Co na przeczyszczenie? Poznaj domowe sposoby na przeczyszczenie
Michał Posmykiewicz

Co na przeczyszczenie? Poznaj domowe sposoby na przeczyszczenie

O zaparciu mówi się wówczas, kiedy u pacjenta stwierdza się zbyt małą częstotliwość wypróżnień (stolec oddawany jest rzadziej niż dwa razy na tydzień lub tylko dwa razy na tydzień) lub wtedy, kiedy oddawane przez pacjenta stolce są twarde, oddawane z wysiłkiem, często z towarzyszącym uczuciem niepełnego wypróżnienia.

Jakie mogą być przyczyny zaparć?

Najczęstszym typem zaparcia, który rozpoznawany jest u ponad 90% pacjentów cierpiących z powodu zaparć, jest tzw. zaparcie idiopatyczne, czyli takie, w przebiegu którego nie stwierdzona zostaje żadna choroba organiczna. Ponadto, do powstawania zaparć predysponują również różnego rodzaju choroby jelita grubego. Zalicza się do nich uchyłkowatość, zespół jelita drażliwego, zwężenia w przebiegu rożnego rodzaju zapaleń (przede wszystkim w tym przypadku jest to choroba Lesniowskiego-Crohna czy też zapalenie niedokrwienne) oraz rak jelita grubego. Zaparcia powstają też na skutek chorób odbytu i odbytnicy. Do najczęstszych chorób tej okolicy, które mogą doprowadzić do powstania zaparcia, zalicza się żylaki odbytu, szczelinę odbytu, uchyłek odbytnicy, wypadanie odbytnicy oraz raka i zwężenie odbytu. Dodatkowo, choroby miednicy mniejszej, jak guzy jajnika i macicy oraz endometrioza, mogą prowadzić do powstania zaparć u pacjentki. Zdarza się, że do powstania zaparć przyczyniają się też różne leki przyjmowane przez pacjenta oraz choroby obwodowego układu nerwowego (przede wszystkim jest to choroba Hirschsprunga oraz neuropatia autonomiczna, np. cukrzycowa) i ośrodkowego układu nerwowego (stwardnienie rozsiane, choroby naczyniowe mózgu oraz różnego rodzaju choroby rdzenia kręgowego). Czasami przyczyną zaparć mogą też być choroby układu endokrynologicznego i choroby metaboliczne: niedoczynność tarczycy, niedoczynność przysadki, cukrzyca, hiperkalcemia czy hipokaliemia. Również pacjenci z zaburzeniami psychicznymi (depresja, jadłowstręt psychiczny) również często cierpią z powodu zaparć. 

Każda z wyżej wymienionych przyczyn może doprowadzić do powstawania zaparcia, jednak zdecydowanie najczęściej występuje u pacjentów zaparcie idiopatyczne, jest to bowiem ponad 90% wszystkich przypadków stwierdzanych zaparć. 

Jakie są kryteria rozpoznania u pacjenta zaparcia idiopatycznego? 

Przede wszystkim, aby móc podejrzewać zaparcie idiopatyczne, mależy stwierdzić, że nie ma objawów sugerujących przyczynę organiczną zaparcia lub też wykluczono ją w wykonanych wcześniej badaniach pomocniczych. Ponadto, ten rodzaj zaparcia musi pojawić się przed sześcioma miesiącami (lub wcześniej) i musi też utrzymywać się przez ostatnie trzy miesiące. U pacjenta z zaparciem idiopatycznym lekarz nie może też stwierdzić kryteriów diagnostycznych zespołu jelita drażliwego. 

Jak zatem leczyć zaparcie idiopatyczne? Co pomaga na zaparcia? Jaki jest skuteczny lek na zaparcia i preparaty na zaparcia? 

Przede wszystkim, podstawą leczenia zaparcia idiopatycznego, jest zwiększenie zawartości błonnika pokarmowego w diecie do 20-30 g/ dobę w kilku porcjach dziennie w postaci np. otrąb pszennych (3-4 łyżki stołowe to około 15-20 g) lub owoców (trzy jabłka lub pięć bananów lub dwie pomarańcze to około 5 g). Jest to tak naprawdę podstawowa metoda leczenia zaparcia czynnościowego, czyli można powiedzieć, że jest to skuteczny sposób na przeczyszczenie. Ponadto, pacjent z zaparciem powinien zdecydowanie zwiększyć również ilość wypijanych przez siebie w ciągu dnia płynów. Ilość ta powinna wynosić nawet trzy lub więcej litrów na dobę. Pacjent z zaparciami powinni również w miarę możliwości spróbować zmodyfikować swój styl życia. Przede wszystkim powinni mieć oni zapewnioną systematyczną aktywność fizyczna, zarówno pod postacią jazdy na rowerze, biegania czy też ćwiczeń fizycznych w domu. Tego typu ćwiczenia nie muszą trwać dłużej niż 20-30 minut dziennie. Ponadto, pacjent powinien też podejmować próby spokojnego wypróżniania przez 15-20 minut dziennie, bez nasilonego parcia, zawsze rano po śniadaniu. Osoba cierpiąca z powodu zaparć nie powinna też nigdy wstrzymywać wypróżnień. Należy też pamiętać o tym, że osoby z zaparciami, powinny też wystrzegać się niektórych produktów do jedzenia. Chodzi tu przede wszystkim o produkty, które mogą predysponować do zaparć, zalicza się do nich przede wszystkim słodycze oraz tłuste, smażone potrawy. Jeśli te niefarmakologiczne metody leczenia zaparcia nie będą skuteczne i pacjent nadal będzie miał problemy z wypróżnieniami, wtedy konieczne jest włączenie leczenia farmakologicznego. Zwykle, leczenie farmakologiczne zaparć rozpoczyna się od zastosowania u pacjenta preparatów pobudzających perystaltykę jelit oraz leków osmotycznych. Do tych pierwszych zalicza się bisakodyl (w postaci tabletek lub czopków) i antranoidy (są to glikozydy antrachinowe pochodzenia roślinnego), zaś do leków osmotycznych zalicza się przede wszystkim makrogole, laktuloze oraz fosforany i glicerol w postaci czopków glicerynowych. Dawka danego leku jest dobierana metodą prób i błędów do indywidualnych potrzeb każdego pacjenta. Jeśli lek podany w monoterapii nie jest skutecznym środkiem na przeczyszczenie, wtedy należy pomyśleć o możliwości połączenia dwóch leków z różnych grup, które będą w różny sposób działały. Do leczenia mogą zatem zostać dołączone preparaty zmiękczające masy kałowe i środki poślizgowe, do których zalicza się przede wszystkim dokuzan sodowy oraz płynną parafinę oraz środki hydrofilne i zwiększające objętość stolca, są to przede wszystkim nasiona babki płesznika lub babki lancetowatej. Czasami może zdarzyć się, że pomimo zastosowania tych wszystkich środków pacjent i tak nie może oddać stolca, wtedy też konieczne będzie wykonanie lewatywy. Lewatywa jest skutecznym środkiem na przeczyszczenie, jednak należy pamiętać o tym, że zalecenie jej wykonania, zwłaszcza w przypadku dzieci, zawsze powinien wydać lekarz prowadzący, który stwierdzi czy na pewno nie ma żadnych przeciwwskazań zdrowotnych do jej zastosowania. 

Jeśli zaparcie pomimo właściwego leczenia, właściwych nawyków żywieniowych i stylu życia utrzymuje się przez cały czas, może być to znak, że należy zgłosić się ponownie do swojego lekarza. Wtedy też prawdopodobnie zajdzie potrzeba wykonania badań  dodatkowych, aby przekonać się, że na pewno zaparcie nie jest wywołane żadną poważną dla naszego zdrowia chorobą. 

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Jak bezpiecznie usunąć kleszcza?

    Im krótszy czas przyssania kleszcza, tym lepiej. Należy jednak pamiętać, iż nieumiejętne usuwanie powoduje oderwanie tylko odwłoku – w skórze pozostaje główka i tułów kleszcza. Może to przynieść więcej szkody niż kilkudziesięciominutowa zwłoka i usunięcie za pomocą odpowiednich akcesoriów. Jak poprawnie usunąć kleszcza? Jakich błędów unikać?

  • Zespół Pica – czym jest zespół łaknienia spaczonego? Jak go leczyć?

    O zespole łaknienia spaczonego mówi się wtedy, gdy osoba spożywa produkty, których nie można zaliczyć do żywności. Zaburzenie to może prowadzić do szeregu powikłań zagrażających życiu. Dlaczego chory odczuwa pragnienie do zjedzenia ziemi, lodu czy szkła? W jaki sposób leczy się zespół Pica? 

  • Czym jest wstrząs anafilaktyczny (anafilaksja)? Jak udzielić pierwszej pomocy osobie z ciężką reakcją alergiczną?

    Badania sugerują, że częstość występowania reakcji anafilaktycznych wzrosła w ostatnich latach. Dowiedz się, czym jest anafilaksja. Jak zapobiegać oraz udzielić pomocy w nagłym przypadku ciężkiej reakcji anafilaktycznej?

  • Pilates okiem fizjoterapeuty – wskazania i efekty treningów metodą Pilatesa

    Pilates to rodzaj treningu o umiarkowanej intensywności, który koncentruje się na wzmacnianiu mięśni głębokich. Jego podstawą jest wykonywanie precyzyjnych, płynnych ruchów, świadomy oddech i maksymalne skupienie na ćwiczeniach. Efekty treningu metodą Pilatesa to wzmocnienie mięśni, poprawa równowagi i koordynacji ruchowej, wysmuklenie sylwetki, redukcja napięcia oraz rozluźnienie całego ciała. Ćwiczenia pilates mogą być częścią procesu rehabilitacji po przebytych urazach, także u zawodowych sportowców. Pilates mogą ćwiczyć również osoby starsze i kobiety w ciąży.

  • Egzema – przyczyny i objawy. Leczenie egzemy na dłoniach i twarzy. Które preparaty wybrać, a których unikać?

    Egzema, inaczej wyprysk lub atopowe wyprysk skóry, to niezakaźna choroba, którą nie można się zarazić od drugiej osoby poprzez kontakt bezpośredni lub korzystanie z tych samych kosmetyków czy ręczników i pościeli. Leczenie egzemy jest niezwykle uporczywe, ponieważ zazwyczaj ciężko jest wytypować czynnik wywołujący bolesne, swędzące, pękające i suche plamy na skórze dłoni i twarzy (czasem występujące na całym ciele). Leczenie egzemy z użyciem najlepeszych dermokosmetyków, będąc pod opieką najlepszego dermatologa lub arelgologa może być nieskuteczne, jeśli pacjent będzie miał stały kontakt z czynnikiem drażniącym.

  • Skrzywienie kręgosłupa – rodzaje, przyczyny, leczenie, rehabilitacja

    Skrzywienie kręgosłupa może być fizjologiczne, wynikające z esowatej budowy ludzkiego kręgosłupa (lordoza oraz kifoza) lub patologiczne, gdy naturalne krzywizny ulegają pogłębieniu (hiperkifozą i hiperlordozą) bądź zniesieniu (zniesienie lordozy szyjnej lub lędźwiowej). Powstałe wówczas wady kręgosłupa mogą być przyczyną dolegliwość i wymagają korekcji. Często występującą wadą postawy, zwłaszcza u dzieci, jest  również boczne skrzywienie kręgosłupa, mogące prowadzić do poważnych zniekształceń sylwetki.  

  • Kleszczowe zapalenie mózgu – przyczyny, objawy, leczenie, szczepionka

    Kleszczowe zapalenie mózgu to odzwierzęca choroba zakaźna. Czynnikiem, który ją wywołuje jest ukąszenie kleszcza i przedostanie się do organizmu człowieka wirusa z rodzaju flawiwirusów (rzadko KZM może być spowodowane spożyciem niepasteryzowanego mleka zakażonego zwierzęcia). Objawy kleszczowego zapalenia mózgu obejmują m.in. wysoką gorączkę, silne bóle głowy, wymioty, nudności, objawy oponowe, zaburzenia świadomości, niedowłady, zaburzenia oddychania. Dowiedz się, jak wygląda leczenie KZM oraz jak mu zapobiegać.

  • Lumbago (postrzał) – co to jest? Przyczyny, objawy, leczenie lumbalgii

    Lumbago, inaczej postrzał lub heksenszus, to zespół bólowy dotyczący odcinka lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa. Ból w dole pleców pojawiający się w przebiegu lumbalgii jest spowodowany przeciążeniem struktur kręgosłupa, do którego może dojść np. na skutek dźwigania ciężkich przedmiotów, braku aktywności fizycznej, długotrwałego przyjmowania pozycji siedzącej lub stojącej, nadwagi i otyłości. Czynnikiem zwiększonego ryzyka wystąpienia lumbago są także zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa. Jakie są domowe sposoby walki z lumbago?

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij