Na czym polega otoskopia, czyli wziernikowanie ucha?
Anna Posmykiewicz

Na czym polega otoskopia, czyli wziernikowanie ucha?

Najczęstszymi objawami mówiącymi o tym, że z uchem dzieje się coś niedobrego, jest ból, zaczerwienienie małżowiny usznej, gorączka czy też wyciek wydzieliny z ucha. W takiej sytuacji konieczna jest wizyta u lekarza, najlepiej laryngologa, aby mógł dokładnie obejrzeć ucho i stwierdzić czy rzeczywiście dzieje się coś niepokojącego. Badaniem, dzięki któremu laryngolog jest w stanie dokładnie obejrzeć kanał słuchowy jest otoskopia, czyli wziernikowanie.

Jak zbudowane jest ucho?

Ucho jest narządem słuchu, poza tym znajduje się w nim też zmysł równowagi. Ma dość skomplikowaną budowę, składa się z trzech części: ucha zewnętrznego, ucha środkowego oraz ucha wewnętrznego. Ucho zewnętrzne zbudowane jest z małżowiny usznej, z przewodu słuchowego zewnętrznego i powierzchni zewnętrznej błony bębenkowej. W skład ucha środkowego wchodzi jeszcze większa ilość elementów: błona bębenkowa, jama bębenkowa, trzy kosteczki słuchowe (młoteczek, kowadełko i strzemiączko), jak również trąbka słuchowa nazywana inaczej trąbką Eustachiusza. Ucho wewnętrzne ma najbardziej skomplikowaną budowę, bowiem w nim znajdują się elementy odpowiedzialne zarówno za słuch, jak i za zmysł równowagi. Do elementów tych zaliczają się: ślimak, okienko owalne, okienko okrągłe, kanały półkoliste, woreczek i łagiewka. 

Na czym polega badanie otoskopowe?

Badanie otoskopowe, albo inaczej otoskopia, polega na wziernikowaniu ucha za pomocą specjalnego urządzenia — otoskopu. Otoskop to z kolei przyrząd, który wyposażony jest w urządzenie optyczne oraz w źródło światła, dzięki czemu, za pomocą specjalnego wziernika wprowadzanego do ucha, lekarz jest w stanie bardzo dokładnie obejrzeć przewód słuchowy zewnętrzny oraz ucho środkowe. Wzierniki do badania otoskopowego są w różnych rozmiarach uzależnionych od wielkości ucha pacjenta — węższe wzierniki są przeznaczone dla niemowląt i małych dzieci, zaś szersze dla dzieci starszych i ludzi dorosłych.

Wskazaniem do wziernikowania przewodu słuchowego jest podejrzenie choroby ucha, zarówno zewnętrznego, jak i środkowego. Badanie takie może wykonać laryngolog, jak i lekarz w poradni podstawowej opieki zdrowotnej, który w przypadku jakichkolwiek wątpliwości po wziernikowaniu ucha może i tak skierować pacjenta do laryngologa. 

Przygotowanie do otoskopii

Otoskopia nie wymaga od pacjenta żadnego szczególnego przygotowania. Pacjent po prostu musi zgłosić się do lekarza, który wykona badanie. Zostanie on poproszony o to, aby usiadł na stołku, następnie lekarz każe odwrócić mu się do siebie raz jednym, raz drugim bokiem, aby mógł po kolei zbadać uszy — zawsze w przypadku dolegliwości związanych tylko z jednym uchem, lekarz bada też ucho drugie. 

Otoskopia u dzieci

Otoskopia jest badaniem diagnostycznym, które można wykonać już u niemowląt. W przypadku małych dzieci lekarz może mieć tylko problem z nawiązaniem z nimi współpracy — często bowiem dzieci boją się badania, płaczą i nie pozwalają się lekarzowi zbadać. Wtedy też konieczna jest pomoc rodzica, który musi posadzić sobie dziecko bokiem na kolanach, przytrzymać mu rękę i główkę tak, aby lekarz mógł dokonać wziernikowania ucha. 

Ile trwa badanie otoskopowe?

Wynik badania otoskopowego uzyskuje się od razu po badaniu — to po prostu diagnoza postawiona przez lekarza po obejrzeniu uszu. Samo badanie nie trwa długo — jest to dosłownie kilka minut, czasami trwa ono nieco dłużej w przypadku dzieci, nie chcą współpracować z badającym je lekarzem. 

Nie ma przeciwwskazań do wykonania badania otoskopowego, można wykonać je u każdego pacjenta bez względu na wiek. Czasami jedynie po prostu nie uda się go wykonać z powodu braku współpracy z pacjentem.

Jakie choroby można zdiagnozować dzięki otoskopii?

Dzięki badaniu otoskopowemu można rozpoznać i zdiagnozować choroby ucha zewnętrznego oraz ucha środkowego. Przede wszystkim zapalenie przewodu słuchowego zewnętrznego (w jego przebiegu lekarz zaobserwuje znaczne zaczerwienie, niekiedy też obrzęk przewodu słuchowego). Poza tym lekarz jest też w stanie zdiagnozować zapalenie ucha środkowego — na podstawie wyglądu błony bębenkowej. Może być ona bowiem zaczerwieniona, bez charakterystycznego refleksu świetlnego — wtedy najbardziej prawdopodobna diagnozą jest nieżytowe zapalenie ucha środkowego. Zdarza się również, że pod błoną bębenkową lekarz zaobserwuje ropne pęcherzyki, wtedy będzie to sygnał, że pacjent cierpi z powodu ropnego zapalenia ucha środkowego, niekiedy może dojść do pęknięcia błony bębenkowej i wylania się ropnej treści — wtedy lekarz diagnozuje ropne zapalenie ucha środkowego z perforacją błony bębenkowej. Poza tym dzięki badaniu ostokopowemu lekarz jest też w stanie stwierdzić u pacjenta obecność korków woskowinowych, które mogą być przyczyną znacznego pogorszenia się słuchu lub wręcz przejściowej utraty słuchu. 

Otoskopia jest bardzo prostym i zupełnie bezbolesnym badaniem diagnostycznym. Dzięki niej lekarz jest w stanie bardzo dokładnie rozpoznać niektóre choroby, zarówno ucha zewnętrznego, jak i ucha środkowego. Ponieważ wynik badania otoskopowego uzyskuje się natychmiast po badaniu, od razu lekarz może też włączyć pacjentowi właściwe leczenie, dzięki któremu nieprzyjemne objawy i dolegliwości zaczną się zmniejszać, a choroba nie będzie dalej postępować.

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Co to jest USG? Co warto wiedzieć o badaniu? Rodzaje, wskazania i przeciwskazania do badania ultrasonograficznego

    Jednym z chętniej przeprowadzanych badań z zakresu diagnostyki obrazowej jest USG. Dzięki niemu możliwe jest dokonanie oceny kształtu i wielkości narządów wewnętrznych, stwierdzenie obecności guzów, zmian nowotworowych czy innych stanów patologicznych. Z powodzeniem od wielu lat stosuje się je także w trakcie monitorowania ciąży, już od jej pierwszych tygodni. Jakie są rodzaje badania USG, jak się do niego przygotować i ile kosztuje? Odpowiedzi na te pytania znajdują się niniejszym artykule.

  • GGTP – Gamma-glutamylotranspeptydaza – badanie, normy, wskazania

    GGTP to enzym pomocny w diagnozowaniu między innymi chorób wątroby, trzustki czy nerek. Jego wysoki  poziom obserwuje się również u osób z problemem nadużywania alkoholu. Istnieje szereg objawów towarzyszących chorobom wątroby i dróg żółciowych, które powinny skłonić pacjenta do oznaczenia poziomu gamma-glutamylotranspeptydazy. Uwagę powinno przykuć chociażby żółte zabarwienie skóry i błon śluzowych, obrzęki i świąd skóry czy ból po prawej stronie brzucha. Jak się przygotować do badania GGTP, ile kosztuje to oznaczenie i czy do badania należy zgłosić się na czczo? Odpowiadamy w niniejszym artykule.

  • Tomografia komputerowa naczyń krwionośnych – kiedy wykonać badanie?

    Angio-TK jest mniej inwazyjną techniką angiografii naczyń krwionośnych. Badanie to pozwala na zobrazowanie stanu żył i tętnic praktycznie każdego obszaru naszego ciała. Zaletą angio-TK, będącego jednym z najdroższych badań obrazowych, jest z pewnością sposób podawania kontrastu. Jakie badania diagnostyczne należy wykonać przed tomografią komputerową naczyń krwionośnych, czy istnieją przeciwwskazania do przeprowadzania obrazowania i czy trzeba mieć skierowanie na angiografię tomografii komputerowej? Odpowiedzi znajdują się w niniejszym artykule. 

  • RTG kręgosłupa – badanie, wskazania, przeciwwskazania, refundacja, cena

    RTG kręgosłupa jest metodą obrazową, którą od wielu lat wykorzystuje się podczas diagnozowania wad postawy, zmian zapalnych czy zwyrodnieniowych, a także w przypadku urazów i bóli kręgosłupa. Co prawda interpretacja wyników prześwietlania kręgosłupa może stanowić problem dla pacjenta, niemniej samo RTG kręgosłupa nie jest badaniem bolesnym lub długotrwałym. Ile kosztuje rentgen kręgosłupa, jak należy się przygotować do badania i czy istnieją przeciwwskazania do jego wykonania? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Glikemia – badanie, wskazanie, normy. Jak interpretować wyniki poziomu cukru we krwi?

    Regularne badanie poziomu cukru we krwi (glikemia) jest jednym z podstawowych oznaczeń parametrów krwi, które może pomóc wykryć choroby związane z gospodarką węglowodanową, jak np. cukrzycę i odpowiednio wcześnie wdrożyć niezbędne leczenie. Na badanie glikemii trzeba być na czczo, nie jest wskazane wykonywanie analizy bezpośrednio po jakiejkolwiek infekcji, ciężkim wysiłku fizycznym lub w trakcie zażywania niektórych leków, np. aspiryny. Kto powinien regularnie sprawdzać poziom cukru we krwi, jak dokładnie wygląda badanie glikemii na czczo i czy podlega ono refundacji przez NFZ? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Aminogram – badanie poziomu aminokwasów

    Do oceny stężenia wolnych aminokwasów służy aminogram (profil aminokwasów). Badanie jest stosowane w diagnostyce wrodzonych wad metabolicznych, ale także przy projektowaniu odpowiedniej diety uzupełniającej lub obniżającej poziom konkretnych aminokwasów. Badanie poziomu aminokwasów zaleca się także sportowcom. Wynik oznaczenia w tym przypadku pozwala na wprowadzenie właściwej suplementacji diety, od której m.in. zależy osiągnięcie założonych celów treningowych.  Czy do profilu aminokwasów trzeba być na czczo, ile kosztuje aminogram i jakie są objawy niedoboru i nadmiaru aminokwasów?

  • Holotranskobalamina – badanie wczesnych niedoborów witaminy B12

    Istnieje pula badań, które regularnie powinien wykonać każdy weganin lub wegetarianin, a także osoby, które mają wszelkie objawy niedokrwistości lub zauważają u siebie niedobory witaminy B12, do których należy, chociażby mrowienie i pieczenie skóry, drętwienie kończyn lub zaburzenia snu. Postawienie diagnozy dotyczącej groźnego niedoboru wit. B12 jest możliwe już na jego wczesnym etapie, dzięki wykonaniu oznaczenia poziomu holoTC, czyli holotranskobalaminy. Jak się przygotować do badania poziomu holoTC, czy trzeba być na czczo i jakie są objawy obniżonego poziomu witaminy B12? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Aminopeptydaza leucynowa (LAP) – badanie, normy, wskazania

    Badanie poziomu aminopeptydazy leucynowej, w wyniku oznaczanej jako LAP, zleca się najczęściej podczas prowadzenia diagnostyki uszkodzenia komórek wątroby, trzustki i dróg żółciowych. Podwyższone LAP świadczy o możliwej chorobie tych narządów, w tym także tej o podłożu onkologicznym. Oznaczenie aktywności aminopeptydazy leucynowej pozwala również na zróżnicowanie przyczyn w odpływie żółci w sytuacji, kiedy u pacjenta oznaczono także podwyższony poziom ALP, czyli fosfatazy alkalicznej. Jak się przygotować do badania LAP, ile kosztuje i czy jest refundowane? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij