FAI – czym jest konflikt panewkowo-udowy? Przyczyny, objawy, diagnostyka, leczenie FAI
Mateusz Burak

FAI – czym jest konflikt panewkowo-udowy? Przyczyny, objawy, diagnostyka, leczenie FAI

Konflikt panewkowo-udowy to schorzenie dotyczące stawu biodrowego, polegające na przedwczesnym zetknięciu panewki z głową kości udowej, co prowadzi do powstawania zmian degeneracyjnych. Problem dotyczy głównie osób młodych, aktywnych fizycznie. Objawy kliniczne FAI to przede wszystkim ból biodra, ból w pachwinie, zwłaszcza podczas wysiadania z samochodu czy wstawania z krzesła, zmniejszony zakres ruchów podczas rotacji wewnętrznej. Sprawdź, jak leczy się konflikt udowo-panewkowy.

FAI – co to jest?

FAI (z ang. femoroacetabular impingement) to konflikt udowo-panewkowy. Jest to dysfunkcja stawu biodrowego, która zgodnie z definicją polega na upośledzonym działaniu panewki w stosunku do okolicy szyjkowo-głowowej kości udowej. Rezultatem jest najczęściej wytworzenie patologicznych zmian, które trwale wpływają na funkcję stawu i zmieniają jego architekturę. 

Pierwszy raz taka dysfunkcja została opisana w 2003 roku. Wyróżniono trzy rodzaje konfliktu panewkowo-udowego: krzywkowy, kleszczowy oraz mieszany. W każdym z nich opisano stopień zaawansowania zmian, lokalizację oraz częstość występowania u kobiet i mężczyzn. 

Przyczyny konfliktu panewkowo-udowego

Zmiany degeneracyjne stawu biodrowego (mogące obejmować panewkę stawową, obrąbek stawu biodrowego, głowę kości udowej) dotyczą najczęściej ludzi młodych.

Patologiczne, zwyrodnieniowo-wytwórcze zmiany pojawiają się jako konsekwencja mikrourazów towarzyszących sportowej aktywności i wysiłkowi fizycznemu.

Wspomniane kontuzje powodują najczęściej uszkodzenie obrąbka stawowego biodra. Wówczas zostaje zainicjowany proces tworzenia zmian wytwórczych, co zazwyczaj dotyczy opisywanego stawu panewkowego po jednej stronie. 

Powiązane produkty

FAI – objawy konfliktu panewkowo–udowego

Objawy konfliktu panewkowo-udowego w postaci uszkodzenia panewki stawu biodrowego (objawy mogą dotyczyć jednej lub dwóch uszkodzonych panewek) są następujące:

  • ból biodra, który pojawia się podczas rozpoczynania aktywności fizycznej, a jego topografia obejmuje głównie okolicę pachwiny po tej samej stronie, co uszkodzony staw,
  • ograniczenie fizjologicznego zakresu ruchomości w stawie biodrowym – dotyczy to w szczególności rotacji wewnętrznej oraz zgięcia,
  • słyszalne i wyczuwalne przez pacjentów trzeszczenia, przeskakiwania w stawie,
  • intensyfikacja dolegliwości bólowych podczas długotrwałego siedzenia w pozycji obciążającej biodra (np. siedzenie w fotelu samochodowym, gdzie zazwyczaj kolana zlokalizowane są wyżej niż stawy biodrowe)
  • ból biodra podczas schylania, przemieszczania się po schodach czy wysiadania ze środków komunikacji.

Pozostałe objawy uszkodzonej panewki obejmują zmiany strukturalne, a ich potwierdzenie wymaga poszerzenia diagnostyki. 

FAI – diagnostyka

Badanie przez specjalistę (przeważnie jest to lekarz ortopeda) polega na przeprowadzeniu szczegółowego wywiadu, w którym zazwyczaj pojawia się brak informacji na temat wcześniejszych urazów. Następnie przeprowadza się badanie kliniczne w postaci testów pozwalających ocenić stan opisywanego stawu panewkowego oraz zestawić wyniki z badaniem obrazowym. Testy na staw biodrowy użyteczne podczas procedury diagnostycznej to: test FADIR, test Drehmanna oraz test zderzenia tylnego. 

Rentgenodiagnostyka (RTG biodra) pozwala określić bardzo użyteczne kąty – alfa oraz beta, dzięki którym można ocenić prawidłowość ustawienia poszczególnych elementów kości. Tomografia komputerowa stawów biodrowych oraz rezonans magnetyczny biodra pozwalają wychwycić degenerację chrząstki i uszkodzenie struktury obrąbka stawowego w bardzo początkowym stadium. To z kolei umożliwia wczesne wdrożenie skutecznego procesu postępowania leczniczego. 

FAI – leczenie konfliktu udowo–panewkowego

Leczenie uszkodzenie obrąbka stawu biodrowego oraz pozostałych objawów i zmian związanych z FAI biodra ma dwojaki charakter. Procedury postępowania zachowawczego polegają na unikaniu pozycji obciążających staw, stosowaniu środków przeciwzapalnych, iniekcji z bogatopłytkowego osocza oraz rehabilitacji. W sytuacji, kiedy zmiany mają charakter mocno zaawansowany lub też pacjent nie może z różnych przyczyn zrezygnować z dotychczasowej, intensywnej aktywności fizycznej podejmuje się decyzje o leczeniu operacyjnym. 

FAI – operacja

Procedura chirurgiczna ma na celu odtworzenie prawidłowej anatomii stawu biodrowego, co ma pozwolić na niezakłóconą biomechanikę funkcji oraz ruchu podczas wykonywanych aktywności. Obecnie w tym celu lekarze wykorzystują dwa rodzaje procedur, są to operacja otwarta lub też artroskopia. W przypadku tej pierwszej wykorzystuje się tzw. osteochondroplastykę. 

Niewątpliwą zaletą artroskopii jest niewielka inwazyjność, znacznie skrócony okres hospitalizacji oraz mniejsze dolegliwości bólowe wynikające z niewielkiej ingerencji za pomocą wykorzystywanych narzędzi. Poza operacją w przypadku konfliktu panewkowo-udowego wykorzystuje się leczenie z użyciem komórek macierzystych. Ich podanie może okazać się skuteczne i wpłynąć na odbudowę anatomii kości biodrowej i samego stawu, dotyczy to także regeneracji uszkodzenia obrąbka stawowego biodra. 

FAI – rehabilitacja 

Fizjoterapia w przypadku konfliktu panewkowo-udowego to stosowanie szeregu czynników fizykalnych oraz procedur związanych z ukierunkowaną aktywnością fizyczną i zabiegami manualnymi.

W przypadku tych pierwszych poleca się schładzanie parami ciekłego azotu (krioterapia), laseroterapię czy kąpiele siarkowe. Pozwala to wspomóc procesy odbudowy i regeneracji oraz wpływa na redukcję dolegliwości bólowych. Pomocne są też zabiegi w postaci suchego igłowania, terapii manualnej, terapii powięziowej oraz kinesiotapingu. Poza tym wykorzystuje się ćwiczenia oraz rekomenduje aktywność fizyczną w postaci jazdy na rowerze czy pływania. Bieganie oraz wykonywanie przysiadów może mieć mało sprzyjający wpływ na przebieg dolegliwości związanych z FAI. 

W trosce o zachowanie prawidłowej anatomii stawu biodrowego warto wykonywać ćwiczenia stabilizacji głębokiej, czucia głębokiego oraz mobilizacji mięśni i powięzi, co pozwoli zapobiegać powstawaniu konfliktu udowo-panewkowego. Przykładowy zestaw ćwiczeń prze FAI to:

  1. Pozycja: leżenie bokiem, ręka zgięta w łokciu oparta na przedramieniu, nogi zgięte w stawach kolanowych. Ruch polega na uniesieniu bioder i tułowia nad podłogę. Pozycję należy utrzymać 3-5 sekund, pamiętając o liniowości. Ćwiczenie powtarzamy 5 razy w 2 seriach na obie strony. 
  2. Pozycja: leżenie tyłem, ręce wzdłuż tułowia, nogi zgięte w biodrach i kolanach, oparte o piłkę, która znajduje się przy ścianie. Ruch polega na wciskaniu nóg w piłkę, co wymusza ruch prostowania stawów kolanowych i biodrowych. Nacisk utrzymujemy 3-5 sekund. Ćwiczenie należy wykonać w 3 seriach po 10 powtórzeń. 
  3. Pozycja: leżenie tyłem, ręce wzdłuż tułowia, nogi zgięte w biodrach i kolanach, stopy ustawione na dysku równoważnym. Ruch polega na unoszeniu bioder do linii łączącej kolana i barki. Pozycję utrzymujemy 3-5 sekund. Ćwiczenie wykonujemy w 3 seriach po 15 powtórzeń. 

Domowe sposoby na ból biodra w przebiegu FAI to przede wszystkim odpoczynek, unikanie pozycji obciążających staw, czyli np. siedzenia na krześle ze stawami kolanowymi ustawionymi wyżej w stosunku do bioder. Ważne jest też unikanie częstego siadania i wstawania. Dolegliwości bólowe mogą zostać złagodzone poprzez zastosowanie ibubrofenu, kąpieli w wodzie z solą Epsom, domowych kąpieli siarkowych oraz okładów borowinowych. 

  1. Brunner A., Hamers A. T., Fitze M., Herzog R. F., The plain beta angle measured on radiographs in the assessment of femoroacetabular impingement, „J Bone Joint Surg Br” 2010, nr 92, s. 1203-1208.
  2. Aliprandi A., Di Pietto F., Minafra P., Zappia M., Pozza S., Sconfienza L. M., Femoro-acetabular impingement: what the general radiologist should know, „Radiol Med.” 2014, nr 119, s. 103–112.
  3. Riley G. M., McWalter E. J., Stevens K. J., Safran M. R., Lattanzi R., Gold G. E., MRI of the hip for the evaluation of femoroacetabular impingement; past, present, and future, „J Magn Reson Imaging.” 2015, nr 41, s. 558–572.
  4. Bittersohl B., Hosalkar H. S., Hesper T., Tiderius C. J., Zilkens C., Krauspe R., Advanced imaging in femoroacetabular impingement: current state and future prospects, „Front Surg.” 2015, nr 2, s. 34.
  5. Laborie L. B., Lehmann T. G., Engesæter I. Ø., Engesæter L. B., Rosendahl K., Is a positive femoroacetabular impingement test a common finding in healthy young adults?, „Clin Orthop Relat Res.” 2013, nr 471, s. 2267–2277.

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Jak uchronić się przed grypą? Profilaktyka grypy w sezonie infekcyjnym

    Grypa sezonowa stanowi jedno z najpoważniejszych wyzwań dla zdrowia publicznego, generując co roku znaczne obciążenie dla systemów opieki zdrowotnej oraz gospodarki. Nie jest to, jak błędnie sądzi część społeczeństwa, banalne przeziębienie, lecz ostra choroba zakaźna układu oddechowego wywoływana przez wirusy z rodziny Orthomyxoviridae. Wirus grypy często mutuje – jego budowa się zmienia, przez co organizm nie zawsze potrafi go szybko rozpoznać i zwalczyć. To oznacza, że odporność nabyta w poprzednich sezonach często okazuje się niewystarczająca, co wymusza ciągłą czujność i stosowanie wielopłaszczyznowych strategii ochronnych. Zrozumienie mechanizmów przenoszenia oraz wdrożenie rygorystycznych procedur higienicznych to fundament walki z rozprzestrzenianiem się infekcji. Poniższy poradnik wyjaśnia, jak zmniejszyć ryzyko zachorowania oraz jak zadbać o otoczenie, aby ograniczyć kontakt z patogenami.

  • Przeziębienie – objawy, przyczyny, leczenie i zapobieganie

    Ostra wirusowa infekcja górnych dróg oddechowych (głównie nosa i gardła), powszechnie określana mianem przeziębienia, stanowi jedną z najczęściej diagnozowanych jednostek chorobowych w populacji ogólnej. Mimo że zazwyczaj przebieg tej infekcji ma charakter łagodny i samoograniczający się, wpływa negatywnie na jakość życia pacjentów oraz powoduje absencję w miejscu pracy czy w placówkach edukacyjnych. Zrozumienie patomechanizmu choroby, spektrum objawów klinicznych oraz wdrożenie odpowiednich strategii terapeutycznych jest kluczowe dla skrócenia czasu rekonwalescencji. Niniejsze opracowanie stanowi kompendium wiedzy na temat przyczyn, objawów oraz postępowania w przypadku wystąpienia tej pospolitej, lecz uciążliwej dolegliwości.

  • Kaszel – czym jest i kiedy może być objawem choroby? Rodzaje, przyczyny i leczenie kaszlu

    Choć najczęściej kojarzy się z jesienno-zimowymi infekcjami, jest jednym z najbardziej fascynujących i podstawowych mechanizmów obronnych ludzkiego organizmu. Kaszel to reakcja fizjologiczna, której nadrzędnym celem jest oczyszczenie dróg oddechowych z nadmiaru wydzieliny lub ciał obcych. Z klinicznego punktu widzenia rzadko jest chorobą samą w sobie – przeważnie pełni rolę objawu, swoistego sygnału alarmowego wysyłanego przez układ oddechowy lub narządy sąsiadujące. Zrozumienie natury tego odruchu, umiejętność rozróżnienia jego wariantów oraz identyfikacja czynników wywołujących mają kluczowe znaczenie dla szybkiego wdrożenia celowanej terapii i uniknięcia niebezpiecznych powikłań.

  • Fakty i mity na temat alergii. Lekarz odpowiada na najczęstsze pytania

    Współczesna medycyna definiuje alergię jako nadmierną reakcję układu odpornościowego na substancje, które dla większości osób są nieszkodliwe. Choć reakcje alergiczne towarzyszą ludzkości od wieków, w ostatnich dekadach zaobserwowano wyraźny wzrost częstości zachorowań, co sprawiło, że choroby atopowe określa się dziś mianem chorób cywilizacyjnych. Wokół alergii narosło wiele mitów, poza tym wciąż funkcjonują nieaktualne przekonania, które mogą utrudniać prawidłową diagnostykę i skuteczne leczenie. Z tego powodu w tym artykule rozwiewamy mity i konfrontujemy powszechne opinie z aktualną wiedzą medyczną.

  • Ołowica – przyczyny, objawy, leczenie. Jakie są skutki zatrucia ołowiem?

    Zjawisko akumulacji metali ciężkich w organizmach żywych stanowi jedno z największych wyzwań współczesnej toksykologii oraz medycyny środowiskowej. Wśród pierwiastków o szczególnie destrukcyjnym wpływie na ustrój ludzki niechlubne pierwsze miejsce od wieków zajmuje ołów. Chociaż świadomość społeczna dotycząca jego szkodliwości rośnie, a liczne regulacje prawne znacząco zredukowały powszechne wykorzystanie tej substancji w przemyśle, problem zatrucia ołowiem wciąż pozostaje aktualny. Wieloletnia kumulacja tego pierwiastka w tkankach prowadzi do rozwoju wielonarządowych dysfunkcji, których cofnięcie często bywa niemożliwe. Poniższa analiza szczegółowo przybliża mechanizmy patofizjologiczne, objawy kliniczne oraz metody terapeutyczne związane z ekspozycją na ten wysoce neurotoksyczny metal.

  • Marsz alergiczny – czym jest i kiedy może wystąpić?

    Układ immunologiczny człowieka to niezwykle skomplikowana i precyzyjnie zaprojektowana sieć mechanizmów obronnych, która niekiedy w wyniku uwarunkowań genetycznych i środowiskowych zaczyna funkcjonować w sposób nieprawidłowy. Zamiast neutralizować realne zagrożenia takie jak patogeny, organizm wytwarza patologiczną nadwrażliwość na powszechnie występujące i neutralne substancje. Jednym z wyzwań współczesnej medycyny jest marsz alergiczny. Niniejszy tekst stanowi analizę tego wieloetapowego procesu, przybliża jego patogenezę, metody diagnozy oraz najnowocześniejsze podejścia terapeutyczne.

  • Wylewy podskórne u osób starszych. Przyczyny powstawania krwiaków podskórnych i wybroczyn

    Z biegiem lat skóra traci swoją naturalną elastyczność, staje się pergaminowa, a warstwa tkanki tłuszczowej, pełniąca dotychczas funkcję fizjologicznego amortyzatora, ulega znacznemu uszczupleniu. W konsekwencji tych zmian, u pacjentów w wieku geriatrycznym niezwykle często obserwuje się zwiększoną skłonność do uszkodzeń drobnych naczynek kapilarnych, co z kolei prowadzi do powstawania nieestetycznych, a niekiedy wręcz bolesnych zmian skórnych. Zrozumienie mechanizmów stojących za tym zjawiskiem, a także wdrożenie odpowiednich metod profilaktyki i terapii, stanowi kluczowy element dbałości o zdrowie i komfort życia seniorów, pozwalając na szybką interwencję w przypadku ewentualnych powikłań.

  • Astma u dzieci – przyczyny, diagnostyka i objawy. Jak wygląda leczenie astmy oskrzelowej u dzieci?

    Przewlekły stan zapalny dróg oddechowych, definiowany w medycynie jako astma, stanowi obecnie jedno z najpowszechniejszych wyzwań zdrowotnych w populacji pediatrycznej. Ta złożona jednostka chorobowa charakteryzuje się obturacją o zmiennym nasileniu, która wiąże się ze zwężeniem światła oskrzeli i prowadzi do znacznego utrudnienia przepływu powietrza przez układ oddechowy młodego pacjenta. Astma u dzieci nie jest jedynie przejściową dolegliwością, lecz wielowymiarowym problemem klinicznym, który bez wdrożenia odpowiedniej terapii może znacząco obniżyć jakość życia, wpływać na rozwój fizyczny oraz powodować poważne konsekwencje w wieku dorosłym. W niniejszym opracowaniu przyjrzymy się szczegółowo mechanizmom patofizjologicznym, metodom rozpoznawania oraz nowoczesnym standardom kontroli tego przewlekłego schorzenia w oparciu o aktualne wytyczne pulmonologiczne i alergologiczne.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl