Zespół ciasnoty podbarkowej – ćwiczenia i fizjoterapia - portal DOZ.pl
Mężczyzna z bólem ramienia będącym objawem zespołu cieśni podbarkowej
Mateusz Burak

Zespół ciasnoty podbarkowej – objawy, leczenie, rehabilitacja

Zespół ciasnoty podbarkowej to schorzenie, w przebiegu którego dochodzi do uciśnięcia stożka rotatorów przez sąsiednie struktury. Objawy konfliktu podbarkowego to ból barku nasilający się przede wszystkim podczas unoszenia ręki ponad głowę, ograniczenie zakresu ruchomości stawu, osłabienie siły mięśniowej. 

Zespół ciasnoty podbarkowej – mechanizm powstawania

Zespół ciasnoty podbarkowej (SIS, shoulder impigement syndrome), inaczej ciasnota podbarkowa, konflikt podbarkowy lub zespół cieśni podbarkowej , to schorzenie dotyczące obręczy kończyny górnej. Dochodzi do niego w wyniku kontuzji, ale ryzyko wystąpienia mogą zwiększać także uwarunkowania anatomiczne – haczykowaty kształt wyrostka barkowego może wpływać na zmniejszenie przestrzeni podbarkowej i tym samym sprzyjać występowaniu zespołu ciasnoty. W niektórych przypadkach pojawiają się dodatkowo wyrośla kostne i zmiany zwyrodnieniowe, które mogą jeszcze mocniej zawężać przestrzeń i przyczyniać się do zaawansowania schorzenia. 

Zespół ciasnoty przestrzeni podbarkowej występuje najczęściej u osób, których aktywność wymaga wykonywania dużej ilości ruchów obrotowych nad głową. Są wśród nich pływacy, gracze tenisowi, siatkarze, malarze czy koszykarze. 

Zespół ciasnoty podbarkowej – objawy

Objawy ciasnoty podbarkowej to:

  • dolegliwości bólowe o szczególnym nasileniu przy konieczności utrzymywania rąk nad głową,
  • ból przy podnoszeniu ramienia, sięgania, opuszczania ręki,
  • dolegliwości zlokalizowane z przodu ramienia,
  • ból podczas spania na dotkniętej schorzeniem stronie,
  • ból barku w nocy, który utrudnia zasypianie i wpływa na jakość snu,
  • dolegliwości bólowe podczas sięgania za plecy, np. do tylnej kieszeni spodni,
  • osłabienie siły mięśni barku,
  • sztywność barku.

Wspomniane objawy rozwijają się zwykle stopniowo i ulegają nasileniu wraz z rozwojem zmian. Zazwyczaj ten okres trwa od kilku tygodni do kilku miesięcy.

Przeczytaj również, jakie mogą być inne przyczyny bólu ramienia.

Polecane dla Ciebie

Zespół ciasnoty podbarkowej – rozpoznanie

Diagnostyka rozpoczyna się od analizy historii choroby pacjenta i badania fizykalnego. Pozwala to ocenić stan struktur okolicy barku i określić ich wrażliwość na ból. Dzięki temu uzyskuje się również informacje o zakresach ruchomości i sile mięśniowej kończyny górnej dotkniętej schorzeniem. Bardzo często udaje się także zidentyfikować czynniki predysponujące do występowania zespołu cieśni podbarkowej. Ich znajomość pozwala na przynajmniej częściową eliminację, co będzie sprzyjało procesowi leczenia i pozwoli zapobiegać podobnym sytuacjom w przyszłości. 

Dla lepszego zobrazowania stanu struktur barku wykonuje się rentgenodiagnostykę czy rezonans magnetyczny barku. Dzięki temu można dokładnie sprawdzić, czy nie występują zmiany zwyrodnieniowe, narośla kostne oraz w jakim stanie są tkanki miękkie. Rozpoznanie bywa stawiane także w oparciu o reakcję na wstrzyknięcie środka przeciwbólowego w okolicę przestrzeni podbarkowej. 

Zespół ciasnoty podbarkowej – leczenie

Celem leczenia ciasnoty podbarkowej jest redukcja bólu i przywrócenie możliwie najlepszej funkcji barku. Postępowanie obejmuje odpoczynek, schładzanie, stosowanie środków przeciwzapalnych i przeciwbólowych, ewentualne zastrzyki steroidowe oraz wykorzystanie możliwości fizjoterapii w tym zakresie. Ograniczona skuteczność tabletek na ból barku może być wskazaniem do podania kortyzonu bezpośrednio do kaletki poniżej wyrostka barkowego w postaci iniekcji. 

W sytuacji zaawansowanych zmian lub braku odpowiedzi na leczenie niechirurgiczne, stosuje się bardziej zaawansowane procedury. Jednym z takich zabiegów jest dekompresja podbarkowa lub artroskopowa dekompresja barku. Podczas takiej interwencji resekuje się fragment wyrostka barkowego, zyskując w ten sposób przestrzeń dla stożka rotatorów. Można go wykonać także metodą artroskopową przez mikronacięcia w skórze ramienia. Inny wariant zakłada otwarty zabieg operacyjny ze zdecydowanie większym cięciem z przodu ramienia.

Zespół ciasnoty podbarkowej – fizjoterapia

Fizjoterapia jest traktowana jako najważniejszy sposób leczenia konfliktu podbarkowego.

Stosowanie rozciągania i wzmacniania określonych partii mięśni pozwala zwiększyć zakres ruchomości, złagodzić ból i poprawić funkcjonowanie barku. Stosowane zabiegi to manipulacje powięzi, suche igłowanie, kinesiotaping czy postępowanie osteopatyczne. Wśród gamy działań z zakresu fizykoterapii stosowanych przy zespole cieśni podbarkowej można wymienić również: krioterapię miesjcową, fonoforezę, światłolecznictwo czy elektroterapię. Zdroworozsądkowe podejście nakazuje także odpoczynek, unikanie dźwigania, wykonywania dużej ilości ruchów nad głową oraz czynności mogących zaostrzać objawy schorzenia. 

Pomocne bywają okłady z woreczków z lodem, czy stosowanie zimnych kompresów w domu. Pozwala to złagodzenie bólu i zmniejszenie ewentualnego stanu zapalnego. Włączenie do diety kurkumy, picie naparu z jeżówki to wykorzystanie naturalnych substancji wykazujących działanie przeciwzapalne. 

Zespół ciasnoty podbarkowej – ćwiczenia

Wśród ćwiczeń, które mogą być użyteczne w walce z ciasnotą podbarkową można wymienić:

  1. Pozycja: siedzenie na krześle, kończyny dolne zgięte pod kątem 90 stopni w stawach kolanowych i biodrowych. Kończyny górne opuszczone wzdłuż tułowia. Ruch: polega na przetoczeniu miednicy do przodu z jednoczesnym ściągnięciem łopatek. Dzięki temu pacjent zyskuje lepsze ustawienie poszczególnych segmentów ciała, co zmniejsza ryzyko przeciążeń i kontuzji.
  2. Pozycja: siedzenie na krześle, kończyny dolne ugięte pod kątem 90 stopni w stawach biodrowych i kolanowych. Ręce chwytają za końce elastycznej taśmy, która jest zamocowana na wysokości klatki piersiowej, w odległości około 1,5 m. Ruch: polega na przyciąganiu taśmy do klatki piersiowej, jednocześnie dwiema rękami. Następnie należy utrzymać pozycję 3-5 sekund i powoli wrócić do pozycji wyjściowej.
  3. Pozycja: leżenie tyłem, kończyny górne ułożone wzdłuż tułowia. W rękach lekkie hantle lub półlitrowe butelki z wodą. Ruch: polega na ściągnięciu łopatek, delikatnym uniesieniu czoła i uniesieniu hantli pionowo, wykonując wyprost w stawie barkowym. Pozycję skrajną należy utrzymać 3-5 sekund, po czym następuje powrót do pozycji wyjściowej.

Należy pamiętać, że przed przystąpieniem do ćwiczeń na bark, trzeba wcześniej skonsultować się z fizjoterapeutą. W zależności od stopnia zaostrzenia objawów ciasnoty podbarkowej, stosuje się odmienne ćwiczenia umożliwiające poprawę funkcji barku.

  1. Donigan J. A., Wolf B. R., Arthroscopic subacromial decompression: Acromioplasty versus bursectomy alone — does it really matter? A systematic review, “Iowa Orthop J.” 2011, nr 31, s. 121–126.
  2. Seida J., LeBlanc C., Schouten J. R. i in., Systematic review: nonoperative and operative treatments for rotator cuff tears, “Ann Intern Med.” 2010, nr 153, s. 246–255.
  3. Holschen M., Agneskirchner J. D., Inverse Schulterprothese – Indikation, Operationstechnik und Ergebnisse, “Arthroskopie” 2014, nr 27, s. 38–48.
  4. Dehlinger F., Ambacher T., Die Kalkschulter, “Orthopädie und Unfallchirurgie up2date” 2014, nr 9, s. 439–458.
  5. Dhillon K. S., Subacromial impingement syndrome of the shoulder: A musculoskeletal disorder or a medical myth?, “Malays Orthop J.” 2019, nr 13, s. 1–7.

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Zespół niespokojnych nóg (RLS) – przyczyny, objawy, leczenie

    Zespół niespokojnych nóg (restless legs syndrome – RLS) to zbiór objawów neurologicznych związanych z przymusem poruszania kończynami dolnymi w trakcie spoczynku. Uważa się, że RLS może dotyczyć nawet 8% populacji i jest częstą przyczyną bezsenności. Jak dotąd, dokładne przyczyny występowania zespołu niespokojnych nóg nie zostały dokładnie wyjaśnione, choć wiadomo, że może posiadać on podłoże genetyczne, być związany z niedoborem żelaza lub przyjmowaniem niektórych leków. 

  • Kleszczowe zapalenie mózgu – przyczyny, objawy, leczenie, szczepionka

    Kleszczowe zapalenie mózgu to odzwierzęca choroba zakaźna. Czynnikiem, który ją wywołuje jest ukąszenie kleszcza i przedostanie się do organizmu człowieka wirusa z rodzaju flawiwirusów (rzadko KZM może być spowodowane spożyciem niepasteryzowanego mleka zakażonego zwierzęcia). Objawy kleszczowego zapalenia mózgu obejmują m.in. wysoką gorączkę, silne bóle głowy, wymioty, nudności, objawy oponowe, zaburzenia świadomości, niedowłady, zaburzenia oddychania. Dowiedz się, jak wygląda leczenie KZM oraz jak mu zapobiegać.

  • Zapalenie stawu skokowego – przyczyny, objawy i leczenie stanu zapalnego w stawie skokowym

    Objawy takie jak ból i opuchlizna w stawie skokowym mogą wskazywać na istnienie  stanu zapalnego. Chociaż to rzadka przypadłość, dobrze jest wiedzieć, jakie leczenie jest wskazane w takim przypadku, a także czy istnieją domowe sposoby na zwalczenie zapalenia stawu skokowego.

  • Czym się różnią alergia, uczulenie, nietolerancja i nadwrażliwość?

    Potocznie często operujemy wymiennie pojęciami, takimi jak alergia, uczulenie, nietolerancja i nadwrażliwość – dla wielu są to wręcz synonimy. Czy jednak rzeczywiście oznaczają one dokładnie to samo? Warto poznać zasadnicze różnice między nimi.

  • Lipemia – przyczyny, objawy i leczenie

    Lipemia to zjawisko określające zmętnienie pobranej próbki krwi, spowodowanej akumulacją cząsteczek lipoprotein. Zaburzenia poziomu lipidów we krwi są dość powszechne i mogą dotykać nawet około 60% dorosłych Polaków. Najczęstszą postacią zaburzenia jest hipercholesterolemia wielogenowa mająca silny związek z nieprawidłową dietą. Do powikłań nieleczonej hipercholesterolemii należą miażdżyca tętnic szyjnych, zawał serca, udar mózgu.  

  • Guz Wilmsa – czym jest? Objawy, przyczyny

    Jednym z częstych nowotworów, jakie dotykają dzieci jest guz Wilmsa. Ta złośliwa choroba ma swoje źródło w nerkach, jednak przejawia się często w sposób, który jest łatwy do przeoczenia. Dlatego tak ważne jest, by znać objawy guza Wilmsa i odpowiednio wcześniej rozpoznać proces chorobowy oraz podjąć właściwe leczenie.

  • Remineralizacja szkliwa – czym jest?

    Pod wpływem różnych czynników szkliwo ludzkich zębów ulega stopniowemu niszczeniu. Istnieją jednak sposoby na powstrzymanie tego procesu – w tym celu niezbędna jest remineralizacja szkliwa. Jest to zabieg skuteczny zarówno wśród dzieci, jak i dorosłych pacjentów.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij