Depresja poporodowa – objawy, leczenie i przyczyny
Urszula Michałek

Depresja poporodowa – objawy, leczenie i przyczyny

,,To najpiękniejsza chwila twojego życia, ,,Gratuluję jesteś matką, ,,Ty szczęściaro urodziłaś zdrowe, piękne dziecko” często właśnie takie stwierdzenia słyszysz od swoich najbliższych. Pragnęłaś dziecka i z niecierpliwością oczekiwałaś go przez całą ciążę. A mimo tego jest Ci smutno... Dlaczego?

Depresja poporodowa a zwykłe obniżenie samopoczucia

Około połowa kobiet, a często nawet do 80 procent, przez kilka dni po porodzie odczuwa smutek, niepewność, zmęczenie, bóle głowy czy lęk. Te uczucia nazywane są „baby blues” (ang. niemowlęcy smutek). Baby blues pojawia się między 1, a 14 dniem po porodzie, a swoje apogeum osiąga między 3, a 7 dniem. Młode mamy nie mogą spać, nie mają apetytu, są przygnębione i mają zmienny nastrój. Częściowo winą za to możemy obarczyć zmiany hormonalne. W tym czasie spada poziom estrogenów i progesteronu, wzrasta zaś poziom prolaktyny, odpowiadającej za wytwarzanie pokarmu. Również brak wsparcia ze strony rodziny czy strach, może wprowadzać cię w taki stan.

Powrót do formy psychicznej pomoże Ci osiągnąć pomoc najbliższych: partnera, rodziców czy przyjaciół. Pozwól czasem ojcu wykąpać dziecko lub przygotować mu posiłek. Sama staraj się wypoczywać i zrób rzeczy, na które masz ochotę, idź do kosmetyczki lub przeczytaj ciekawą książkę. Stan ten najczęściej mija sam po kilku dniach, jednak w niektórych przypadkach może rozwinąć się depresja poporodowa.

Objawy depresji poporodowej 

Objawy depresji poporodowej zwykle pojawiają się kilka tygodni po opuszczeniu szpitala. Około 10 do 20 procent kobiet zapada na depresję poporodową o różnym nasileniu. Zazwyczaj jest ona łagodna, jednak u co piątej kobiety z depresją poporodową pojawiają się ciężkie stany depresyjne i wymagają pomocy specjalistów.
Pierwszym objawem depresji poporodowej jest to, że przez większość czasu czujesz się smutna, przygnębiona i zmęczona. Zmęczenie jest odczuciem, które bardzo często towarzyszy matkom, jednak depresja poporodowa może powodować, że czujesz się tak wyczerpana, jak podczas ciężkiej choroby. Nawet gdy jesteś zmęczona, nie możesz zasnąć. Budzisz się bardzo wcześnie rano, nawet jeśli nie musisz wstawać do dziecka. Tracisz apetyt, co kolei może pogłębić twoje problemy ze zmęczeniem i drażliwością, lub wręcz przeciwnie nadmiernie się objadasz. Nie jesteś w stanie cieszyć się z niczego, ani niczym zainteresować. Postrzegasz siebie w negatywnym świetle. Czasami mogą nękać Cię natrętne myśli: ,,Że jesteś sama, że nikt cię nie rozumie, że chcesz umrzeć.” Masz obezwładniające poczucie lęku, martwisz się że gdy tylko dziecko zapłacze to jest poważnie chore. Zamiast czuć bliskość w stosunku do swojego dziecka, czujesz, że się od niego oddalasz. Wydaje Ci się, że jesteś złą matką, gorszą od innych. Towarzyszy ci apatia i uczucie wewnętrznej pustki – tak w skrócie można opisać najbardziej typowe objawy depresji poporodowej. 

Przyczyny depresji poporodowej. Kto najczęściej na nią zapada?

Z przeprowadzonych badań wynika, że szczególnie narażone na depresję po porodzie są kobiety około trzydziestego roku życia, dobrze wykształcone, które podczas ciąży narażone były na stresujące sytuacje.

Często zapadają na nią kobiety pozbawione wsparcia rodzinnego, samotne matki czy pozostające w konflikcie z partnerem. Również bieda, brak pracy czy wczesne macierzyństwo sprzyja depresji. Do grupy ryzyka należą kobiety cierpiące na napięcie przedmiesiączkowe i te, które w ciąży zapadały często na infekcję a także kobiety z patologicznym przebiegiem ciąży, zagrożone poronieniem, urodzeniem wcześniaka, bądź mające już chore dziecko. To również kobiety, które przed ciążą przejawiały skłonność do depresji, w czasie ciąży miały zmienne samopoczucie i wysoki poziom lęku.

Czasem przyczyną depresji poporodowej może być późna ciąża, zwłaszcza u kobiet aktywnych zawodowo, które obawiają się, że dziecko zaszkodzi ich karierze. Według niektórych badaczy, istnieje przekonanie, że ingerencja w czasie porodu jak: nacięcie krocza czy zabieg kleszczowy, może niekorzystnie wpływać na psychikę przyczyniając się do depresji.

Depresja poporodowa a psychoza poporodowa

Najtrudniejszą postacią depresji jest psychoza poporodowa. Jest to bardzo poważna choroba i dotyka 1 na 500 kobiet. Zaczyna się w ciągu pierwszych dni lub tygodni po urodzeniu dziecka. Stan może się bardzo pogorszyć nawet w przeciągu kilku godzin i może zagrażać życiu, w związku z czym wymaga szybkiego leczenia. Objawy psychozy najczęściej zauważą twoi najbliżsi. Zaniedbanie dziecka, ciągła apatia czy myśli samobójcze są szybko wychwytywane przez członków twojej rodziny. Objawy te wymagają pomocy lekarza i dużo cierpliwości i wyrozumiałości ze strony partnera. Spokojna rozmowa, akceptacja, zrozumienie i dużo miłości - tego oczekuję kobieta od partnera w tym trudnym momencie. Chociaż psychoza poporodowa to bardzo poważna choroba, przy prawidłowej terapii można ją całkowicie wyleczyć.

Leczenie depresji poporodowej 

Jeśli mimo wsparcia najbliższych objawy nie ustępują, albo wręcz nasilają się, udaj się po pomoc do specjalisty. Depresja poporodowa jest chorobą i można, a nawet powinno się ją leczyć. Lekarze często do stwierdzenia i oceny depresji używają kwestionariusza - Edynburskiej Skali Depresji Poporodowej (Edinburgh Postnatal Depression Scale). Wypełniając ankietę odpowiadasz na 10 pytań, np. czy myślisz o zrobieniu sobie krzywdy, czy czujesz się nieszczęśliwa bądź czy odczuwasz strach bez powodu. Pozwala to określić aktualny stan depresji poporodowej.

Ważną częścią leczenia depresji poporodowej jest rozmowa ze specjalistą – psychoterapia. Na efekty trzeba czasem poczekać kilka tygodni. Ale często właśnie na tym etapie odnosi się duży sukces i poprawę zdrowia. Psychoterapia jest z reguły bezpieczną metodą terapii. Jednak również i ona może u niektórych osób powodować działania niepożądane, np. nieprzyjemne wspomnienia, które mogą spowodować, że poczujesz się bardziej przygnębiona. Dalszym krokiem w leczeniu depresji jest zażywanie przez pacjentkę preparatów przeciwdepresyjnych, które wpływają na zachowanie niektórych substancji chemicznych w mózgu, głównie serotoniny (5HT) i noradrenaliny. Jeśli karmisz, poinformuj o tym lekarza, by dobrał ci odpowiedni, bezpieczny lek przeciwdepresyjny.

Każde zaburzenie ze strony psychiki rzutuje na więzi z otoczeniem. Ma także wpływ na przyszłe życie dziecka, które narażone jest na zaburzenie rozwoju emocjonalnego. Dlatego istotne jest, aby w przypadku gdy zauważysz u siebie objawy depresji zwróciła się o pomoc do bliskich i do lekarzy.  

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Ciemiączko u dziecka – gdzie się znajduje i kiedy zarasta? Jak o nie dbać?

    Ciemiączka są fizjologicznymi strukturami w obrębie czaszki noworodka i niemowlęcia. Ich głównym zadaniem jest zmniejszenie obwodu główki podczas przechodzenia przez kanał rodny w tracie porodu. Jakie są rodzaje ciemiączek u noworodków? Gdzie się znajdują i kiedy powinny się zrastać? Jak dbać o ciemiączko u noworodków? Podpowiadamy.

  • Złamanie zielonej gałązki – przyczyny, objawy, rozpoznanie, leczenie złamania podkostnowego u dzieci

    Złamanie zielonej gałązki jest charakterystyczne dla wieku dziecięcego, dotyczy niemowląt, małych dzieci oraz nastolatków. Jest to złamanie zamknięte, podkostnowe – bez przerwania ciągłości okostnej. Kość przypomina wtedy ułamaną, młodą gałązkę drzewa, stąd nazwa tego urazu. Złamania typu zielona gałązka nie są skomplikowane, nie wymagają nastawiania ani operacji, a kość zazwyczaj szybko się zrasta. Jak wygląda leczenie i rehabilitacja złamania typu torus?

  • Ukąszenia owadów u dzieci – objawy i pierwsza pomoc. Co stosować na ugryzione miejsca?

    Ukąszenia owadów, zwłaszcza w sezonie letnim, przysparzają sporo problemów, gdyż mogą wywoływać silny świąd, obrzęk w miejscu ukłucia lub nawet prowadzić do zagrażającego życiu wstrząsu anafilaktycznego u osób uczulonych na jad insektów. Jak postępować w przypadku ukąszeń owadów u dzieci? 

  • Stulejka u dziecka – jak rozpoznać stulejkę i jak wygląda jej leczenie?

    Stulejkę definiuje się jako niezdolność do odsunięcia napletka pokrywającego żołądź prącia. Jest to niewielka wada anatomiczna występująca najczęściej u chłopców (do 3.-4. roku życia stan ten dotyczy ok. 90% dzieci płci męskiej i jest on fizjologiczny). U starszych dzieci w przypadku stulejki zaleca się zabiegi polegające na delikatnym odsuwaniu napletka i stosowaniu maści sterydowej. Stulejka patologiczna, która wymaga interwencji chirurgicznej, powstaje przeważnie na skutek stanów zapalnych bądź urazów.

  • Dyspraksja (syndrom niezdarnego dziecka) – przyczyny i objawy dyspraksji rozwojowej

    Dyspraksja, nazywana również syndromem dziecka niezdarnego, to dysfunkcja percepcyjno-motoryczna przejawiająca się zaburzeniami koordynacji rozwojowej. Dzieci dyspraktyczne mają trudności z planowaniem i wykonywaniem czynności zarówno w zakresie motoryki małej (np. z rysowaniem, pisaniem, zapinaniem guzików), jak i w zakresie motoryki dużej (np. gra w piłkę, jazda na rowerze). Dyspraksja objawia się także opóźnionym rozwojem mowy, trudnościami ze skupieniem i z nauką czy zaburzeniami równowagi. Nie wpływa ona jednak na inteligencję. Aby pomóc dziecku, warto udać się do specjalistów, m.in. terapeuty SI, logopedy, pedagoga, aby dobrać odpowiednią terapię.

  • Kołdra obciążeniowa – działanie i wskazania do stosowania kołdry sensorycznej

    Kołdra obciążeniowa jest wykorzystywana w zaburzeniach propriocepcji, które pojawiają się m.in. u osób z autyzmem, ADHD czy zaburzeniami przetwarzania sensorycznego. Często jest także zalecana przy bezsenności, depresji, zespołach lękowych. Kołderka sensoryczna stymuluje czucie głębokie, "wyciszając" układ nerwowy. Jej stosowanie rozluźnia, relaksuje, poprawia jakość snu, redukuje napięcie. Wyjaśniamy, jak prawidłowo używać kołdrę obciążającą oraz jak dobrać jej wagę i rozmiar do potrzeb użytkownika. 

  • Perły Epsteina – przyczyny i leczenie torbieli dziąsłowych u dziecka

    Perły Epsteina to rodzaj torbieli dziąsłowych. Są to niewielkie zmiany o charakterze cyst wypełnione keratyną, które pojawiają się u niemowląt. Lokalizują się na podniebieniu i nie powodują żadnych dolegliwości. Perły Epsteina nie są groźne, jednak łatwo je pomylić z pleśniawkami czy aftami, dlatego też każde zmiany w jamie ustnej dziecka należy skonsultować z pediatrą. 

  • Koślawość kolan – przyczyny i leczenie koślawych kolan u dzieci i dorosłych. Ćwiczenia na koślawe kolana

    Koślawość kolan to deformacja kończyn dolnych dotycząca przede wszystkim dzieci, choć może występować także u osób dorosłych. Do 6. roku życia koślawe kolana u dziecka są stanem fizjologicznym, jeśli natomiast nieprawidłowa budowa kolan utrzymuje się dłużej, należy udać się do ortopedy oraz fizjoterapeuty. Jak przebiega terapia koślawości kolan?

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij