Kolka podczas biegania. Czym jest kolka wysiłkowa i jak jej uniknąć?

Kolka podczas biegania to ostry, przeszywający ból, który nasila się podczas wdechu. Dlaczego się pojawia? Jak sobie radzić z kolką wysiłkową w trakcie biegu? Co warto robić, aby jej uniknąć?

1. Czym jest kolka wysiłkowa?
2. Przyczyny kolki podczas biegania
3. Jak zapobiegać kolce podczas biegania?
4. Co robić, gdy pojawi się kolka podczas biegu?
5. Bieganie bez kolki – zalecenia

Słowo „kolka” najczęściej wzbudza skojarzenia z przyczyną uporczywego płaczu niemowląt. Może jednak dotyczyć tak samo dorosłych. Wówczas dolegliwości te są odczuwane jako nagle pojawiający się ból okolicy żołądkowo-jelitowej, przepony lub też dróg moczowych. W miarę upływu czasu i ustania aktywności, w trakcie której się pojawił, zaczyna zmniejszać swoje nasilenie.  

Czym jest kolka wysiłkowa?

Kolka pojawia się podczas wysiłku fizycznego i ma charakter przeszywającego bólu, który często utrudnia lub nawet uniemożliwia dalsze kontynuowanie podjętej aktywności. Dolegliwości są dość charakterystyczne i ciężko jest je pomylić z czymś innym. Najczęściej kolka nie pojawia się od razu, tylko po kilku minutach od rozpoczęcia wysiłku, szczególnie jeśli przybiera on na intensywności. Co, ważne nasila się podczas pogłębiania wdechu.

Przyczyny kolki podczas biegania

Wspomniany wcześniej przeszywający ból pojawia się najczęściej z lewej strony. Jest to związane z przyczynami powstawania kolki wysiłkowej. Jedną z hipotez jest to, że w wyniku wysiłku następuje skurcz mięśni gładkich jamy brzusznej. To z kolei doprowadza do wtłoczenia dużej ilości krwi do narządu, jakim jest śledziona. Powiększenie w ten sposób jej rozmiarów generuje dolegliwości w miejscu, w którym się ona znajduje – pod żebrami, po lewej stronie.

Od czego robi się kolka podczas biegania? Wśród innych, możliwych przyczyn wyróżnia się:

• zaburzenia wodno-elektrolitowe,
• spożycie zbyt obfitego posiłku tuż przed rozpoczęciem wysiłku,
• zaburzenia ukrwienia przepony,
• gwałtowny odpływ krwi od niektórych narządów wewnętrznych jak np. żołądek.

Jak zapobiegać kolce podczas biegania?

Istnieje mnóstwo teorii na temat przyczyn i sposobów pozbywania się kolki wysiłkowej. Wśród możliwych rozwiązań podpowiadanych przez specjalistów pojawia się kilka ciekawych i wydaje się, że skutecznych metod walki z tą nieprzyjemną dolegliwością. Z pewnością ryzyko napadu kolki podczas biegania zmniejszymy, unikając spożywania obfitych posiłków minimum 2–3 godziny przez zaplanowanym wysiłkiem fizycznym. To samo dotyczy picia dużej ilości wody. Nawodnienie powinno odbywać nawet kilkanaście godzin wcześniej. Spożycie obfitej objętości płynów tuż przed aktywnością może mieć podobny rezultat, co zjedzenie zbyt dużego posiłku.

Dysbalans mięśniowy, słaba kondycja fizyczna i brak przygotowania w postaci rozgrzewki to również czynniki, które należy wziąć pod uwagę przed startem i w miarę możliwości wpłynąć na ich szybką modyfikację.

Co robić, gdy pojawi się kolka podczas biegu?

Kiedy mimo wszystko pojawia się atak kolki podczas biegania, który utrudnia nam kontynuację wysiłku, warto zastosować kilka trików, które być może okażą się pomocne.

1. Przede wszystkim należy zwolnić tempo i wyrównać oddech.
2. Warto pamiętać, aby wdech następował przez nos, a wydech przez usta.
3. Ważne, aby cały czas być w ruchu. Tempo powinno być wolniejsze, ale staramy się unikać przebywania w pozycji statycznej.
4. Innym sposobem może być próba intensyfikacji pracy przepony poprzez naprzemienne wciąganie i uwydatnianie brzucha.
5. Do kolejnej metody walki z kolką podczas biegania zalicza się próbę rozluźnienia mięśni poprzez odpowiednie ułożenie rąk (np. splecenie przed sobą lub na głowie), pomocne może też okazać się uciskanie ręką miejsca bólu, z większym dociskiem podczas wydechu.

Bieganie bez kolki – zalecenia

Jak już częściowo wspomniano, aby uniknąć kolki podczas biegania, należy przede wszystkim odpowiednio się przygotować. Oznacza to, że nie powinniśmy rozpoczynać tej aktywności bez właściwej rozgrzewki, która przygotuje zarówno mięśnie, jak i nasz układ oddechowy, sercowo-naczyniowy do intensywniejszej aktywności niż zwykle. Takie „hartowanie” z pewnością umożliwi przyjemniejszy przebieg wysiłku i zmniejszy ryzyko kontuzji, urazów.

Bardzo ważne jest także stopniowe zwiększanie poziomu trudności, w tym przypadku prędkości biegu (szczególnie u osób początkujących). W innym przypadku może to oznaczać bardzo gwałtowną reakcję organizmu i opisywany wcześniej równie drastyczny odpływ krwi z narządów wewnętrznych, a w efekcie skurcz mięśni gładkich, ból i kolkę.