Jak poradzić sobie z chorobą lokomocyjną u dziecka?
Joanna Naczyńska

Jak poradzić sobie z chorobą lokomocyjną u dziecka?

Złe samopoczucie w trakcie podróży może być objawem choroby lokomocyjnej. Aby nie odebrać dziecku radości z wyjazdu, warto wcześniej zastanowić się, jak poradzić sobie z chorobą lokomocyjną u dziecka.

Czym jest choroba lokomocyjna?

Choroba lokomocyjna występuje podczas podróżowania środkami transportu takimi jak autobus, statek lub samochód. Podczas poruszania się środkami transportu błędnik odczuwa ruch, jednak do mózgu w tym czasie nie dociera taka informacja z narządów ruchu. W wyniku niezgodnych bodźców osoba będąca w podróży może odczuwać dyskomfort, mdłości, zaburzenia koncentracji, nadwrażliwość na zapachy, częstym objawem są również wymioty. Choroba lokomocyjna występuje najczęściej u dzieci w wieku 4-10 lat, zdarza się, że pozostaje aż do wieku dorosłego.

Jak poradzić sobie z chorobą lokomocyjną u dzieci?

Aby podróż była jak najmniej nieprzyjemna dla dziecka, warto zadbać, by przed podróżą dziecko zjadło lekki posiłek. Nie zaleca się spożywania przed ani w trakcie podróży tłustych, ciężkich, słonych lub bardzo słodkich potraw i napojów gazowanych. Jeżeli podróż trwa wiele godzin, warto zaplanować przerwy na odpoczynek i zjedzenie małego posiłku. Przerwę zaleca się robić po około 2 godzinach podróży, a posiłek powinien składać się niesolonych przekąsek. Pamiętać należy także o podawaniu dziecku płynów, najlepiej jeśli będzie to niegazowana woda mineralna lub źródlana. 

Ponadto warto zaopatrzyć się w preparaty łagodzące objawy choroby lokomocyjnej i zmniejszające złe samopoczucie u dziecka.

Jakie preparaty mogą być stosowane u dzieci?

Preparatami zawierającymi substancje pochodzenia naturalnego są środki z wyciągiem z kłącza imbiru. Na rynku dostępne są suplement diety zawierające wyciąg z imbiru i są często polecane w celu łagodzenia nudności. Wśród preparatów znajduje się syrop, który może być stosowany u dzieci powyżej 3 roku życia, bardziej wybrednym maluszkom możemy zaproponować formę lizaka lub pastylek do ssania. Dzieciom powyżej 6 roku życia można podawać preparat w postaci drażetek z wyciągiem z imbiru. Podanie preparatu zaleca się przed podróżą oraz w trakcie jej trwania. 

Czy imbir jest bezpieczny?

Nie zaleca się stosowania preparatów z imbirem w przypadku nadwrażliwości na którykolwiek składnik preparatu.

Dla kogo leki przeciwwymiotne?

Na rynku dostępne są produkty lecznicze w postaci tabletek zawierających substancję czynną dimenhydraminę, działającą przeciwwymiotnie, przeciwhistaminowo i łagodnie uspokajająco. Leki tego typu są wskazane w zapobieganiu chorobie lokomocyjnej oraz zapobieganiu i leczeniu nudności i wymiotów innego pochodzenia (z wyjątkiem wywołanych przez leki stosowane w chemioterapii nowotworów). Lek może być stosowany u dzieci od 6 roku życia, tabletkę należy przyjąć przynajmniej na 30 minut przed planowaną podróżą, niezależnie od przyjmowanych posiłków.

W łagodzeniu objawów choroby lokomocyjnej może być również stosowana prometazyna. W postaci syropu dostępnego z przepisu lekarza, może być podawana dzieciom od 2 roku życia. Ze względu na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych po podaniu prometazyny (m.in. suchość w jamie ustnej) sprawia, że jest rzadko stosowana.

Czy leki przeciwwymiotne powodują działania niepożądane?

Leki przeciwwymiotne zawierające dimenhydraminę tak jak każdy lek, mogą powodować działania niepożądane. Najczęściej występuje uczucie senności, zaburzenia koncentracji i zawroty głowy. Warto więc zapewnić dziecku w czasie podróży spokój i możliwość drzemki. 

O czym jeszcze warto wiedzieć?

Aby podróż przebiegła bezstresowo dla wszystkich pasażerów, warto zadbać o rozrywkę dla dziecka. Nie powinna to być bajka czy gra oglądana na tablecie, odradza się również czytanie książek osobom narażonym na objawy choroby lokomocyjnej. Skupienie wzroku na czytaniu w trakcie przemieszczania się środkiem transportu, może wywołać objawy choroby lokomocyjnej. Dlatego, planując podróż z dzieckiem, warto mieć w zanadrzu kilka ciekawych zabaw i gier, które na pewno umilą dziecku czas.

Żródło:
1] Ernst E., Pittler M.H.: Efficacy of ginger for nausea and vomiting: a systematic review of randomized clinical trials. Br. J. Anaesth., 2000; 84 (3): 367–371
2] Jahn K.: Vertigo in children. Clinical presentation, course and treatment. Nervenarzt, 2009; 80 (8): 900–908
3] www.pharmindex.pl
4] www.mp.pl

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Ciemiączko u dziecka – gdzie się znajduje i kiedy zarasta? Jak o nie dbać?

    Ciemiączka są fizjologicznymi strukturami w obrębie czaszki noworodka i niemowlęcia. Ich głównym zadaniem jest zmniejszenie obwodu główki podczas przechodzenia przez kanał rodny w tracie porodu. Jakie są rodzaje ciemiączek u noworodków? Gdzie się znajdują i kiedy powinny się zrastać? Jak dbać o ciemiączko u noworodków? Podpowiadamy.

  • Złamanie zielonej gałązki – przyczyny, objawy, rozpoznanie, leczenie złamania podkostnowego u dzieci

    Złamanie zielonej gałązki jest charakterystyczne dla wieku dziecięcego, dotyczy niemowląt, małych dzieci oraz nastolatków. Jest to złamanie zamknięte, podkostnowe – bez przerwania ciągłości okostnej. Kość przypomina wtedy ułamaną, młodą gałązkę drzewa, stąd nazwa tego urazu. Złamania typu zielona gałązka nie są skomplikowane, nie wymagają nastawiania ani operacji, a kość zazwyczaj szybko się zrasta. Jak wygląda leczenie i rehabilitacja złamania typu torus?

  • Ukąszenia owadów u dzieci – objawy i pierwsza pomoc. Co stosować na ugryzione miejsca?

    Ukąszenia owadów, zwłaszcza w sezonie letnim, przysparzają sporo problemów, gdyż mogą wywoływać silny świąd, obrzęk w miejscu ukłucia lub nawet prowadzić do zagrażającego życiu wstrząsu anafilaktycznego u osób uczulonych na jad insektów. Jak postępować w przypadku ukąszeń owadów u dzieci? 

  • Stulejka u dziecka – jak rozpoznać stulejkę i jak wygląda jej leczenie?

    Stulejkę definiuje się jako niezdolność do odsunięcia napletka pokrywającego żołądź prącia. Jest to niewielka wada anatomiczna występująca najczęściej u chłopców (do 3.-4. roku życia stan ten dotyczy ok. 90% dzieci płci męskiej i jest on fizjologiczny). U starszych dzieci w przypadku stulejki zaleca się zabiegi polegające na delikatnym odsuwaniu napletka i stosowaniu maści sterydowej. Stulejka patologiczna, która wymaga interwencji chirurgicznej, powstaje przeważnie na skutek stanów zapalnych bądź urazów.

  • Dyspraksja (syndrom niezdarnego dziecka) – przyczyny i objawy dyspraksji rozwojowej

    Dyspraksja, nazywana również syndromem dziecka niezdarnego, to dysfunkcja percepcyjno-motoryczna przejawiająca się zaburzeniami koordynacji rozwojowej. Dzieci dyspraktyczne mają trudności z planowaniem i wykonywaniem czynności zarówno w zakresie motoryki małej (np. z rysowaniem, pisaniem, zapinaniem guzików), jak i w zakresie motoryki dużej (np. gra w piłkę, jazda na rowerze). Dyspraksja objawia się także opóźnionym rozwojem mowy, trudnościami ze skupieniem i z nauką czy zaburzeniami równowagi. Nie wpływa ona jednak na inteligencję. Aby pomóc dziecku, warto udać się do specjalistów, m.in. terapeuty SI, logopedy, pedagoga, aby dobrać odpowiednią terapię.

  • Kołdra obciążeniowa – działanie i wskazania do stosowania kołdry sensorycznej

    Kołdra obciążeniowa jest wykorzystywana w zaburzeniach propriocepcji, które pojawiają się m.in. u osób z autyzmem, ADHD czy zaburzeniami przetwarzania sensorycznego. Często jest także zalecana przy bezsenności, depresji, zespołach lękowych. Kołderka sensoryczna stymuluje czucie głębokie, "wyciszając" układ nerwowy. Jej stosowanie rozluźnia, relaksuje, poprawia jakość snu, redukuje napięcie. Wyjaśniamy, jak prawidłowo używać kołdrę obciążającą oraz jak dobrać jej wagę i rozmiar do potrzeb użytkownika. 

  • Perły Epsteina – przyczyny i leczenie torbieli dziąsłowych u dziecka

    Perły Epsteina to rodzaj torbieli dziąsłowych. Są to niewielkie zmiany o charakterze cyst wypełnione keratyną, które pojawiają się u niemowląt. Lokalizują się na podniebieniu i nie powodują żadnych dolegliwości. Perły Epsteina nie są groźne, jednak łatwo je pomylić z pleśniawkami czy aftami, dlatego też każde zmiany w jamie ustnej dziecka należy skonsultować z pediatrą. 

  • Koślawość kolan – przyczyny i leczenie koślawych kolan u dzieci i dorosłych. Ćwiczenia na koślawe kolana

    Koślawość kolan to deformacja kończyn dolnych dotycząca przede wszystkim dzieci, choć może występować także u osób dorosłych. Do 6. roku życia koślawe kolana u dziecka są stanem fizjologicznym, jeśli natomiast nieprawidłowa budowa kolan utrzymuje się dłużej, należy udać się do ortopedy oraz fizjoterapeuty. Jak przebiega terapia koślawości kolan?

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij