Bakterie Vibrio vulnificus są obecne w Bałtyku.
Marta Pietroń

Przecinkowce – jak dochodzi do zakażenia mięsożernymi bakteriami Vibrio? Objawy i leczenie wibriozy

Bakterie Vibrio, znane również jako mięsożerne bakterie, należą do rodziny przecinkowców. Choć głównie występują w ciepłych wodach, to od kilku lat pojawiają się także w polskim morzu. Infekcje i dolegliwości, które wywołują, na ogół nie są zagrożeniem dla zdrowia. Jednak w najcięższych przypadkach powiązanych z czynnikami ryzyka mogą prowadzić do śmierci. Jakie zatem są objawy zakażenia bakteriami Vibrio? Jak wygląda leczenie wibriozy?


  1. Przecinkowce – co to za bakterie? Gdzie można je spotkać?
  2. Jak można się zakazić bakteriami Vibrio?
  3. Objawy zakażenia bakteriami Vibrio
  4. Leczenie wibriozy
  5. Przecinkowce – profilaktyka 

Przecinkowce, czyli bakterie Vibrio, są jedną z przyczyn zamykania polskich plaż w okresie wakacyjnym. Kontakt uszkodzonej skóry z nimi nie jest jedyną drogą zakażenia. Ryzyko istnieje również podczas spożywania surowych lub źle przyrządzonych owoców morza. Czym to grozi?

Przecinkowce – co to za bakterie? Gdzie można je spotkać?

Przecinkowce to rodzaj bakterii gram-ujemnych. Wybarwiają się na czerwono w barwieniu metodą Grama, co wynika z różnic w budowie ściany komórkowej bakterii. Zaliczane są do rodziny Vibrionaceae. Swoją nazwę zawdzięczają kształtowi zakrzywionej pałeczki przypominającej przecinek. Ruch umożliwia im występująca biegunowo pojedyncza rzęska.

Wyróżnia się kilkadziesiąt gatunków przecinkowców, z czego niektóre z nich są wyjątkowo niebezpieczne dla człowieka. Najistotniejsze z punktu widzenia chorobotwórczego dla ludzi są:

  • bakterie Vibrio cholerae (przecinkowiec cholery) będące czynnikiem etiologicznym cholery,
  • bakterie Vibrio parahaemolyticus wywołujące ostre zapalenie przewodu pokarmowego,
  • bakterie Vibrio vulnificus odpowiedzialne za zapalenia tkanek miękkich oraz sepsę (posocznicę).

Bakterie Vibrio naturalnie występują w środowisku wodnym na całym świecie. Tolerują zasolenie wody oraz temperaturę od 10 do 30°C, co sprawia, że można je spotkać zarówno w morzach, jak i ujściach rzek oraz stawach. Do tej pory przecinkowce spotykane były w ciepłych wodach strefy tropikalnej, jednak od paru lat pojawiają się również w Bałtyku, pomimo iż jest on chłodnym morzem. To efekt ocieplania się Bałtyku i tym samym zmniejszania zasolenia, przez co jego wody stają się idealnym środowiskiem do rozwoju i bytowania bakterii Vibrio.

Bakterie Vibrio vulnificus - wizualizacja

Jak można się zakazić bakteriami Vibrio?

Do zakażenia przecinkowcami dochodzi na skutek:

  • spożycia skażonych owoców morza – zwłaszcza surowych lub niewłaściwie przyrządzonych ostryg, ale również krewetek lub krabów;
  • kontaktu ze skorupiakiem, który jest nosicielem bakterii Vibrio;
  • kontaktu uszkodzonej skóry ze skażoną wodą;
  • połknięcia skażonej wody.

Jak dochodzi do zakażenia bakteriami Vibrio?

U osób zdrowych bakterie Vibrio nie stanowią większego zagrożenia, natomiast w grupach ryzyka jest ona wysoce niebezpieczna, a nawet zagrażająca życiu.

Czynnikami ryzyka zakażenia przecinkowcami są:

  • wiek – narażone są zwłaszcza osoby starsze, dzieci i niemowlęta;
  • osłabiony układ odpornościowy;
  • podwyższony poziom żelaza w surowicy, wynikający z przewlekłych schorzeń wątroby (marskość wątroby, wirusowe zapalenie wątroby);
  • choroby przewlekłe: cukrzyca, choroby serca;
  • zakażenie wirusem HIV, choroba AIDS;
  • używki: alkohol, narkotyki, papierosy.

Wiadomo również, że do zakażenia przecinkowcami o wiele częściej dochodzi u mężczyzn, których średni wiek przekracza 50 lat.

Dlaczego nie należy bagatelizować ryzyka zakażenia bakteriami Vibrio? Jak się okazuje, odpowiadają one za 95% zgonów związanych z owocami morza na terenie Stanów Zjednoczonych. To sprawia, że mają najwyższy wskaźnik śmiertelności spośród wszystkich patogenów przenoszonych z żywnością. Jeśli dojdzie do wystąpienia sepsy, wskaźnik śmiertelności dla przecinkowców jest podobny jak w przypadku dżumy, wąglika czy gorączki Ebola.

Powiązane produkty

Objawy zakażenia bakteriami Vibrio

Pierwsze objawy zakażenia bakteriami Vibrio pojawiają się zazwyczaj po 24h od momentu spożycia zainfekowanego pokarmu (po spożyciu surowych ostryg może być to zaledwie 7h) lub wypicia skażonej wody. Główne symptomy występują ze strony układu pokarmowego, są to: ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka. Towarzyszyć mogą im ból głowy, gorączka czy dreszcze.

Objawy skórne zakażenia – ból, obrzęk, rumień – występują, gdy do zakażenia doszło w wyniku kontaktu uszkodzonej skóry ze skażoną wodą lub skorupiakiem. W najcięższych przypadkach dochodzi do bardzo szybkiego powiększenia rumienia, pojawienia się pęcherzy krwotocznych, które ostatecznie przekształcają się w zmiany martwicze. Odpowiedzialne są za to silnie działające toksyny i enzymy przecinkowców. Dochodzi do zniszczenia tkanki, dlatego bakteria Vibrio potocznie nazywana jest mięsożerną.

Najcięższą postacią zakażenia przecinkowcami jest sepsa (posocznicza), która w bardzo wielu przypadkach prowadzi do śmierci osoby zakażonej.

Leczenie wibriozy

Wibriozy to wszystkie zakażenia wywołane bakteriami z rodzaju Vibrio, poza szczepem odpowiedzialnym za rozwój cholery. Kiedyś nazwa ta stosowana była tylko w odniesieniu do zakażeń obejmujących zwierzęta, natomiast obecnie obejmuje ona również infekcje u ludzi.

Większość wibrioz nie stanowi zagrożenia dla zdrowia i życia ludzkiego – symptomy są łagodne, a leczenie ma charakter objawowy. 

W przypadku dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego zaleca się nawadnianie organizmu poprzez stosowanie elektrolitów do picia. Powstałe lub istniejące zranienia należy regularnie przemywać, dezynfekować oraz zmieniać opatrunki.

Cięższy przebieg zakażenia wymaga natychmiastowego leczenia za pomocą antybiotyków, ponieważ enzymy i toksyny bakterii działają bardzo szybko, niszcząc tkanki. Jeśli dojdzie do powstania martwicy, wskazane jest chirurgiczne i jak najszybsze jej usunięcie. 

Najcięższym przypadkiem martwicy wywołanej bakteriami Vibrio jest martwicze zapalenie powięzi będące ostrym zakażeniem podskórnej tkanki łącznej. 

Przecinkowce – profilaktyka 

Powszechność występowania przecinkowców w środowiskach wodnych sprawia, że dość trudno jest się ustrzec przed kontaktem z nimi. Najlepszą formą ochrony zatem będzie profilaktyka, która w przypadku bakterii Vibrio polega przede wszystkim na przestrzeganiu podstawowych zasad higieny oraz prawidłowym spożywaniu i przygotowaniu owoców morza.

Jeśli na skórze widoczne są zranienia lub otarcia, warto przed wejściem do wody zabezpieczyć je opatrunkiem, a po skończonej kąpieli dokładnie umyć dłonie wodą z mydłem.

Nie należy połykać wody morskiej ani używać jej do celów spożywczych, w tym do picia czy mycia owoców lub warzyw. Zwiększoną czujność i higienę powinno zachować się, gdy do zranienia doszło podczas kąpieli lub przygotowywania surowych owoców morza. Działania profilaktycznie obejmują również unikanie spożywania surowych oraz niedogotowanych owoców morza.

Jeśli po kąpieli w wodzie lub po spożyciu owoców morza wystąpiły niepokojące objawy, należy jak najszybciej zgłosić się do lekarza.
  1. M. Bulanda, S. Szostek, Podstawy mikrobiologii i epidemiologii szpitalnej, Wydawnictwo PZWL, Warszawa 2020.
  2. T. Wołkowicz, R. Gierczyński, Wibriozy – zwięzłe kompendium wiedzy dla społeczeństwa i pracowników ochrony zdrowia, Narodowy Instyt Zdrowia Publicznego, Warszawa 2019.
  3. M. K. Jones, J. D. Oliver, Vibrio vulnificus: disease and pathogenesis, „Infection and Immunity”, nr 77 (5) 2009.
  4. D. A. Linkous, J. D. Oliver, Pathogenesis of Vibrio vulnificus, „FEMS Microbiology Letters”, nr 174 (2) 1999.
  5. C. Baker-Austin, J. D. Oliver, Vibrio vulnificus: new insights into a deadly opportunistic pathogen, „Environmental Microbiology”, nr 20 (2) 2017.

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Czym jest naczyniak? Rodzaje, objawy, przyczyny i leczenie naczyniaków

    Współczesna medycyna definiuje naczyniaki jako grupę łagodnych zmian nowotworowych, które powstają w wyniku niekontrolowanej proliferacji komórek śródbłonka wyściełającego naczynia krwionośne lub limfatyczne. Choć termin ten u wielu pacjentów budzi niepokój, w przeważającej większości przypadków mamy do czynienia z formacjami o charakterze niezłośliwym, które wymagają jedynie systematycznej obserwacji klinicznej.

  • Zapalenie gruczołu Bartholina – przyczyny, objawy i leczenie

    Zapalenie gruczołu Bartholina to bolesna i uciążliwa dolegliwość ginekologiczna, która wynika z zablokowania przewodu wyprowadzającego wydzielinę, co w konsekwencji prowadzi do powstania stanu zapalnego, torbieli lub ropnia. Schorzenie to dotyka zazwyczaj kobiety w wieku rozrodczym i objawia się wyraźnym obrzękiem, zaczerwienieniem oraz silnym dyskomfortem w okolicy przedsionka pochwy, co wymaga niezwłocznej konsultacji specjalistycznej i wdrożenia odpowiedniej terapii farmakologicznej lub chirurgicznej.

  • Ropień okołomigdałkowy – czym jest, jakie są objawy i jak go leczyć?

    Ropień okołomigdałkowy stanowi jedno z najpoważniejszych i jednocześnie najczęściej występujących powikłań ostrego zapalenia migdałków podniebiennych. Objawia się jako odgraniczone skupisko treści ropnej w przestrzeni okołomigdałkowej. To bolesne schorzenie, wymagające zazwyczaj natychmiastowej interwencji otolaryngologicznej, rozwija się w wyniku przedostania się drobnoustrojów chorobotwórczych poza torebkę otaczającą migdałek podniebienny, co prowadzi do gwałtownego odczynu zapalnego i destrukcji okolicznych tkanek miękkich. Rozpoznanie tej jednostki chorobowej opiera się na charakterystycznym obrazie klinicznym, obejmującym silny, jednostronny ból gardła, trudności w połykaniu oraz specyficzne zmiany w obrębie jamy ustnej. Zbagatelizowanie objawów może prowadzić do groźnych komplikacji ogólnoustrojowych.

  • Suche plamy na skórze dziecka i dorosłego. Co może być przyczyną i jak je leczyć?

    Pojawienie się na ciele suchych zmian skórnych stanowi złożony problem kliniczny, który najczęściej znajduje swoje źródło w zaburzeniach integralności bariery naskórkowej, dysfunkcjach układu immunologicznego lub niekorzystnym oddziaływaniu czynników zewnętrznych. Etiologia tych zmian nie jest jednoznaczna, ponieważ suche plamy na skórze mogą świadczyć zarówno o przejściowym odwodnieniu tkanek, jak i o jednostkach chorobowych takich jak atopowe zapalenie skóry, łuszczyca czy infekcje grzybicze. Skuteczne łagodzenie i kontrolowanie tych dolegliwości wymaga zatem holistycznego podejścia, obejmującego precyzyjną diagnostykę różnicową, celowaną farmakoterapię oraz systematyczną odbudowę płaszcza hydrolipidowego za pomocą specjalistycznych preparatów emoliencyjnych.

  • Bakterie w moczu – przyczyny i leczenie. Czym jest bakteriomocz?

    Bakteriomocz to termin medyczny określający obecność bakterii w moczu, który w warunkach fizjologicznych powinien pozostawać jałowy. Zjawisko to może przyjmować różne formy kliniczne – od bezobjawowej kolonizacji (tzw. bakteriomoczu bezobjawowego), przez łagodne zakażenia dolnych dróg moczowych, aż po ciężkie stany zapalne stanowiące zagrożenie dla zdrowia całego organizmu.

  • Alergia na jad owadów błonkoskrzydłych – objawy, przyczyny i leczenie

    Reakcje nadwrażliwości na substancje wprowadzane do organizmu przez żądła owadów stanowią niezwykle istotny i narastający problem z pogranicza nowoczesnej alergologii oraz medycyny ratunkowej. Skutki takich zdarzeń mogą wahać się od nieznacznego, przemijającego dyskomfortu miejscowego aż po gwałtowne stany bezpośrednio zagrażające życiu.

  • Zapalenie okołoustne skóry – przyczyny, objawy, leczenie

    Zapalenie okołoustne skóry, znane w literaturze medycznej jako dermatitis perioralis, to uciążliwa, przewlekła dermatoza zapalna, która dotyka przede wszystkim młode kobiety i dzieci. Objawy lokalizują się głównie na twarzy i mogą przypominać trądzik różowaty lub łojotokowe zapalenie skóry, jednak mechanizm ich powstawania jest odmienny i często związany z czynnikami zewnętrznymi. Ten problem dermatologiczny objawia się charakterystycznym rumieniem oraz drobnymi grudkami i krostkami, które mogą znacząco wpływać na stan skóry, komfort życia i samoocenę pacjentów.

  • Grzybica skóry głowy – jak ją rozpoznać i leczyć?

    Grzybica owłosionej skóry głowy (tinea capitis) to jedna z najczęściej diagnozowanych infekcji dermatofitowych u dzieci, ale może dotknąć osoby w każdym wieku. Prowadzi do uporczywego świądu, zmian zapalnych, a w skrajnych przypadkach nawet do trwałej utraty włosów. Schorzenie to stanowi poważne wyzwanie diagnostyczne, ponieważ jego obraz kliniczny może do złudzenia przypominać inne dermatozy, takie jak łupież, łuszczyca czy łojotokowe zapalenie skóry. Kluczem do sukcesu jest szybkie wdrożenie terapii skojarzonej, łączącej nowoczesną farmakologię z profesjonalną pielęgnacją trychologiczną, która przywróci skórze równowagę mikrobiologiczną.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl