kobieta cierpi z powodu złamanego nadgarstka
Mateusz Burak

Złamanie Smitha – objawy, leczenie, rehabilitacja

Złamanie Smitha to jeden z rodzajów złamań nadgarstka. Dochodzi do niego w wyniku np. upadku na grzbietową część ręki. Najczęściej objawia się bólem, widocznym obrzękiem, krwiakiem i deformacją w okolicy urazu. Jak zatem wygląda leczenie złamania Smitha? Ile trwa powrót do pełnej sprawności? Odpowiadamy. 

Mianem złamania Smitha określa się uraz nadgarstka. Jest on wywołany specyficznym rodzajem upadku, podczas którego staw nadgarstkowy znajduje się w pozycji zgięciowej lub jest nieco skręcony. Istnieje bardzo wiele różnych rodzajów złamań kości. Bez względu na to, z jakim urazem mamy do czynienia, najważniejszym krokiem jest pierwsza pomoc i kontakt ze specjalistą.

Złamanie Smitha – charakterystyka

Rodzaj złamania nadgarstka jest uzależniony od mechanizmu urazu i jak prezentuje się ułożenie traumatyzowanych struktur. Złamanie Smitha zazwyczaj jest związane z bezpośrednim uderzeniem w tył nadgarstka, ręki. Jednym z ważnych czynników ryzyka jest tutaj osteoporoza, dlatego zdecydowanie częściej takie złamanie może występować u kobiet po 50. roku życia.  

Złamanie Smitha jest jednak stosunkowo rzadkie, to tylko odsetek 5% wszystkich kontuzji związanych z przerwaniem ciągłości tkanki kostnej opisywanego stawu.  

Złamanie Smitha – objawy

Objawy złamania Smitha obejmują:

  • ból w okolicy nadgarstka,
  • obrzęk,
  • tkliwość palpacyjna,
  • bolesne ograniczenie zakresu ruchomości,
  • zasinienia i przebarwienia skóry w okolicy urazu,
  • deformacje oraz zgrubienia i guzki, które w normalnych warunkach są nieobecne.
Wyżej wymienione oznaki wymagają różnicowania ze złamaniem Collesa (złamanie nasady dalszej kości promieniowej) i Bartona. Zawsze powinien dokonywać tego lekarz, wykorzystując badanie RTG nadgarstka.

Powiązane produkty

Złamanie typu Smitha – leczenie  

Sposób postępowania leczniczego jest uzależniony od ciężkości urazu. Żeby doprowadzić do pełnego wygojenia i regeneracji, należy upewnić się, że kości zostały prawidłowo ułożone i unieruchomione. W sytuacji, kiedy przerwanie ciągłości tkanki kostnej ma łagodny charakter (nie doszło do przemieszczenia, nie pojawiły się odłamy), to zazwyczaj wystarcza unieruchomienie w postaci opatrunku gipsowego, szyny lub ortezy.

Czas gojenia trwa od 3 do nawet 8 tygodni. W tym czasie wymagane są kontrolne zdjęcia RTG. Cięższe złamania Smitha wymagają zamkniętej repozycji. Podczas tej niechirurgicznej procedury lekarz może wykonywać kombinację ruchów biernych, które mają na celu przywrócenie jak najbardziej fizjologicznego ułożenia kości. Taka procedura odbywa się oczywiście w znieczuleniu miejscowym i pod kontrolą środków uspokajających. Na koniec stosuje się oczywiście opatrunek unieruchamiający.  

Najcięższe urazy wymagają leczenia operacyjnego. Po repozycji podczas zabiegu stosuje się także elementy, które pomagają zespolić złamane kości i utrzymać je w odpowiednim położeniu. Następnie stosuje się szynę unieruchamiającą, a okres rekonwalescencji jest zdecydowanie dłuższy niż w poprzednich przypadkach i wynosi nawet 3 miesiące. Kiedy tylko jest to możliwe, wdraża się fizjoterapię na okres 2–6 tygodni. Podczas postępowania leczniczego stosuje się także leki o działaniu przeciwbólowym oraz zmniejszającym obrzęk i ułatwiającym gojenie tkanek.

Powikłania po złamaniu Smitha – jakie mogą wystąpić? Jak im zapobiec?

Powikłania mogą obejmować komplikacje takie jak utrudnienie dopływu krwi do tkanek, co w efekcie uszkadza struktury nerwowe i mięśniowe. Niekiedy mogą wystąpić: zespół cieśni nadgarstka oraz parestezje (np. mrowienie, drętwienie) w obrębie chorej kończyny. W przypadku, kiedy złamanie jest otwarte, może dojść do uszkodzenia okolicznych nerwów, mięśni, ścięgien i naczyń krwionośnych. Konsekwencją w tym przypadku jest także infekcja kości – zapalenie szpiku.

Złamanie Smitha – rehabilitacja

Rehabilitacja powinna rozpocząć się najwcześniej jak to możliwe. Jej celem jest przywrócenie możliwie maksymalnej funkcjonalności, siły mięśniowej oraz zakresu ruchomości nadgarstka. Zabiegi i metody leczenia usprawniającego są dobierane indywidualnie z uwagi na to, że ręka stanowi bardzo ważną część ciała, niezbędną do codziennego funkcjonowania i wymagającą niezwykłej precyzji w wykonywaniu czynności na co dzień.  

W zależności od prezentowanych objawów i etapu rehabilitacji stosuje się różne procedury. Na początku korzysta się zwykle z łagodnych interwencji, które mają działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe i przyspieszają proces regeneracji uszkodzonych tkanek. Wyróżnia się tutaj schładzanie parami ciekłego azotu, stosowanie kompresów typu coldpack oraz zimnych okładów. Wykonywane są ćwiczenia przywracające zakres ruchomości, masaż tkanek głębokich, mobilizacje stawów, ćwiczenia motoryki małej.  

Sprawdź na DOZ.pl: Kompresy chłodzące.

Stopniowo wdraża się wszystkie procedury, stosując po drodze laseroterapię, aplikacje z wykorzystaniem taśm do kinesiotapingu, elektroterapię, eskpozycję na działanie pola magnetycznego już od pierwszych dni po założeniu unieruchomienia. Po zdjęciu szwów wykorzystuje się także techniki terapii blizn pooperacyjnych z zastosowaniem chociażby suchego igłowania.  

Bardzo ważne jest, aby o kolejności wprowadzania poszczególnych interwencji z zakresu rehabilitacji decydował terapeuta wspólnie z lekarzem. Wynika to z faktu, iż ich kolejność oraz czas zastosowania są zróżnicowane, muszą być więc dopasowywane do danego przypadku.

Należy także skonsultować z lekarzem możliwość suplementacji niektórych substancji, wpływających pozytywnie na przyspieszenie zrostu kostnego. Jest to chociażby wapń, witamina C oraz kolagen. Dodatkowo wpływają one pozytywnie na proces gojenia tkanek. 

  1. C. Vannabouathong, N. Hussain, E. Guerra-Farfan, M. Bhandari, Interventions for Distal Radius Fractures: A Network Meta-analysis of Randomized Trials, „Journal of the American Academy of Orthopaedic Surgeons”, nr 27 2019.
  2. S. Omokawa, A. Iida, R. Fujitani, T. Onishi, Y. Tanaka, Radiographic Predictors of DRUJ Instability with Distal Radius Fractures, „Journal of Wrist Surgery”, nr 3 2014.
  3. J. Schneppendahl, J. Windolf, R. A. Kaufmann, Distal radius fractures: current concepts, „Journal of Hand Surgery”, nr 37 2012.
  4. B. M. Mauck, C. W. Swigler, Evidence-Based Review of Distal Radius Fractures, „Orthopedic Clinics of North America”, nr 49 2018..
  5. B. T. Evans, J. B. Jupiter, Best Approaches in Distal Radius Fracture Malunions, „Current Reviews in Musculoskeletal Medicine”, nr 12 2019.

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Pneumokoki – czym są i jakie choroby wywołują? Jak chronić się przed pneumokokami?

    Streptococcus pneumoniae (pneumokoki, dwoinki zapalenia płuc) to bakterie, które osiedlają się w nosie oraz gardle i powodują groźne choroby. Zakażenia pneumokokowe dotyczą głównie małych dzieci oraz seniorów. Wśród grup ryzyka wymienia się również osoby z zaburzeniami odporności oraz osoby cierpiące na choroby przewlekłe. W jaki sposób można zarazić się pneumokokami? Jak się przed nimi chronić? Podpowiadamy.

  • Żółć w żołądku – objawy, przyczyny, dieta, leczenie

    Produkcja żółci ma miejsce w wątrobie, następnie dochodzi do jej magazynowania w pęcherzyku żółciowym i wydzielenia w dużej ilości po spożyciu tłustego posiłku. Kolejno żółć transportowana jest przewodem żółciowym wspólnym do dwunastnicy, gdzie emulguje tłuszcze. Przygotowane w ten sposób lipidy są łatwiejsze do strawienia.

  • Zanik wieloukładowy (MSA) – przyczyny, objawy, diagnoza, leczenie

    21 maja 2024 roku w wieku 71 lat po kilkuletniej walce z chorobą zmarł wybitny polski kompozytor Jan A. P. Kaczmarek. Muzyk zmagał się z nieuleczalnym, postępującym schorzeniem neurodegeneracyjnym – zanikiem wieloukładowym (MSA). Choroba ta prowadzi do uszkodzenia struktur mózgu, a objawy przypominają symptomy choroby Parkinsona. Dowiedz się więcej na temat przyczyn, objawów i sposobów leczenia MSA.

  • Pompa insulinowa – wskazania, działanie, refundacja

    Pompy insulinowe umożliwiają lepszą kontrolę cukrzycy, a tym samym poprawiają jakość życia osób wymagających insulinoterapii. Te niewielkich rozmiarów urządzenia naśladują działanie trzustki i eliminują konieczność wykonywania regularnych wstrzyknięć insuliny. Wyjaśniamy, jak działają pompy insulinowe i jakim grupom pacjentów zaleca się korzystanie z nich. Opisujemy również, komu przysługują z refundacją.

  • Grypa i RSV – szczepionka, podobieństwa i różnice

    Grypa i RSV (ang. Respiratory Syncytial Virus) to dwie powszechne choroby wirusowe, które mają znaczący wpływ na zdrowie publiczne, szczególnie w okresie jesienno-zimowym. Obie mogą prowadzić do poważnych powikłań, zwłaszcza u osób starszych, niemowląt oraz osób z osłabionym układem odpornościowym. W tym artykule przyjrzymy się bliżej podobieństwom i różnicom między grypą a RSV, ze szczególnym uwzględnieniem dostępnych szczepień.

  • Sensor do pomiaru cukru – monitorowanie glikemii. Działanie, refundacja systemu ciągłego CGM

    Cukrzyca jest jedną z najczęstszych chorób cywilizacyjnych, na którą w Polsce choruje ponad 3 mln osób, z czego około 25% nie jest tego świadomych. W leczeniu tego schorzenia oraz w zapobieganiu występowania powikłań narządowych niezwykle istotne jest utrzymywanie prawidłowego stężenia glukozy we krwi. Dzięki nowoczesnym technologiom w postaci systemów do ciągłego monitorowania glikemii mamy szansę na lepszą kontrolę choroby, a co za tym idzie – na opóźnienie rozwoju powikłań narządowych cukrzycy. Niestety należy pamiętać, że sensory są stosunkowo drogie, a ich zakup podlega refundacji przez Narodowy Fundusz Zdrowia jedynie w konkretnych wskazaniach.

  • Refundacja dla cukrzyków – zasady refundacji w diabetologii

    Od stycznia 2024 r. obowiązuje rozporządzenie Ministra Zdrowia wprowadzające w życie zmiany w refundacji wyrobów medycznych przeznaczonych dla pacjentów chorujących na cukrzycę. Wyjaśniamy zasady odpłatności systemów do ciągłego monitorowania glikemii, pomp insulinowych, pojemników na insulinę oraz zestawów infuzyjnych.

  • Zespół słabości (kruchości) to nie zwykłe starzenie. Objawy, diagnoza, leczenie

    Proces starzenia jest nieodłącznym elementem życia każdego człowieka i ma znaczący wpływ zarówno na fizyczne, jak i psychiczne funkcjonowanie seniorów. Wśród zachodzących zmian wymienić można między innymi pogorszenie pracy poszczególnych narządów, podatność na choroby, zaburzenia poznawcze czy zespół kruchości. Ten ostatni jest zagadnieniem szczególnie badanym przez geriatrów – szacuje się, że w populacji polskiej dotyka on około 7% seniorów, wśród których ponad 50% to osoby po 80. roku życia.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij