Złamanie Collesa – przyczyny, leczenie, rehabilitacja złamań typu Collesa
Mateusz Burak

Złamanie Collesa – przyczyny, leczenie, rehabilitacja złamań typu Collesa

Złamanie Collesa (Colles' fracture) to inaczej złamanie nasady dalszej kości promieniowej. Należy ono do jednego z najpowszechniejszych złamań w obrębie kończyny górnej, zwłaszcza u kobiet, bowiem czynnikiem predysponującym do złamania tego typu jest osteoporoza. Najczęściej przyczyną złamania typu Collesa jest upadek na wyprostowaną rękę.  Leczenie obejmuje przeważnie założenie gipsu, a w szczególnych przypadkach – wieloodłamowym uszkodzeniu struktury kości – konieczna jest operacja. 

Złamanie Collesa – na czym polega?

Złamanie typu Collesa (ang. Colles' fracture) dotyczy blisko połowy urazów u kobiet. Jest to złamanie nasady dalszej kości promieniowej. Należy do bardzo częstych urazów narządu ruchu, a konkretnie kończyny górnej, czynnikiem ryzyka jest tutaj współwystępowanie osteoporozy – zrzeszotnienie kości zwiększa jej podatność na złamania podczas upadków/kontuzji. Wśród klasyfikacji przerwania ciągłości tkanki kostnej przedramienia wyróżnia się także złamanie Smitha. 

Złamanie Collesa – przyczyny

Opisane urazy dotyczą najczęściej kobiet w okresie menopauzalnym. Za czynnik ryzyka można uznać także schorzenia układowe, które również mogą sprzyjać złamaniu, duże znaczenie ma wspomniane współwystępowanie osteoporozy

Mechanizm, podczas którego dochodzi do złamania Collesa polega na potknięciu, a następnie szybkiej próbie asekuracji o wyprostowaną rękę. Złamanie Smitha następuje natomiast w rezultacie wywrócenia do tyłu. Ze względu na bardzo dużą liczbę drobnych struktur kostnych w dystalnej części kończyny górnej, często dochodzi do ich uszkodzenia. Jeśli współwystępuje uraz nadgarstka, to klasyfikacja mówi o złamaniu brzeżnym Bartona

Złamanie Collesa – objawy

Objawy złamania Collesa mogą być zróżnicowane, także pod kątem stopnia nasilenia. Rzadko, ale zdarza się, że złamanie dystalnej nasady kości promieniowej jest następstwem przeciążenia.

Wśród objawów sugerujących wystąpienie opisywanego złamania typu Collesa wymienia się:

  • silny ból nadgarstka intensyfikujący się podczas ruchów,
  • możliwe upośledzenie czucia,
  • mocno ograniczony zakres ruchomości w stawie promieniowo–nadgarstkowym,
  • obrzęk nadgarstka,
  • cechy stanu zapalnego, czyli zaczerwienienie i „ucieplenie” skóry nad stawem,
  • tkliwość palpacyjną,
  • deformację pod postacią tzw. widelca.

W przypadku opisywanego złamania przedramienia może dochodzić do uszkodzenia okolicznych naczyń krwionośnych i nerwów. 

Złamanie Collesa – diagnostyka

Proces diagnostyczny w złamaniu kości promieniowej (colles’fracture) rozpoczyna się od wywiadu z pacjentem. Pozwala to ustalić mechanizm urazu i sklasyfikować wstępnie rodzaj złamania. Następnie lekarz przystępuje do oceny ewentualnych obrzęków, tkliwości bólowej, zakresu ruchów. 

Standardem jest wykonanie badania rentgenowskiego. Daje to możliwość oceny w zakresie ewentualnych odłamów kostnych oraz ustalenia, czy nie nastąpiło złamanie Collesa z przemieszczeniem. Jeśli konieczne jest nastawienie kości, to wykonuje się je w znieczuleniu. Potem należy ponownie sprawdzić ustawienie kości na zdjęciu RTG. Unieruchomienie to najczęściej opatrunek gipsowy sięgający do łokcia. 

Złamanie Collesa – leczenie

W złamaniach bez przemieszczenia stosuje się unieruchomienie w opatrunku gipsowym lub szynie przedramienia na okres około 8 tygodni. Uraz prosty, jednoodłamowy nakazuje zaopatrzenie w gips obejmujący ramię oraz łokieć i przedramię.

Często lekarz po 3 tygodniach podejmuje decyzję o skróceniu opatrunku do wysokości przedramienia, co pozwala rozpocząć częściową rehabilitację. Uruchomienie łokcia w taki sposób jest uzależnione od tego, czy w tym okresie nie nastąpiła dyslokacja kostnego odłamu. 

W sytuacji, gdy złamanie collessa nastąpiło z przemieszczeniem wielu odłamów – wieloodłamowe niestabilne uszkodzenie struktury kości – konieczne jest leczenie operacyjne. W tym celu wykorzystuje się druty Kirschnera. Operacja pozwala na repozycję elementów kostnych wykonywaną metodą de Palmy lub Hughstnoe’a. Następnie konieczne jest unieruchomienie w ortezie. Ewakuację drutów wykonuje się po upływie 21 dni. Unieruchomienie zostaje trwale usunięte po 6 tygodniach. 

Złamanie Collesa – rehabilitacja

Fizjoterapia po złamaniu dystalnej nasady kości promieniowej skupia się na odzyskaniu pełnego zakresu ruchomości, siły mięśniowej oraz funkcjonalności kończyny górnej. W tym celu wykorzystuje się techniki terapii manualnej, rozluźniania mięśniowo powięziowego, które przywracają właściwe ułożenie oraz ruchomość pomiędzy strukturami kostnymi nadgarstka oraz całego stawu promieniowo–nadgarstkowego. Podobnie będzie to wyglądać w rehabilitacji po złamaniu kości promieniowej z przemieszczeniem. 

Ćwiczenia po złamaniu nadgarstka i kości promieniowej wykorzystują zjawiska mobilizacji oraz trakcji. Samodzielnie w domu, po wcześniejszym instruktażu, można wykonywać ćwiczenia izometryczne. Przykładowo, układając rękę pourazową płasko na stole w pozycji fizjologicznej, chwytamy ręką zdrową w okolicy kłębika palca małego. Zewnętrzną krawędzią naciskamy w bok, generując napięcie izometryczne i utrzymując zdrową ręką właściwe położenie przez kilka sekund. Można to powtórzyć 5–6 razy i odpowiednio zastosować dla każdego ruchu, który zachodzi w stawie promieniowo–nadgarstkowym. 

Rehabilitacja ręki po złamaniu kości promieniowej wykorzystuje również działanie odciążające, przeciwbólowe, przeciwobrzękowe oraz stabilizujące taśm Kinesiology Taping (kinesiotaping). Fizykoterapia oferuje magnetoterapię oraz magnetostymulację, przyspieszając tym samym procesy osteogenezy i poprawiając procesy regeneracyjne tkanek. Skuteczny jest również masaż wirowy kończyn górnych wpływający na ukrwienie, trofikę skóry oraz elastyczność struktur. Samodzielnie w domu można zastosować jego substytut w postaci naprzemiennego polewania ciepłą i zimną wodą pożądanego miejsca. Wykonuje się to przez kilka minut, stosując odpowiednio przez 1 minutę stałą temperaturę wody (bardzo ciepłą), po czym należy zmienić ją na skrajną (bardzo zimną). 

Jeśli złamanie Collesa nastąpiło w miejscu prac (w przypadku dzieci – w szkole), to można ubiegać się o odszkodowanie

Złamanie Collesa – powikłania

Powikłaniami po złamaniach nadgarstka i kości promieniowej są zmiany pourazowe. Wymienia się tutaj zespół cieśni nadgarstka, uszkodzenie struktur naczyniowych, nerwowych i więzadłowych. Colles’fracture może także doprowadzać do dysfunkcji ścięgien mięśni zginaczy. Powikłania po złamaniu nadgarstka, kości promieniowej czy ramiennej to także przykurcz ischemiczny Volkmanna, który na skutek zaburzeń krążenia może doprowadzić do utrwalonych zmian w tkankach i charakterystycznego szponiastego ustawienia ręki. Opisana zmiana ischemiczna może występować u dzieci i najczęściej jest powikłaniem złamania nadkłykciowego kości ramiennej. 

Możliwy jest także zespół Sudecka inaczej zwany algodystrofią, która może prowadzić do dużej przeczulicy oraz zubożenia mięśni i tkanki kostnej. Może być rezultatem zbyt ciasno założonego gipsu lub złego ułożenia kończyny w unieruchomieniu. Rehabilitacja po złamaniu kości promieniowej jest bardzo ważna. Wymaga nieustannej obserwacji i zwracania uwagi na objawy ewentualnych powikłań.

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Osteopatia – czym zajmuje się osteopata i w jakich chorobach może pomóc?

    Osteopatia zajmuje się diagnostyką oraz leczeniem zaburzeń układu ruchu, narządów wewnętrznych oraz układu współczulnego. Za jej twórcę uznaje się amerykańskiego lekarza Andrewa Taylora Stilla, który stworzył American School of Osteopathy – instytucję zrzeszającą i kształcącą specjalistów z tej dziedziny. Jakie są wskazania do osteopatii? Jakie techniki stosuje osteopata?

  • Profilaktyka 40 PLUS – program Ministerstwa Zdrowia

    Zgodnie z założeniami nowego programu zdrowotnego od 1 lipca 2021 osoby w wieku 40 lat i powyżej mogą skorzystać z pakietu badań diagnostycznych. Dowiedz się, jakie badania można wykonać? Z jakimi schorzeniami najczęściej zmagają się Polacy w średnim wieku?

  • Zatrucie grzybami – objawy i pierwsza pomoc

    Według Światowej Organizacji Zdrowia co roku 2% populacji szuka pomocy medycznej z powodu zatrucia grzybami. Mimo wieloletniego doświadczenia w diagnozowaniu i leczeniu tego schorzenia wstępna diagnoza jest złożona i wymaga różnicowania oraz dokładnego określenia, jakie grzyby wywołały zatrucie (może to być zatrucie kilkoma rodzajami grzybów). Trudności związane są w większości przypadków z różnymi objawami i zespołami toksykologicznymi, które pojawiają się pod wpływem toksyn grzybowych. W związku z rozpowszechnieniem diagnozy ostrego zatrucia grzybami, każdy powinien zdawać sobie sprawę z doraźnych metod leczenia w tym przypadku. 

  • Zapalenie krtani – przyczyny, objawy, leczenie

    Nagła duszność i szczekający kaszel w środku nocy u dziecka wywołują często panikę u rodziców i opiekunów. Objawy te mogą świadczyć o ostrym zapaleniu krtani. Dowiedz się, kiedy konieczne staje się wezwanie pogotowia do małego pacjenta. Sprawdź również, kiedy zwykła chrypka może oznaczać przewlekłe zapalenie krtani i powinna skłonić nas do wizyty u lekarza.

  • Diabetomat – urządzenie ułatwi życie osobom chorym na cukrzycę

    Naukowcy z Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie opracowali urządzenie, które pozwoli diabetykom zastąpić klasyczne pomiary stężenia cukru we krwi. W jaki sposób działa? Kiedy będzie można go kupić? Jakie inne nieinwazyjne urządzenia monitorowania glikemii powstały w ostatnim czasie?

  • Sztuczna inteligencja pozwoli skuteczniej leczyć raka stercza

    W Polsce rak stercza (prostaty) jest najczęstszym nowotworem litym występującym u mężczyzn. Dzięki dofinansowaniu z programu INFOSTRATEG powstaje platforma informatyczna, która ułatwi dokonywanie wyboru terapii onkologicznej dedykowanej pacjentom, u których zostanie zdiagnozowane to schorzenie. Lepsze dopasowanie leczenia wpłynie na poprawę jego efektywności. Narzędzie będzie wykorzystywało algorytmy sztucznej inteligencji.  

  • Dlaczego raz w roku należy wykonywać morfologię?

    Jedną z metod wczesnego wykrywania wielu poważnych chorób jest regularne wykonywanie morfologii krwi. Wynik tego prostego testu może stanowić punkt wyjścia do dalszej diagnostyki, która determinuje przebieg leczenia. W przypadku nowotworów im wcześniej zostanie postawiona właściwa diagnoza, tym skuteczniej będzie można leczyć pacjenta.

  • Choroby nerek – przyczyny, (nie)typowe objawy, leczenie

    Choroby nerek to jedne z bardziej niejednoznacznych chorób. Dając niespecyficzne objawy, utrudniają przypisanie im właśnie do dysfunkcji nerek. Bo dlaczego ból w okolicy lędźwiowej w połączeniu z osłabieniem należy łączyć z dysfunkcją nerek? Jakie są przyczyny i objawy chorych nerek, które badania należy wykonać, aby sprawdzić, czy nerki dobrze funkcjonują i dlaczego można normalnie funkcjonować, mając tylko jedną nerkę? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij