Histeroskopia – wskazania, przebieg badania i możliwe powikłania po wziernikowaniu macicy
Łukasz Stelmaszczyk

Histeroskopia – wskazania, przebieg badania i możliwe powikłania po wziernikowaniu macicy

Histeroskopia to precyzyjne, małoinwazyjne badanie, które pozwala na dokładne obejrzenie macicy. Zabieg ten umożliwia zbadanie niepokojących zmian i pobranie próbek do analizy. Na czym polega histeroskopia diagnostyczna, a na czym zabiegowa (operacyjna)? Jakie są wskazania do badania? Jak przygotować się do histeroskopii?

Co to jest histeroskopia?

Histeroskopia, inaczej wziernikowanie macicy, jest małoinwazyjnym zabiegiem endoskopowym. Nazwa tej procedury medycznej pochodzi z języka greckiego, w którym hystera oznacza macicę, a skopeo – oglądanie. W wolnym tłumaczeniu histeroskopia to po prostu oglądanie macicy.

Wskazaniem do wykonania tego badania macicy są polipy endometrium wykryte w badaniu USG, mięśniaki podśluzówkowe objawiające się obfitym krwawieniem, rozrost endometrium, obecność zrostów wewnątrzmacicznych lub przegrody macicy. Histeroskopię wykonuje się również w celu diagnostyki i leczenia niepłodności oraz u kobiet z powtarzającymi się poronieniami.

Zabieg jest poprzedzony znieczuleniem pacjentki. Polega na wprowadzeniu cienkiej rurki (od 3 do 7 mm) od strony pochwy przez szyjkę macicy do jamy macicy. Na końcu rurki znajduje się światłowód oraz kamera, dzięki czemu na ekranie monitora lekarz widzi wnętrze kanału i jamy macicy.

Histeroskopia diagnostyczna

Histeroskopia diagnostyczna polega na dokładnym obejrzeniu wnętrza kanału, jamy i ścian macicy oraz na ocenie endometrium, czyli błony śluzowej, którą wyścielona jest macica. W diagnostyce niepłodności histeroskopowo sprawdza się, czy obydwa ujścia jajowodów do macicy są widoczne, czy nie są zarośnięte. Histeroskopowo można też sprawdzić, czy w macicy nie ma przegrody oraz czy macica jest prawidłowo rozwinięta.

Jak przygotować się do histeroskopii? Wcześniej należy wykonać badanie cytologiczne szyjki macicy oraz posiew z pochwy. Jeśli w badaniach tych zostanie stwierdzona jakaś nieprawidłowość, należy postępować zgodnie z zaleceniami lekarza i ewentualnie odroczyć zabieg o kilka tygodni. W dniu zabiegu należy pozostać na czczo. Sam zabieg powinien być przeprowadzany w I fazie cyklu (czyli od końca menstruacji do owulacji). Jeżeli istnieje jakiekolwiek podejrzenie ciąży, należy koniecznie oznaczyć poziom beta hCG we krwi przed zabiegiem – ciąża jest przeciwwskazaniem do histeroskopii, a jej ewentualne wykonanie może być bardzo niebezpieczne dla zarodka.

Histeroskopia operacyjna

Gdy podczas histeroskopii diagnostycznej lekarz stwierdzi jakąś nieprawidłowość macicy, którą jest w stanie usunąć podczas zabiegu, mówimy o histeroskopii zabiegowej. Histeroskopia operacyjna polega na wprowadzeniu przez kanał roboczy histeroskopu cieniutkiego narzędzia, np. nożyczek czy pętli elektrycznej w celu usunięcia zmiany i/lub pobrania materiału do badania histopatologicznego.

Przebieg wziernikowania macicy

Zabieg przeprowadzany jest zazwyczaj w krótkotrwałym znieczuleniu ogólnym podawanym dożylnie. Wykonuje się go na fotelu ginekologicznym – pacjentka leży w pozycji ginekologicznej. W niektórych ośrodkach zamiast znieczulenia ogólnego stosuje się miejscowe znieczulenie szyjki macicy. Histeroskopie diagnostyczne, które zazwyczaj wykonywane są cienkimi histeroskopami można wykonać bez znieczulenia.

Przed zabiegiem odkaża się skórę sromu i pochwy i chwyta tzw. kulociągami za część pochwową szyjki macicy. Następnie operator wprowadza histeroskop do kanału, a dalej do macicy. U kobiet, które do tej pory nie rodziły siłami natury, czasami należy rozszerzyć szyjkę macicy za pomocą rozszerzadeł Hegara do odpowiedniej średnicy (takiej, jaką ma zewnętrzna średnica histeroskopu). Kolejnym etapem zabiegu jest wypełnienie jamy macicy solą fizjologiczną – płynem medium, dzięki któremu na ekranie monitora widoczny jest wyraźny obraz (czasem stosuje się też wypełnienie jamy macicy gazem: dwutlenkiem węgla). Obraz na monitorze jest znacznie powiększony, co ułatwia operatorowi dostrzeżenie nawet najmniejszych zmian. W prawidłowej macicy widoczny jest kanał bez patologii, jednorodne endometrium charakterystyczne dla danej fazy cyklu oraz ujścia maciczne obydwu jajowodów.

Jeżeli podczas badania diagnostycznego, stwierdzone zostaną zmiany w obrębie kanału bądź jamy macicy wymagające interwencji chirurgicznej, np. zrosty, lekarz za pomocą mikronarzędzi może je usunąć, a następnie przekazać do badania histopatologicznego. Czasami wiąże się to ze zmianą całego histeroskopu na zabiegowy, którego średnica jest nieco większa niż histeroskopu diagnostycznego. Najczęściej znajdywaną i usuwaną zmianą podczas histeroskopii są polipy szyjki macicy, czyli niegroźne zmiany nowotworowe wywodzące się z błony śluzowej macicy – endometrium. Podczas wykonywania histeroskopii można usunąć również zrosty, przegrodę macicy czy mięśniaki podśluzówkowe.

W niektórych ośrodkach wykonuje się histeroskopię metodą Bettocchiego. Używa się w tym celu owalnych, ultracienkich histeroskopów zabiegowych o średnicy 3–4 mm. Dzięki temu zabieg można wykonać w warunkach ambulatoryjnych bez konieczności znieczulania pacjentki. Ból towarzyszący zabiegowi porównywany jest przez pacjentki z bólem miesiączkowym.

Cena histeroskopii tradycyjnej waha się od 1000 do 2000 zł – w zależności od rodzaju (diagnostyczna czy zabiegowa) oraz ośrodka, w którym będzie wykonywana. Histeroskopię również wykonuje się za darmo w placówkach mających podpisany kontrakt z Narodowym Funduszem Zdrowia – na taki zabieg należy mieć skierowanie od ginekologa.

Możliwe powikłania po histeroskopii

Histeroskopia diagnostyczna jest dość bezpiecznym zabiegiem. Zazwyczaj pacjentka może wrócić do domu bezpośrednio po zabiegu (po 2–3 godzinach). Nie może dźwigać ciężkich przedmiotów przez kilka kolejnych dni i w miarę możliwości powinna dużo odpoczywać. Jeśli po zabiegu zostały przepisane przez lekarza leki (np. antybiotyki), należy bezwzględnie je przyjmować zgodnie z zaleceniami.

Badanie histeroskopowe jednak, jak każdy zabieg medyczny, obarczone jest pewnym (dość niskim) ryzykiem powikłań. Do najczęstszych powikłań należą zakażenia wewnątrzmaciczne spowodowane wprowadzeniem patogenu do macicy. Po zabiegu, podczas którego usuwane były zmiany, takie jak polipy czy mięśniaki może dojść do krwawienia z dróg rodnych – zazwyczaj jednak jest ono niegroźne i samoistnie się ogranicza. Jeżeli jednak krwawienie nie ustępuje, albo zwiększa swoją intensywność, należy pilnie skonsultować się z lekarzem ginekologiem (najlepiej tym, który wykonywał zabieg). Groźnym powikłaniem może być perforacja mięśnia macicy – w kilku procentach takie powikłanie może być przyczyną obfitego krwawienia, które można zaopatrzyć jedynie poprzez otwarcie powłok brzusznych, zlokalizowanie perforacji oraz zszycie uszkodzonego miejsca w mięśniu macicy.

Histeroskopia a współżycie: ze względu na ryzyko zakażenia po histeroskopii diagnostycznej nie należy współżyć przez co najmniej dobę, a po histeroskopii zabiegowej przez 2–3 tygodnie, natomiast z zachodzeniem w ciążę należy poczekać co najmniej 2 cykle miesiączkowe – najlepiej zapytać o to lekarza przeprowadzającego zabieg. Z lekarzem należy się również skonsultować, jeśli po zabiegu wystąpi gorączka lub przedłużający się ból podbrzusza. Jeśli zabieg wykonywany był w znieczuleniu ogólnym, bezpośrednio po badaniu nie wolno prowadzić samochodu.

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Co to jest USG? Co warto wiedzieć o badaniu? Rodzaje, wskazania i przeciwskazania do badania ultrasonograficznego

    Jednym z chętniej przeprowadzanych badań z zakresu diagnostyki obrazowej jest USG. Dzięki niemu możliwe jest dokonanie oceny kształtu i wielkości narządów wewnętrznych, stwierdzenie obecności guzów, zmian nowotworowych czy innych stanów patologicznych. Z powodzeniem od wielu lat stosuje się je także w trakcie monitorowania ciąży, już od jej pierwszych tygodni. Jakie są rodzaje badania USG, jak się do niego przygotować i ile kosztuje? Odpowiedzi na te pytania znajdują się niniejszym artykule.

  • GGTP – Gamma-glutamylotranspeptydaza – badanie, normy, wskazania

    GGTP to enzym pomocny w diagnozowaniu między innymi chorób wątroby, trzustki czy nerek. Jego wysoki  poziom obserwuje się również u osób z problemem nadużywania alkoholu. Istnieje szereg objawów towarzyszących chorobom wątroby i dróg żółciowych, które powinny skłonić pacjenta do oznaczenia poziomu gamma-glutamylotranspeptydazy. Uwagę powinno przykuć chociażby żółte zabarwienie skóry i błon śluzowych, obrzęki i świąd skóry czy ból po prawej stronie brzucha. Jak się przygotować do badania GGTP, ile kosztuje to oznaczenie i czy do badania należy zgłosić się na czczo? Odpowiadamy w niniejszym artykule.

  • Tomografia komputerowa naczyń krwionośnych – kiedy wykonać badanie?

    Angio-TK jest mniej inwazyjną techniką angiografii naczyń krwionośnych. Badanie to pozwala na zobrazowanie stanu żył i tętnic praktycznie każdego obszaru naszego ciała. Zaletą angio-TK, będącego jednym z najdroższych badań obrazowych, jest z pewnością sposób podawania kontrastu. Jakie badania diagnostyczne należy wykonać przed tomografią komputerową naczyń krwionośnych, czy istnieją przeciwwskazania do przeprowadzania obrazowania i czy trzeba mieć skierowanie na angiografię tomografii komputerowej? Odpowiedzi znajdują się w niniejszym artykule. 

  • Tomografia komputerowa jamy brzusznej – wskazania i przeciwwskazania, przebieg badania

    Tomografia komputerowa (TK, CT) jamy brzusznej to bezbolesne badanie, w którym wykorzystywane jest promieniowanie rentgenowskie. Nowoczesne urządzenia służące do prześwietlenia jamy brzusznej, posiadają opcję indywidualnego doboru i monitorowania dawki, na jaką narażony jest pacjent. Po przeprowadzeniu TK jamy brzusznej uzyskiwany jest obraz, będący przekrojem narządów wewnętrznych i jamy ciała. Jakie są wskazania i przeciwwskazania do wykonania badania TK brzucha i jak się do niego przygotować? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Rezonans magnetyczny głowy – co wykrywa, ile kosztuje, jak wygląda badanie?

    Rezonans magnetyczny (MRI) głowy to badanie, w którym wykorzystywane są właściwości pola magnetycznego. Najczęściej MRI głowy zleca się po wypadkach samochodowych i urazach głowy, a także w sytuacji pogłębienia diagnostyki neurologicznej. Główną wadą rezonansu, będącego badaniem refundowanym, jest czas oczekiwania na to prześwietlenie, liczony nawet w miesiącach. W artykule zostały opisane kwestie związane ze wskazaniami i przeciwwskazaniami do wykonania MRI głowy oraz przebieg samego badania.

  • RTG kręgosłupa – badanie, wskazania, przeciwwskazania, refundacja, cena

    RTG kręgosłupa jest metodą obrazową, którą od wielu lat wykorzystuje się podczas diagnozowania wad postawy, zmian zapalnych czy zwyrodnieniowych, a także w przypadku urazów i bóli kręgosłupa. Co prawda interpretacja wyników prześwietlania kręgosłupa może stanowić problem dla pacjenta, niemniej samo RTG kręgosłupa nie jest badaniem bolesnym lub długotrwałym. Ile kosztuje rentgen kręgosłupa, jak należy się przygotować do badania i czy istnieją przeciwwskazania do jego wykonania? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Holotranskobalamina – badanie wczesnych niedoborów witaminy B12

    Istnieje pula badań, które regularnie powinien wykonać każdy weganin lub wegetarianin, a także osoby, które mają wszelkie objawy niedokrwistości lub zauważają u siebie niedobory witaminy B12, do których należy, chociażby mrowienie i pieczenie skóry, drętwienie kończyn lub zaburzenia snu. Postawienie diagnozy dotyczącej groźnego niedoboru wit. B12 jest możliwe już na jego wczesnym etapie, dzięki wykonaniu oznaczenia poziomu holoTC, czyli holotranskobalaminy. Jak się przygotować do badania poziomu holoTC, czy trzeba być na czczo i jakie są objawy obniżonego poziomu witaminy B12? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Aminopeptydaza leucynowa (LAP) – badanie, normy, wskazania

    Badanie poziomu aminopeptydazy leucynowej, w wyniku oznaczanej jako LAP, zleca się najczęściej podczas prowadzenia diagnostyki uszkodzenia komórek wątroby, trzustki i dróg żółciowych. Podwyższone LAP świadczy o możliwej chorobie tych narządów, w tym także tej o podłożu onkologicznym. Oznaczenie aktywności aminopeptydazy leucynowej pozwala również na zróżnicowanie przyczyn w odpływie żółci w sytuacji, kiedy u pacjenta oznaczono także podwyższony poziom ALP, czyli fosfatazy alkalicznej. Jak się przygotować do badania LAP, ile kosztuje i czy jest refundowane? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij