Histeroskopia – wskazania, przebieg badania i możliwe powikłania po wziernikowaniu macicy - portal DOZ.pl
Histeroskopia – wskazania, przebieg badania i możliwe powikłania po wziernikowaniu macicy
Łukasz Stelmaszczyk

Histeroskopia – wskazania, przebieg badania i możliwe powikłania po wziernikowaniu macicy

Histeroskopia to precyzyjne, małoinwazyjne badanie, które pozwala na dokładne obejrzenie macicy. Zabieg ten umożliwia zbadanie niepokojących zmian i pobranie próbek do analizy. Na czym polega histeroskopia diagnostyczna, a na czym zabiegowa (operacyjna)? Jakie są wskazania do badania? Jak przygotować się do histeroskopii?

Co to jest histeroskopia?

Histeroskopia, inaczej wziernikowanie macicy, jest małoinwazyjnym zabiegiem endoskopowym. Nazwa tej procedury medycznej pochodzi z języka greckiego, w którym hystera oznacza macicę, a skopeo – oglądanie. W wolnym tłumaczeniu histeroskopia to po prostu oglądanie macicy.

Wskazaniem do wykonania tego badania macicy są polipy endometrium wykryte w badaniu USG, mięśniaki podśluzówkowe objawiające się obfitym krwawieniem, rozrost endometrium, obecność zrostów wewnątrzmacicznych lub przegrody macicy. Histeroskopię wykonuje się również w celu diagnostyki i leczenia niepłodności oraz u kobiet z powtarzającymi się poronieniami.

Zabieg jest poprzedzony znieczuleniem pacjentki. Polega na wprowadzeniu cienkiej rurki (od 3 do 7 mm) od strony pochwy przez szyjkę macicy do jamy macicy. Na końcu rurki znajduje się światłowód oraz kamera, dzięki czemu na ekranie monitora lekarz widzi wnętrze kanału i jamy macicy.

Histeroskopia diagnostyczna

Histeroskopia diagnostyczna polega na dokładnym obejrzeniu wnętrza kanału, jamy i ścian macicy oraz na ocenie endometrium, czyli błony śluzowej, którą wyścielona jest macica. W diagnostyce niepłodności histeroskopowo sprawdza się, czy obydwa ujścia jajowodów do macicy są widoczne, czy nie są zarośnięte. Histeroskopowo można też sprawdzić, czy w macicy nie ma przegrody oraz czy macica jest prawidłowo rozwinięta.

Jak przygotować się do histeroskopii? Wcześniej należy wykonać badanie cytologiczne szyjki macicy oraz posiew z pochwy. Jeśli w badaniach tych zostanie stwierdzona jakaś nieprawidłowość, należy postępować zgodnie z zaleceniami lekarza i ewentualnie odroczyć zabieg o kilka tygodni. W dniu zabiegu należy pozostać na czczo. Sam zabieg powinien być przeprowadzany w I fazie cyklu (czyli od końca menstruacji do owulacji). Jeżeli istnieje jakiekolwiek podejrzenie ciąży, należy koniecznie oznaczyć poziom beta hCG we krwi przed zabiegiem – ciąża jest przeciwwskazaniem do histeroskopii, a jej ewentualne wykonanie może być bardzo niebezpieczne dla zarodka.

Histeroskopia operacyjna

Gdy podczas histeroskopii diagnostycznej lekarz stwierdzi jakąś nieprawidłowość macicy, którą jest w stanie usunąć podczas zabiegu, mówimy o histeroskopii zabiegowej. Histeroskopia operacyjna polega na wprowadzeniu przez kanał roboczy histeroskopu cieniutkiego narzędzia, np. nożyczek czy pętli elektrycznej w celu usunięcia zmiany i/lub pobrania materiału do badania histopatologicznego.

Przebieg wziernikowania macicy

Zabieg przeprowadzany jest zazwyczaj w krótkotrwałym znieczuleniu ogólnym podawanym dożylnie. Wykonuje się go na fotelu ginekologicznym – pacjentka leży w pozycji ginekologicznej. W niektórych ośrodkach zamiast znieczulenia ogólnego stosuje się miejscowe znieczulenie szyjki macicy. Histeroskopie diagnostyczne, które zazwyczaj wykonywane są cienkimi histeroskopami można wykonać bez znieczulenia.

Przed zabiegiem odkaża się skórę sromu i pochwy i chwyta tzw. kulociągami za część pochwową szyjki macicy. Następnie operator wprowadza histeroskop do kanału, a dalej do macicy. U kobiet, które do tej pory nie rodziły siłami natury, czasami należy rozszerzyć szyjkę macicy za pomocą rozszerzadeł Hegara do odpowiedniej średnicy (takiej, jaką ma zewnętrzna średnica histeroskopu). Kolejnym etapem zabiegu jest wypełnienie jamy macicy solą fizjologiczną – płynem medium, dzięki któremu na ekranie monitora widoczny jest wyraźny obraz (czasem stosuje się też wypełnienie jamy macicy gazem: dwutlenkiem węgla). Obraz na monitorze jest znacznie powiększony, co ułatwia operatorowi dostrzeżenie nawet najmniejszych zmian. W prawidłowej macicy widoczny jest kanał bez patologii, jednorodne endometrium charakterystyczne dla danej fazy cyklu oraz ujścia maciczne obydwu jajowodów.

Jeżeli podczas badania diagnostycznego, stwierdzone zostaną zmiany w obrębie kanału bądź jamy macicy wymagające interwencji chirurgicznej, np. zrosty, lekarz za pomocą mikronarzędzi może je usunąć, a następnie przekazać do badania histopatologicznego. Czasami wiąże się to ze zmianą całego histeroskopu na zabiegowy, którego średnica jest nieco większa niż histeroskopu diagnostycznego. Najczęściej znajdywaną i usuwaną zmianą podczas histeroskopii są polipy szyjki macicy, czyli niegroźne zmiany nowotworowe wywodzące się z błony śluzowej macicy – endometrium. Podczas wykonywania histeroskopii można usunąć również zrosty, przegrodę macicy czy mięśniaki podśluzówkowe.

W niektórych ośrodkach wykonuje się histeroskopię metodą Bettocchiego. Używa się w tym celu owalnych, ultracienkich histeroskopów zabiegowych o średnicy 3–4 mm. Dzięki temu zabieg można wykonać w warunkach ambulatoryjnych bez konieczności znieczulania pacjentki. Ból towarzyszący zabiegowi porównywany jest przez pacjentki z bólem miesiączkowym.

Cena histeroskopii tradycyjnej waha się od 1000 do 2000 zł – w zależności od rodzaju (diagnostyczna czy zabiegowa) oraz ośrodka, w którym będzie wykonywana. Histeroskopię również wykonuje się za darmo w placówkach mających podpisany kontrakt z Narodowym Funduszem Zdrowia – na taki zabieg należy mieć skierowanie od ginekologa.

Polecane dla Ciebie

Możliwe powikłania po histeroskopii

Histeroskopia diagnostyczna jest dość bezpiecznym zabiegiem. Zazwyczaj pacjentka może wrócić do domu bezpośrednio po zabiegu (po 2–3 godzinach). Nie może dźwigać ciężkich przedmiotów przez kilka kolejnych dni i w miarę możliwości powinna dużo odpoczywać. Jeśli po zabiegu zostały przepisane przez lekarza leki (np. antybiotyki), należy bezwzględnie je przyjmować zgodnie z zaleceniami.

Badanie histeroskopowe jednak, jak każdy zabieg medyczny, obarczone jest pewnym (dość niskim) ryzykiem powikłań. Do najczęstszych powikłań należą zakażenia wewnątrzmaciczne spowodowane wprowadzeniem patogenu do macicy. Po zabiegu, podczas którego usuwane były zmiany, takie jak polipy czy mięśniaki może dojść do krwawienia z dróg rodnych – zazwyczaj jednak jest ono niegroźne i samoistnie się ogranicza. Jeżeli jednak krwawienie nie ustępuje, albo zwiększa swoją intensywność, należy pilnie skonsultować się z lekarzem ginekologiem (najlepiej tym, który wykonywał zabieg). Groźnym powikłaniem może być perforacja mięśnia macicy – w kilku procentach takie powikłanie może być przyczyną obfitego krwawienia, które można zaopatrzyć jedynie poprzez otwarcie powłok brzusznych, zlokalizowanie perforacji oraz zszycie uszkodzonego miejsca w mięśniu macicy.

Histeroskopia a współżycie: ze względu na ryzyko zakażenia po histeroskopii diagnostycznej nie należy współżyć przez co najmniej dobę, a po histeroskopii zabiegowej przez 2–3 tygodnie, natomiast z zachodzeniem w ciążę należy poczekać co najmniej 2 cykle miesiączkowe – najlepiej zapytać o to lekarza przeprowadzającego zabieg. Z lekarzem należy się również skonsultować, jeśli po zabiegu wystąpi gorączka lub przedłużający się ból podbrzusza. Jeśli zabieg wykonywany był w znieczuleniu ogólnym, bezpośrednio po badaniu nie wolno prowadzić samochodu.

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Magnez (Mg) – badamy elektrolity we krwi. Norma, hiper- i hipomagnezemia

    Drgająca powieka i mimowolne skurcze mięśni – to najbardziej charakterystyczne z objawów niedoboru magnezu, które można zauważyć. Oznaczenie poziomu tego pierwiastka jest jednym z podstawowych badań gospodarki elektrolitowej organizmu. Równie niebezpieczny może być niski poziom magnezu, jak i jego podwyższony poziom. Dlaczego hipermagnezemia i hipomagnezemia są groźne dla zdrowia, jak wygląda badanie, jak się do niego przygotować i ile kosztuje? Odpowiedzi znajdują się w tym artykule.

  • TK kręgosłupa – przebieg badania z kontrastem i bez kontrastu

    Tomografia komputerowa kręgosłupa jest bardzo wiarygodnym badaniem obrazowym, dzięki któremu możliwe jest zdiagnozowanie szeregu schorzeń tego obszaru. Choroby kręgosłupa bywają bardzo problematyczne i wyjątkowo bolesne, a niejednokrotnie mają także charakter zwyrodnieniowy. Niemalże każdą z nich można wychwycić, wykonując prześwietlenie kręgosłupa, na które może skierować nas lekarz ortopeda czy reumatolog. Jak wygląda tomografia komputerowa kręgosłupa i jak się do niej przygotować? Odpowiedzi  na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Żelazo (Fe) – badanie mikroelementów we krwi. Norma, niedokrwistość, hemochromatoza

    Żelazo jest głównym składnikiem hemoglobiny i mioglobiny, czyli białek odpowiadających za transport tlenu i dwutlenku węgla za pośrednictwem krwi. Ilość żelaza w organizmie zależy od wielu czynników, do których zalicza się przede wszystkim podaż tego mikroelementu wraz z pożywieniem oraz stopień wchłaniania i utraty żelaza w przewodzie pokarmowym, moczowym czy drogach rodnych. Wyjątkową zmienność stężenia żelaza we krwi zauważa się u kobiet miesiączkujących. Jak wygląda badanie poziomu żelaza w surowicy krwi, jak się do niego przygotować, ile kosztuje i jak groźne są nadmiar i niedobór żelaza? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Hormon głodu – grelina. Badanie poziomu greliny a otyłość

    Grelina to silnie wypływający na uczucie głodu hormon białkowy. Jest wydzielana przez komórki dna i trzonu żołądka. Bierze udział w regulowaniu gospodarki węglowodanowo-lipidowej organizmu, wpływa na zmniejszenie wydzielania insuliny w trzustce oraz nasila proces powstawania komórek tłuszczowych (adipocytów). Grelina bierze udział w osteogenezie, pozytywnie wpływa na procesy pamięci długotrwałej i przestrzennej. Za wzrost syntezy hormonu odpowiada m.in. głód, faza folikularna cyklu miesiączkowego, hipoglikemia czy stres, zaś do obniżenia poziomu greliny przyczynia się stan sytości, hiperglikemia, hiperinsulinemia lub uprawianie aktywności fizycznej. Jak wygląda badanie poziomu greliny w Polsce i po co wykonywać oznaczenie poziomu leptyny? Odpowiedzi na te i inne pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Estradiol (E2) – normy. Kiedy badać, jak zwiększyć poziom hormonu? Interpretacja wyników

    Badanie poziomu estradiolu (E2) często wykonuje się u kobiet, które mają problemy z zajściem w ciążę lub z jej utrzymaniem, a także uskarżają się na nieregularny cykl miesiączkowy. U mężczyzn zaburzenia stężenia estradiolu we krwi objawiają się w postaci rozregulowanego popędu płciowego, ogólnych problemów związanych z płodnością lub w przypadku ginekomastii i nowotworu jądra. Na pobranie krwi należy zgłosić się na czczo, informując lekarza interpretującego wyniki badania krwi o tym, że jest się w ciąży oraz o zażywaniu wszelkich leków (np. antykoncepcji hormonalnej) i suplementów diety (np. biotyna). Jakie są pozostałe przyczyny i objawy obniżonego, a także za wysokiego poziomu estradiolu w organizmie, ile kosztuje badanie E2 wykonywane prywatnie i oznaczenie których współczynników hormonalnych należy wykonać wraz z analizą stężenia E2? Odpowiedzi na te i inne pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Testosteron – badanie, normy, za wysoki, za niski. Jak podnieść poziom androgenu?

    Jedno z najczęściej wpisywanych zapytań w wyszukiwarki internetowe to „jak podnieść poziom testosteronu?". Zainteresowanie tym tematem jest wysokie zarówno wśród mężczyzn, jak i kobiet. Panowie poziomem testosteronu interesuję się zazwyczaj o okresie po 40. roku życia lub wówczas, kiedy chcą szybko osiągnąć swój cel wiązany z budowaniem masy mięśniowej i redukcją tkanki tłuszczowej. Panie badają stężenie testosteronu, kiedy zauważają zaburzenia miesiączkowania, uporczywy trądzik lub owłosienie w nietypowych miejscach na ciele. Jakie są inne objawy zaburzeń gospodarki testosteronowej, jakie są normy testosteronu we krwi dla mężczyzn i kobiet?

  • Eozynofile (eozynocyty) w wyniku morfologii – normy EOS, funkcje w organizmie

    Analizując wyniki morfologii krwi lub morfologii krwi z rozmazem, dokonuje się oceny składników morfotycznych, w tym poziomu i obrazu leukocytów w postaci eozynofili. Bardzo rzadko spotyka się sytuację, w której eozynofile są podwyższone, częściej ta sytuacja dotyczy limfocytów i neutrofilów. Jak zbadać poziom eozynofilów, o czym świadczy podwyższony ich poziom i jak obniżyć poziom granulocytów kwasochłonnych? Odpowiedzi na te i inne pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Badanie poziomu selenu – normy, przygotowanie, cena badania

    Badanie poziomu selenu we krwi wykonuje się najczęściej przed planowaną suplementacją tego pierwiastka, a także w przypadku prowadzenia procesów diagnostycznych schorzeń o podłożu neurologicznym, hormonalnym, kardiologicznym lub psychicznym. Jakie są normy poziomu selenu w organizmie, ile kosztuje badanie i jak się do niego właściwie przygotować?

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij