Wstydliwa dolegliwość
Małgorzata Graczyk

Wstydliwa dolegliwość

Hemoroidy to jedna z najbardziej wstydliwych dolegliwości. Choroba ta jest bardzo rozpowszechniona i dotyka coraz więcej ludzi niezależnie od płci i wieku.

Hemoroidy zwane inaczej krwawnicami lub guzkami krwawniczymi to niewielkie struktury anatomiczne. Ich nazwa wyłoniła się z łacińskiego słowa hemoroide oznaczającego przepływ krwi. Wewnątrz kanału odbytniczego znajdują się naczyniowe sploty wypełnione krwią w formie przypominające uwypukloną do wewnątrz błonę śluzową. Składają się głównie z licznych połączeń żylno-tętnicznych. U osób dorosłych kłębki te są stale powiększone. Ma to na celu utrzymanie szczelności odbytu (w szczególności gazów).

W okolicznościach choroby hemoroidy osiągają znacznej wielkości rozmiary. Głównym objawem choroby hemoroidalnej jest krwawienie. Powoduje to łączenie się razem i tworzenie guzków krwawniczych. Chorobę hemoroidalną nazywamy również żylakami odbytu.

Jak powstaje dolegliwość?

Hemoroidy to bolączka przebiegająca ewolucyjnie. Najczęstszą przyczyną powstawania żylaków odbytu są trudności w wydalaniu stolca i uciążliwe zaparcia. Te z kolei powodowane są przez niewłaściwą dietę, w której występuje brak lub niedobór błonnika. Błonnik odpowiedzialny jest za konsystencję i strukturę wydalanego stolca. Zbyt mała ilość błonnika powoduje, że stolec staje się twardy, zbity, co w dalszych konsekwencjach doprowadza do powiększania się i podrażnień hemoroidów.

Inną przyczyną mogą być wstrzymywania oddawania stolca, siedzący tryb życia ściśle związany z brakiem ruchu, nieregularne oddawanie stolców, niedostateczna ilość spożywanych płynów, używki, alkohol lub ostre przyprawy. Zdarza się, że dolegliwość ta jest uwarunkowana genetycznie. Do dziś nie wiadomo, dlaczego u jednych choroba nie występuje, zaś u innych powodować może silne powikłania. Z innych czynników sprzyjających rozwojowi choroby wymienić możemy marskość wątroby, niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze itp. Wśród wielu niejasności i nie do końca wytłumaczonych przyczyn wyróżnić można jednak te, które w większym stopniu je powodują i starać się wybrane czynniki eliminować. Czynniki sprzyjające rozwojowi to również niedostateczna aktywność fizyczna, a co za tym idzie niedobór ruchu, zła dieta pozbawiona odpowiedniej ilości włókien zawartych w owocach i warzywach, niedobory płynów w organizmie, praca nadmiernie wyczerpująca układ mięśniowy, wrodzona słabość mięśni zwierających odbyt, rak odbytnicy, zaawansowany wiek, częste wymioty, biegunki lub długie pozostawanie w pozycji stojącej i siedzącej.

Oznaki hemoroidów 

Objawy następują stopniowo. Z początku żylno-tętnicze sploty powiększają się, rozciąga się błona śluzowa, powstaje opuchnięcie, zaczynają pojawiać się guzki krwawnicze. Guzki z czasem i zaniedbaniem symptomów powiększają się i zaczynają krwawić. Można wyodrębnić kilka stadiów choroby. Na początku występują jedynie bezbolesne krwawienia w czasie wydalania stolca. Mówimy wówczas o tzw. żylakach odbytniczych wewnętrznych. Splot naczyniowy powiększa się jedynie czasowo, a wydalana krew ma żywoczerwony kolor. W drugim etapie naczynia krwionośne ulegają uszkodzeniu. Zaczynają powstawać guzy, które podczas oddawania kału bądź parcia przesuwane są przez masę kałową ku dołowi. Pojawiają się pierwsze oznaki bólu.

Kolejny etap to już hemoroidy zewnętrzne. Splot naczyniowy traci swoją skuteczność a tkanki go otaczające zaczynają ukazywać wyraźnie zmiany chorobowe. Zwieracze mięśniowe nie działają odpowiednio wydajnie. Przy każdorazowym wypróżnianiu się guzy wypadają na zewnątrz. Czasem zdarza się, że pozostają na zewnątrz na stałe i widoczne są u wyjścia kanału odbytniczego. Ból pojawia się wtedy przy podstawowych czynnościach, jak chodzenie czy siadanie. Wszystkie formy ucisku stają się czynnikiem wytwarzającym silne uczucie bólu. Wraz z guzami krwawniczymi ku dołowi przesunięta zostaje również błona śluzowa. Pozostająca poza jelitem narażona jest na ciągłe podrażnienia. Reakcją błony śluzowej na nieustanne podrażnianie jest wytwarzanie śluzowej wydzieliny. Najczęściej występujące objawy to krwawienie, uczucie dyskomfortu, wrażenie ucisku i obrzęku, stałe nawilgotnienie odbytu, ból,  brudzenie bielizny, swędzenie. Chory ma problemy z utrzymywaniem higieny osobistej. Również krwawienie występuje w wielu odmianach. U jednych są to śladowe ilości, u innych zaś krwawienie jest obfite. W drugim przypadku konieczny jest zabieg operacyjny.

Trafna diagnoza 

Do postawienia skutecznej diagnozy wymagane jest przeprowadzenie odpowiednich badań. Czynnikiem wspomagającym jest wywiad środowiskowy przeprowadzany przez lekarza. Szczery kontakt między lekarzem a pacjentem również ma kolosalny wpływ na leczenie. W trakcie takiej rozmowy musimy dokładnie przedstawić nasze nawyki żywieniowe, przebyte choroby układu pokarmowego oraz to, jakie leki przyjmujemy obecnie. Kobiety powinny dodatkowo poinformować o przebytych ciążach i związanych z nimi porodach. Pierwszy kontakt z lekarzem zalecany jest już w przypadku pojawienia się pierwszych krwawień. Proktolog dokładnie dowiaduje się, jaka jest częstotliwość oddawania kału, jaka jest intensywność krwawień, dokładnie ogląda okolice odbytu, w razie potrzeby przeprowadza badanie endoskopowe i mierzy ciśnienie wewnątrz kanału odbytu.

Zależnie od wyników zalecane jest odpowiednie leczenie. Badanie lekarskie niezbędne jest do wyeliminowania innych przyczyn dolegliwości odbytu. Krwawienie bowiem zapoczątkowane może być nie tylko przez hemoroidy, ale i wyższych jego częściach jak np. jelito grube. Krwawienie odbytnicze w żadnym wypadku nie może pozostać zlekceważone. Może ono obwieszczać inne dolegliwości dużo poważniejsze niż hemoroidy. Krwawienie może być również symptomem procesów zapalnych, czy nawet nowotworowych.

Większość osób cierpiących na tą dolegliwość krępuje się przed wizytą u lekarza specjalisty. Zazwyczaj wizyta przedstawia się nam jako wyjątkowo nieprzyjemna. Nic bardziej mylnego. Wszystko zależne jest od tego, jak sprawnie będziemy współpracować z badającym nas lekarzem. Odpowiednią diagnozę można przeprowadzić już po krótkim rozpoznaniu.

Metody leczenia 

W leczeniu tej dolegliwości powinna być stosowana zasada indywidualnego dopasowywania leczenia do stanu chorego. Zarówno lekarz jak i pacjent powinni zdawać sobie sprawę z tego, że jedna metoda nie pomoże powrócić do zdrowia.

Stosowanie leków pomaga koić dolegliwości hamując jednocześnie proces zapalny. Farmaceutyki stosowane podczas leczenia działają przeciwzapalnie, przeciwświądowo, przeciwobrzękowo, wzmacniają ścianki naczyniowe, zmniejszając w ten sposób ryzyko choroby. Leki występują w postaci tabletek, czopków, żeli oraz kremów. Wybór odpowiedniego środka należy skonsultować z lekarzem lub farmaceutą w aptece. Inne sposoby leczenia to metody operacyjne. Te z kolei dzielą się na nieinwazyjne i inwazyjne.

Metody nieinwazyjne

Polegają na przeciwdziałaniu wypadania guzków krwawniczych przez zmianę struktury ich podłoża. Zapobiega się również obrzękom i zaburzeniom przepływu krwi przez rozciąganie. Rzadko nacina się mięśnie zwieracza wewnętrznego lub wycina powiększone poduszki naczyniowe.

Nieinwazyjne zabiegi to:

  • Krioterapia, polega na zmrażaniu podstawy guzków. Wykorzystywane do tego są aplikatory o niskiej temperaturze. Niska temperatura powoduje zmartwienie podstawy guzka, co w dalszych konsekwencjach prowadzi do jego zmniejszenia. Jest to jednak metoda coraz rzadziej stosowana.
  • Skleroterapia – podczas tej metody w warstwę podśluzówkową wstrzykiwane są leki chroniące ściany naczyń. Powodują one zwłóknienie okolic guzka krwawicznego. Dawniej zakładano u podstawy guzków ciasne gumowe podwiązki. Ograniczały one dopływ krwi, a w konsekwencji martwicę i odpadanie guzków.
  • Metoda Longo – wykonywana za pomocą specjalnego urządzenia nazywanego staplerem. Dokonuje się wycięcia i zaszycia mechanicznego śluzówki kanału odbytu powyżej linii grzebieniastej. Nie wycina się samych hemoroidów, ale wciąga się je do kanału odbytu do prawidłowej anatomicznie pozycji. Jest to metoda niezwykle skuteczna w momencie, gdy hemoroidom towarzyszy wypadanie błony śluzowej odbytnicy.
  • Fotokoagulacja podczerwienią – polegająca na przykładaniu sondy i wykorzystywaniu promieniowania podczerwonego do sztucznego wywołania martwicy wypadającego guzka. Naświetlanie trwa ok. półtorej sekundy u podstawy guzka.

Metody inwazyjne

Dotyczą całe szczęście tylko niewielkiej grupy chorych. Ok. 10% wszystkich chorych wymaga operacyjnego leczenia inwazyjnego. Do takich metod zaliczane są:

  • Hemoroidektomia podśluzówkowa metodą Parksa,
  • Hemoroidektomia otwarta metodą Milligan-Morgan – najczęściej wykorzystywana,
  • Metoda Fergusona, która zalecana jest w przypadkach intensywnego krwawienia. Po usunięciu kompleksu krwawniczego zaszywana jest dokładnie błona śluzowa kanału odbytniczego.

Jak łagodzić objawy?

Poniżej znajduje się kilka prostych zasad, które uprzyjemnią nam nieco życie z tą dolegliwością:

  • zaleca się noszenie wyłącznie bawełnianej bielizny osobistej,
  • należy stosować delikatny papier toaletowy,
  • ulgę przynosi kilkuminutowe moczenie się w letniej wodzie. W przypadku pojawienia się swędzenia i bólu należy stosować krótkotrwałe natryski  z zimnej wody z prysznica,
  • koniecznie należy dbać o higienę ciała, a zwłaszcza okolic narażonych na występowanie choroby hemoroidalnej. Zaleca się wykorzystywanie mydeł nie zawierających detergentów, jak i takich które są bezzapachowe,
  • w powrocie do zdrowia ważną rolę ogrywa także dokładne przestrzeganie zasad przedstawionych przez lekarza.

Lepiej zapobiegać

Diametralny wpływ na rozwój hemoroidów mają, wcześniej wspomniane, tryb życia i sposób odżywiania. Można starać się uniknąć tej choroby kierując się kilkoma prostymi zasadami. Przede wszystkim należy przestawić się na dietę wysoko błonnikową (dzienne zapotrzebowanie organizmu to 25-40 g), systematycznie odżywiać się, unikać kawy, alkoholu i innych używek, zwiększyć aktywność fizyczną, a również wypijać dużą ilość płynów (ok. 2-3 litry na dobę).

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Dieta z niskim IG – dla kogo? Jak powinna wyglądać? Zasady, produkty o niskim indeksie glikemicznym, przepisy

    Zalecana m.in. osobom zmagającym się z nadwagą albo cukrzycą. Wyklucza produkty wysoko przetworzone, tradycyjne desery, słodycze, a także wybrane owoce i warzywa. Dieta o niskim indeksie glikemicznym. Jakie są jej zasady? Jakie produkty posiadają niski IG? 

  • Cytrulina – właściwości i dawkowanie. Jak działa jabłczan cytruliny?

    Cytrulina jest aminokwasem, który pełny ważne funkcje w organizmie człowieka. Dzięki swoim właściwościom pomaga m.in. regulować ciśnienie krwi oraz zwiększyć wydolność mięśni. W jakich produktach można znaleźć cytrulinę? Kiedy warto sięgnąć po preparaty z cytruliną? Podpowiadamy. 

  • Suche utonięcia – czym są? W jaki sposób objawia się zespół post-immersyjny?

    Z pozoru niegroźne zachłyśnięcie się płynem, może być niezwykle niebezpieczne, czego potwierdzeniem mogą być dane statystyczne, które wskazują, że około 15% wszystkich utonięć stanowią tzw. suche utonięcia, do których wystarczy naprawdę niewielka ilość wody. Dry drowning definiowane jest jako problem z oddychaniem, występujący po dostaniu się wody do dróg oddechowych. Jak chronić dziecko przed groźnym obrzękiem płuc oraz co robić, kiedy po zabawie w wodzie zauważymy, że nasze dziecko jest wyjątkowo apatyczne i osłabione? Odpowiedzi znajdują się w poniższym artykule.

  • Sparaliżowany po udarze mężczyzna „przemówił” dzięki nowatorskiej neuroprotezie mowy

    Problemy z mową i komunikacją po udarze występują często w przypadku tego urazu mózgu. Anartria, czyli zespół zaburzeń oddechowo-fonacyjno-artykulacyjnych występujący właśnie w tym przypadku jest wywołany uszkodzeniami ośrodków i/lub dróg unerwiających aparat mowy. Przez wiele lat problem ten był nierozwiązywalny, a metody komunikacji osoby chorej opierały się jedynie na literowaniu. Obecne rozwiązanie polega na generowaniu płynnych komunikatów, które pozwalają na tworzenie całych zdań w oparciu o 50 słów. Na czym polega nowatorska metoda  z wykorzystaniem neuroprotezy? Odpowiedź znajduje się w artykule.

  • Parathormon (PTH) – badanie, normy, wskazania. Przyczyny i skutki niedoboru i nadmiaru hormonu przytarczyc

    Badanie stężenia PTH zaleca się przede wszystkim osobom z zaburzeniami przytarczyc, nadciśnieniem, kłopotami nefrologicznymi oraz chorym na nadmierną łamliwość kości (w tym kobietom na etapie i po menopauzie). Wzrost stężenia parathormonu jest skutkiem nieprawidłowej pracy nerek, niedoboru witaminy D3 i zaburzeń metabolizmu wapnia (hipokalcemią i hiperkalcemią), a także fosforanów. Jak się przygotować do oznaczenia poziomu PTH, czy na pobranie krwi trzeba zgłosić się na czczo oraz jak groźne mogą być powikłania związane z zaburzeniami stężenia parathormonu we krwi? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Czym jest zespół Ushera? Badanie niemieckich naukowców daje nowe spojrzenie na patologię choroby

    Zespół Ushera to choroba dziedziczona genetycznie od obojga rodziców. Oznacza to, że zarówno matka, jak i ojciec przekazują dziecku po jednej kopii wadliwego genu, co tylko w takiej konfiguracji będzie skutkowało wystąpieniem tzw. głuchoto-ślepoty. Obecny stan wiedzy nie pozwala na doraźne leczenie tej choroby z użyciem środków farmakologicznych, a jedynie kompensacje wady słuchu z użyciem implantu ślimakowego. Najnowsze wyniki badań naukowych pozwalają jednak dostrzec światełko w tunelu, ponieważ jak donoszą niemieccy naukowcy, właśnie odkryto patologiczny mechanizm molekularny, prowadzący do rozwoju choroby, a to w przyszłości może pozwolić na opracowanie skutecznej metody leczenia zespołu Ushera, z wykorzystaniem np. terapii genowej.

  • Kalcytonina (CT) – wskazanie do badania, normy, interpretacja wyników

    Kalcytonina (tyreokalcytonina) to hormon, który odpowiada za regulowanie gospodarki fosforanowej i węglanowej w organizmie. Badanie poziomu CT (ang. calcitonin) wykonuje się głównie podczas diagnostyki i monitorowania rdzeniastego nowotworu gruczołu tarczowego, czyli tarczycy. Prawidłowy (normatywny) wynik stężenia tego hormonu zależy od wielu czynników, w tym także od wieku i płci pacjenta. Diagnostycy i lekarze przyjmują, że kalcytonina jest swoistym markerem nowotworowym w przypadku podejrzenia chorób komórek tarczycy, gdyż te mają zdolność do wydzielania jej w dużej ilości. Jak się przygotować do oznaczenia poziomu kalcytoniny, czy na badanie krwi należy stawić się na czczo i co należy zrobić, kiedy wynik badania stężenia CT we krwi jest za wysoki? Odpowiedzi na te i inne pytania znajdują się w niniejszym artykule.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij