Alergia na sierść – czy alergik może żyć ze zwierzakiem?
Agnieszka Szałańska

Alergia na sierść – czy alergik może żyć ze zwierzakiem?

Pies, kot, świnka morska – wielu z nas albo już ma w domu zwierzęcego towarzysza, albo o nim marzy. A co, jeśli któryś z domowników okaże się alergikiem? Czym jest alergia na sierść i czy można ją jakoś poskromić?

Według oświadczenia Europejskiej Akademii Alergologii i Immunologii Klinicznej (EAACI) z 2016 roku blisko 170 milionów Europejczyków cierpi na przewlekłe choroby alergiczne. Szacuje się, że do 2025 roku ponad 50 proc. mieszkańców naszego kontynentu będzie cierpiało na jakiś typ alergii. Astma jest najczęściej występującą – dotyka około 70 milionów ludzi w Europie. Jej przyczyną bardzo często jest nieleczona alergia na sierść psa lub kota. Niekiedy uczulają też kawie domowe (świnki morskie) i konie. Coraz więcej słyszy się też o alergiach dotykających coraz młodsze dzieci. Czy można temu jakoś zapobiec? Czy jeżeli nasze dziecko okaże się alergikiem, koniecznie musimy rozstawać się ukochanym pupilem? Odpowiedź na to pytanie nie jest jednoznaczna.

Alergia na sierść – czy to na pewno sierść uczula?

Na początku warto wyjaśnić pewne sierściowe nieporozumienie. W rzeczywistości uczula nie sierść, lecz zawarte w niej specyficzne białko znajdujące się w gruczołach wydzielniczych psów i kotów. Sierść sama w sobie jest tylko nośnikiem zwierzęcych alergenów, których najwięcej występuje w naskórku, wydzielinach gruczołów potowych i łojowych, moczu, ślinie, a także w surowicy. Co ciekawe, alergeny zwierzęce można znaleźć nawet w domach i mieszkaniach, w których nigdy wcześniej zwierząt nie było. Uczulające białka są tak malutkie i lotne, że bez problemu przyczepiają się do ubrań czy nawet naszego ciała i włosów. Do organizmu ludzkiego wnikają przez górny układ oddechowy i to zazwyczaj zaburzenia w jego pracy jako pierwsze dają nam sygnał o możliwym uczuleniu.

Alergia na sierść – czy wszystkie zwierzęta uczulają?

Z alergią na sierść zwierząt związanych jest wiele mitów. Pierwszym z nich jest... alergia na sierść! Już wyjaśniliśmy sobie, że to nie sierść jest przyczyną alergii. Czy w związku z tym zwierzęta, które mają włosy zamiast sierści lub są zupełnie łyse, nie uczulają? Nic bardziej mylnego! Co więcej, coraz popularniejsze ostatnimi czasy bezwłose koty rasy sfinks kanadyjski uczulają zdecydowanie silniej niż „tradycyjne” futrzaki. Dlaczego? Ich łysa skóra nieustannie wydziela natłuszczające sebum będące prawdziwym rajem dla alergenów, które nawet nie potrzebują transportu w postaci sierści.

Są jednak zwierzaki, które, pomimo bujnej czupryny, uczulają nieco mniej i jeśli nie wyobrażamy sobie domu bez czworonoga, warto wiedzieć, na co zwracać uwagę przy wyborze zwierzęcego domownika. Historie o rasowych psach z włosami, które nie uczulają, czy łysych, hipoalergicznych kotach można włożyć między bajki. Rodzaj ich futra nie sprawia, że brak u nich alergizującego białka, ale, co ciekawe, białka te różnią się u psów i kotów. Te kocie są zdecydowanie mniejsze, a przez to bardziej lotne i bardziej niebezpieczne – dużo łatwiej dostają się do naszego organizmu. Białka psie są nieco cięższe, dlatego uczulenia na psa są mniej powszechne niż te na kota. Dodatkową wskazówką może być nie rodzaj, tylko kolor sierści. Naprawdę! Zwierzaki o jasnym, a zwłaszcza białym umaszczeniu przez mniejszą ilość melanocytów w skórze (komórki odpowiedzialne za pigmentację) mają też nieco mniej alergizujących białek. Nie tylko kolor, ale i grubość ma tutaj znaczenie. Pies o bujnym podszerstku może wywoływać bardziej nasilone objawy alergii na sierść niż ten, który nie posiada go wcale.

Polecane dla Ciebie

Alergia na sierść – najlepiej zapobiegać

Jak w każdej dolegliwości, tak i w alergii na sierść lepiej zapobiegać, niż leczyć. Ale jak zapobiec alergii? Czy w ogóle się da? Niestety, nie ma jednoznacznej odpowiedzi na to pytanie. Za reakcje alergiczne odpowiedzialny jest układ immunologiczny, który traktuje potencjalnie niegroźne białka jako obce i niebezpieczne, uruchamiając reakcje obronne. To właśnie przez nasz, niekiedy niesforny, układ odpornościowy, pogłaskanie kota koleżanki kończy się kichaniem, kaszlem, opuchniętymi oczami, wysypką. Jak sobie wtedy pomóc? W ramach profilaktyki możemy, po pierwsze, zadbać o naszą odporność poprzez regularne jedzenie produktów bogatych w żywe kultury bakterii, takich jak kefiry, jogurty naturalne czy tradycyjne polskie kiszonki. Co więcej, możemy też, nieco na przekór, regularnie wystawiać się na działanie alergenu. Brzmi jak szaleństwo? Może trochę tak, ale czy nie tak działają szczepionki? Poprzez narażenie na „niebezpieczeństwo” układ immunologiczny jest „trenowany” do odpowiednich reakcji na alergen, dzięki czemu z czasem reakcje są coraz mniej gwałtowne, a często nawet i zanikają.

Alergia na sierść – gdy niezbędne jest leczenie

W sytuacji, w której podejrzewamy u siebie lub u dziecka alergię na sierść, warto udać się do lekarza pierwszego kontaktu, który prawdopodobnie zaleci stosowanie leków antyhistaminowych – jako uzupełnienie takiej terapii może także włączyć kortykosteroidy w postaci kropli do nosa . Związki, które są antagonistami receptorów histaminowych, to, między innymi, loratadyna i desloratadyna oraz chlorowodorki: feksofenadyny, cetyryzyny i azelastyny. Są często składnikami leków dostępnych bez recepty, a ich ceny są przyjazne dla portfela. Warto sprawdzić, czy któraś z tych substancji czynnych jest zawarta w leku, który planujemy stosować. Jeśli objawy alergii są bardzo silne lub organizm nie reaguje na leki, lekarz powinien skierować nas do specjalistycznej poradni alergologicznej, gdzie zostaną wykonane odpowiednie testy i badania. Alergie wykrywa się za pomocą testów skórnych – przez niewielkie nacięcie w skórze wprowadza się alergen i w zależności od reakcji (bąbel, rumień lub jego brak) stawiana jest diagnoza. Jeśli wykonanie testu skórnego z różnych powodów jest niemożliwe, można też zrobić badanie krwi określające poziom przeciwciał IgE.

Alergia na sierść - alergik i „sierściuch” pod jednym dachem

Brzmi jak abstrakcja? Niekoniecznie! Życie ze zwierzęciem nawet w przypadku alergika w wielu przypadkach jest możliwe - w końcu ludzie uczuleni na kurz żyją i funkcjonują, a kurz (w przeciwieństwie do zwierząt) jest absolutnie wszechobecny. Współczesna medycyna znalazła sposób na przyczynowe leczenie chorób alergicznych – immunoterapię swoistą (alergenową), znaną jako odczulanie. Działa ona na zasadzie wspomnianej już wcześniej szczepionki i trwa 3-5 lat. Wskazania do tej terapii bezwzględnie musi ustalić specjalista alergolog, w oparciu o szczegółowe badania. Nie zaleca się stosowania immunoterapii u dzieci, które nie ukończyły 5. roku życia, i u osób starszych, które często cierpią na przewlekłe choroby sercowo-naczyniowe, takie jak miażdżyca, nadciśnienie, zaburzenia rytmu serca czy choroba wieńcowa. Przeciwwskazaniem są też inne choroby osłabiające układ immunologiczny, np. nowotwory lub okresowo infekcje wirusowe i bakteryjne. Odczulanie jest najskuteczniejszą metodą przy alergicznym nieżycie nosa i nieco mniej w przypadku astmy i atopowego zapalenia skóry. Dobra wiadomość jest taka, że immunoterapia daje zazwyczaj pozytywne wyniki w przypadku alergii na sierść kota.

Jeśli jednak nie zdecydujesz się na odczulanie, a nie chcesz rezygnować z posiadania zwierzaka, konieczne będą pewne zmiany w codziennym funkcjonowaniu, które mogą nieco poprawić komfort życia alergika. Przede wszystkim jest to częste sprzątanie, a zwłaszcza odkurzanie i odkłaczanie. Warto ograniczyć też w domu liczbę przedmiotów „chłonących” sierść, takich jak dywany, wykładziny czy meble z miękkimi obiciami lub poduszki i materace. Ograniczenie psu lub kotu dostępu do niektórych pomieszczeń, choćby do sypialni, również może się okazać bardzo pomocne. Warto zadbać też o dodatkową higienę – często myć ręce, regularnie wycierać kurze, wietrzyć mieszkanie, nie pozwalać kotu chodzić po blatach. Nierzadko słyszy się, że zwierzę w domu alergika powinno być regularnie (przynajmniej raz w tygodniu) kąpane, co pozbawi je części alergenów. Bardzo mocno odradzamy to rozwiązanie – częste kąpiele bardzo podrażniają skórę zwierzęcia i wzmagają wydzielanie z gruczołów podskórnych, więc osiągniemy efekt dokładnie odwrotny! Więcej wydzielin to więcej alergenów. Można zadbać o higienę zwierzaka w bardziej przyjazny dla niego sposób – regularnie wyczesując jego sierść. Dobrze jest robić to w miarę możliwości poza domem, na zewnątrz, żeby mieć jak najmniejszy kontakt z alergenami.

Alergia na sierść – kiedy nic nie pomaga

Niestety, bywają sytuacje, w których żadne z antyalergicznych działań nie przynoszą oczekiwanych efektów. Jeszcze gorzej, jeśli cierpi nasze dziecko. U malucha łatwo przeoczyć objawy, jeśli wciąż przynosi choroby od koleżanek i kolegów z przedszkola, a nieleczona alergia może prowadzić do przewlekłej astmy. Lepiej do tego nie dopuścić! Zawsze konsultujmy swoje wątpliwości z lekarzem specjalistą, a jeśli konieczne będzie oddanie zwierzęcia, postarajmy się nie skazywać go na schronisko. Jeśli natomiast jeszcze nie macie czworonożnego domownika, a dziecko marzy o zwierzaku, lecz nie wiadomo, czy nie ma alergii, warto nawiązać współpracę z jakąś fundacją lub przytuliskiem i „na żywo” sprawdzić, czy przy tych spotkaniach nie występują niepokojące objawy.

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Leki przeciwwirusowe na grypę. Czym jest amantadyna, rymantadyna, oseltamiwir i zanamiwir?

    Najsilniejszymi lekami przeciwwirusowymi na grypę są amantadyna, rymantadyna (leki starej generacji), oseltamiwir i zanamiwir (leki nowej generacji). Stosowane są jedynie na wskazanie lekarza, który tylko w uzasadnionych przypadkach wdroży leczenie tymi substancjami. Mają one charakter wirusostatyczny, a leczenie z ich udziałem trwa najczęściej 5. dni. Jakie są przeciwwskazania do stosowania leków przeciwwirusowych, jaki jest ich mechanizm działania oraz kiedy leki na grypę są skuteczne? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Etenzamid – składnik leków przeciwbólowych i przeciwzapalnych. Właściwości, przeciwwskazania

    Etenzamid, czyli salicylan, to składnik, który często jest łączony z kwasem acetylosalicylowym i kofeiną. Komplet tych związków sprawia, że ich skuteczność przeciwbólowa lub przeciwzapalna jest bardzo wysoka. Zazwyczaj preparaty z tym składnikiem zalecane są w bólach głowy, bólach mięśniowo-szkieletowych, a także bólach o umiarkowanym nasileniu o podłożu zapalnym. Czy u dzieci można stosować etenzamid, jaka jest bezpieczna, maksymalna dawka dzienna tej substancji dla osoby dorosłej i jaki jest mechanizm działania etenzamidu? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Izotretynoina – działanie, dawkowanie, skutki oboczne, zasady terapii

    W ostatnich latach bardzo popularne stało się leczenie trądziku izotretynoiną. Pomimo wielu skutków ubocznych, z jakimi wiąże się ta terapia, decydują się na nią nawet te osoby, u których trądzik nie jest wyjątkowo nasilony. Czym jest izotretynoina, dlaczego kobiety w ciąży nie mogą jej stosować oraz jak wylicza się dawkę skumulowaną?

  • Dlaczego profilaktyczne picie płynu Lugola jest niebezpieczne dla zdrowia?

    W ostatnich dniach bardzo wzrosło zainteresowanie płynem Lugola. Niektórzy próbują stosować go profilaktycznie, a nie na skutek wyraźnych wskazań zdrowotnych. Wprawdzie płyn Lugola wykazuje działanie antyseptyczne, a znajdujący się w nim jod wpływa korzystnie na pracę tarczycy, tak zażywanie go na „ własną rękę" może mieć bardzo negatywne, a wręcz tragiczne w skutkach konsekwencje. Dlaczego nie powinniśmy stosować płynu Lugola bez wyraźnych wskazań lekarskich i czym jest trądzik jodowy? 

  • Chlorheksydyna – w czym wystepuje? Leki z nią w składzie

    Chlorheksydyna to jeden ze środków najpowszechniej stosowanych do celów antyseptyki. Warto wiedzieć w jakich produktach występuje oraz jakie są przeciwwskazania do jego użycia. 

  • Jak działa mentol? W jakich produktach można go znaleźć?

    Mentol, który kojarzymy ze świeżym zapachem i odświeżającym smakiem, wykazuje wiele właściwości leczniczych. Z tego względu znajdziemy go nie tylko w kosmetykach czy popularnych produktach spożywczych, ale także i farmaceutykach. Jakie zatem dokładnie działanie wykazuje mentol? Czy może być szkodliwy? Kto powinien ograniczyć jego stosowanie?

  • Co stosować na oparzenia?

    Niewielkie i stosunkowo niegroźne oparzenia objawiają się zaczerwienioną skórą, bólem, obrzękiem lub pęcherzami. Możemy je samodzielnie wyleczyć przy zastosowaniu odpowiednich środków. Jakie zatem preparaty na oparzenia warto mieć w domowej apteczce? Podpowiadamy.

  • Jodek potasu – działanie, dawkowanie, profilaktyka. Kiedy i dlaczego należy go użyć?

    Określoną dla danej grupy wiekowej ilość jodku potasu należy przyjąć w jednorazowej dawce dobowej, która umożliwi wysycenie tarczycy i jej ochronę przed radioaktywnym jodem.  Przyjęcie odpowiedniej ilości jodku potasu chroni przed narażeniem popromiennym przez maksymalnie 24 godziny od przyjęcia dawki wysycającej. Czy profilaktyczne zażywanie jodku potasu jest wskazane i bezpieczne?

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij