zdjęcie rtg zdeformowanych palców u stóp
Mateusz Burak

Osteotomia – co to za zabieg? Wskazania, przebieg, przygotowanie

Obecnie wiele mówi się o zabiegach chirurgicznych i ortopedycznych stanowiących podstawę procesu leczenia. Niewątpliwie jedną z takich procedur jest osteotomia, możliwa do wykonania w niemal każdym wieku. Przynosi ona pozytywne rezultaty, a przeprowadzona przez fachowców może mocno zmienić życie chorego człowieka. Istnieje bardzo wiele rodzajów tego zabiegu, jak np. osteotomia Fulkersona, Akina, SCARF, metodą Chevrona, sposobem Ganza, klinowa czy korekcyjna.

Osteotomia – co to za zabieg? Na czym polega? Jakie daje efekty?

Osteotomia jest zabiegiem operacyjnym, który pozwala na cięcie i przekształcanie, a więc modelowanie, struktur kostnych. Procedura ta jest najczęściej wykorzystywana do naprawy uszkodzonego stawu. Służy także do skracania i wydłużania zdeformowanej kości, która nie przylega do stawu tak, jak powinna. Zabiegi osteotomii wykonywane są u osób w różnym wieku.

U małych dzieci wykonuje się często osteotomię miednicy w celu przywrócenia warunków anatomicznego ustawienia stawów biodrowych. U osób starszych osteotomia stawu kolanowego jest pewnego rodzaju zabiegiem odraczającym zainstalowanie endoprotezy. Procedura cieszy się bardzo dobrymi efektami i potrafi przynosić wymierne korzyści na lata, poprawiając jakość życia zarówno osób chorych, jak i otaczających pacjenta bliskich.

Osteotomia – wskazania

Wskazań do wykonania tego typu zabiegów jest bardzo dużo. Niektóre z nich to:

  • konieczność korekcji nadmiernego wygięcia lub rotacji kości długich,
  • konieczność korekcji nieprawidłowego ustawienia stawu w wyniku deformacji lub niewłaściwego zrostu kostnego,
  • zaawansowane deformacje stawów kolanowych, takie jak koślawość, szpotawość,
  • umożliwienie wydłużania lub skracania kończyn w przypadku różnicy ich długości,
  • łagodzenie bólu przewlekłego w przypadku zapalenia stawów, zwłaszcza w obrębie biodra i kolana,
  • specjalne wskazania, w których wykonuje się osteotomię w celach innych niż powyższe.

Osteotomia kolana

Zabieg wykonuje się najczęściej w przypadku dyslokacji i zniekształceń obejmujących rzepkę, która ochrania staw kolanowy. Ma to miejsce w wielu przypadkach, gdy towarzyszące zapalenie stawów dodatkowo pogarsza możliwości funkcjonalne pacjenta. Podczas osteotomii kość piszczelowa lub kość udowa ulega przecięciu, a następnie jest odpowiednio kształtowana. Taka procedura pomaga odciążyć uszkodzoną stronę stawu kolanowego.

Osteotomia żuchwy

Osteotomię żuchwy wykonuje się w przypadku poważnych wad zgryzu, które nie mogą być skorygowane za pomocą leczenia ortodontycznego. Taki zabieg polega na przecięciu kości żuchwy i wymodelowaniu jej w taki sposób, aby została przesunięta do nowej pozycji i tworzyła wspólnie z kością szczękową kongruentny zgryz. Jeśli korekcji podlega także kość szczękowa, mówimy wtedy o osteotomii dwuszczękowej.

Osteotomia nosa

Bardzo często wykonywana w celach estetycznych oraz w przypadku krzywej przegrody nosowej. Polega na złamaniu przegrody kostnej oraz ścian bocznych nosa. Nazywa się to osteotomią poczwórną. Zabieg wykonuje się po urazach oraz w celach korekcyjnych, przy widocznych dużych defektach kosmetycznych.

Osteotomia haluksa

Zabieg przeprowadza się w tym przypadku w momencie występowania dużych deformacji. Najczęściej jest to osteotomia korekcyjna metodą „V”. Fragment kości z dużego palca usuwa się, aby następnie wyprostować i zapobiec zakleszczeniu się na pozostałych palcach.

Powiązane produkty

Osteotomia – przeciwwskazania

Jak w przypadku każdej procedury, także osteotomia ma swoje przeciwwskazania do jej wykonywania. Wśród nich wymienia się:

  • rozległe zmiany zwyrodnieniowe, obejmujące cały staw, który miałby zostać poddany osteotomii,
  • ciążę,
  • dużą otyłość,
  • osteoporozę,
  • bardzo dużą degradację chrząstki stawowej w obszarze konieczności zastosowania osteotomii,
  • silne przykurcze zgięciowe,
  • zaawansowane zaburzenia procesu krzepnięcia krwi,
  • podeszły wiek.

Przeciwwskazania mogą różnić się w zależności od przypadku, w jakim chcemy zastosować zabieg. Część z nich może być jedynie względna.

Osteotomia – powikłania

Każdy rodzaj osteotomii wiąże się z nieco innym zestawem zagrożeń. Ogólne problemy, które mogą się pojawić, są następujące:

  • zakrzepy,
  • infekcja,
  • sztywność stawów,
  • uszkodzenie struktur nerwowych,
  • rozległa blizna,
  • zaburzenie procesu gojenia się kości,
  • chroniczny ból,
  • uszkodzenie naczyń krwionośnych.

Dodatkowo mogą pojawić się nieprzewidziane komplikacje podczas samego zabiegu.

Rehabilitacja po osteotomii

Ile trwa powrót do zdrowia po zabiegu osteotomii? Kiedy można wrócić do pracy? Całkowite wyzdrowienie po zabiegu zajmuje trochę czasu. Należy wziąć pod uwagę, że samo miejsce pooperacyjne będzie z pewnością bardzo bolesne. Dodatkowo, aby umożliwić proces prawidłowego gojenia się kości, nie należy od razu wywierać na nią gwałtownego nacisku. Przykładowo po osteotomii miednicy niewskazane jest chodzenie nawet przez kilkanaście tygodni.

W celu odciążania trzeba używać sprzętu ortopedycznego.

Dodatkowo bardzo ważne jest równoległe korzystanie z zabiegów fizjoterapeutycznych. Wykonuje się ostrożne mobilizacje stawów, ćwiczenia bierne, ćwiczenia izometryczne, pozycjonowanie pacjenta, pracę z blizną oraz naukę korzystania z kul, chodzików.

W miarę upływu czasu po przejściu do kolejnego etapu uczy się pacjenta możliwości wykorzystania funkcjonalnego zoperowanego stawu.

W przypadku osteotomii szczęki konieczne jest stosowanie całkowicie płynnej diety przez blisko 6 tygodni. Po osteotomii dużego palca trudności pojawiają się na początku nawet przy aktywnościach takich jak noszenie butów czy prowadzenie samochodu. Należy z tym zaczekać od 2 do 6 tygodni. Z kolei opuchlizna kolana po osteotomii wymaga ostrożności przy początkowym etapie nauki reedukacji chodu.

Rekonwalescencja trwa dłużej u osób z nadwagą oraz palących wyroby tytoniowe, gdyż nikotyna utrudnia proces gojenia tkanek i zrost kości po osteotomii. Czas powrotu do pracy po takim zabiegu można oszacować jedynie w konkretnym przypadku, uwzględniając kondycję pacjenta oraz technikę, lokalizację i rozległość zabiegu. W założeniu to na pewno nie krócej niż kilka miesięcy.

Osteotomia – prywatnie czy na NFZ?

Osteotomia może być wykonywana w ramach NFZ, ale pod warunkiem, że istnieją do tego odpowiednie, medyczne wskazania. Z pewnością nie należą do takich względy estetyczne, jak np. garbaty nos, natomiast jeśli mówimy o krzywej przegrodzie nosowej, która utrudnia właściwe oddychanie – już tak. Ceny komercyjne takich zabiegów bywają zawrotne i sięgają od kilku do kilkuset tysięcy złotych.

  1. X. Flecher, S. Parratte, J. M. Aubaniac, J. N. Argensonm, A 12–28-year followup study of closing wedge high tibial osteotomy, „Clinical Orthopaedics and Related Research”, nr 452 2006.
  2. A. Atrey, Z. Morison, T. Tosounidis, J. Tunggal, J. P. Waddell, Complications of closing wedge high tibial osteotomies for unicompartmental osteoarthritis of the knee, „Bone & Joint Research”, nr 1 2012.
  3. M. Eidelman, A. Katzman, M. Zaidman, Y. Keren, Deformity correction using supramalleolar gigli saw osteotomy and Taylor spatial frame: how to perform this osteotomy safely?, „Journal of Pediatric Orthopaedics Part B”, nr 20 2011.
  4. H. G. Beger, Archiv für Klinische Chirurgie to Langenbeck’s Archives of Surgery: 1860–2010, „Langenbeck's Archives of Surgery”, nr 395 2010.
  5. V. Musahl, S. Zaffagnini, R. LaPrade, M. T. Hirschmann, J. Karlsson, The challenge of treating complex knee instability, „Knee Surgery, Sports Traumatology, Arthroscopy”, nr 23 2015.

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Ropień okołomigdałkowy – czym jest, jakie są objawy i jak go leczyć?

    Ropień okołomigdałkowy stanowi jedno z najpoważniejszych i jednocześnie najczęściej występujących powikłań ostrego zapalenia migdałków podniebiennych. Objawia się jako odgraniczone skupisko treści ropnej w przestrzeni okołomigdałkowej. To bolesne schorzenie, wymagające zazwyczaj natychmiastowej interwencji otolaryngologicznej, rozwija się w wyniku przedostania się drobnoustrojów chorobotwórczych poza torebkę otaczającą migdałek podniebienny, co prowadzi do gwałtownego odczynu zapalnego i destrukcji okolicznych tkanek miękkich. Rozpoznanie tej jednostki chorobowej opiera się na charakterystycznym obrazie klinicznym, obejmującym silny, jednostronny ból gardła, trudności w połykaniu oraz specyficzne zmiany w obrębie jamy ustnej. Zbagatelizowanie objawów może prowadzić do groźnych komplikacji ogólnoustrojowych.

  • Suche plamy na skórze dziecka i dorosłego. Co może być przyczyną i jak je leczyć?

    Pojawienie się na ciele suchych zmian skórnych stanowi złożony problem kliniczny, który najczęściej znajduje swoje źródło w zaburzeniach integralności bariery naskórkowej, dysfunkcjach układu immunologicznego lub niekorzystnym oddziaływaniu czynników zewnętrznych. Etiologia tych zmian nie jest jednoznaczna, ponieważ suche plamy na skórze mogą świadczyć zarówno o przejściowym odwodnieniu tkanek, jak i o jednostkach chorobowych takich jak atopowe zapalenie skóry, łuszczyca czy infekcje grzybicze. Skuteczne łagodzenie i kontrolowanie tych dolegliwości wymaga zatem holistycznego podejścia, obejmującego precyzyjną diagnostykę różnicową, celowaną farmakoterapię oraz systematyczną odbudowę płaszcza hydrolipidowego za pomocą specjalistycznych preparatów emoliencyjnych.

  • Bakterie w moczu – przyczyny i leczenie. Czym jest bakteriomocz?

    Bakteriomocz to termin medyczny określający obecność bakterii w moczu, który w warunkach fizjologicznych powinien pozostawać jałowy. Zjawisko to może przyjmować różne formy kliniczne – od bezobjawowej kolonizacji (tzw. bakteriomoczu bezobjawowego), przez łagodne zakażenia dolnych dróg moczowych, aż po ciężkie stany zapalne stanowiące zagrożenie dla zdrowia całego organizmu.

  • Alergia na jad owadów błonkoskrzydłych – objawy, przyczyny i leczenie

    Reakcje nadwrażliwości na substancje wprowadzane do organizmu przez żądła owadów stanowią niezwykle istotny i narastający problem z pogranicza nowoczesnej alergologii oraz medycyny ratunkowej. Skutki takich zdarzeń mogą wahać się od nieznacznego, przemijającego dyskomfortu miejscowego aż po gwałtowne stany bezpośrednio zagrażające życiu.

  • Zapalenie okołoustne skóry – przyczyny, objawy, leczenie

    Zapalenie okołoustne skóry, znane w literaturze medycznej jako dermatitis perioralis, to uciążliwa, przewlekła dermatoza zapalna, która dotyka przede wszystkim młode kobiety i dzieci. Objawy lokalizują się głównie na twarzy i mogą przypominać trądzik różowaty lub łojotokowe zapalenie skóry, jednak mechanizm ich powstawania jest odmienny i często związany z czynnikami zewnętrznymi. Ten problem dermatologiczny objawia się charakterystycznym rumieniem oraz drobnymi grudkami i krostkami, które mogą znacząco wpływać na stan skóry, komfort życia i samoocenę pacjentów.

  • Grzybica skóry głowy – jak ją rozpoznać i leczyć?

    Grzybica owłosionej skóry głowy (tinea capitis) to jedna z najczęściej diagnozowanych infekcji dermatofitowych u dzieci, ale może dotknąć osoby w każdym wieku. Prowadzi do uporczywego świądu, zmian zapalnych, a w skrajnych przypadkach nawet do trwałej utraty włosów. Schorzenie to stanowi poważne wyzwanie diagnostyczne, ponieważ jego obraz kliniczny może do złudzenia przypominać inne dermatozy, takie jak łupież, łuszczyca czy łojotokowe zapalenie skóry. Kluczem do sukcesu jest szybkie wdrożenie terapii skojarzonej, łączącej nowoczesną farmakologię z profesjonalną pielęgnacją trychologiczną, która przywróci skórze równowagę mikrobiologiczną.

  • Skoki ciśnienia – przyczyny, diagnostyka i leczenie

    Skoki ciśnienia to potoczny termin oznaczający nagłe, przejściowe i często nieprzewidywalne wahania wartości ciśnienia tętniczego. Zrozumienie mechanizmów leżących u podstaw tego zjawiska ma kluczowe znaczenie nie tylko dla poprawy jakości życia pacjentów, ale przede wszystkim dla minimalizacji ryzyka wystąpienia groźnych incydentów sercowo-naczyniowych. Niniejszy artykuł stanowi kompleksowe opracowanie dotyczące przyczyn, metod diagnostycznych oraz strategii terapeutycznych stosowanych w przypadku niestabilności ciśnienia krwi.

  • Łuszczyca plackowata – przyczyny, objawy, leczenie

    Współczesna dermatologia definiuje łuszczycę plackowatą jako jedno z najbardziej złożonych schorzeń o podłożu autoimmunologicznym, które manifestuje się przede wszystkim na skórze, choć w rzeczywistości angażuje skomplikowane mechanizmy ogólnoustrojowe. Jest to najpowszechniejsza postać łuszczycy i dotyka znaczną część populacji. Zrozumienie natury tej choroby wymaga wyjścia poza ramy postrzegania jej wyłącznie jako defektu estetycznego. Jest to bowiem przewlekły proces zapalny, w którym kluczową rolę odgrywa dysfunkcja układu odpornościowego prowadząca do gwałtownego przyspieszenia cyklu życiowego komórek naskórka. Niniejsze opracowanie ma na celu szczegółowe przybliżenie etiopatogenezy, charakterystyki klinicznej oraz najnowocześniejszych metod terapeutycznych, jakie oferuje dzisiejsza medycyna w walce z tym uciążliwym schorzeniem.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl