Rwa udowa - przyczyny, objawy, leczenie

Rwa udowa jest schorzeniem zaliczanym do tzw. „zespołów korzeniowych”. Głównym jej objawem jest ból zlokalizowany w odcinku lędźwiowym kręgosłupa promieniujący do miejsc unerwianych przez nerw udowy.

Przyczyny

Rwa udowa, a właściwie objawy jej towarzyszące, są spowodowane uciskiem korzeni nerwowych (na wysokości odcinka lędźwiowego- L2-L4) wywołanych zmianami związanymi z chorobą zwyrodnieniową kręgosłupa ww. odcinka. Dokładny mechanizm zwyrodnienia kręgosłupa nie jest w pełni wyjaśniony. Najczęściej przyjmuje się, że zmiany te są związane ze zużyciem wynikającym ze stojącej postawy człowieka i obciążeń z tego wynikających. W skład patologii związanych ze zmianami zwyrodnieniowymi kręgosłupa wchodzi: zwyrodnienie krążka międzykręgowego, uwypuklenie lub wypadnięcie jądra miażdżystego i zmiany w obrębie stawów międzywyrostkowych. Te i inne patologie kręgosłupa mogą występować w różnej kombinacji powodując tzw. „konflikt kręgowo-korzeniowy” (kręgowo-nerwowy). Jest on związany nie tylko z uciskiem korzeni nerwowych okolicy lędźwiowej kręgosłupa, ale także z wtórnego do ucisku nerwów stanu zapalnego, objawiającego się bólem i szeregiem innych dolegliwości występujących w okolicach ciała, które są unerwione przez nerwy objęte procesem chorobowym (w tym dysfunkcja poszczególnych mięśni). Do rwy udowej oprócz zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa może doprowadzić uszkodzenie splotu lędźwiowego, a także samego nerwu udowego, do których może doprowadzić cukrzyca, uraz, krwawienie do nerwu, nacieczenie nowotworowe, a także uszkodzenia w czasie zabiegów operacyjnych.

Objawy

Głównym objawem rwy udowej jest ból pojawiający się w okolicy lędźwiowej kręgosłupa promieniujący do przedniej części uda. W zależności od stopnia zaawansowania procesu chorobowego w mniejszym lub większym nasileniu mogą pojawić się objawy dodatkowe takie jak:

  • wzmożone napięcie mięśni przykręgosłupowych,
  • parestezje i drętwienia,
  • unieruchomienie/ograniczenie ruchomości kończyny dolnej, a także jej przykurcze i niedowłady,
  • osłabienie siły mięśniowej,
  • zaburzenia czucia na przedniej powierzchni uda,
  • ograniczenie ruchomości kręgosłupa,
  • osłabienie zdolności prostowania kolana,
  • osłabienie lub zniesienie odruchu kolanowego, 
  • zanik mięśnia czworogłowego uda.

Rozpoznanie

W celu zdiagnozowania problemu rwy udowej, należy skonsultować się z lekarzem ortopedą lub neurologiem. Wstępne rozpoznanie rwy udowej stawia się bardzo często na podstawie wyżej opisanego zespołu objawów. W badaniu przedmiotowym lekarz stwierdza dodatni objaw Mackiewicza, nazywany również odwróconym objawem Lasega w skład którego wchodzi: ból uda przy biernym zginaniu stawu kolanowego u chorych leżących na brzuchu lub boku. Poza tym bardzo często występują zaburzenia czucia na przedniej powierzchni uda, osłabienie lub zniesienie odruchu kolanowego, czasami dołącza się niedowład, a także zanik mięśnia czworogłowego uda. Bardzo ważne przy stawianiu diagnozy jest różnicowanie z innymi przyczynami „bólów kręgosłupa”. W związku z tym nie tyle po to by potwierdzić postawioną diagnozę ile w celu wykluczenia innych przyczyn bólu kręgosłupa często konieczne jest wykonanie badań dodatkowych takich jak np. RTG, CT czy MRI.

Leczenie

W początkowym okresie ostrego rzutu rwy udowej istotne jest stosowanie leków przeciwbólowych i przeciwzapalnych z grupy NLPZ (zarówno doustnie jak i we wstrzyknięciach), a także leków obniżających napięcie mięśniowe. Jeśli powyższe leczenie nie jest skuteczne, po wykluczeniu wszystkich przeciwwskazań, należy rozważyć steroidoterapię. Można również w ostrej fazie choroby stosować metody rozgrzewające, a także rozmaite, dobierane indywidualnie, wyciągi i gorsety. Zabiegi rehabilitacyjne w tym fizykoterapię, kinezyterapię, a także balneoterapię zaleca się stosować w przewlekłej fazie rwy udowej. Wskazaniem do wykonania zabiegu operacyjnego jest potwierdzone w badaniach obrazowych wypadnięcie dysku, z towarzyszącymi silnie nasilonymi objawami (w tym objawami deficytów neurologicznych).

Tylko ścisła współpraca pacjenta z lekarzem może przynieść pożądane efekty. W przypadku kręgosłupa potwierdza się powiedzenie: lepiej zapobiegać, niż leczyć dlatego należy o tym  pamiętać w czasie wykonywania codziennych czynności.

Podziel się:

Wasze komentarze


Informacje / opinie publikowane w komentarzach stanowią subiektywną ocenę użytkownika i nie mogą być traktowane jako porada dotycząca leczenia / stosowania leków . W przypadku wątpliwości prosimy o konsultacje z Farmaceutą Dbam o Zdrowie.

komentarze wspierane przez Disqus