Biopsja mięśnia – co to za badanie i jak przebiega? Rodzaje, wskazania i powikłania - portal DOZ.pl
Biopsja mięśnia – co to za badanie i jak przebiega? Rodzaje, wskazania i powikłania
Anna Posmykiewicz

Biopsja mięśnia – co to za badanie i jak przebiega? Rodzaje, wskazania i powikłania

Jednym z badań, które wykorzystuje się w diagnostyce chorób tkanki mięśniowej jest biopsja mięśnia. Dzięki niej lekarz może postawić ostateczne, stuprocentowo pewne rozpoznanie i tym samym zalecić dalsze postępowanie oraz leczenie. Jak wygląda biopsja mięśni i jakie są wskazania do wykonania badania?
W naszym organizmie wyróżnia się kilka rodzajów mięśni – gładkie wyściełają ściany naczyń krwionośnych oraz ściany różnych narządów i układów, między innymi układu pokarmowego, rozrodczego czy też oddechowego. Mięśnie poprzecznie prążkowane, wchodzące w skład naszego narządu ruchu, umożliwiają przemieszczanie się i wykonywanie wszelkich ruchów. Z kolei mięsień sercowy, który również należy do tkanki mięśniowej poprzecznie prążkowanej – buduje nasze serca. Niestety, zdarzają się sytuacje, w których dochodzi do chorób mięśni. Wtedy konieczna jest diagnostyka, aby stwierdzić, jaka jednostka chorobowa zaczyna dotykać tkankę mięśniową pacjenta.

Czym jest biopsja mięśnia i jakie są jej rodzaje?

Biopsja mięśnia jest rodzajem inwazyjnego zabiegu diagnostycznego, który polega na pobraniu wycinku mięśnia. Pobrany fragment tkanki mięśniowej poddaje się badaniu histopatologicznemu. Dzięki wynikom analizy lekarz może postawić ostateczną diagnozę.

Materiał do badania w czasie biopsji pobierany jest za pomocą specjalnej igły. Wyróżnia się dwa rodzaje zabiegu: biopsję cienkoigłową oraz gruboigłową. O tym, który rodzaj zostanie wykonany, decyduje typ mięśnia i miejsce pobieranego do badania fragmentu mięśniowego.

Biopsja mięśni – jakie są wskazania do zrobienia badania?

W jakich sytuacjach lekarz może zalecić wykonanie biopsji mięśnia? Specjalista zleca badanie w sytuacji, w której u pacjenta obecne są objawy kliniczne związane z chorobą mięśni (np. osłabienie siły mięśniowej, większa męczliwość mięśni), a na podstawie samego badania fizykalnego i badań laboratoryjnych oraz obrazowych nie da się postawić pewnego rozpoznania.

Wskazaniem do wykonania biopsji mięśni jest też podejrzenie u pacjenta choroby genetycznej (np. dystrofii mięśniowej) czy też zakażenia pasożytniczego (biopsję mięśnia wykonuje się m.in. przy podejrzeniu włośnicy). Ponadto biopsja mięśnia bywa też zlecana w przypadku podejrzenia chorób reumatoidalnych na podłożu autoimmunologicznym (np. zapalenie skórno-mięśniowe) oraz chorób metabolicznych mięśni.

Polecane dla Ciebie

W jaki sposób wykonuje się biopsję mięśnia? Jak się do niej przygotować?

Do biopsji mięśnia nie trzeba się specjalnie przygotowywać. Pacjent w czasie badania musi położyć się na leżance, a wtedy lekarz, po uprzednim miejscowym znieczuleniu, wykona biopsję cienko- lub gruboigłową, w zależności od wskazań.

Jak przebiega biopsja mięśnia? Lekarz wprowadza do wybranego mięśnia igłę i wytwarza za pomocą strzykawki ciśnienie, dzięki któremu może zaaspirować niewielki fragment tkanki mięśniowej do badania histopatologicznego. Po pobraniu wycinka w miejscu wkłucia igły zakładany jest opatrunek, a pacjent może udać się do domu.

Zdarzają się sytuacje, w których zachodzi potrzeba wykonania tzw. otwartej biopsji mięśnia, czyli wycięcia skalpelem w czasie operacji określonego fragmentu mięśnia. Ten rodzaj biopsji wykonywany jest w znieczuleniu ogólnym. 

Z których mięśni pobierany jest materiał do badania?

W przypadku kończyn górnych biopsję wykonuje się zwykle z mięśnia dwugłowego ramienia lub mięśnia naramiennego. Jeśli chodzi o kończyny dolne, jest to zazwyczaj głowa boczna mięśnia czworogłowego uda. Rzadziej materiał do analizy pobierany jest z mięśnia brzuchatego łydki, mięśnia strzałkowego krótkiego i piszczelowego przedniego. Należy też przestrzegać ogólnej zasady mówiącej o tym, że materiału do badania histopatologicznego nie powinno pobierać się z mięśni, które uległy zanikowi.

Powikłania po biopsji mięśnia – czy badanie jest bezpieczne?

Biopsja mięśnia jest zabiegiem bezpiecznym, a powikłania po niej zdarzają się rzadko. Jeśli już do nich dojdzie, to najczęściej będą to: siniak w miejscu wkłucia igły lub ból mięśni, który będzie trwał przez kilka dni. Ponadto może pojawić się krwawienie z miejsca, gdzie był wykonywany zabieg bądź też miejscowe zakażenie w obrębie nakłuwanej tkanki mięśniowej (rana będzie goiła się gorzej).

Oczekiwanie na wyniki badania z biopsji mięśnia i ich interpretacja

Wycinek pobierany w czasie wykonywania biopsji mięśnia jest przekazywany do badania histopatologicznego. Na wynik analizy pacjent musi poczekać od kilku do kilkunastu dni – zwykle około dwóch tygodni. Czas oczekiwania jest uzależniony od ośrodka, w którym wykonywano zabieg. Z wynikiem analizy histopatologicznej pacjent musi ponownie zgłosić się do swojego lekarza prowadzącego. Specjalista zapozna się z nim i dopiero wtedy będzie w stanie postawić diagnozę oraz zalecić pacjentowi dalsze postępowanie, jak i odpowiednią terapię. Leczenie będzie uzależnione od rodzaju zdiagnozowanej na podstawie wyniku biopsji mięśnia choroby. W przypadku niektórych schorzeń mięśni pacjent przez całe życie będzie musiał być poddawany zabiegom rehabilitacyjnym, jak również znajdować się pod stałą opieką swojego lekarza prowadzącego. Trzeba pamiętać o tym, że niektóre choroby mięśni, przede wszystkim te uwarunkowane genetycznie, nie będą w pełni uleczalne, a rehabilitacja i leczenie objawowe mają na celu zapobieganie szybkiemu postępowi schorzenia.

 

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Magnez (Mg) – badamy elektrolity we krwi. Norma, hiper- i hipomagnezemia

    Drgająca powieka i mimowolne skurcze mięśni – to najbardziej charakterystyczne z objawów niedoboru magnezu, które można zauważyć. Oznaczenie poziomu tego pierwiastka jest jednym z podstawowych badań gospodarki elektrolitowej organizmu. Równie niebezpieczny może być niski poziom magnezu, jak i jego podwyższony poziom. Dlaczego hipermagnezemia i hipomagnezemia są groźne dla zdrowia, jak wygląda badanie, jak się do niego przygotować i ile kosztuje? Odpowiedzi znajdują się w tym artykule.

  • TK kręgosłupa – przebieg badania z kontrastem i bez kontrastu

    Tomografia komputerowa kręgosłupa jest bardzo wiarygodnym badaniem obrazowym, dzięki któremu możliwe jest zdiagnozowanie szeregu schorzeń tego obszaru. Choroby kręgosłupa bywają bardzo problematyczne i wyjątkowo bolesne, a niejednokrotnie mają także charakter zwyrodnieniowy. Niemalże każdą z nich można wychwycić, wykonując prześwietlenie kręgosłupa, na które może skierować nas lekarz ortopeda czy reumatolog. Jak wygląda tomografia komputerowa kręgosłupa i jak się do niej przygotować? Odpowiedzi  na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Żelazo (Fe) – badanie mikroelementów we krwi. Norma, niedokrwistość, hemochromatoza

    Żelazo jest głównym składnikiem hemoglobiny i mioglobiny, czyli białek odpowiadających za transport tlenu i dwutlenku węgla za pośrednictwem krwi. Ilość żelaza w organizmie zależy od wielu czynników, do których zalicza się przede wszystkim podaż tego mikroelementu wraz z pożywieniem oraz stopień wchłaniania i utraty żelaza w przewodzie pokarmowym, moczowym czy drogach rodnych. Wyjątkową zmienność stężenia żelaza we krwi zauważa się u kobiet miesiączkujących. Jak wygląda badanie poziomu żelaza w surowicy krwi, jak się do niego przygotować, ile kosztuje i jak groźne są nadmiar i niedobór żelaza? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Hormon głodu – grelina. Badanie poziomu greliny a otyłość

    Grelina to silnie wypływający na uczucie głodu hormon białkowy. Jest wydzielana przez komórki dna i trzonu żołądka. Bierze udział w regulowaniu gospodarki węglowodanowo-lipidowej organizmu, wpływa na zmniejszenie wydzielania insuliny w trzustce oraz nasila proces powstawania komórek tłuszczowych (adipocytów). Grelina bierze udział w osteogenezie, pozytywnie wpływa na procesy pamięci długotrwałej i przestrzennej. Za wzrost syntezy hormonu odpowiada m.in. głód, faza folikularna cyklu miesiączkowego, hipoglikemia czy stres, zaś do obniżenia poziomu greliny przyczynia się stan sytości, hiperglikemia, hiperinsulinemia lub uprawianie aktywności fizycznej. Jak wygląda badanie poziomu greliny w Polsce i po co wykonywać oznaczenie poziomu leptyny? Odpowiedzi na te i inne pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Cholesterol LDL – badanie, normy, podwyższony. Jak obniżyć zbyt wysoki poziom „złego cholesterolu"?

    Badanie poziomu cholesterolu LDL jest jednym z elementów tzw. lipidogramu, który zaleca się wykonać minimum raz do roku, w ramach badań profilaktycznych. Przeprowadzenie tego oznaczenia ma na celu potwierdzenie wydolności lub dysfunkcji pracy wątroby. Na zaburzenia ilości „dobrego cholesterolu" wpływa szereg czynników, które są związane głównie z dietą i stylem życia. Jak wygląda badanie, jakie są normy cholesterolu LDL, ile kosztuje oznaczenie i czy na pobranie krwi trzeba być na czczo? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule. . Zaleca się, by badanie wykonywać raz w roku w ramach badań profilaktycznych.

  • Testosteron – badanie, normy, za wysoki, za niski. Jak podnieść poziom androgenu?

    Jedno z najczęściej wpisywanych zapytań w wyszukiwarki internetowe to „jak podnieść poziom testosteronu?". Zainteresowanie tym tematem jest wysokie zarówno wśród mężczyzn, jak i kobiet. Panowie poziomem testosteronu interesuję się zazwyczaj o okresie po 40. roku życia lub wówczas, kiedy chcą szybko osiągnąć swój cel wiązany z budowaniem masy mięśniowej i redukcją tkanki tłuszczowej. Panie badają stężenie testosteronu, kiedy zauważają zaburzenia miesiączkowania, uporczywy trądzik lub owłosienie w nietypowych miejscach na ciele. Jakie są inne objawy zaburzeń gospodarki testosteronowej, jakie są normy testosteronu we krwi dla mężczyzn i kobiet?

  • Eozynofile (eozynocyty) w wyniku morfologii – normy EOS, funkcje w organizmie

    Analizując wyniki morfologii krwi lub morfologii krwi z rozmazem, dokonuje się oceny składników morfotycznych, w tym poziomu i obrazu leukocytów w postaci eozynofili. Bardzo rzadko spotyka się sytuację, w której eozynofile są podwyższone, częściej ta sytuacja dotyczy limfocytów i neutrofilów. Jak zbadać poziom eozynofilów, o czym świadczy podwyższony ich poziom i jak obniżyć poziom granulocytów kwasochłonnych? Odpowiedzi na te i inne pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Badanie poziomu selenu – normy, przygotowanie, cena badania

    Badanie poziomu selenu we krwi wykonuje się najczęściej przed planowaną suplementacją tego pierwiastka, a także w przypadku prowadzenia procesów diagnostycznych schorzeń o podłożu neurologicznym, hormonalnym, kardiologicznym lub psychicznym. Jakie są normy poziomu selenu w organizmie, ile kosztuje badanie i jak się do niego właściwie przygotować?

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij