stężenie we krwi wzrasta już 3 godziny po zawale serca lub innym rodzaju uszkodzenia mięśnia sercowego. Badanie troponin zleca się w celu potwierdzenia lub wykluczenia diagnozy dotyczącej ataku serca. Istnieją jednak inne przyczyny wysokiego poziomu troponin we krwi pacjenta, jak chociażby zatorowość płucna, niewydolność serca lub nerek, ale także wyjątkowo ciężki wysiłek fizyczny (często obserwowany u maratończyków czy triathlonistów). Jak wygląda badanie poziomu troponin i które zaburzenia organizmu mogą wywołać ich obecność we krwi? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Cytologia – wskazania do badania cytologicznego. Jak interpretować wyniki cytologii szyjki macicy?

    Cytologia szyjki macicy polega na delikatnym zeskrobaniu komórek z badanego narządu przy pomocy specjalnej szczoteczki oraz zbadaniu pobranego materiału pod kątem karcynogenezy. Cytologia umożliwia wykrycie komórek przedrakowych lub rakowych z tarczy i kanału szyjki macicy, również na etapie przedinwazyjnym. Badanie jest bezbolesne, pacjentka może odczuwać jedynie lekki dyskomfort. Cytologia szyjki macicy powinna być wykonywana regularnie – minimum raz na 3 lata. 

  • RTG stopy – badanie, wskazania, przeciwwskazania, refundacja i cena prześwietlenia

    RTG stopy wykonywany jest najczęściej w przypadku urazu lub stanu zapalnego tego obszaru. Jedynym przeciwwskazaniem względnym do wykonania prześwietlenia z użyciem promieniowania jonizującego jest ciążą. Rentgen stopy jest badaniem, na które można się zgłosić jedynie ze skierowaniem lekarskim. Wskazaniami do badania są także objawy miejscowe w postaci ostrego bólu, obrzęku czy zaczerwienienia stopy. Jak się przygotować do prześwietlenia stopy, ile trwa badanie i co oznaczają pojęcia „szczelina złamania", „całkowity zrost" lub „jądro kostnienia"? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij