Biopsja mięśnia – co to za badanie i jak przebiega? Rodzaje, wskazania i powikłania
Anna Posmykiewicz

Biopsja mięśnia – co to za badanie i jak przebiega? Rodzaje, wskazania i powikłania

Jednym z badań, które wykorzystuje się w diagnostyce chorób tkanki mięśniowej jest biopsja mięśnia. Dzięki niej lekarz może postawić ostateczne, stuprocentowo pewne rozpoznanie i tym samym zalecić dalsze postępowanie oraz leczenie. Jak wygląda biopsja mięśni i jakie są wskazania do wykonania badania?

W naszym organizmie wyróżnia się kilka rodzajów mięśni – gładkie wyściełają ściany naczyń krwionośnych oraz ściany różnych narządów i układów, między innymi układu pokarmowego, rozrodczego czy też oddechowego. Mięśnie poprzecznie prążkowane, wchodzące w skład naszego narządu ruchu, umożliwiają przemieszczanie się i wykonywanie wszelkich ruchów. Z kolei mięsień sercowy, który również należy do tkanki mięśniowej poprzecznie prążkowanej – buduje nasze serca. Niestety, zdarzają się sytuacje, w których dochodzi do chorób mięśni. Wtedy konieczna jest diagnostyka, aby stwierdzić, jaka jednostka chorobowa zaczyna dotykać tkankę mięśniową pacjenta.

Czym jest biopsja mięśnia i jakie są jej rodzaje?

Biopsja mięśnia jest rodzajem inwazyjnego zabiegu diagnostycznego, który polega na pobraniu wycinku mięśnia. Pobrany fragment tkanki mięśniowej poddaje się badaniu histopatologicznemu. Dzięki wynikom analizy lekarz może postawić ostateczną diagnozę.

Materiał do badania w czasie biopsji pobierany jest za pomocą specjalnej igły. Wyróżnia się dwa rodzaje zabiegu: biopsję cienkoigłową oraz gruboigłową. O tym, który rodzaj zostanie wykonany, decyduje typ mięśnia i miejsce pobieranego do badania fragmentu mięśniowego.

Biopsja mięśni – jakie są wskazania do zrobienia badania?

W jakich sytuacjach lekarz może zalecić wykonanie biopsji mięśnia? Specjalista zleca badanie w sytuacji, w której u pacjenta obecne są objawy kliniczne związane z chorobą mięśni (np. osłabienie siły mięśniowej, większa męczliwość mięśni), a na podstawie samego badania fizykalnego i badań laboratoryjnych oraz obrazowych nie da się postawić pewnego rozpoznania.

Wskazaniem do wykonania biopsji mięśni jest też podejrzenie u pacjenta choroby genetycznej (np. dystrofii mięśniowej) czy też zakażenia pasożytniczego (biopsję mięśnia wykonuje się m.in. przy podejrzeniu włośnicy). Ponadto biopsja mięśnia bywa też zlecana w przypadku podejrzenia chorób reumatoidalnych na podłożu autoimmunologicznym (np. zapalenie skórno-mięśniowe) oraz chorób metabolicznych mięśni.

Powiązane produkty

W jaki sposób wykonuje się biopsję mięśnia? Jak się do niej przygotować?

Do biopsji mięśnia nie trzeba się specjalnie przygotowywać. Pacjent w czasie badania musi położyć się na leżance, a wtedy lekarz, po uprzednim miejscowym znieczuleniu, wykona biopsję cienko- lub gruboigłową, w zależności od wskazań.

Jak przebiega biopsja mięśnia? Lekarz wprowadza do wybranego mięśnia igłę i wytwarza za pomocą strzykawki ciśnienie, dzięki któremu może zaaspirować niewielki fragment tkanki mięśniowej do badania histopatologicznego. Po pobraniu wycinka w miejscu wkłucia igły zakładany jest opatrunek, a pacjent może udać się do domu.

Zdarzają się sytuacje, w których zachodzi potrzeba wykonania tzw. otwartej biopsji mięśnia, czyli wycięcia skalpelem w czasie operacji określonego fragmentu mięśnia. Ten rodzaj biopsji wykonywany jest w znieczuleniu ogólnym. 

Z których mięśni pobierany jest materiał do badania?

W przypadku kończyn górnych biopsję wykonuje się zwykle z mięśnia dwugłowego ramienia lub mięśnia naramiennego. Jeśli chodzi o kończyny dolne, jest to zazwyczaj głowa boczna mięśnia czworogłowego uda. Rzadziej materiał do analizy pobierany jest z mięśnia brzuchatego łydki, mięśnia strzałkowego krótkiego i piszczelowego przedniego. Należy też przestrzegać ogólnej zasady mówiącej o tym, że materiału do badania histopatologicznego nie powinno pobierać się z mięśni, które uległy zanikowi.

Powikłania po biopsji mięśnia – czy badanie jest bezpieczne?

Biopsja mięśnia jest zabiegiem bezpiecznym, a powikłania po niej zdarzają się rzadko. Jeśli już do nich dojdzie, to najczęściej będą to: siniak w miejscu wkłucia igły lub ból mięśni, który będzie trwał przez kilka dni. Ponadto może pojawić się krwawienie z miejsca, gdzie był wykonywany zabieg bądź też miejscowe zakażenie w obrębie nakłuwanej tkanki mięśniowej (rana będzie goiła się gorzej).

Oczekiwanie na wyniki badania z biopsji mięśnia i ich interpretacja

Wycinek pobierany w czasie wykonywania biopsji mięśnia jest przekazywany do badania histopatologicznego. Na wynik analizy pacjent musi poczekać od kilku do kilkunastu dni – zwykle około dwóch tygodni. Czas oczekiwania jest uzależniony od ośrodka, w którym wykonywano zabieg. Z wynikiem analizy histopatologicznej pacjent musi ponownie zgłosić się do swojego lekarza prowadzącego. Specjalista zapozna się z nim i dopiero wtedy będzie w stanie postawić diagnozę oraz zalecić pacjentowi dalsze postępowanie, jak i odpowiednią terapię. Leczenie będzie uzależnione od rodzaju zdiagnozowanej na podstawie wyniku biopsji mięśnia choroby. W przypadku niektórych schorzeń mięśni pacjent przez całe życie będzie musiał być poddawany zabiegom rehabilitacyjnym, jak również znajdować się pod stałą opieką swojego lekarza prowadzącego. Trzeba pamiętać o tym, że niektóre choroby mięśni, przede wszystkim te uwarunkowane genetycznie, nie będą w pełni uleczalne, a rehabilitacja i leczenie objawowe mają na celu zapobieganie szybkiemu postępowi schorzenia.

 

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Klirens kreatyniny (GFR) – badanie, normy, wskazania

    GFR to parametr służący do oceny wydolności pracy nerek. Bez aktualnego wyniku badania wskaźnika czynności nerek nie możemy np. wykonać obrazowych badań diagnostycznych, w których niezbędne jest zastosowanie kontrastu (np. RTG) dla lepszego uwidocznienia oznaczanych struktur. Ponadto klirens kreatyniny jest niezbędnym miernikiem wydolności nerek w trakcie ich terapii. Dzięki niemu możliwa jest ocena skuteczności leczenia nefrologicznego i ewentualnej konieczności zastosowania poważniejszych kroków terapeutycznych, jak chociażby wdrożenie leczenia nerkozastępczego. Kto może skierować nas na badanie GFR, ile kosztuje i jak się do niego przygotować? Odpowiadamy w niniejszym artykule.

  • D-dimery – wskazania, normy, podwyższone. Poziom d-dimerów a zakrzepica

    Badanie d-dimerów we krwi jest jednym z głównych parametrów wykorzystywanych w diagnostyce chorób zakrzepowych takich jak zakrzepica żył głębokich dolnych czy zatorowość płucna. Skrzepy krwi znajdujące się w naczyniach krwionośnych mogą zamknąć światło tych przewodów i doprowadzić w ten sposób do bardzo poważnych komplikacji zdrowotnych. Wyróżnia się cztery podstawowe metody oznaczania stężenia d-dimerów we krwi (metoda lateksowa, immunoenzymatyczna, aglutynacji pełnej krwi i wykorzystująca przeciwciała znakowane technetem). Kiedy wykonać badanie, ile kosztuje oznaczenie stężenia d-dimerów, jak się do niego przygotować? Odpowiadamy w niniejszym artykule.

  • Cholesterol HDL – badanie, normy. Co oznacza obniżony poziom „dobrego cholesterolu”?

    Badanie poziomu cholesterolu HDL jest jednym z głównych oznaczeń zlecanych osobom, u których ryzyko wystąpienia chorób sercowo-naczyniowych jest wysokie. Pacjenci chorujący na cukrzycę, po przebytym zawale serca, palacze oraz kobiety przyjmujące hormonalną terapię antykoncepcyjną, beta-blokery lub retinoidy powinni częściej oznaczać poziom dobrego cholesterolu i jego stosunek do LDL. Badaniami dodatkowymi, które zaleca się wykonać przy oznaczeniu HDL, są stężenia cholesterolu całkowitego, LDL i trójglicerydów. Jak należy się przygotować do oznaczenia poziomu HDL? Ile kosztuje badanie? Czy może być refundowane? Czy aby zbadać poziom cholesterolu HDL, trzeba być na czczo? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Cholesterol LDL – badanie, normy, podwyższony. Jak obniżyć zbyt wysoki poziom „złego cholesterolu”?

    Badanie poziomu cholesterolu LDL jest jednym z elementów tzw. lipidogramu, który zaleca się wykonywać minimum raz do roku, w ramach badań profilaktycznych. Przeprowadzenie tego oznaczenia ma na celu potwierdzenie wydolności lub dysfunkcji pracy wątroby. Na zaburzenia ilości „złego cholesterolu” wpływa szereg czynników, które są związane głównie z dietą i stylem życia. Jak wygląda badanie, jakie są normy cholesterolu LDL, ile kosztuje oznaczenie i czy na pobranie krwi trzeba być na czczo? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Biorezonans – co to jest, jak działa i czy jest skuteczny w leczeniu chorób i nałogów?

    Biorezonans magnetyczny to jedna z metod wykorzystywanych przez osoby praktykujące niekonwencjonalne formy leczenia różnych chorób. Nie udało się dotychczas jednoznacznie rozstrzygnąć, czy terapia z użyciem biorezonansu jest skuteczna. Największym problemem jest brak rzetelnych badań naukowych, które potwierdziłyby słowa zwolenników tej metody dotyczące tego, czy i jak naprawdę działa biorezonans.

  • Lipidogram (profil lipidowy). Badanie, normy, przygotowanie

    Lipidy, czyli tłuszcze, to najważniejsze źródło energii w diecie człowieka. Jako składniki błon komórkowych i rozpuszczalniki niektórych substancji, np. witamin i hormonów, pełnią kluczową rolę w utrzymaniu równowagi ludzkiego organizmu. Zaburzenia lipidowe występujące u pacjentów z nadwagą, otyłością lub obciążonym wywiadem rodzinnym mogą skutkować schorzeniami układu krwionośnego i sercowo-naczyniowego oraz podwyższać ryzyko udaru mózgu.

  • Badanie AMH (wskaźnik rezerwy jajnikowej) – normy, cena

    Badanie AMH, czyli hormonu antymüllerowskiego, jest jednym z kluczowych elementów oceny rezerwy jajnikowej kobiety. Pozwala na ocenę liczby pęcherzyków jajnikowych, które mogą być stymulowane w ramach procedury in vitro. Na czym polega to badanie? Czy warto je wykonać? Jak interpretować wyniki?

  • Badania na niepłodność dla kobiet – jak wyglądają? Jak się przygotować?

    Niepłodność to problem, który dotyka coraz większą liczbę osób na całym świecie. Szacuje się, że nawet 15% par boryka się z problemami z zajściem w ciążę. Spośród wszystkich przyczyn niepłodności w związku 40% leży po stronie mężczyzn, 40% po stronie kobiet, a w 20% przyczyny pochodzą od obojga partnerów. Wielu z nich zwraca się o pomoc do specjalistów, którzy oferują różne metody diagnostyki i leczenia niepłodności. Jakie badania na niepłodność warto zrobić?

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij