Osoby z zaburzeniami psychicznymi tracą lata życia zawodowego

Osoby z zaburzeniami psychicznymi często doświadczają wielu różnych problemów, które wpływają na ich codzienne życie. Przyczyny i konsekwencje choroby różnią się w zależności od rodzaju zaburzenia i osoby, u której występuje. W najnowszym badaniu naukowcy oszacowali związek między różnymi rodzajami zaburzeń psychicznych a utraconymi latami pracy – zdefiniowanymi jako liczba lat nieaktywnych zawodowo lub nieobjętych programem edukacyjnym.

Najnowsze badanie wykazało, że osoby dotknięte problemami psychicznymi cechuje krótsza długość aktywności zawodowej w stosunku do ogólnej populacji. Poprzez przeanalizowanie danych o osobach w wieku od 18 do 65 lat, rejestrowanych w Danii w ciągu ostatnich 22 lat, badacze z Uniwersytetu w Aarhus są w stanie lepiej zrozumieć skutki, z jakimi muszą sobie radzić osoby z zaburzeniami psychicznymi.

Niemal 11 lat życia zawodowego tracą osoby z zaburzeniami psychicznymi

W wyniku badania udowodniono, że osoby, u których zdiagnozowano zaburzenia psychiczne, tracą średnio 10,5 roku życia zawodowego. W eksperymencie wzięło udział 5 163 321 osób, z których u 488 775 stwierdzono obecność tych problemów. Profesor Oleguer Plana-Ripoll z Wydziału Epidemiologii Uniwersytetu w Aarhus, główny autor badania, wyraził zaskoczenie skalą straty czasu zawodowego, jakiej doświadczają osoby z zaburzeniami psychicznymi.

Plana-Ripoll podkreśla, że pacjenci z zaburzeniami psychicznymi są w bardzo dużym stopniu zdolni do pracy lub nauki w porównaniu z przeciętną populacją Danii i że istnieje konieczność inwestowania w programy, które zmniejszają liczbę straconych lat pracy i ułatwiają powrót na rynek pracy.

Schizofrenia – schorzenie o największym wpływie na życie zawodowe

Badanie wykazało, że spośród wszystkich diagnoz psychicznych to schizofrenia wywiera największy wpływ na życie zawodowe pacjenta, powodując utratę średnio 24 lat pracy lub nauki. Natomiast pojedyncza lub nawracająca depresja powoduje około 10 lat utraty.

W badaniu osoby z rozpoznaniem zaburzeń psychicznych (depresja lub lęk), czyli te, które otrzymały leczenie w systemie psychiatrycznym, są uważane za cięższe przypadki. Oleguer Plana-Ripoll twierdzi, że łagodniejsze przypadki depresji i lęku nie zostały uwzględnione w danych, ale nadal wiążą się one z utratą czasu na naukę lub pracę. „Chociaż przypadki te są mniej poważne, i możliwe, że ich średnia utrata życia zawodowego będzie mniejsza, wszystkie rodzaje zaburzeń psychicznych są w pewnym stopniu związane z ograniczeniem życia zawodowego”, dodaje.

Duńskie badanie pokazało, jak wzrosła liczba lat pracy utraconych z powodu L4 oraz bezrobocia

Naukowcy odkryli, że w Danii liczba lat pracy utraconych z powodu renty inwalidzkiej spadła prawie o połowę w latach 1995–2016. Efekt ten zbiegł się z reformą polityki w 2013 r., która utrudniła szczególnie młodym osobom otrzymanie renty inwalidzkiej. Wyniki pokazują, że liczba lat pracy utraconych z powodu renty inwalidzkiej zmalała z 9,7 w latach 1995–2000 do 5,2 w latach 2011–2016. Jednak równolegle wzrosła liczba lat pracy utraconych z powodu zwolnień lekarskich lub bezrobocia, z 1,8 do 4,4 lat. Oleguer Plana-Ripoll planuje przeprowadzić drugie, bardziej szczegółowe badanie, aby zbadać przyczyny tych wyników oraz możliwe skutki reformy z 2013 roku.