Komora hiperbaryczna
Barbara Bukowska

Komora hiperbaryczna – komu służy i jak z niej korzystać?

Komora hiperbaryczna jest szczelnie zamkniętym urządzeniem, w którym przeprowadza się zabiegi tlenoterapii z wykorzystaniem stuprocentowego tlenu pod zwiększonym ciśnieniem atmosferycznym. Terapia w komorze hiperbarycznej stanowi uzupełnienie leczenia wielu dolegliwości, m.in. urazów, oparzeń czy incydentów niedokrwienia tkanek miękkich.

Co to jest komora hiperbaryczna?

Komora hiperbaryczna jest urządzeniem, w którym możliwe jest kontrolowanie parametrów środowiska panującego w jej wnętrzu: ciśnienia, stężenia tlenu, wilgotności czy temperatury. Prototypem współczesnych komór hiperbarycznych był nadmuchiwany worek, w którym utrzymywano wyższe ciśnienie atmosferyczne. Nowoczesne komory hiperbaryczne zbudowane są ze zbiornika ciśnieniowego oraz systemów sterujących. W najnowszych urządzeniach montuje się również systemy umożliwiające komunikację chorego z personelem medycznym, a także urządzenia multimedialne umilające pacjentom zabieg.

Dostępne są zarówno komory jednoosobowe, w których pacjent podczas terapii przebywa w pozycji leżącej, jak i komory hiperbaryczne wieloosobowe, w których równolegle może przebywać nawet 20 chorych. W komorach wieloosobowych pacjenci podczas zabiegu siedzą w specjalnych fotelach i oddychają czystym tlenem za pomocą masek lub kapturów oddechowych.

W komorach hiperbarycznych wykonywany jest zabieg tzw. hiperbarii tlenowej. Dzięki zastosowaniu ciśnienia 3 atmosfer tlen przenika nawet do nieukrwionych miejsc organizmu. Podwyższone stężenie tlenu pobudza procesy wzrostu i regeneracji tkanek.

Oprócz komór hiperbarycznych spotykane są również komory normobaryczne. Różnią się one między sobą panującymi w nich warunkami: w komorze hiperbarycznej mamy do czynienia z podwyższonym ciśnieniem atmosferycznym i zwiększonym stężeniem tlenu, a w przypadku komory normobarycznej występuje również podwyższone stężenie wodoru i dwutlenku węgla. Zabiegi tlenoterapii nie powinny trwać dłużej niż 90–120 minut, natomiast w warunkach normobarii można przebywać bez żadnych ograniczeń czasowych.

Na jakie schorzenia pomaga komora hiperbaryczna?

Terapia w komorze hiperbarycznej zalecana jest w szeregu różnych schorzeń, zarówno o charakterze ostrym, jak i przewlekłym. W niektórych wskazaniach zabiegi w komorze hiperbarycznej objęte są refundacją NFZ. Należą do nich:

  • choroba dekompresyjna,
  • zatrucia czadem,
  • zatory gazowe,
  • beztlenowe i mieszane martwicze zakażenie tkanek miękkich,
  • nagłe niedokrwienie tkanek miękkich,
  • urazy mięśniowo-szkieletowe,
  • oparzenia termiczne,
  • nagła głuchota idiopatyczna,
  • uszkodzenia popromienne,
  • trudno gojące się rany (m.in. stopa cukrzycowa, owrzodzenia, stany martwicze, zakażenia ran),
  • zapalenie kości,
  • powikłania po przeszczepie skóry,
  • ropnie,
  • promienica.
Zabiegi w komorze hiperbarycznej polecane są często także pacjentom z chorobami przewlekłymi, we wskazaniach nieobjętych refundacją NFZ. Korzystne efekty tlenoterapii zaobserwowano u chorych m.in. z przewlekłymi stanami zapalnymi na tle chorób z autoagresji, z depresją, silnymi migrenami, boreliozą, fibromialgią, przewlekłymi chorobami skóry czy chorobami układu nerwowego. Zaletą terapii w komorze hiperbarycznej jest również działanie przeciwstarzeniowe oraz poprawiające wydolność, z czego często korzystają sportowcy.

Z tlenoterapii mogą korzystać również dzieci. Zabiegi w komorze hiperbarycznej są szczególnie przydatne dzieciom z problemami neurologicznymi: zaburzeniami ze spektrum autyzmu czy porażeniem mózgowym. Według opinii wielu rodziców, ale także specjalistów, zabiegi w komorze hiperbarycznej poprawiają koncentrację, zdolności poznawcze czy umiejętności funkcjonowania w społeczeństwie.

Powiązane produkty

Komora hiperbaryczna – przeciwwskazania. Kto nie może korzystać z komory hiperbarycznej?

Mimo że tlenoterapia jest bezpieczną metodą wspomagającą leczenie, istnieje kilka bezwzględnych przeciwwskazań do korzystania z niej. Zabiegom w komorze hiperbarycznej nie powinni poddawać się pacjenci z nieleczoną astmą opłucnową oraz będący w trakcie chemioterapii. Sugeruje się, że tlenoterapia może nasilać toksyczność niektórych leków przeciwnowotworowych, m.in. bleomycyny, doksorubicyny czy cisplatyny. Tlenoterapia nie jest również wskazana u osób chorujących na padaczkę, kobiet w ciąży i pacjentów świeżo po zabiegach w okolicy klatki piersiowej, a także podczas aktywnej infekcji wirusowej czy bakteryjnej.

Czy komora hiperbaryczna może zaszkodzić?

Tlenoterapia uważana jest za zabieg nieinwazyjny i bezpieczny. Niemniej u niektórych osób mogą wystąpić skutki uboczne korzystania z komory hiperbarycznej. Mają charakter łagodny lub umiarkowany i mijają samoistnie. Najczęściej są to bóle głowy, wymioty czy uczucie zmęczenia. Dolegliwości te wynikają z zastosowania zbyt wysokiego ciśnienia albo też ze zbyt długiego czasu spędzonego w komorze.

Ile kosztuje pobyt w komorze hiperbarycznej?

W wielu wskazaniach zabiegi w komorze hiperbarycznej refundowane są ze środków NFZ. Pacjenci, którym nie przysługuje bezpłatna terapia, mogą korzystać z sesji komercyjnych. Cena jednego zabiegu w komorze hiperbarycznej, trwającego zwykle 60 minut, mieści się w przedziale 150–350 zł.

Należy jednak pamiętać, że do uzyskania znaczących efektów konieczna jest cała seria zabiegów w komorze hiperbarycznej. Ich liczba różni się w zależności od stanu zdrowia pacjenta. W celu uzyskania poprawy odporności, kondycji organizmu i komfortu snu zaleca się zwykle od 5 do 10 zabiegów. U pacjentów z trudno gojącymi się ranami oraz z przewlekłymi chorobami potrzebnych jest kilkadziesiąt sesji, zwykle od 10 do 30. Najlepsze efekty obserwuje się, kiedy zabiegi w komorze hiperbarycznej wykonywane są często – codziennie lub maksymalnie co 2 dni.

  1. J. Baude, J.S. Cooper, Hyperbaric Contraindicated Chemotherapeutic Agents, www.ncbi.nlm.nih.gov [online] https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK560873/ [dostęp:] 07.02.2023.
     

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Ugryzienie mrówki – jak złagodzić objawy? Czy ukąszenie mrówki jest groźne?

    Ugryzienie mrówki to częsta dolegliwość, z którą zmagamy się głównie w ciepłych miesiącach wiosenno-letnich. Zwykle ma charakter łagodny i przemijający, ale czasami może wywołać silniejszą reakcję alergiczną. Warto dowiedzieć się, jak skutecznie złagodzić objawy ugryzienia mrówki oraz kiedy należy udać się do lekarza.

  • Czym jest naczyniak? Rodzaje, objawy, przyczyny i leczenie naczyniaków

    Współczesna medycyna definiuje naczyniaki jako grupę łagodnych zmian nowotworowych, które powstają w wyniku niekontrolowanej proliferacji komórek śródbłonka wyściełającego naczynia krwionośne lub limfatyczne. Choć termin ten u wielu pacjentów budzi niepokój, w przeważającej większości przypadków mamy do czynienia z formacjami o charakterze niezłośliwym, które wymagają jedynie systematycznej obserwacji klinicznej.

  • Zapalenie gruczołu Bartholina – przyczyny, objawy i leczenie

    Zapalenie gruczołu Bartholina to bolesna i uciążliwa dolegliwość ginekologiczna, która wynika z zablokowania przewodu wyprowadzającego wydzielinę, co w konsekwencji prowadzi do powstania stanu zapalnego, torbieli lub ropnia. Schorzenie to dotyka zazwyczaj kobiety w wieku rozrodczym i objawia się wyraźnym obrzękiem, zaczerwienieniem oraz silnym dyskomfortem w okolicy przedsionka pochwy, co wymaga niezwłocznej konsultacji specjalistycznej i wdrożenia odpowiedniej terapii farmakologicznej lub chirurgicznej.

  • Ropień okołomigdałkowy – czym jest, jakie są objawy i jak go leczyć?

    Ropień okołomigdałkowy stanowi jedno z najpoważniejszych i jednocześnie najczęściej występujących powikłań ostrego zapalenia migdałków podniebiennych. Objawia się jako odgraniczone skupisko treści ropnej w przestrzeni okołomigdałkowej. To bolesne schorzenie, wymagające zazwyczaj natychmiastowej interwencji otolaryngologicznej, rozwija się w wyniku przedostania się drobnoustrojów chorobotwórczych poza torebkę otaczającą migdałek podniebienny, co prowadzi do gwałtownego odczynu zapalnego i destrukcji okolicznych tkanek miękkich. Rozpoznanie tej jednostki chorobowej opiera się na charakterystycznym obrazie klinicznym, obejmującym silny, jednostronny ból gardła, trudności w połykaniu oraz specyficzne zmiany w obrębie jamy ustnej. Zbagatelizowanie objawów może prowadzić do groźnych komplikacji ogólnoustrojowych.

  • Suche plamy na skórze dziecka i dorosłego. Co może być przyczyną i jak je leczyć?

    Pojawienie się na ciele suchych zmian skórnych stanowi złożony problem kliniczny, który najczęściej znajduje swoje źródło w zaburzeniach integralności bariery naskórkowej, dysfunkcjach układu immunologicznego lub niekorzystnym oddziaływaniu czynników zewnętrznych. Etiologia tych zmian nie jest jednoznaczna, ponieważ suche plamy na skórze mogą świadczyć zarówno o przejściowym odwodnieniu tkanek, jak i o jednostkach chorobowych takich jak atopowe zapalenie skóry, łuszczyca czy infekcje grzybicze. Skuteczne łagodzenie i kontrolowanie tych dolegliwości wymaga zatem holistycznego podejścia, obejmującego precyzyjną diagnostykę różnicową, celowaną farmakoterapię oraz systematyczną odbudowę płaszcza hydrolipidowego za pomocą specjalistycznych preparatów emoliencyjnych.

  • Bakterie w moczu – przyczyny i leczenie. Czym jest bakteriomocz?

    Bakteriomocz to termin medyczny określający obecność bakterii w moczu, który w warunkach fizjologicznych powinien pozostawać jałowy. Zjawisko to może przyjmować różne formy kliniczne – od bezobjawowej kolonizacji (tzw. bakteriomoczu bezobjawowego), przez łagodne zakażenia dolnych dróg moczowych, aż po ciężkie stany zapalne stanowiące zagrożenie dla zdrowia całego organizmu.

  • Alergia na jad owadów błonkoskrzydłych – objawy, przyczyny i leczenie

    Reakcje nadwrażliwości na substancje wprowadzane do organizmu przez żądła owadów stanowią niezwykle istotny i narastający problem z pogranicza nowoczesnej alergologii oraz medycyny ratunkowej. Skutki takich zdarzeń mogą wahać się od nieznacznego, przemijającego dyskomfortu miejscowego aż po gwałtowne stany bezpośrednio zagrażające życiu.

  • Zapalenie okołoustne skóry – przyczyny, objawy, leczenie

    Zapalenie okołoustne skóry, znane w literaturze medycznej jako dermatitis perioralis, to uciążliwa, przewlekła dermatoza zapalna, która dotyka przede wszystkim młode kobiety i dzieci. Objawy lokalizują się głównie na twarzy i mogą przypominać trądzik różowaty lub łojotokowe zapalenie skóry, jednak mechanizm ich powstawania jest odmienny i często związany z czynnikami zewnętrznymi. Ten problem dermatologiczny objawia się charakterystycznym rumieniem oraz drobnymi grudkami i krostkami, które mogą znacząco wpływać na stan skóry, komfort życia i samoocenę pacjentów.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl