Hiperkaliemia – jakie są przyczyny i objawy nadmiaru potasu we krwi?
Katarzyna Jowik

Hiperkaliemia – jakie są przyczyny i objawy nadmiaru potasu we krwi?

Potas jest pierwiastkiem niezbędnym dla naszego organizmu. Zdarza się, że mamy go jednak za dużo. Jakie są przyczyny nadmiaru potasu, jak go obniżyć oraz na co uważać w diecie, gdy mamy za wysoki potas?

Hiperkaliemia – co to jest?

Potas (K+) jest jednym z najważniejszych pierwiastków, odgrywającym kluczową rolę w utrzymaniu homeostazy naszego organizmu i warunkującym prawidłowe funkcjonowanie nie tylko układu nerwowo-mięśniowego, ale także serca. Aż 90 proc. potasu w organizmie zawarte jest w komórkach całego organizmu, a tylko 10 proc. znajduje się w przestrzeni pozakomórkowej – płynach tkankowych i we krwi, i to właśnie jego poziom w osoczu jest jednym z wyznaczników równowagi elektrolitowej.

Najczęściej prawidłowe stężenie potasu w surowicy krwi określane jest jako 3,5–5,5 mmol/l – wartości referencyjne mogą się nieznacznie różnić w poszczególnych laboratoriach, dlatego wynik zawsze należy odnieść do zakresu norm przedstawionego na wyniku.

Hiperkaliemią nazywamy stan, gdy stężenie potasu w osoczu przekracza 5,5 mmol/l, przy czym klinicznie wyróżniamy postaci hiperkaliemii:

  • łagodną,
  • umiarkowaną,
  • ciężką.

Hiperkaliemia – przyczyny nadmiaru potasu w organizmie

Przyczynami nadmiaru potasu w organizmie mogą być:

  • zmniejszenie wydalania potasu przez nerki – niewydolność nerek,
  • kwasica metaboliczna,
  • niedobór insuliny u pacjentów z cukrzycą,
  • uwalnianie potasu z komórek w wyniku ich rozpadu (np. zespół lizy guza - zespół rozpadu nowotworu), niedokrwistość hemolityczna, rabdomioliza (rozpad mięśni), posocznica (sepsa),
  • nadmierna podaż potasu w żywności u pacjentów z zaburzonymi mechanizmami autoregulacji,
  • stosowane leki, jak: niesteroidowe leki przeciwzapalne (np. ibuprofen, naproksen, diklofenak), leki przeciwdrobnoustrojowe (trimetoprim/sulfametoksazol, amoksycylina), leki immunosupresyjne (np. cyklosporyna A, takrolimus, ketokonazol), niektóre leki wykorzystywane w leczeniu nadciśnienia tętniczego, heparyna, digoksyna,
  • spożywanie niektórych ziół i preparatów roślinnych, np. na bazie żeń-szenia syberyjskiego, konwalii majowej, owoców głogu.
Najczęstszym powodem wzrostu potasu we krwi są choroby nerek – głównego regulatora jego stężenia w organizmie!

Szczególnie podatne na wystąpienie hiperkaliemii są osoby chorujące na cukrzycę (zwłaszcza z niewyrównaną cukrzycą i wysoką glikemią), pacjenci ze stwierdzoną niedoczynnością kory nadnerczy (pierwotną – chorobą Addisona i wtórną), niewydolnością nerek i tubulopatią (uszkodzeniem cewek nerkowych, np. w przebiegu tocznia, amyloidozy, nefropatii związanej z zakażeniem HIV, nefropatii zastoinowej).

Należy wspomnieć też o zjawisku pseudohiperkaliemii (hiperkaliemii rzekomej), która nie odzwierciedla rzeczywistego poziomu potasu w surowicy. Może ona wynikać z niedopatrzeń popełnionych przed badaniem, błędów laboratoryjnych (może dojść do uwalniania potasu w przebiegu hemolizy, czyli pękania komórek krwi w próbce, np. w trakcie nieprawidłowego pobierania i transportowania próbek krwi), bardzo wysokiej leukocytozy (podwyższona liczba białych krwinek) bądź trombocytozy (wzrost liczby płytek krwi), czasem nawet na skutek długo zaciśniętej opaski uciskowej lub zaciskania pięści przez pacjenta w trakcie pobierania krwi.

Powiązane produkty

Hiperkaliemia – objawy podwyższonego potasu

Łagodny i umiarkowany wzrost stężenia potasu we krwi często pozostaje bezobjawowe i jest wykrywane przypadkowo, podczas rutynowych badań krwi.

Najczęściej pojawiające się objawy hiperkaliemii to: apatia, osłabienie siły mięśniowej, zaburzenia czucia, splątanie, skurcze mięśniowe, a także, rzadziej, porażenie mięśni i drgawki, objawy krążeniowe (bradykardia, czyli spowolnienie pracy serca, zmiany w EKG). W skrajnych przypadkach taki stan może wiązać się także z ryzykiem zatrzymania krążenia i śmierci.

W przypadku pojawienia się objawów hiperkaliemii u osoby szczególnie narażonej na jej występowanie (np. z niewydolnością nerek lub w trakcie przyjmowania leków zwiększających potas), należy jak najszybciej zgłosić się do lekarza.

Hiperkaliemia – jak obniżyć potas?

Poziomy elektrolitów, podobnie jak wszystkie inne badania, interpretuje się w odniesieniu do pojawiających się objawów, chorób współistniejących, stosowanych leków i możliwych przyczyn hiperkaliemii. Dlatego ogromne znaczenie ma przeprowadzony przez lekarza wywiad i informacje udzielone przez pacjenta oraz jego znajomość nazw przyjmowanych medykamentów (w tym także suplementów diety).

Postępowanie terapeutyczne zaproponowane przez lekarza będzie zależeć od wszystkich wyżej wymienionych czynników. U pacjentów narażonych na hiperkaliemię może być konieczna zmiana codziennej diety i unikanie produktów o wysokiej zawartości potasu.

Produkty szczególnie bogate w potas:

  • pomidory i ich przetwory,
  • ziemniaki, bataty,
  • buraki,
  • szpinak, pietruszka,
  • awokado,
  • nasiona roślin strączkowych, w tym soi,
  • ryby (łosoś, dorsz, makrela, pstrąg, tuńczyk, szprot),
  • grzyby,
  • orzechy, migdały, pistacje,
  • owoce suszone,
  • banany,
  • brzoskwinie, morele,
  • mak, sezam,
  • pestki słonecznika.
Pamiętaj! Zawarte w powyższym artykule treści mają charakter informacyjno-edukacyjny i nie zastąpią wizyty u lekarza oraz bezpośredniego badania podmiotowego i przedmiotowego pacjenta.
  1. Interna Szczeklika. Podręcznik chorób wewnętrznych 2019, pod red. A. Szczeklika, P. Gajewskiego, Kraków 2019.
  2. C. Ben Salem, A. Badreddine, N. Fathallah i inni, Drug-induced hyperkalemia, „Drug Safety”, nr 37 2014, s. 677-692.
  3. M. Zaremba, E. Franek, A. Rydzewski, Hiperkaliemia, „Choroby Serca i Naczyń”, nr 1 2006, s. 36-40.
  4. D.B. Haytowitz, L.E. Lemar, P.R. Pehrsson, USDA's Nutrient Databank System – A tool for handling data from diverse sources, „Journal of Food Composition and Analysis” [online], https://doi.org/10.1016/j.jfca.2009.01.003, [dostęp:] 28.11.2019.

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Mech morski (chrząstnica kędzierzawa) – właściwości i zastosowanie

    Morski mech, znany także jako chrząstnica kędzierzawa (Chondrus crispus, ang. sea moss), jest glonem od lat wykorzystywanym w żywieniu i przemyśle farmaceutycznym. W zależności od warunków środowiskowych może mieć kolor od czerwonego do lekko żółtego. Chrząstnica należy do rodziny krasnorostów i występuje powszechnie w północnym rejonie Oceanu Atlantyckiego. Zainteresowanie suplementami z mchu morskiego wynika głównie z zawartości polisacharydów i składników mineralnych oraz potencjalnego wpływu na układ pokarmowy, odpornościowy i skórę.

  • Wyroby chłonne a różne stopnie inkontynencji. Kiedy wybrać majtki chłonne, kiedy pieluchy, a kiedy pieluchomajtki?

    Wybór odpowiedniego produktu chłonnego jest kluczowym aspektem zapewniającym skuteczną ochronę przy jednoczesnym komforcie użytkowania u osób borykających się z problemem nietrzymania moczu. Obecnie pacjenci mają do wyboru szeroką gamę produktów chłonnych – zarówno jednorazowych, jak i przeznaczonych do wielokrotnego stosowania. Wkładki, pantsy (majtki chłonne) czy pieluchomajtki charakteryzują się różnym stopniem pochłaniania moczu, a poznanie ich budowy i funkcjonalności ułatwia dobór i zakup odpowiedniego rodzaju produktu chłonnego.

  • Adaptogeny dla sportowców – jak mogą ich wspierać i kiedy je stosować?

    Zarówno sport wyczynowy, jak i amatorski wiąże się z dużym obciążeniem fizycznym i psychicznym. Intensywne treningi, stała presja wyniku oraz niedobór snu często odpowiadają za wysoki poziom stresu. Z tego powodu coraz większe zainteresowanie budzą adaptogeny, czyli substancje roślinne, którym przypisuje się zdolność modulowania odpowiedzi organizmu na różne formy stresu.

  • Nietrzymanie moczu a codzienna aktywność. Które wyroby chłonne wybrać, by chroniły dyskretnie i skutecznie?

    Nietrzymanie moczu nie musi oznaczać rezygnacji z aktywnego życia. Osoby z problemem inkontynencji nadal mogą uprawiać sport, brać udział w wycieczkach czy uczestniczyć w codziennych aktywnościach dzięki doborowi odpowiedniej bielizny chłonnej. Współczesny rynek produktów na nietrzymanie moczu oferuje wiele rodzajów bielizny – wkładki o różnym stopniu wchłaniania, bawełniane produkty wielorazowe lub majtki chłonne dla dorosłych.

  • Błękit brylantowy (E133) – czym jest i czy jest szkodliwy?

    Błękit brylantowy, oznaczany w składach produktów symbolem E133, to jeden z najczęściej stosowanych syntetycznych barwników spożywczych o intensywnym niebieskim kolorze. Można go znaleźć w napojach, słodyczach, lodach, a także w kosmetykach i preparatach farmaceutycznych. Jego wyrazista barwa sprawia, że jest chętnie wykorzystywany przez producentów, jednak wokół dodatków do żywności regularnie pojawiają się pytania dotyczące ich bezpieczeństwa.

  • Rodzaje soczewek kontaktowych. Kiedy stosuje się je do korekcji wzroku?

    Soczewki kontaktowe są chętnie wybieraną alternatywą dla okularów korekcyjnych. Jakie soczewki dobiera się do poszczególnych wad wzroku? Czy każda osoba z wadą wzroku może nosić soczewki? A może istnieją wady, przy których używanie szkieł kontaktowych jest wręcz zalecane?

  • Kawa a leki – interakcje, zagrożenia, zalecenia. Po jakim czasie od wzięcia leku można ją wypić?

    Kawa jest jednym z najczęściej spożywanych napojów na świecie – jej roczna produkcja już dawno przekroczyła 10 milionów ton rocznie. Dla wielu osób filiżanka kawy stanowi nieodłączny element porannej rutyny. Można zaryzykować stwierdzenie, że kawa jest jedną z najczęściej stosowanych używek na świecie. Z punktu widzenia farmakoterapii nie jest jednak obojętna dla organizmu. Zawarta w niej kofeina oraz inne substancje bioaktywne mogą wchodzić w interakcje z lekami i wpływać na ich wchłanianie, metabolizm oraz działanie kliniczne. W praktyce oznacza to, że nieprawidłowe łączenie kawy z lekami może prowadzić do osłabienia skuteczności leków albo zwiększenia ryzyka działań niepożądanych.

  • D-mannoza – czym jest i kiedy się ją stosuje?

    Narastająca lekooporność bakterii na stosowane antybiotyki stanowi jedno z największych wyzwań współczesnej medycyny, również w terapii nawracających infekcji dróg moczowych. W tym kontekście rośnie zainteresowanie D-mannozą – monosacharydem o silnych właściwościach antyadhezyjnych, który utrudnia bakteriom przyleganie do nabłonka dróg moczowych.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl