Stulejka u dziecka – jak rozpoznać stulejkę i jak wygląda jej leczenie?
Katarzyna Makos

Stulejka u dziecka – jak rozpoznać stulejkę i jak wygląda jej leczenie?

Stulejkę definiuje się jako niezdolność do odsunięcia napletka pokrywającego żołądź prącia. Jest to niewielka wada anatomiczna występująca najczęściej u chłopców (do 3.-4. roku życia stan ten dotyczy ok. 90% dzieci płci męskiej i jest on fizjologiczny). U starszych dzieci w przypadku stulejki zaleca się zabiegi polegające na delikatnym odsuwaniu napletka i stosowaniu maści sterydowej. Stulejka patologiczna, która wymaga interwencji chirurgicznej, powstaje przeważnie na skutek stanów zapalnych bądź urazów.

Co to jest stulejka?

Stulejka jest to stan, w którym niemożliwe jest odsunięcie napletka tak, by odsłonić dystalny odcinek penisa, czyli żołądź. Może być to spowodowane zwężeniem pierścienia skóry napletka lub niepełnym odklejeniem się napletka od żołądzi. Wyróżnia się stulejkę całkowitą i częściową (napletek można odsunąć częściowo, uwidaczniając ujście cewki moczowej). U większości chłopców do 3.-4. roku życia ujście napletka jest fizjologicznie wąskie, poszerza się wraz ze wzrostem prącia, zwiększaniem się ilości włókien elastycznych w błonie kurczliwej napletka. 

U małych dzieci napletek jest nieodprowadzany także dlatego, że wewnętrzna strona napletka i żołądź są połączone wspólnym nabłonkiem. Ich fizjologiczne rozdzielenie się powodowane jest przez wzwody prącia (obecne już u noworodków), gromadzenie się mastki (białej wydzieliny złożonej ze złuszczonych komórek nabłonka i wydzieliny łojowej), zwiększającej się ruchomości prącia. 

Stulejka u dziecka – przyczyny

Przyczyną stulejki mogą być nawracające stany zapalne lub urazy powodujące pękanie skóry, prowadzące do bliznowacenia i dalszego zwężania się końcowej części napletka. Urazy mogą być powodowane nieprawidłowym, zbyt mocnym odciąganiem napletka, co prowadzi do mikrourazów. Do uszkodzeń może dochodzić także przy zabiegach urologicznych. 

Przy nieprawidłowo ustępującej „fizjologicznej stulejce” stan zapalny wywołują drażniące substancje chemiczne, takie jak zaciekający mocz czy mastka. Inne sytuacje związane z tworzeniem się stulejki to przewlekłe zapalenia prącia i napletka, zbyt krótkie wędzidełko napletka, włóknienie przedniej części napletka (np. liszaj twardzinowy).

Stulejka u dziecka – jak rozpoznać?

Stulejkę rozpoznaje się, kiedy napletek nie jest odprowadzalny za rowek zażołędny. Jeśli napletek oddzielił się częściowo, ale jest zwężony, to mocz czasami gromadzi się między żołędzią a napletkiem, tworząc „balonik” – objaw ten może fizjologicznie występować u małych dzieci. Dziecko przy próbie zsunięcia napletka zgłasza często ból, pieczenie, dyskomfort.

W przypadku stulejki patologicznej w okolicy brzegów napletka może być widoczny obrzęk i zaczerwienie, a także blizny. Przy odciąganiu napletka można zaobserwować także białawy, włóknisty pierścień w jego dystalnej części. U małych chłopców niepokojące mogą być nawracające zapalenia układu moczowego.

Stulejka u dziecka – leczenie

Stulejka u dziecka – leczenie domowe

Określenie „stulejka fizjologiczna” to tak naprawdę fizjologicznie wąski napletek, który nie wymaga żadnej interwencji lekarza, jeśli nie są obecne objawy kliniczne. Wskazaniem do leczenia „stulejki fizjologicznej” są wady i zapalenia układu moczowego, zapalenia prącia, bolesne wzwody. Podstawowym leczeniem zachowawczym, które rodzice mogą zastosować w domu, jest fizjoterapia napletka. Polega ona na systematycznym (2 x dziennie przez 6-8 tygodni), delikatnym odciąganiu napletka do momentu pierwszego oporu, najlepiej, jeśli wykonuje to sam pacjent. Czynnościom tym nie może towarzyszyć ból u dziecka.

2 tygodnie przed przystąpieniem do fizjoterapii oraz w czasie jej trwania stosuje się sterydy w postaci maści – betametazon, mometazon, hydrokortyzon. Stosowane miejscowo nie oddziałują ogólnoustrojowo na organizm i są bezpieczne. Sterydy oprócz działania przeciwzapalnego mają wpływ na zwiększenie elastyczności skóry. Brak poprawy po takim leczeniu może stanowić wskazanie do pomocy chirurga lub urologa.

Stulejka u dziecka – zabieg

Pierwszym lekarzem, który ocenia i leczy stulejkę u dziecka jest najczęściej lekarz rodzinny bądź pediatra. Jednym z powodów do natychmiastowej interwencji chirurga jest załupek. Do jego powstania prowadzi zbyt silne odprowadzenie za żołądź wąskiego napletka – zwężony pierścień uniemożliwia zsunięcie napletka z powrotem i sytuacja ta grozi niedokrwieniem prącia.

Wskazania do plastyki napletka czy obrzezania stanowią: krótkie wędzidełko, stulejka patologiczna z bliznami i zrostami, całkowite zarośnięcie napletka bądź stulejka fizjologiczna, która prowadzi do nawracających stanów zapalnych prącia lub nawracających infekcji dróg moczowych z powodu upośledzonego oddawania moczu. 

Stulejka u dziecka – jak dbać o higienę intymną niemowlęcia?

Noworodek i niemowlę nie wymagają jakichkolwiek czynności higienicznych w zakresie napletka. Jednym wskazaniem w tym okresie jest np. zabrudzenie kałem. Starsi chłopcy podczas wieczornej kąpieli mogą delikatnie odciągnąć napletek w jego fizjologicznym zakresie i umyć wodą z mydłem – jest to najlepsza opcja, ponieważ dziecko samo wie najlepiej, w którym momencie odciąganie napletka jest bolesne i może grozić mikrourazami. Pod napletkiem może być widoczna gromadząca się mastka w postaci białawych, perłowych tworów – nie należy wtedy próbować oczyścić napletka na siłę – kiedy ulegnie naturalnemu odklejeniu, nadmiar mastki zostanie ewakuowany na zewnątrz. 

Badania wykazują, że napletek jest fizjologicznie wąski u 50% chłopców w 1. roku życia, u 10% w 4. roku życia, a w 5.-13. roku życia u 6% jest nieodprowadzalny, a u 14% częściowo odprowadzalny.

Jeśli nie występują żadne objawy kliniczne (nawracające zapalenia prącia, układu moczowego, zaburzenia oddawania moczu, ból), to jakakolwiek interwencja jest zbędna, ponieważ zbyt forsowne działanie może przyczynić się do powstania blizn i zwężeń napletka. 
  1. Raban M., Żak A., Litak J. i in., Phimosis – physiology vs pathology, “Journal of Education, Health and Sport” 2017, nr 7(7), s. 605-613.
  2. Malczyk Ż., Jarzumbek A., Kleszyk M. i in., Postępowanie ze stulejką u chłopców, „Pediatria Polska” 2014, nr 89, s. 361-365.
  3. Hayashi Y., Kojima Y., Mizuno K., Kohri K., Prepuce: phimosis, paraphimosis, and circumcision, penile anomalies in children, “The Scientific World JOURNAL” 2011, nr 11, s. 289–301.
  4. Kowalczyk K., Baka-Ostrowska M., Wady i choroby napletka u dzieci, „Pediatria po Dyplomie” 2020, nr 1, s. 25-31.
  5. Bagłaj M., Stulejka i wodniaki jąder – co może zrobić pediatra, a kiedy przyda się urolog, „Jesień Pediatryczna” 2015. 

Polecane dla Ciebie

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Bostonka – przyczyny, objawy, leczenie choroby bostońskiej

    Bostonka to choroba zakaźna wywoływana przez enterowirusy, najczęściej wirusa Coxsackie A16. Dotyka głównie dzieci do 5. roku życia, choć mogą na nią zachorować także dorośli. Nazywana jest chorobą dłoni, stóp i jamy ustnej (HFMD), ponieważ jej najbardziej charakterystycznym objawami są wykwity skórne (bolesne, nieswędzące pęcherzyki) występujące na podeszwach stóp, dłoniach oraz na błonie śluzowej jamy ustnej. Sprawdź, jak można się zarazić oraz jak leczy się chorobę bostońską.

  • Katar u niemowlaka – przyczyny i domowe sposoby

    Katar u niemowlaka może mieć różne przyczyny, najczęstszą z nich są niegroźne infekcje wirusowe. Duża ilość zalegającej wydzieliny powoduje trudności z oddychaniem, a to z kolei wywołuje rozdrażnienie dziecka, uniemożliwia spokojny sen, utrudnia karmienie. Wśród sposobów walki z katarem u niemowlęcia znajdują się m.in. stosowanie wody morskiej do nosa, kropli do nosa, plastrów do aromaterapii czy inhalacje. 

  • Refluks u niemowlaka – przyczyny, objawy, leczenie choroby refluksowej przełyku u dzieci

    Refluks u noworodka czy niemowlaka często bywa przez rodziców mylony z ulewaniem. Jednak regurgitacje to zjawisko fizjologiczne i jeśli nie towarzyszą mu dodatkowe objawy, nie wymaga interwencji lekarskiej. Jeżeli natomiast cofaniu się treści żołądkowej do jamy ustnej dziecka towarzyszą wymioty, nawracające infekcje dróg oddechowych, problemy z karmieniem, snem czy przybieraniem na wadze przez malucha, należy podejrzewać refluks żołądkowo-przełykowy. Należy także pamiętać, że refluksowi może w ogóle nie towarzyszyć ulewanie, a jedynymi symptomami schorzenia są płacz czy prężenie się i odginanie głowy podczas karmienia (zespół Sandifera).

  • Zaburzenia łaknienia u dzieci – co robić, gdy dziecko jest niejadkiem?

    Zaburzenia łaknienia u dzieci, objawiające się obniżonym apetytem lub wybiórczością pokarmową, mogą mieć rozmaite przyczyny. Mogą być stanem fizjologicznym, niewymagającym leczenia (często dotyczy to dzieci w wieku od 1 do 5 lat), lecz mogą również być objawem choroby (np. schorzeń układu pokarmowego, oddechowego, nerwowego). Problemy z apetytem nierzadko towarzyszą dzieciom z zaburzeniami ze spektrum autyzmu, mogą mieć także podłoże emocjonalne. Zaburzenia łaknienia często wymagają wielospecjalistycznego podejścia – współpracy pediatry, lekarzy specjalistów, logopedy, psychologa.

  • Dysplazja stawu biodrowego – przyczyny i objawy. Leczenie wady wrodzonej stawu biodrowego

    Dysplazja stawu biodrowego to najczęściej występująca wada wrodzona wykrywana u noworodków, która pogłębia się wraz z rozwojem dziecka. Częściej dotyczy dziewczynek niż chłopców, może być jednostronna lub dwustronna, a nieleczona może prowadzić do poważnych zmian zwyrodnieniowych oraz do przewlekłego bólu i problemów z poruszaniem się. Dysplazja biodra, jeśli jest wcześnie wykryta, rokuje całkowity powrót do zdrowia.  Jak rozpoznać dysplazję stawów biodrowych?

  • Wizyta patronażowa pediatry – czym jest i jak przebiega?

    Wizyta patronażowa pediatry ma miejsce między 1. a. 4 tygodniem życia dziecka. W trakcie wizyty lekarz bada najważniejsze parametry noworodka, które służą do oceny, czy dziecko prawidłowo adaptuje się do życia pozałonowego. Co warto wiedzieć o wizycie patronażowej pediatry? 

  • USG bioderek – na czym polega i kiedy wykonać USG stawów biodrowych u niemowląt? Jaka jest jego cena?

    Badanie stawów biodrowych u niemowląt (badanie preluksacyjne) jest nieinwazyjną, bezbolesną, łatwo dostępną i szybką metodą obrazowej oceny jamy stawu biodrowego i okolicznych tkanek miękkich za pomocą ultradźwięków. Ma ono za zadanie wykrycie ewentualnego występowania dysplazji stawów biodrowych. Najczęściej zaleca jego wykonanie w okolicach 6. tygodniu życia dziecka (nie później niż po ukończeniu 12 tygodni). Dowiedz się, jak przebiega badanie USG bioderek u niemowląt.

  • Przeciwciała anty SARS-CoV-2 są przekazywane dziecku wraz z mlekiem matki

    Od dawna wiadomo, że mleko matki zawiera przeciwciała chroniące niemowlę przed licznymi infekcjami. Wyniki najnowszych badań dowiodły, że nie tylko kobiety, które przeszły infekcję COVID-19, ale także te, które zaszczepiły się przeciwko wirusowi SARS-CoV-2, przekazują przeciwciała swoim dzieciom podczas karmienia ich piersią.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij