Dyskopatia lędźwiowa – przyczyny, objawy, leczenie, ćwiczenia
Mateusz Burak

Dyskopatia lędźwiowa – przyczyny, objawy, leczenie, ćwiczenia

Dyskopatia lędźwiowa, nazywana również przepukliną jądra miażdżystego, to zespół objawów będący następstwem zmian degeneracyjnych krążków (dysków) międzykręgowych kręgosłupa. Dochodzi wówczas do odwodnienia (dehydratacji) oraz zmniejszenia ich wysokości. Przyczyny tego schorzenia są związane przede wszystkim z siedzącym trybem życia, a także z nadmiernym obciążaniem struktur kręgosłupa. Objawy dyskopatii odcinka lędźwiowego to ból w dole pleców, drętwienie kończyn dolnych, zaburzenia czucia w nodze, a nawet niedowłady i kłopoty z trzymaniem moczu czy stolca.

  1. Dyskopatia lędźwiowa – charakterystyka
  2. Dyskopatia lędźwiowa – przyczyny
  3. Dyskopatia lędźwiowa – objawy
  4. Dyskopatia lędźwiowa – diagnostyka i leczenie
  5. Dyskopatia lędźwiowa – rehabilitacja
  6. Dyskopatia lędźwiowa – ćwiczenia

Dyskopatia lędźwiowa – charakterystyka

Dyskopatia lędźwiowa to schorzenie kręgosłupa, którego przyczyną są zmiany zwyrodnieniowe krążków międzykręgowych oraz patologie dotyczące sąsiednich struktur – więzadeł, mięśni i ich przyczepów. Obecnie jest to bardzo często spotykany problem medyczny, a także społeczny – dyskopatia jest jedną z najczęściej występujących chorób cywilizacyjnych.

Degeneracyjne zmiany w strukturze dysków wywołują szereg nieprzyjemnych objawów, m.in. ból kręgosłupa w odcinku lędźwiowym, drętwienie kończyn dolnych, sztywność, zaburzenia czucia. Bardzo groźną konsekwencją takiego stanu jest ucisk na rdzeń kręgowy lub na korzenie nerwów rdzeniowych, który może prowadzić do niedowładów.

Poza objawami w obrębie kończyn przepuklina kręgosłupa lędźwiowego może prowadzić do ograniczenia możliwości oddawania moczu i kału oraz do dysfunkcji seksualnych.

Dyskopatia lędźwiowa – przyczyny

Odcinek lędźwiowy jest uznawany za jedno z najczęstszych miejsc, w których dochodzi do przeciążeń w obrębie narządu ruchu człowieka. Wynika to z tego, że jest to biomechaniczny środek kręgosłupa.

Jakie są przyczyny dyskopatii lędźwiowej?
Jakie są przyczyny dyskopatii lędźwiowej?

Wśród czynników predysponujących do pojawienia się przepukliny lędźwiowej wymienia się: otyłość, nadmierną eksploatację narządu ruchu poprzez dźwiganie ciężkich przedmiotów, przenoszenie nieproporcjonalnie dużych ciężarów, wykonywanie rotacji kręgosłupa podczas jego jednoczesnego zginania.

Potencjalnie sprzyjające dyskopatii jest także wykonywanie pracy w pozycji wymuszonej, jak np. długotrwałe siedzenie, narażenie na wibracje czy konieczność pochylania się przy utrzymywaniu wyprostowanych stawów kolanowych. Pod uwagę należy wziąć także specyficzną, osobniczo zmienną budowę anatomiczną, która może sprzyjać rozwojowi dyskopatii L5/S1. Na przepuklinę krążka międzykręgowego bardziej narażone są również osoby ze zmianami osteoporotycznymi czy zaburzeniami gospodarki hormonalnej.

Powiązane produkty

Dyskopatia lędźwiowa – objawy

Uszkodzenie krążka międzykręgowego w odcinku lędźwiowym może dawać szereg bardzo różnych dolegliwości. Zazwyczaj natężenie objawów oraz ich topografia są uzależnione od stopnia zaawansowania dyskopatii. Do najbardziej charakterystycznych symptomów dyskopatii lędźwiowej możemy zaliczyć:

  • bóle lędźwiowe (w dole pleców) wywodzące się z korzenia nerwowego,
  • objawy neurologiczne towarzyszące dyskopatii lędźwiowej w postaci drętwienia, mrowienia kończyny dolnej,
  • zwiększone napięcie mięśni przykręgosłupowych, bolesne skurcze mięśni,
  • w niektórych przypadkach zaburzenia czucia w obrębie kończyny dolnej,
  • zaburzenia czynności pęcherza oraz jelit,
  • trudność ze wspięciem się na palce.
Przeczytaj więcej na temat przyczyn i leczenia bólu pleców na dole.

Takie objawy mogą nasilać się przy długotrwałym staniu, siedzeniu czy próbach obciążania kręgosłupa np. podczas dźwigania lub przesuwania mebli. Dodatkowo dolegliwościom mogą sprzyjać nieprawidłowe warunki anatomiczne i wady postawy. Taką rolę odgrywa m.in. spłycenie lordozy lędźwiowej.

Dyskopatia lędźwiowa – diagnostyka i leczenie

Leczenie dyskopatii rozpoczyna się od przeprowadzenia wnikliwej diagnostyki. Podstawą jest wywiad z pacjentem oraz testy diagnostyczne prowokujące dolegliwości charakterystyczne dla przepukliny lędźwiowej.

Przykładem takiego testu może być test Laseque’a. Polega on na tym, że pacjent, leżąc na plecach, jest proszony o uniesienie kończyny dolnej. Jeśli mamy do czynienia z dyskopatią kręgosłupa lędźwiowego, to konieczność wykonania ruchu będzie generowała ból uniemożliwiający uniesienie nogi. Konieczne jest wówczas jej zgięcie w stawie kolanowym.

W dalszej kolejności wykonuje się badania obrazowe. W zależności od stopnia zaawansowania objawów oraz potrzeby różnicowania z innymi schorzeniami lekarz może zalecić RTG kręgosłupa lędźwiowego, tomografię komputerową lub rezonans magnetyczny kręgosłupa. Najdokładniejszy jest oczywiście rezonans, który bardzo precyzyjnie określa stopień i etap uszkodzenia, często potocznie określany jako wypadnięcie dysku lędźwiowego, co w rzeczywistości oznacza jego przemieszczenie (translokacji może ulec jedynie fragment lub kilka fragmentów krążka). W trakcie procesu diagnostycznego konieczne może okazać się wykonanie badania EMG, które jest rekomendowane w przypadku występujących zaburzeń czucia.

W pierwszej kolejności leczenie dyskopatii lędźwiowej odbywa się na drodze postępowania zachowawczego – stosuje się przede wszystkim środki farmakologiczne z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Często zaleca się suplementację witaminy D. Niekiedy wykorzystuje się także leki z grupy benzodiazepin. Jeżeli ból jest bardzo silny, może zapaść decyzja o wykonaniu iniekcji epiduralnej, czyli blokady nadtwardówkowej (nazywanej powszechnie blokadą kręgosłupa). W przypadku braku skuteczności takiego postępowania rozważa się leczenie operacyjne dyskopatii lędźwiowej z zastosowaniem metod chirurgicznych, jak laminektomia, discektomia i mikrodiscektomia.

Dyskopatia lędźwiowa – rehabilitacja

Fizjoterapia najczęściej odgrywa główną rolę w regeneracji uszkodzonej struktury krążka międzykręgowego. Bardzo ważne jest wdrożenie kilku podstawowych zasad. Najbardziej istotne z nich to: edukacja w zakresie wykonywania czynności codziennych w taki sposób, by nie obciążać nadmiernie kręgosłupa, redukcja nadmiernej masy ciała, systematyczna terapia indywidualna i stosowanie się do zaleceń fizjoterapeuty.

W leczeniu dyskopatii lędźwiowej stosuje się aplikacje z Kinesiology Tapingu (kinesiotaping), mechaniczne diagnozowanie i terapię z wykorzystaniem metody McKenziego, masaż tkanek głębokich, stymulację TENS, trakcję kręgosłupa. W stanach ostrych stosuje się pozycje ułożeniowe, jak np. pozycja krzesełkowa, co pozwala złagodzić dolegliwości.

Po ustąpieniu objawów zaleca się trening wzmacniający mięśnie posturalne oraz propagowanie aktywności utrzymującej kręgosłup w jak najlepszej kondycji. Bieganie powinno odbywać się wyłącznie po nawierzchniach absorbujących wstrząsy, w odpowiednio dobranym obuwiu. Jednakże o tym, czy można uprawiać sport, powinien zadecydować lekarz we współpracy z terapeutą.

Dyskopatia lędźwiowa – ćwiczenia

Ćwiczenia na kręgosłup lędźwiowy zmniejszające ryzyko dyskopatii:

  1. Pozycja: leżenie na plecach, ręce wzdłuż tułowia, nogi zgięte w stawach biodrowych i kolanowych. Ruch polega na unoszeniu bioder do wysokości linii łączącej stawy kolanowe i barki. W pozycji końcowej należy utrzymać biodra przez 3-5 sekund, cały czas oddychając. Ćwiczenie wykonujemy w 3 seriach po 7-8 powtórzeń.
  2. Pozycja: stanie w rozkroku na szerokości bioder, ręce oparte o biodra. Ruch polega na wykonaniu wyprostu odcinka lędźwiowego z jednoczesnym wydechem na szczycie wykonywanego ruchu. Ćwiczenie powtarzamy 10-15 razy.
  3. Pozycja: siad klęczny, ręce wyprostowane, ułożone na podłożu. Ruch polega na przesuwaniu rąk po podłożu do przodu, tak aby spowodować elongację kręgosłupa. Ćwiczenie wykonujemy w 2 seriach po 10 powtórzeń.

Ćwiczenia na dyskopatię lędźwiową powinny stanowić nieodłączny element leczenia domowego. Warto przy tym pamiętać, że ich stosowanie musi zostać skonsultowane z fizjoterapeutą. Chcąc złagodzić dolegliwości w postaci stanu zapalnego i wzmożonego napięcia mięśni, można zastosować napar z jeżówki i kąpiel w wodzie z solą Epsom.

  1. Wong J., Cote P., Sutton D. A. i in., Clinical practice guidelines for the noninvasive management of low back pain: a systematic review by the Ontario Protocol for Traffic Injury Management (OPTIMa) Collaboration, „Eur J Pain.” 2017, nr 21, s. 201–216.
  2. Jewell D. V., Riddle D. L., Interventions that increase or decrease the likelihood of a meaningful improvement in physical health in patients with sciatica, „Phys Ther.” 2005, nr 85, s. 1139–1150.
  3. Pettine K., Suzuki R., Sand T., Murphy M., Treatment of discogenic back pain with autologous bone marrow concentrate injection with minimum two year follow-up, „Int Orthop.” 2016, nr 40, s. 135–140.
  4. Bai J., Zhang W., Wang Y. i in., Application of transiliac approach to intervertebral endoscopic discectomy in L5/S1 intervertebral disc herniation, „Eur J Med Res.” 2017, nr 22, s. 4–13.
  5. Laplante B. L., Ketchum J. M., Saullo T. R., DePalma M. J., Multivariable analysis of the relationship between pain referral patterns and the source of chronic low back pain, „Pain Physician.” 2012, nr 15, s. 171–178.

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Pneumokoki – czym są i jakie choroby wywołują? Jak chronić się przed pneumokokami?

    Streptococcus pneumoniae (pneumokoki, dwoinki zapalenia płuc) to bakterie, które osiedlają się w nosie oraz gardle i powodują groźne choroby. Zakażenia pneumokokowe dotyczą głównie małych dzieci oraz seniorów. Wśród grup ryzyka wymienia się również osoby z zaburzeniami odporności oraz osoby cierpiące na choroby przewlekłe. W jaki sposób można zarazić się pneumokokami? Jak się przed nimi chronić? Podpowiadamy.

  • Rozszerzone źrenice – o czym świadczą? Czy oznaczają chorobę?

    Rozszerzone źrenice na ogół kojarzone są ze stanem silnego pobudzenia – również tego wywołanego farmakologicznie. W niektórych przypadkach mogą być jednak objawem poważnych zaburzeń zdrowotnych.

  • Żółć w żołądku – objawy, przyczyny, dieta, leczenie

    Produkcja żółci ma miejsce w wątrobie, następnie dochodzi do jej magazynowania w pęcherzyku żółciowym i wydzielenia w dużej ilości po spożyciu tłustego posiłku. Kolejno żółć transportowana jest przewodem żółciowym wspólnym do dwunastnicy, gdzie emulguje tłuszcze. Przygotowane w ten sposób lipidy są łatwiejsze do strawienia.

  • Zanik wieloukładowy (MSA) – przyczyny, objawy, diagnoza, leczenie

    21 maja 2024 roku w wieku 71 lat po kilkuletniej walce z chorobą zmarł wybitny polski kompozytor Jan A. P. Kaczmarek. Muzyk zmagał się z nieuleczalnym, postępującym schorzeniem neurodegeneracyjnym – zanikiem wieloukładowym (MSA). Choroba ta prowadzi do uszkodzenia struktur mózgu, a objawy przypominają symptomy choroby Parkinsona. Dowiedz się więcej na temat przyczyn, objawów i sposobów leczenia MSA.

  • Pompa insulinowa – wskazania, działanie, refundacja

    Pompy insulinowe umożliwiają lepszą kontrolę cukrzycy, a tym samym poprawiają jakość życia osób wymagających insulinoterapii. Te niewielkich rozmiarów urządzenia naśladują działanie trzustki i eliminują konieczność wykonywania regularnych wstrzyknięć insuliny. Wyjaśniamy, jak działają pompy insulinowe i jakim grupom pacjentów zaleca się korzystanie z nich. Opisujemy również, komu przysługują z refundacją.

  • Grypa i RSV – szczepionka, podobieństwa i różnice

    Grypa i RSV (ang. Respiratory Syncytial Virus) to dwie powszechne choroby wirusowe, które mają znaczący wpływ na zdrowie publiczne, szczególnie w okresie jesienno-zimowym. Obie mogą prowadzić do poważnych powikłań, zwłaszcza u osób starszych, niemowląt oraz osób z osłabionym układem odpornościowym. W tym artykule przyjrzymy się bliżej podobieństwom i różnicom między grypą a RSV, ze szczególnym uwzględnieniem dostępnych szczepień.

  • Sensor do pomiaru cukru – monitorowanie glikemii. Działanie, refundacja systemu ciągłego CGM

    Cukrzyca jest jedną z najczęstszych chorób cywilizacyjnych, na którą w Polsce choruje ponad 3 mln osób, z czego około 25% nie jest tego świadomych. W leczeniu tego schorzenia oraz w zapobieganiu występowania powikłań narządowych niezwykle istotne jest utrzymywanie prawidłowego stężenia glukozy we krwi. Dzięki nowoczesnym technologiom w postaci systemów do ciągłego monitorowania glikemii mamy szansę na lepszą kontrolę choroby, a co za tym idzie – na opóźnienie rozwoju powikłań narządowych cukrzycy. Niestety należy pamiętać, że sensory są stosunkowo drogie, a ich zakup podlega refundacji przez Narodowy Fundusz Zdrowia jedynie w konkretnych wskazaniach.

  • Refundacja dla cukrzyków – zasady refundacji w diabetologii

    Od stycznia 2024 r. obowiązuje rozporządzenie Ministra Zdrowia, wprowadzające w życie zmiany w refundacji wyrobów medycznych przeznaczonych dla pacjentów chorujących na cukrzycę. Wyjaśniamy zasady odpłatności systemów do ciągłego monitorowania glikemii, pomp insulinowych, pojemników na insulinę oraz zestawów infuzyjnych.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij