Biopsja mięśnia – co to za badanie i jak przebiega? Rodzaje, wskazania i powikłania
Anna Posmykiewicz

Biopsja mięśnia – co to za badanie i jak przebiega? Rodzaje, wskazania i powikłania

Jednym z badań, które wykorzystuje się w diagnostyce chorób tkanki mięśniowej jest biopsja mięśnia. Dzięki niej lekarz może postawić ostateczne, stuprocentowo pewne rozpoznanie i tym samym zalecić dalsze postępowanie oraz leczenie. Jak wygląda biopsja mięśni i jakie są wskazania do wykonania badania?
W naszym organizmie wyróżnia się kilka rodzajów mięśni – gładkie wyściełają ściany naczyń krwionośnych oraz ściany różnych narządów i układów, między innymi układu pokarmowego, rozrodczego czy też oddechowego. Mięśnie poprzecznie prążkowane, wchodzące w skład naszego narządu ruchu, umożliwiają przemieszczanie się i wykonywanie wszelkich ruchów. Z kolei mięsień sercowy, który również należy do tkanki mięśniowej poprzecznie prążkowanej – buduje nasze serca. Niestety, zdarzają się sytuacje, w których dochodzi do chorób mięśni. Wtedy konieczna jest diagnostyka, aby stwierdzić, jaka jednostka chorobowa zaczyna dotykać tkankę mięśniową pacjenta.

Czym jest biopsja mięśnia i jakie są jej rodzaje?

Biopsja mięśnia jest rodzajem inwazyjnego zabiegu diagnostycznego, który polega na pobraniu wycinku mięśnia. Pobrany fragment tkanki mięśniowej poddaje się badaniu histopatologicznemu. Dzięki wynikom analizy lekarz może postawić ostateczną diagnozę.

Materiał do badania w czasie biopsji pobierany jest za pomocą specjalnej igły. Wyróżnia się dwa rodzaje zabiegu: biopsję cienkoigłową oraz gruboigłową. O tym, który rodzaj zostanie wykonany, decyduje typ mięśnia i miejsce pobieranego do badania fragmentu mięśniowego.

Biopsja mięśni – jakie są wskazania do zrobienia badania?

W jakich sytuacjach lekarz może zalecić wykonanie biopsji mięśnia? Specjalista zleca badanie w sytuacji, w której u pacjenta obecne są objawy kliniczne związane z chorobą mięśni (np. osłabienie siły mięśniowej, większa męczliwość mięśni), a na podstawie samego badania fizykalnego i badań laboratoryjnych oraz obrazowych nie da się postawić pewnego rozpoznania.

Wskazaniem do wykonania biopsji mięśni jest też podejrzenie u pacjenta choroby genetycznej (np. dystrofii mięśniowej) czy też zakażenia pasożytniczego (biopsję mięśnia wykonuje się m.in. przy podejrzeniu włośnicy). Ponadto biopsja mięśnia bywa też zlecana w przypadku podejrzenia chorób reumatoidalnych na podłożu autoimmunologicznym (np. zapalenie skórno-mięśniowe) oraz chorób metabolicznych mięśni.

W jaki sposób wykonuje się biopsję mięśnia? Jak się do niej przygotować?

Do biopsji mięśnia nie trzeba się specjalnie przygotowywać. Pacjent w czasie badania musi położyć się na leżance, a wtedy lekarz, po uprzednim miejscowym znieczuleniu, wykona biopsję cienko- lub gruboigłową, w zależności od wskazań.

Jak przebiega biopsja mięśnia? Lekarz wprowadza do wybranego mięśnia igłę i wytwarza za pomocą strzykawki ciśnienie, dzięki któremu może zaaspirować niewielki fragment tkanki mięśniowej do badania histopatologicznego. Po pobraniu wycinka w miejscu wkłucia igły zakładany jest opatrunek, a pacjent może udać się do domu.

Zdarzają się sytuacje, w których zachodzi potrzeba wykonania tzw. otwartej biopsji mięśnia, czyli wycięcia skalpelem w czasie operacji określonego fragmentu mięśnia. Ten rodzaj biopsji wykonywany jest w znieczuleniu ogólnym. 

Z których mięśni pobierany jest materiał do badania?

W przypadku kończyn górnych biopsję wykonuje się zwykle z mięśnia dwugłowego ramienia lub mięśnia naramiennego. Jeśli chodzi o kończyny dolne, jest to zazwyczaj głowa boczna mięśnia czworogłowego uda. Rzadziej materiał do analizy pobierany jest z mięśnia brzuchatego łydki, mięśnia strzałkowego krótkiego i piszczelowego przedniego. Należy też przestrzegać ogólnej zasady mówiącej o tym, że materiału do badania histopatologicznego nie powinno pobierać się z mięśni, które uległy zanikowi.

Powikłania po biopsji mięśnia – czy badanie jest bezpieczne?

Biopsja mięśnia jest zabiegiem bezpiecznym, a powikłania po niej zdarzają się rzadko. Jeśli już do nich dojdzie, to najczęściej będą to: siniak w miejscu wkłucia igły lub ból mięśni, który będzie trwał przez kilka dni. Ponadto może pojawić się krwawienie z miejsca, gdzie był wykonywany zabieg bądź też miejscowe zakażenie w obrębie nakłuwanej tkanki mięśniowej (rana będzie goiła się gorzej).

Oczekiwanie na wyniki badania z biopsji mięśnia i ich interpretacja

Wycinek pobierany w czasie wykonywania biopsji mięśnia jest przekazywany do badania histopatologicznego. Na wynik analizy pacjent musi poczekać od kilku do kilkunastu dni – zwykle około dwóch tygodni. Czas oczekiwania jest uzależniony od ośrodka, w którym wykonywano zabieg. Z wynikiem analizy histopatologicznej pacjent musi ponownie zgłosić się do swojego lekarza prowadzącego. Specjalista zapozna się z nim i dopiero wtedy będzie w stanie postawić diagnozę oraz zalecić pacjentowi dalsze postępowanie, jak i odpowiednią terapię. Leczenie będzie uzależnione od rodzaju zdiagnozowanej na podstawie wyniku biopsji mięśnia choroby. W przypadku niektórych schorzeń mięśni pacjent przez całe życie będzie musiał być poddawany zabiegom rehabilitacyjnym, jak również znajdować się pod stałą opieką swojego lekarza prowadzącego. Trzeba pamiętać o tym, że niektóre choroby mięśni, przede wszystkim te uwarunkowane genetycznie, nie będą w pełni uleczalne, a rehabilitacja i leczenie objawowe mają na celu zapobieganie szybkiemu postępowi schorzenia.

 

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Co to jest USG? Co warto wiedzieć o badaniu? Rodzaje, wskazania i przeciwskazania do badania ultrasonograficznego

    Jednym z chętniej przeprowadzanych badań z zakresu diagnostyki obrazowej jest USG. Dzięki niemu możliwe jest dokonanie oceny kształtu i wielkości narządów wewnętrznych, stwierdzenie obecności guzów, zmian nowotworowych czy innych stanów patologicznych. Z powodzeniem od wielu lat stosuje się je także w trakcie monitorowania ciąży, już od jej pierwszych tygodni. Jakie są rodzaje badania USG, jak się do niego przygotować i ile kosztuje? Odpowiedzi na te pytania znajdują się niniejszym artykule.

  • GGTP – Gamma-glutamylotranspeptydaza – badanie, normy, wskazania

    GGTP to enzym pomocny w diagnozowaniu między innymi chorób wątroby, trzustki czy nerek. Jego wysoki  poziom obserwuje się również u osób z problemem nadużywania alkoholu. Istnieje szereg objawów towarzyszących chorobom wątroby i dróg żółciowych, które powinny skłonić pacjenta do oznaczenia poziomu gamma-glutamylotranspeptydazy. Uwagę powinno przykuć chociażby żółte zabarwienie skóry i błon śluzowych, obrzęki i świąd skóry czy ból po prawej stronie brzucha. Jak się przygotować do badania GGTP, ile kosztuje to oznaczenie i czy do badania należy zgłosić się na czczo? Odpowiadamy w niniejszym artykule.

  • Tomografia komputerowa naczyń krwionośnych – kiedy wykonać badanie?

    Angio-TK jest mniej inwazyjną techniką angiografii naczyń krwionośnych. Badanie to pozwala na zobrazowanie stanu żył i tętnic praktycznie każdego obszaru naszego ciała. Zaletą angio-TK, będącego jednym z najdroższych badań obrazowych, jest z pewnością sposób podawania kontrastu. Jakie badania diagnostyczne należy wykonać przed tomografią komputerową naczyń krwionośnych, czy istnieją przeciwwskazania do przeprowadzania obrazowania i czy trzeba mieć skierowanie na angiografię tomografii komputerowej? Odpowiedzi znajdują się w niniejszym artykule. 

  • RTG kręgosłupa – badanie, wskazania, przeciwwskazania, refundacja, cena

    RTG kręgosłupa jest metodą obrazową, którą od wielu lat wykorzystuje się podczas diagnozowania wad postawy, zmian zapalnych czy zwyrodnieniowych, a także w przypadku urazów i bóli kręgosłupa. Co prawda interpretacja wyników prześwietlania kręgosłupa może stanowić problem dla pacjenta, niemniej samo RTG kręgosłupa nie jest badaniem bolesnym lub długotrwałym. Ile kosztuje rentgen kręgosłupa, jak należy się przygotować do badania i czy istnieją przeciwwskazania do jego wykonania? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Glikemia – badanie, wskazanie, normy. Jak interpretować wyniki poziomu cukru we krwi?

    Regularne badanie poziomu cukru we krwi (glikemia) jest jednym z podstawowych oznaczeń parametrów krwi, które może pomóc wykryć choroby związane z gospodarką węglowodanową, jak np. cukrzycę i odpowiednio wcześnie wdrożyć niezbędne leczenie. Na badanie glikemii trzeba być na czczo, nie jest wskazane wykonywanie analizy bezpośrednio po jakiejkolwiek infekcji, ciężkim wysiłku fizycznym lub w trakcie zażywania niektórych leków, np. aspiryny. Kto powinien regularnie sprawdzać poziom cukru we krwi, jak dokładnie wygląda badanie glikemii na czczo i czy podlega ono refundacji przez NFZ? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Aminogram – badanie poziomu aminokwasów

    Do oceny stężenia wolnych aminokwasów służy aminogram (profil aminokwasów). Badanie jest stosowane w diagnostyce wrodzonych wad metabolicznych, ale także przy projektowaniu odpowiedniej diety uzupełniającej lub obniżającej poziom konkretnych aminokwasów. Badanie poziomu aminokwasów zaleca się także sportowcom. Wynik oznaczenia w tym przypadku pozwala na wprowadzenie właściwej suplementacji diety, od której m.in. zależy osiągnięcie założonych celów treningowych.  Czy do profilu aminokwasów trzeba być na czczo, ile kosztuje aminogram i jakie są objawy niedoboru i nadmiaru aminokwasów?

  • Holotranskobalamina – badanie wczesnych niedoborów witaminy B12

    Istnieje pula badań, które regularnie powinien wykonać każdy weganin lub wegetarianin, a także osoby, które mają wszelkie objawy niedokrwistości lub zauważają u siebie niedobory witaminy B12, do których należy, chociażby mrowienie i pieczenie skóry, drętwienie kończyn lub zaburzenia snu. Postawienie diagnozy dotyczącej groźnego niedoboru wit. B12 jest możliwe już na jego wczesnym etapie, dzięki wykonaniu oznaczenia poziomu holoTC, czyli holotranskobalaminy. Jak się przygotować do badania poziomu holoTC, czy trzeba być na czczo i jakie są objawy obniżonego poziomu witaminy B12? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Aminopeptydaza leucynowa (LAP) – badanie, normy, wskazania

    Badanie poziomu aminopeptydazy leucynowej, w wyniku oznaczanej jako LAP, zleca się najczęściej podczas prowadzenia diagnostyki uszkodzenia komórek wątroby, trzustki i dróg żółciowych. Podwyższone LAP świadczy o możliwej chorobie tych narządów, w tym także tej o podłożu onkologicznym. Oznaczenie aktywności aminopeptydazy leucynowej pozwala również na zróżnicowanie przyczyn w odpływie żółci w sytuacji, kiedy u pacjenta oznaczono także podwyższony poziom ALP, czyli fosfatazy alkalicznej. Jak się przygotować do badania LAP, ile kosztuje i czy jest refundowane? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij