Hipermobilność – przyczyny i objawy nadmiernej ruchomości stawów
Mateusz Burak

Hipermobilność – przyczyny i objawy nadmiernej ruchomości stawów

Hipermobilność to zwiększony, wykraczający poza normę fizjologiczną, zakres ruchu stawów. Stan ten charakteryzuje się nienaturalną elastycznością oraz wiotkością stawów. Zazwyczaj jest dziedziczony i nie powoduje żadnych dodatkowych dolegliwości.  U niewielkiego odsetka populacji nadruchomość może jednak wiązać się ze zwiększonym ryzkiem urazów stawów i więzadeł, bólem, sztywnością. Zespół hiepermobilności może być również oznaką poważniejszego schorzenia. 

Co to jest hipermobilność?

Każdy staw człowieka posiada fizjologiczną ruchomość w różnych kierunkach, jest ona podawana jako wartość kątowa mierzona w stopniach. Hipermobilność, określana także jako zespół hipermobilności lub nadruchomość, to zburzenie związane z dysfunkcją tkanki łącznej charakteryzujące się nadmierną rozciągliwością oraz bardzo często bólem mięśniowo-szkieletowym. Niektórzy nazywają to zjawisko także „podwójnymi stawami” lub „luźnymi stawami”. 

Nadmierna ruchomość stawów niejednokrotnie uznawana jest za łagodny wariant niektórych schorzeń narządu ruchu.

Nie zawsze jednak występowanie takich objawów świadczy o patologicznych zmianach, niewielka nadruchomość może bowiem wynikać z pewnych cech osobniczych.

Tak jest np. w przypadku kobiet, gdy obecność pewnych hormonów powoduje, że zarówno stawy, jak i pozostałe półruchome połączenia kości w postaci chrząstkozrostów wykazują zwiększoną elastyczność. Jest to istotne podczas porodu, gdyż umożliwia przejście dziecka przez kanał rodny, miednicę, nie powodując złamań i uszkodzeń w obrębie narządu ruchu kobiety. 

Hipermobilność – przyczyny nadruchomości stawów 

Badania naukowe sugerują, że problem związany z hipermobilnością stawów może dotknąć każdego, niezależnie od wieku, płci, rasy. Istnieje jednak pewna tendencja wśród dzieci i młodzieży. Naukowe doniesienia na temat przyczyn wiotkości stawowej mówią o czynnikach genetycznych, wiele wskazuje także na to, że potencjalnie sprzyjające są różnice w budowie kolagenu. Przeciążenia związane z przebytymi urazami, niedostatek ruchu w dzieciństwie, budowa anatomiczna oraz zaburzenia hormonalne także mogą wpływać na pojawianie się tego patologicznego zjawiska. 

Czasami wiotkość stawowa u dziecka może sugerować współistnienie groźnych chorób, takich jak zespół Ehlersa-Danlosa, zespół Downa, zespół Marfana, zespół Morquio. 

Powiązane produkty

Hipermobilność – objawy 

Bardzo wiele osób prezentujących wiotkość stawów nie wykazuje żadnych problemów ani przypadłości z tym związanych. Niektórzy wręcz korzystają z przeprostów – mowa tutaj o tancerzach baletowych czy osobach uprawiających akrobatykę i gimnastykę sportową. 

Druga grupa ludzi to pacjenci, u których ujawniły się nieprzyjemne objawy towarzyszące przeprostom kolan oraz łokci. Wśród nich wyróżniamy głównie: 

  • bóle stawów i mięśni,
  • sztywność stawów,
  • wyraźnie słyszalne „klikanie” w obrębie połączeń stawowych podczas ruchu, strzelanie w stawach,
  • zwiększone ryzyko kontuzji w postaci skręceń, zwichnięć, złamań, 
  • pojawiające się problemy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak zaparcia, zespół jelita drażliwego, 
  • zawroty głowy, omdlenia, 
  • obecność cienkiej i rozciągliwej skóry.

Jeżeli występuje takie połączenie objawów, to mamy wówczas do czynienia z patologiczną hipermobilnością uogólnioną. 

Hipermobilność – jak sobie radzić z wiotkością stawów? 

Większość osób z hipermobilnością stawów nie będzie z tego powodu odczuwać żadnych problemów. W przypadku wystąpienia objawów, nadruchomość wymaga stałej kontroli ze strony fizjoterapeuty i stosowania regularnych, ukierunkowanych ćwiczeń oraz dodatkowej pomocy w radzeniu sobie z bólem, a także ułatwianiu codziennych zadań. 

Charakter patologicznej hipermobilności miejscowej i uogólnionej powoduje zwiększone ryzyko kontuzji. Są to urazy takie jak zwichnięcia oraz skręcenia. W zasadzie jedynym sposobem, aby ograniczyć ryzyko kontuzji jest wykonywanie ćwiczeń ukierunkowanych na zwiększenie siły mięśniowej i poprawę stabilizacji stawów. Warto także zastosować dietę wysokobiałkową, która ma na celu zwiększenie masy mięśniowej. Takie postępowanie wymaga jednak przeprowadzenia szeregu konsultacji ze specjalistami. 

Pomocne może okazać się zastosowanie fizykoterapii, mowa tutaj o zabiegach z użyciem określonych rodzajów prądów. Wykorzystanie takiej stymulacji za pomocą prądów rosyjskich, prostokątnych czy neofaradycznych przyczyni się z pewnością do efektywności nowych akcji siłowych mięśni i wpłynie pozytywnie na poprawę stabilizacji i przyrost masy mięśniowej. Poza klasycznymi, kompaktowymi urządzeniami w postaci elektrostymulatorów przenośnych można obecnie skorzystać z ćwiczeń w specjalistycznym kombinezonie, który podczas treningu wyzwala impulsy elektryczne. Jeszcze do niedawna było to możliwe do zrealizowania wyłącznie w przypadku osób dorosłych. Dziś pod okiem terapeutów można odpowiednio dobrać parametry oraz ocenić skuteczność zastosowania treningu z wykorzystaniem takiego kombinezonu w przypadku dzieci. 

Hipermobilność stawów – czego unikać? 

Hipermobilność konstytucyjna, łagodny zespół hipermobilności stawów powinny skłonić pacjenta do zmiany dotychczasowego sposobu postępowania. Nie należy doprowadzać do nadwagi ani uprawiać sportów, które doprowadzają do jeszcze większego pogłębienia tego patologicznego zjawiska, jak np. akrobatyka. Bardzo ważne jest, aby chronić stawy oraz unikać czynności mogących doprowadzić do kontuzji i urazów. Profilaktyka może obejmować stosowanie specjalnych ochraniaczy oraz szelek i uprzęży zapewniających należytą ochronę narządu ruchu. 

  1. Simonsen E. B., Tegner H., Alkjær T. i in., Gait analysis of adults with generalised joint hypermobility, „Clinical Biomechanics” 2012, nr 27, s. 573–577. 
  2. Tobias J. H., Deere K., Palmer S. i in., Joint hypermobility is a risk factor for musculoskeletal pain during adolescence: findings of a prospective cohort study, „Arthritis & Rheumatism” 2013, nr 65, s. 1107–1115. 
  3. Voermans N. C, Knoop H., Van De Kamp N., Fatigue is a frequent and clinically relevant problem in Ehlers-Danlos syndrome, „Seminars in Arthritis and Rheumatism” 2010, nr 40, s. 267–274. 
  4. Wolf J. M., Cameron K. L., Owens B. D., Impact of joint laxity and hypermobility on the musculoskeletal system, „Journal of American Academy of Orthopaedic Surgeon” 2011, nr 19, s. 463–471. 
  5. Konopinski M. D., Jones G. J., Johnson M. I., The effect of hypermobility on the incidence of injuries in elite-level professional soccer players: a cohort study, „American Journal of Sports Medicine” 2012, nr 40, s. 763–769. 

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Wrzodziejące zapalenie jelita grubego – przyczyny, objawy, leczenie, żywienie przy WZJG

    Wrzodziejące zapalenie jelita grubego (WZJG, colitis ulcerosa) jest rozlanym nieswoistym zapaleniem błony śluzowej odbytnicy lub odbytnicy i okrężnicy, prowadzącym w niektórych przypadkach do powstania owrzodzeń. Należy do grupy nieswoistych zapaleń jelit o niewyjaśnionej etiologii. Jak rozpoznać wrzodziejące zapalenie jelita grubego?

  • Łuszczyca paznokci – przyczyny, objawy, leczenie

    Łuszczyca jest przewlekłą zapalną chorobą skóry, przebiegającą z okresami remisji i zaostrzeń, na którą w Polsce choruje prawie milion osób. Choroba najczęściej występuje u rasy białej i w umiarkowanej strefie klimatycznej. Pierwsze objawy łuszczycy mogą wystąpić w dowolnym wieku, jednak zwykle pojawiają się we wczesnym okresie dorosłego życia lub później, około 50–60 roku życia. Łuszczyca charakteryzuje się występowaniem zmian chorobowych zarówno na skórze gładkiej, jak i na owłosionej skórze głowy, a także zmianami w obrębie płytek paznokciowych dłoni i stóp. W cięższych postaciach łuszczyca może również zająć stawy. Zmianom paznokciowym z reguły towarzyszą zmiany w obrębie skóry, chociaż zdarza się, że zmiany chorobowe obejmujące aparat paznokciowy wyprzedzają pojawienie się zmian skórnych nawet o dziesiątki lat.

  • Cytomegalia (CMV) – co to za choroba? Jakie są objawy?

    Cytomegalia jest chorobą wirusową, która wywoływana jest przez wirusa o nazwie Cytomegalovirus hominis, w skrócie CMV. Zakażenie wirusem cytomegalii jest bardzo szeroko rozpowszechnione, natomiast zdecydowana większość infekcji (ponad 99%) przebiega bezobjawowo i pacjent przez przypadek dowiaduje się, że w przeszłości przebył takie zakażenie. Jednak u płodów i noworodków ze względu na niedojrzałość układu odpornościowego, jak również u osób z wrodzonymi lub nabytymi zaburzeniami odpowiedzi immunologicznej, cytomegalia może przebiegać w sposób ostry, a obraz choroby może być bardzo różny.

  • Zakrzepica – przyczyny, objawy, profilaktyka zakrzepowego zapalenia żył powierzchniowych i głębokich

    Zakrzepica (zakrzepowe zapalenie żył) polega na powstaniu w naczyniu żylnym zakrzepu w wyniku zaburzonego przepływu krwi. Nieleczona prowadzi do groźnych powikłań, m.in. do zatorowości płucnej. Wyróżnia się zapalenie żył głębokich i powierzchniowych. Jakie objawy daje zakrzepica i w jaki sposób się ją leczy? Czy istnieją sposoby na to, by jej zapobiec?

  • Nadżerka szyjki macicy (ektopia) – przyczyny, objawy, metody leczenia

    Termin „nadżerka szyjki macicy” oznacza ubytek błony śluzowej. Często jest on nieprawidłowo stosowany na określenie ektopii, która jest zupełnie innym schorzeniem. Rzekoma nadżerka szyjki macicy (tak brzmi inna nazwa ektopii) to zastępowanie nabłonka płaskiego, który fizjologicznie pokrywa tarczę szyjki macicy, nabłonkiem gruczołowym. Zazwyczaj nie daje ona żadnych objawów, a kobieta dowiaduje się o jej istnieniu podczas rutynowego badania ginekologicznego. Kiedy ektopia wymaga szerszej diagnostyki i leczenia? Jakie metody usunięcia „nadżerki” szyjki macicy stosuje się najczęściej?

  • Gastrolog – czym się zajmuje? Jakie choroby leczy?

    Lekarz gastroenterolog jest specjalistą w zakresie chorób układu pokarmowego. Gastrolog diagnozuje i leczy pacjentów z problemami gastrycznymi. Jakimi konkretnie dolegliwościami się zajmuje? Kiedy warto się do niego udać? Czy do gastrologa jest potrzebne skierowanie? Odpowiadamy.

  • Atak paniki – jak wygląda? Co robić, gdy się pojawia?

    Ataki paniki są jednymi z najczęściej występujących zaburzeń lękowych, tuż po zespole lęku uogólnionego oraz fobii społecznej. Objawiają się nagłymi napadami silnego lęku, którym towarzyszą symptomy, takie jak: kołatanie serca, zawroty głowy, duszności, nadmierne pocenie się czy strach przed śmiercią. Dowiedz się, w jaki sposób można sobie poradzić, gdy pojawia się atak paniki.

  • Czego nie można robić przy nadżerce szyjki macicy ? Jak postępować po jej usunięciu?

    Nadżerka szyjki macicy jest rozpoznaniem, które może usłyszeć wiele kobiet w gabinecie ginekologicznym. Warto podkreślić jednak, że określenie „nadżerka” używane jest najczęściej w nieprawidłowy i potoczny sposób. Czym jest nadżerka oraz jak postępować po zabiegu jej usunięcia?

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij