Pajączki na nogach. Co to takiego?

Pajączki na nogach to poszerzone i pękające naczynia krwionośne, które przybierają postać cienkich niebieskich lub czerwonych niteczek. Traktowane są często jako problem estetyczny, jednak nie powinny być bagatelizowane, ponieważ świadczą o zaburzeniach prawidłowego krążenia krwi w układzie żylnym kończyn dolnych. Nieleczone mogą doprowadzić do pojawienia się żylaków i przewlekłej niewydolności żylnej.

Jak powstają pajączki na nogach?

Pajączki na nogach powstają, gdy zmniejsza się elastyczność i wytrzymałość ścian naczyń krwionośnych. Nieszczelne zastawki żył zaburzają przepływ krwi, która wraca na obwód kończyn dolnych i powoduje ucisk na ściany naczyń krwionośnych. - Pajączki na nogach występują pojedynczo lub częściej w skupiskach, przypominając miotełki, gałązki lub wybuch gwiazdy. Najczęściej pojawiają się na bocznych powierzchniach ud, na podudziach oraz w okolicy kostek – mówi dr Tomasz Terpiłowski, chirurg naczyniowy, flebolog.

Pajączki na nogach ze względu na strukturę dzielimy na: 

▪    wenulektazje - poszerzona część żylna mikrostruktury; 
▪    angiektazje - poszerzone naczynia części tętniczej;
▪    wenulo-angiektazje lub teleangiektazje - poszerzone pogranicze tętniczo-żylne.

Pajączki na nogach powstają zazwyczaj z połączenia różnych czynników, dzielimy je na:

▪    samoistne (pierwotne) – spowodowane przez czynniki genetyczne, choroby wrodzone, mogą także pojawić się u kobiet w ciąży i osób starszych;
▪    nabyte (wtórne) - zależne od stylu życia: nieprawidłowa dieta prowadząca do nadwagi i otyłości, praca siedząca, brak ruchu, ekspozycja na promieniowanie UV, stosowanie antykoncepcji hormonalnej, choroby (np. łojotokowe zapalenie skóry czy nadciśnienie), nadużywanie alkoholu, papierosy, stosowanie zewnętrznych preparatów sterydowych, nadmierny wysiłek fizyczny, przegrzewanie nóg, stres.

Wczesne objawy pajączków na nogach

Problem pajączków na nogach może dotknąć praktycznie każdego, niezależnie od wieku. Jednak na ich pojawienie się narażone są bardziej kobiety - ma to związek z estrogenami, które rozluźniają mięśnie naczyń krwionośnych.

Pierwsze objawy, które mogą być sygnałem powstawania pajączków na nogach, to:

▪    skurcze i bóle mięśni łydek (najczęściej wieczorem);
▪    uczucie ciężkości nóg;
▪    obrzęki wokół kostek;
▪    uczucie mrowienia, pieczenia i pulsowania w kończynach.

Pojawienie się pajączków na nogach lub innych dolegliwości bólowych (zwłaszcza jeśli te się nasilają) wymaga konsultacji z lekarzem. Pajączki na nogach są zazwyczaj pierwszą fazą przewlekłej niewydolności żylnej, która nieleczona może rozwinąć się w zakrzepowe zapalenie żył. Na podstawie ogólnopolskiego wieloośrodkowego badania pod kierownictwem Jawienia i Szymańskiego „Występowanie przewlekłej niewydolności żylnej u pacjentów zgłaszających się do lekarzy lecznictwa otwartego”, w którym przebadano ponad 40 tysięcy osób, stwierdzono występowanie objawów przewlekłej niewydolności żylnej u 47 proc. kobiet i 37 proc. mężczyzn.

Leczenie pajączków na nogach

Metoda leczenia pajączków na nogach zależy od ich umiejscowienia oraz typu i zajmuje się tym lekarz flebolog. 

Najczęściej wykonywany zabieg to skleroterapia – w naczynko wstrzykiwane są preparaty powodujące jego zarastanie (obliterację). 

Odmianą tradycyjnej skleroterapii jest skleroterapia piankowa Tessariego – polega na wstrzykiwaniu do naczynka spienionego środka farmakologicznego, które zamyka przepływ krwi i dzięki temu siatka pajączków na nogach zanika. 

Pajączki na nogach są również leczone za pomocą lasera pulsującego – jego światło niszczy od środka ścianki naczynka, które po pewnym czasie są pochłaniane przez sąsiadujące tkanki. 

Pajączków na nogach można pozbyć się również dzięki zabiegom elektrokoagulacji – wytwarzany prąd ścina białko w ścianach naczyń krwionośnych, które zostają wchłonięte przez układ limfatyczny, a potem wydalone.

Pajączki na nogach mogą być także usuwane poprzez kriochirurgię - zabieg polega na zamknięciu światła naczynia przy użyciu podtlenku azotu lub azotu ciekłego.

Pajączki na nogach – jak im zapobiegać?

Przede wszystkim należy unikać czynników negatywnie wpływających na układ krążenia - należy pozbyć się zbędnych kilogramów oraz zrezygnować z używek (papierosy, alkohol). Ważne jest także włączenie do diety składników regulujących prawidłowe wypróżnianie (pełne ziarno, warzywa, owoce). Zaparcia i rosnące ciśnienie w jamie brzusznej sprawiają, że krew zalega w układzie żylnym kończyn dolnych i może powodować powstawanie pajączków na nogach. 

Należy unikać przegrzewania skóry (gorących kąpieli, korzystania z sauny czy solarium), zimna, promieniowania UV, długotrwałego bezruchu, zakładania nogi na nogę oraz butów na wysokim obcasie. 

Dobrą metodą zapobiegania pajączkom na nogach jest kompresjoterapia. Polega ona na wytworzeniu za pomocą bandaży elastycznych lub wyrobów uciskowych (pończoch, podkolanówek) kontrolowanego ucisku na nogi. - Ważne jest dobranie odpowiedniej klasy ucisku – profilaktyczna to pierwszy stopień. Drugi dotyczy żylaków kończyn dolnych i w zależności, z jaką dolegliwością mamy do czynienia, stosujemy różne materiały, począwszy od podkolanówek, przez pończochy, skończywszy na rajstopach. Pacjent chodzi w nich tyle, ile jest w stanie. Zdejmuje, gdy zaczynają mu dokuczać, i ich już tego dnia nie zakłada – mówi dr hab. med. Tomasz Zubilewicz, Kierownik Katedry i Kliniki Chirurgii Naczyń i Angiologii Uniwersytetu Medycznego w Lublinie.

Składniki aktywne oraz wyciągi roślinne wspomagające leczenie pajączków na nogach

Bardzo ważne w przypadku wystąpienia pajączków na nogach jest wzmacnianie naczyń krwionośnych. Poniżej składniki aktywne, których powinniśmy szukać w preparatach na pajączki na nogach:

▪    witamina C – uszczelnia i uelastycznia naczynia krwionośne, stymuluje ich regenerację i zapobiega stwardnieniu; 
▪    witaminy K i E – usprawniają krążenie krwi; 
▪    witamina PP – zmniejsza przepuszczalność naczyń i zapobiega ich pękaniu; 
▪    związki krzemu – zapewniają prawidłową elastyczność żył, przez co mają  pozytywny wpływ na ciśnienie krwi, poprawiają ukrwienie skóry, regulują przepuszczalność naczyń; 
▪    rutyna (flawonoid pozyskiwany z dziurawca zwyczajnego, pąków perełkowca japońskiego, ziela gryki, ruty, berberysu pospolitego, mięty pieprzowej czy czarnego bzu) – uszczelnia, uelastycznia i wzmacnia naczynia; 
▪    escyna i eskulina (np. wyciąg z kasztanowca zwyczajnego) – zmniejszają obrzęki, uszczelniają naczynia, wykazują działanie przeciwzapalne; 
▪    ruskogenina (otrzymywana z kłącza ruszczyka kolczastego) – działanie przeciwzapalne, przeciwobrzękowe, obkurcza, uszczelnia naczynia i poprawia napięcie ich ścian, zmniejsza zastoje żylne; 
▪    wyciąg z żurawiny amerykańskiej – wykazuje działanie moczopędne (odciąża układ krwionośny), stymuluje syntezę kolagenu, działa przeciwutleniająco, chroniąc naczynia przed stwardnieniem; 
▪    wyciąg z arniki – poprawia ukrwienie, zmniejsza obrzęki i przynosi ulgę zmęczonym nogom;
▪    diosmina – działa ochronnie na naczynia krwionośne, wpływa pośrednio na poprawę napięcia ścian naczyń żylnych, uszczelnia naczynia w mikrokrążeniu i zmniejsza ich przepuszczalność, działa przeciwzapalnie i przeciwobrzękowo;
▪    hesperydyna – zmniejsza przepuszczalność naczyń włosowatych, zwiększa napięcie żył i ogranicza agregację płytek krwi, przeciwdziała też powstawaniu obrzęków, wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwbakteryjne i antyoksydacyjne.

Powyższe składniki można dostarczyć organizmowi w różnorakiej formie: z warzyw, owoców, czy wyciągów roślinnych. 


Podziel się: