×
DOZ.PL Darmowa
aplikacja
DOZ.pl
Zainstaluj

Wypadanie włosów u dziecka – przyczyny, diagnostyka i leczenie. Jakie witaminy na wypadające włosy u dzieci?

Wypadanie włosów u dziecka zwykle nie jest groźnym objawem, a jedynie wynikiem np. niedoboru witamin i składników mineralnych czy infekcji. Niemniej, włosy u dziecka mogą wypadać także z innych, poważniejszych przyczyn. Co wtedy robić? Do jakiego lekarza należy udać się z dzieckiem, któremu nadmiernie wypadają włosy? Podpowiadamy. 

Nadmierne wypadanie włosów u dziecka zazwyczaj budzi duży niepokój rodziców. Przyczyn opisywanej dolegliwości jest wiele, poczynając od fizjologicznego wypadania włosów, niedoborów pokarmowych, chorób endokrynologicznych, aż po infekcje grzybicze i choroby autoimmunologiczne. Leczenie jest zależne od przyczyny nadmiernej utraty włosów.  

Wypadanie włosów u dziecka – przyczyny  

Włosy, które należą do przydatków skóry, pełnią funkcję termoizolacyjną, ochronną oraz estetyczną. Szacuje się, że zdrowy człowiek traci około 100 włosów dziennie z całego ciała.   

Istnieje wiele przyczyn wypadania włosów u dzieci, do najczęstszych należą niedobory witamin i składników mineralnych, infekcje, przewlekłe choroby oraz stres. Warto wspomnieć, że nadmierne wypadanie włosów może być także zjawiskiem fizjologicznym, zwłaszcza u niemowląt.  

Do najczęstszych przyczyn nadmiernego wypadania włosów u dzieci zaliczamy: 

  • niedobory pokarmowe w diecie – zwłaszcza żelaza, cynku lub biotyny. Niedobór żelaza u dzieci może prowadzić do rozwoju anemii, która objawia się także osłabieniem, sennością, szybką pracą serca oraz bladością skóry i błon śluzowych.  
  • choroby tarczycy – zarówno nadczynność, jak i niedoczynność tarczycy mogą prowadzić do nadmiernego wypadania włosów.  
  • przebytą chorobę infekcyjną z wysoką gorączką lub agresywnym leczeniem – tzw. telogenowe wypadanie włosów. Nadmierna utrata włosów zazwyczaj następuje po upływie od 6 tygodni do 4 miesięcy. Włosy przestają rosnąć i przedwcześnie przechodzą w fazę spoczynku, zwaną fazą telogenu. W przypadku telogenowego wypadania włosów nie stosuje się leczenia, włosy zaczynają samoistnie odrastać w ciągu 6 miesięcy.   
  • stres – ostry lub przewlekły. 
  • czynniki mechaniczne takie jak nieprawidłowe upinanie włosów (zbyt mocne naciąganie włosów przy upinaniu kucyka lub pleceniu warkocza).  
  • łysienie plackowate (łac. Alopecia areata) jest chorobą o podłożu autoimmunologicznym objawiająca się utratą włosów z ograniczonych obszarów skóry głowy. Choroba ta rozwija się zazwyczaj w wieku młodzieńczym i u młodych dorosłych.  
  • łysienie u niemowląt – najczęściej związane jest z częstym pocieraniem danego rejonu np. o fotelik samochodowy lub materac łóżeczka.  
  • grzybice skóry owłosionej głowy – należą do częstych zakażeń skóry spotykanych u dzieci. Najczęściej objawiają się jako okrągłe ogniska drobnopłatowego złuszczania naskórka z następową utratą włosów.  
  • choroby psychiatryczne, w tym trichillomania (utrata włosów spowodowana przez mechaniczne wyrywanie, pociąganie lub skręcanie przez dziecko). Charakterystyczną cechą jest obecność włosów ułamanych na różnej długości oraz większe nasilenie objawów po stronie ręki dominującej. Trichillomanię najczęściej obserwuje się u dzieci narażonych na duży stres lub cierpiących na choroby psychiatryczne.  

Diagnostyka i leczenie wypadania włosów u dziecka  

W przypadku dziecka z nadmiernym wypadaniem włosów bardzo ważny jest dokładnie zebrany wywiad dotyczący diety, chorób przewlekłych, stosowanych leków, przebytych chorób zakaźnych oraz narażenia na stres. Przy postawieniu rozpoznania pomocne jest wykonanie badań laboratoryjnych takich jak morfologia krwi, poziom żelaza, TSH, fT4 oraz wskaźników stanu zapalnego. Jeśli u dziecka podejrzewa się zakażenie grzybicze owłosionej skóry głowy, zalecane jest wykonanie badania mikrobiologicznego. Należy pamiętać, że grzybica skóry głowy jest chorobą zakaźną, dlatego należy unikać używania wspólnych przedmiotów, w tym grzebieni, pościeli, ręczników oraz innych akcesoriów do włosów.  

Rozpoznanie grzybicy skóry głowy stawia lekarz dermatolog. Po rozpoznaniu zakażenia grzybiczego stosuje się doustne leki oraz preparaty zawierające substancje przeciwgrzybicze na skórę głowy.  

U dziecka z niedoborami pokarmowymi (najczęściej żelaza, witamin z grupy B, cynku) lekarz zaleca suplementację lub wdrożenie leczenia preparatami zawierającymi brakujące mikroelementy celem uzupełnienia diety. Natomiast u dziecka z nadczynnością lub niedoczynnością tarczycy, u którego występuje nadmierne wypadanie włosów należy sprawdzić poziom hormonów tarczycy i zmodyfikować dawkę leków.  

W przypadku podejrzenia łysienia plackowatego należy wykonać badania hormonalne oraz immunologiczne. W leczeniu tej dolegliwości stosuje się środki drażniące, aby wywołać przekrwienie skóry i pobudzić porost włosów. Zaleca się także preparaty witaminowe oraz pomoc psychologiczną. U starszych dzieci z dużym nasileniem łysienia plackowatego stosuje się fototerapię UVB lub fotochemioterapię metodą PUVA.  

Jeśli u dziecka występuje łysienie związane z trichillomanią, zaleca się konsultację u lekarza psychiatry oraz psychoterapię.  

Preparaty i suplementy na wypadające włosy dla dzieci  

W przypadku nadmiernego wypadania włosów u dziecka należy skontaktować się z lekarzem, który po zebraniu dokładnego wywiadu oraz zaleceniu badań dodatkowych, postawi rozpoznanie i zaleci najtrafniejsze leczenie. Nie należy samodzielnie wdrażać leków i suplementów u dziecka przed przeprowadzeniem diagnostyki u lekarza.  

U dzieci z nadmiernym wypadaniem włosów i obniżonym poziomem żelaza zaleca się dietę bogatą w zielone warzywa, orzechy, ryby oraz nabiał.  

Bibliografia  zwiń/rozwiń

  1. L. Brzezińska-Wcisło, A. Lis-Święty, D. Wcisło-Dziadecka, M. Wyględowska-Kania, Najczęstsze choroby skóry owłosionej głowy wieku dziecięcego, "Postępy w  Dermatologii i Alergologii", nr 26 2009.   
  2. B. A. Cohen, Dermatologia Pediatryczna, wydanie II, Wrocław 2006. 
  3. S. Jabłońska, S. Majewski, Choroby skóry i choroby przenoszone drogą płciową, Wydawnictwo PZWL, Warszawa 2008. 

Podziel się: