Diabulimia – co to takiego? Jakie są konsekwencje nieleczonych zaburzeń odżywiania w cukrzycy?
Małgorzata Kuberska-Kędzierska

Diabulimia – co to takiego? Jakie są konsekwencje nieleczonych zaburzeń odżywiania w cukrzycy?

Diabulimia to intencjonalne pomijanie dawek insuliny w cukrzycy typu pierwszego w celu zmniejszenia masy ciała. To zaburzenie odżywiania jest szczególnie groźne, gdyż chorzy z cukrzycą typu 1 mają niewyrównany poziom cukru we krwi, który może prowadzić do niebezpiecznych powikłań.  Jak leczyć diabulimię?

Diabulimia – czym jest i jakie są jej objawy? 

Diabulimia jest zaburzeniem odżywiania występującym u pacjentów z cukrzycą typu 1. Nazwa pochodzi od dwóch słów: diabetes (cukrzyca) oraz bulimia (zaburzenia odżywiania, jednak bez prowokowania wymiotów czy biegunki). Pacjenci unikają dużych dawek insuliny – modyfikują zarówno dawki insuliny, jak i ilość jedzenia, a wszystko po to, aby zmniejszyć masę ciała lub utrzymać szczupłą sylwetkę

Często takie osoby mają zaburzony obraz swojego ciała i pomimo, iż są bardzo szczupłe, uważają, że ważą zbyt dużo, są z siebie i swojego wyglądu niezadowolone. Ponieważ chorzy omijają insulinę lub znacznie zmniejszają jej dawki, mają niewyrównaną cukrzycę i wysoki poziom hemoglobiny glikowanej, przez co szybko chudną, mają również tendencję do kwasicy metabolicznej. 

Diabulimia – kogo dotyczy najczęściej? 

Diabulimia dotyczy 15–35% młodych pacjentów z cukrzycą typu 1 i zaburzeniami odżywienia, wynikającymi z nieprawidłowego obrazu własnego ciała, zaburzenia poczucia własnej wartości, niskiej samooceny. Częściej spotykamy diabulimię u kobiet, bowiem to głównie one przywiązują większą wagę do wyglądu zewnętrznego.

Zdarza się, że zaburzenia odżywiania u pacjentów z cukrzyca typu 1 są wyrazem buntu przeciwko chorobie, brakiem jej akceptacji. 

Polecane dla Ciebie

Diabulimia – etapy i konsekwencje 

Ponieważ w cukrzycy typu 1 mamy do czynienia z bezwzględnym niedoborem insuliny, jej niedostateczna podaż będzie skutkowała wysokim poziomem cukru, wraz ze wszystkimi jego konsekwencjami wymienionymi poniżej. 

Choroba ma swoje etapy: 

  • pierwszy etap to przede wszystkim wysokie cukry ze wszystkimi jego konsekwencjami – bólami głowy, sennością, osłabieniem, gorszą koncentracją, wzmożonym pragnieniem i częstym oddawaniem moczu,
  • w drugim etapie powyższe objawy prowadzą do odwodnienia, spalania tłuszczu, zaniku masy mięśniowej i patologicznego chudnięcia, przeważa bowiem katabolizm,
  • w ostatnim trzecim etapie dochodzi do powikłań ostrych tj. kwasicy metabolicznej – ketonowej, śpiączki cukrzycowej, a nawet śmierci  lub do powikłań przewlekłych – zaburzeń mikro i makronaczyniowych – ze strony narządu wzroku, nerek oraz obwodowego i autonomicznego układu nerwowego. Przewlekła hiperglikemia prowadzi także do nawracających zakażeń bakteryjnych, grzybiczych i wirusowych, do obniżonej odporności i ciężko gojących się ran. 

Leczenie diabulimii 

Leczenie diabulimii jest bardzo trudne. Najważniejsze to prawidłowo ją rozpoznać, wyjaśnić pacjentowi w sposób jak najbardziej zrozumiały, na czym to zaburzenie polega i do czego może prowadzić. Jeśli pacjent ma obiektywnie nadwagę, co jest rzadkie w cukrzycy typu 1, jego odchudzanie powinno być prowadzone przez diabetologa i dietetyka. 

Konieczna jest ponowna edukacja dotycząca korekty dawek insuliny w zależności od ilości pokarmu oraz od wysiłku fizycznego. Ważne jest także wyznaczenie realnych celów dotyczących poziomów cukru i należnej masy ciała. 

Podstawą leczenia jednak jest psychoterapia, jest to bowiem leczenie przyczynowe (przyczyna tkwi w psychice pacjenta). Może to być terapia indywidualna lub grupowa, bądź łączenie obu tych typów. Zdarza się, że przyczyna tkwi w „systemie” (rodzinie), wówczas konieczna może być terapia rodzinna, obejmująca wszystkich jej członków. 

Czasem bywa potrzebne wsparcie farmakologiczne za pomocą leków przeciwlękowych lub/i przeciwdepresyjnych, przepisanych przez specjalistę psychiatrę. 

Przy dużych niedoborach konieczna może być suplementacja witamin i mikroelementów, przy bardzo dużej niedowadze mogą pojawić się zaburzenia miesiączkowania u młodych kobiet – wówczas może być konieczna pomoc ginekologa i endokrynologa oraz nawet suplementacja hormonalna. W najtrudniejszych przypadkach konieczna jest hospitalizacja pacjenta.
  1. A. Juruć, M. Kubiak, B. Wierusz-Wysocka, Psychological and medical problems in prevention and treatment of eating disorders among people with type 1 diabetes, "Clin Diabet", nr 5 2016. 
  2. P. A. Colton, M. P. Olmsted, D. Daneman, J. C. Farquhar, H. Wong, S. Muskat, G.M. Rodin, Eating Disorders in Girls and Women With Type 1 Diabetes: A Longitudinal Study of Prevalence, Onset, Remission, and Recurrence, "Diabetes Care", nr 38 (7) 2015. 
  3. J. Davidson, Diabulimia: how eating disorders can affect adolescents with diabetes, "Nursing Standard", nr 29 (2) 2014. 
  4. A. Kowalik, L. Wronka, B. Sinska, Diabulimia – niespecyficzne zaburzenia odżywiania w cukrzycy typu 1, "Żywienie Człowieka i Metabolizm", nr 1 (39) 2012. 
  5. J. Myszkowska-Ryciak, W. Lesniak, Nowe oblicze zaburzeń odżywiania: diabulimia, "Dietetyka. Oficjalne Czasopismo Polskiego Towarzystwa Dietetyki". nr 6 (1–2) 2012.

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Paracenteza – przebieg, wskazania, przeciwwskazania, powikłania

    Paracenteza to inwazyjny zabieg polegający na nakłuciu jamy otrzewnej u osoby z wodobrzuszem. Może mieć ona znaczenie diagnostyczne (przy nowo powstałej marskości), jak i lecznicze (gdy poprawiamy tym jakość życia osoby chorej). Paracenteza jest przeprowadzana z zachowaniem zasad aseptyki, by zmniejszyć ryzyko bakteryjnego zakażenia otrzewnej. Mimo niewielkiego odsetka powikłań ma ona swoje ograniczenia i powikłania, dlatego też powinna być wykonana tylko przy jasnych wskazaniach.

  • Stany predysponujące do chorób zakrzepowych

    W trosce o zdrowie warto znać mechanizmy i przyczyny występowania chorób układu sercowo-naczyniowego, żeby móc skutecznie zapobiegać ich rozwojowi. Pozwala na to m.in. rozpoznawanie stanów predysponujących do chorób zakrzepowych.

  • Dyspareunia – czym jest? Przyczyny, objawy i leczenie

    Występowanie dyspareunii jest powszechnym i jednocześnie zaniedbywanym problemem. Nieleczony problem może wpływać negatywnie zarówno na zdrowie fizyczne i psychiczne kobiety, jak również na relacje w związku. Szacuje się, że dotyczy 3-18% populacji na świecie, a w trakcie swojego życia problemu doświadcza nawet do 28% kobiet. Dolegliwości w dyspareunii mogą ograniczać się do sromu i okolic wejścia do pochwy lub też dotyczyć głębiej położonych struktur.

  • Rak odbytnicy – przyczyny, objawy, leczenie, rokowania

    Rak odbytnicy (łac. carcinoma rectum), inaczej rak prostnicy, jest nowotworem jelita znacznie częściej występującym u mężczyzn niż u kobiet. Ze względu na położenie blisko odbytu bywa rozpoznawany przypadkowo. Mimo początkowo nieswoistych objawów jest nowotworem obarczonym wysoką śmiertelnością (około 50%, to więcej niż w krajach zachodnich). Jakie zatem objawy powinny nas zaniepokoić? Jak wygląda leczenie raka odbytnicy?

  • Mięśnie Kegla u mężczyzn – jak ćwiczyć, jakie są efekty?

    Regularne ćwiczenia grupy mięśni dna miednicy określanej jako mięśnie Kegla mogą poprawić zmniejszyć dokuczliwą przypadłość nietrzymania lub popuszczania moczu. W przypadku mężczyzn poprawiają satysfakcję z życia seksualnego. Pozwalają lepiej kontrolować wytrysk, poprawiają długość i jakość erekcji. Wskazane są u panów cierpiących z powodu hemoroidów. Proste ćwiczenia można wykonywać samodzielnie w domu.

  • Stan przedzawałowy – czym jest i jak go rozpoznać?

    Stan przedzawałowy to sygnał alarmowy dla pacjenta – świadczy bowiem nie tylko o rozwoju miażdżycy, ale też o zaostrzonej chorobie niedokrwiennej serca. Jak zatem go rozpoznać? Co powinno nas niepokoić? Podpowiadamy.

  • Przełom tarczycowy – co to jest? Czy zaostrzenie nadczynności tarczycy jest groźne? Objawy, leczenie

    Przełom tarczycowy, nazywany także przełomem tyreotoksycznym jest wyjątkowo groźnym stanem, który bezpośrednio zagraża życiu człowieka. Występuje przy nadczynności tarczycy, podczas przerwy w przyjmowaniu leków lub wówczas, kiedy wdrożone leczenie jest niewłaściwe. Jakie są objawy przełomu tarczycowego? Jak wygląda diagnostyka i leczenie tego schorzenia?

  • Malinowy język u dzieci i dorosłych – przyczyny. Co robić, kiedy język przybiera silny malinowy kolor

    Język malinowy, nazywany także językiem truskawkowym to objawy, który jest tak naprawdę stanem zapalnym brodawek języka. Pojawia się jako jeden z symptomów szkarlatyny i choroby Kawasaki, ale także przy odrze i wstrząsie toksycznym. Jak reagować, kiedy dziecko lub osoba dorosła będzie miało język w malinowym czy szkarłatnym kolorze? Czy jest to stan, który poważnie zagraża zdrowiu? 

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij