VDRL – opis badania, interpretacja wyniku
Anna Posmykiewicz

VDRL – opis badania, interpretacja wyniku

VDRL (Veneral Diseases Research Laboratory) to test przesiewowy, który ma na celu wykryć u pacjenta ewentualne zakażenie kiłą. Jest to test, który zaliczany jest do klasycznych nieswoistych odczynów serologicznych. Dzięki niemu możliwe jest wykrycie w krwi pacjenta przeciwciała świadczącego o zakażeniu kiłą.
Test VDRL jest to tzw. odczyn mikrokłaczkujący z antygenem kardiolipidowym, w którym wykazywane są przeciwciała przeciwko lipidom, pojawiające się w surowicy w przebiegu zakażenia krętkiem bladym,czyli bakterią odpowiedzialną za wywoływanie kiły. VDRL staje się dodatni w 4-6 tygodni od zakażenia i ponownie ujemny w kilka miesięcy po skutecznym leczeniu, bardzo rzadko może przetrwać w małym mianie.

Czy do badania należy w szczególny sposób się przygotować?

Nie, wykonanie testu VDRL nie wymaga specjalnego przygotowania. Pielęgniarka pobierająca krew, tak samo jak przy pobieraniu krwi z innego powodu, założy na rękę stazę, dzięki której lepiej widoczne będą żyły, a miejsce z którego będzie pobierana krew pielęgniarka zdezynfekuje. Z "najlepszej" żyły pielęgniarka pobierze po prostu do probówki odpowiednią ilość krwi – i to już jest koniec badania.

Kto powinien wykonywać badanie VDRL?

Badanie powinno zostać wykonane u osoby, u której istnieje podejrzenie zakażenia kiłą. Test ponadto wykonywany jest celem kontroli procesu leczenia kiły. Dodatkowo wykonuje się go u niektórych osób w ramach badań profilaktycznych, jak również powinny poddać mu się kobiety będące w ciąży – na początku i na końcu trwania ciąży. 

Jak interpretować wynik testu?

U osób zdrowych test powinien mieć wynik ujemny. Wynik dodatni uzyskuje się u osób, które są zakażone kiłą – jednak dodatni wynik testu nie umożliwia ostatecznego postawienia diagnozy, należy zweryfikować go bardziej swoistymi i specjalistycznymi testami. Ponadto wynik dodatni można uzyskać też w innych sytuacjach, np, przy zakażeniu HIV, u pacjentów chorych na boreliozę, toczeń rumieniowaty układowy, w przypadku niektórych zapaleń płuc. Zdarza się też, że w teście uzyskamy wynik fałszywie dodatni lub wynik ujemny w przypadku świeżego zakażenia kiłą.
Wynik testu VDRL zawsze wymaga weryfikacji innymi testami, np. testem immunofluorescencji krętków lub testem hemaglutynacji.

Czym w ogóle jest kiła? Czy ta choroba w dzisiejszych czasach w ogóle istnieje?

Jak najbardziej, obecnie także zdarzają się przypadki kiły. Kiła jest cykliczną chorobą zakaźną (trzy okresy), przenoszona jest przez bezpośredni kontakt, najczęściej w czasie stosunku płciowego. Możliwe jest także wewnątrzmaciczne zakażenie płodu. Kiła wywoływana jest przez bakterie o nazwie krętek blady (Treponema pallidum). Okres wylęgania choroby wynosi od 8 do 21 dni.

Jakie są objawy kiły?

Kiłę można podzielić na wrodzoną i nabytą. W przypadku kiły wrodzonej dziecko rodzi się z wielonarządowym uszkodzeniem, ze zmianami w skórze i kościach, czasami obecna jest też tzw. triada Hutchinsona (zniekształcenia zębów, głuchota, zapalenie rogówki). Kiła nabyta natomiast przebiega w kilku okresach:

1. Kiła pierwszorzędowa

W tym okresie pojawia się niebolesna, zaczerwieniona, podsychająca grudka. Jest ona zlokalizowana zazwyczaj na narządach płciowych i jest bardzo zaraźliwa. Jest to tzw. zmiana pierwotna, zanika ona samoistnie po około 5 tygodniach od zakażenia. W okresie tym typowe jest też powiększenie pachwinowych węzłów chłonnych. 

2. Kiła drugorzędowa

Okres ten rozpoczyna się po upływie 2-3 miesięcy od zakażenia. Objawy są zwykle bardzo różnorodne. Głównie pojawiają się zmiany na skórze, o charakterze zakaźnej wysypki: zmiany mogą mieć postać plamek, grudek, strupków, płaskich kłykcin, zmiany mogą też lokalizować się na błonach śluzowych jamy ustnej. Może pojawić się też wypadanie włosów. Zdarza się, że w tym okresie kiły dochodzi do uogólnionego powiększenia się węzłów chłonnych. Okres kiły drugorzędowej może utrzymywać się nawet do pięciu lat, w tym okresie objawy mogą się zmieniać lub mogą nie występować w ogóle. W około 30% przypadków dochodzi do samoistnego wyleczenia. 
3. Kiła trzeciorzędowa
Występuje w okresie od 5 do 50 lat od zakażenia. W tym okresie powstają tzw. kilaki, typowa jest skłonność do martwiczego rozpadu zajętych tkanek. W skórze pojawiają się guzowate kilaki, mogą też być one obecne na języku, kilaki można też stwierdzić w kościach, mięśniach, sercu (we wsierdziu), płucach, żołądku, jelicie, odbytnicy, wątrobie i mózgu. Kiła w tym okresie może obejmować też układ nerwowy. Może dojść do kiłowych zmian w oponach mózgowo-rdzeniowych. Zdarza się też postępujące porażenie ze zmianami psychicznymi i intelektualnymi, końcową fazą jest otępienie. Zdarza się też zajęcie rdzenia kręgowego, co może powodować utratę czucia bólu na kończynach  dolnych, problemy z chodzeniem, zdarza się też zespół Argylla-Robertsona (nierówność źrenic, wąskie źrenice, które są sztywne i nie reagują na światło i zbieżność).

Z jakimi chorobami należy różnicować kiłę?

Przede wszystkim należy odróżnić ją od innych chorób wenerycznych, w tym przede wszystkim od rzeżączki. Należy także w diagnostyce różnicowej uwzględnić nierzeżączkowe zapalenie cewki moczowej oraz zakażenie HIV.

Jak należy diagnozować kiłę?

Do diagnostyki służy opisany już wcześniej test VDRL, jak również swoiste dla kiły testy weryfikujące: test immunofluorescencji oraz test hemaglutynacji. 

Jak wygląda leczenie kiły?

Leczenie polega na podawaniu antybiotyków. Lekiem pierwszego rzutu są penicyliny i ich pochodne, a w sytuacji, kiedy chory ma na nie alergię, stosuje się fluorochinolony. 
Należy pamiętać, że rozpoznanie choroby u partnerów seksualnych i ich leczenie, unikanie przypadkowych stosunków płciowych, używanie prezerwatyw oraz badania przesiewowe u kobiet ciężarnych znacznie zmniejszają ryzyko zakażenia kiłą.

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi

Polecane artykuły

  • Sód (Na) – badamy elektrolity we krwi. Norma, hiponatremia, hipernatremia

    Badanie stężenia sodu (Na) jest jednym z głównych oznaczeń parametrów krwi. Nie jest badaniem drogim, ani też wymagającym specjalnego przygotowania, niemniej kontrolowanie poziomu sodu jest bardzo istotne. Wszelkie nieprawidłowości w stężeniu tego elektrolitu mogą być bardzo groźne dla zdrowia, szczególnie osób, u których zdiagnozowano choroby kardiologiczne, jak chociażby nadciśnienie tętnicze lub nefrologiczne, jak niewydolność nerek. Jak wygląda badanie, czy jest refundowane, ile kosztuje i jakie są normy dla kobiet, mężczyzn i dzieci? Odpowiadamy w niniejszym artykule.

  • Szczepionka DTP – charakterystyka, cena, skutki uboczne szczepionki

    Szczepionka DTP znajduje się w Programie Szczepień Ochronnych (PSO) i jest obowiązkowa. Preparat stosuje się w celu czynnego uodpornienia pacjenta przeciwko wystąpieniu błonicy, tężca i krztuśca. Szczepionka DTP zalecana jest do podania dzieciom w kilku dawkach między 6 tygodniem życia i przed ukończeniem 2 roku życia. Jaki jest skład szczepionki DTP, ile kosztuje, czy jest refundowana i jakie są przeciwwskazania do zastosowania tego preparatu? Odpowiedzi znajdują się niniejszym artykule.

  • Wapń (Ca) – badamy elektrolity we krwi. Norma, hipokalcemia, hiperkalcemia

    Zarówno wapń całkowity (Ca), jak i ten zjonizowany (Ca2+) odgrywają istotną rolę w szeregu procesów metabolicznych, które zachodzą w organizmie. Można go dostarczać wraz z pożywieniem, a zapotrzebowanie na ten makroelement wzrasta wraz z wiekiem, szczególnie dla wrażliwych na demineralizację kości kobiet w okresie menopauzy. Ile wynosi prawidłowe stężenie wapnia we krwi, jak się przygotować do badania i co wpływa na powstanie hipokalcemii lub hiperkalcemii? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Proteinogram – badamy ilość białka w surowicy krwi. Normy, wskazania, interpretacja wyników

    Proteinogram, czyli elektroforeza białek surowicy, to badanie, którego wynik może odpowiedzieć na wiele pytań stawianych w trackie procesu diagnostycznego chorób o podłożu hematologicznym lub związanych z zaburzeniami pracy wątroby, nerek, niedoborami pokarmowymi, nowotworami czy procesami zapalnymi. Jak się przygotować do wykonania proteinogramu, czy badanie jest refundowane przez NFZ i jak długo trzeba czekać na wynik?

  • Magnez (Mg) – badamy elektrolity we krwi. Norma, nadmiar, niedobór

    Drgająca powieka i mimowolne skurcze mięśni to najbardziej charakterystyczne z objawów niedoboru magnezu, które można zauważyć. Oznaczenie poziomu tego pierwiastka jest jednym z podstawowych badań gospodarki elektrolitowej organizmu. Bardziej niebezpieczny jest niski poziom magnezu, niż jego podwyższony poziom. Czy hipermagnezemia i hipomagnezemia są groźne dla zdrowia, jak wygląda badanie, jak się do niego przygotować i ile kosztuje? Odpowiedzi znajdują się w tym artykule.

  • Tomografia komputerowa kręgosłupa – jak wygląda badanie? Wskazanie, cena badania

    Tomografia komputerowa kręgosłupa jest bardzo wiarygodnym badaniem obrazowym, dzięki któremu możliwe jest zdiagnozowanie wielu schorzeń tego obszaru. Chorób kręgosłupa jest bardzo wiele i zazwyczaj bywają one bardzo problematyczne, bolesne, a niejednokrotnie mają charakter zwyrodnieniowy. Niemalże każde z nich można wychwycić, wykonując prześwietlenie kręgosłupa, na które może skierować nas lekarz ortopeda, czy reumatolog. Jak wygląda tomografia komputerowa kręgosłupa i jak się do niej przygotować? Odpowiedź znajduje się w niniejszym artykule.

  • Czas protrombinowy (PT)– normy, podwyższony, obniżony. Jak się przygotować do badania INR?

    Czas protrombinowy to wskaźnik dotyczący tego, jak szybko krzepnie nasza krew. Na czas krzepnięcia wpływają inhibitory tego procesu, jak na przykład heparyna. Wbrew pozorom proces krzepnięcia krwi jest bardzo złożonym mechanizmem, na który wpływ mają nie tylko czynniki aktywujące powstawanie skrzepu, ale także dezaktywujące i stabilizujące ten proces. Jakie są wskazania do badania czasu protrombinowego, jak się przygotować do pobrania krwi, ile kosztuje badanie i czy może być refundowane przez NFZ? Odpowiedzi znajdują się w niniejszym artykule.

  • Tomografia perfuzyjna – płuca, serce i mózg mniej napromieniowane podczas TK? Wskazania i przeciwwskazania do wykonania badania

    Tomografia perfuzyjna pozwala na zobrazowanie procesu przepływu krwi przez dany obszar ciała. Obecnie trwają zaawansowane prace nad zmniejszeniem ilości promieniowania, jakie zostaje wykorzystane do przeprowadzenia perfuzji tkankowej. Jakie są wskazania i przeciwwskazania do wykonania tomografii perfuzyjnej, na czym polega badanie, ile kosztuje i jak się przygotować do perfuzyjnej TK? Odpowiedzi znajdują się w niniejszym artykule.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij