Brak apetytu u dziecka – dlaczego dziecko nie chce jeść?
Katarzyna Gmachowska

Brak apetytu u dziecka – dlaczego dziecko nie chce jeść?

Brak apetytu u dziecka jest częstą dolegliwością, jaką zgłaszają rodzice w gabinecie lekarza pediatry. Zazwyczaj jednak jest ono zjawiskiem normalnym i nie wynika z rozwijającej się choroby. Dzieci w wieku 2–5 lat często mają obniżone łaknienie, które wynika z wolniejszych przyrostów masy ciała niż w okresie niemowlęcym. Do objawów alarmujących w przypadku obniżonego apetytu należą przewlekłe bóle brzucha, obecność patologicznych domieszek w stolcu, zahamowanie przyrostu masy ciała lub spadek wagi, gorączka i zaburzenia rytmu wypróżnień. Co robić, gdy dziecko nie chce jeść?

Brak bądź pogorszenie apetytu u dziecka – dlaczego dziecko nie chce jeść?  

Niechęć do jedzenia i osłabiony apetyt najczęściej dotyczy dzieci w wieku 2–5 roku życia.  

Warto przypomnieć, że w 1. roku życia masa ciała przeciętnego niemowlęcia podwaja się w 5. miesiącu życia, a potraja w 12. miesiącu życia w stosunku do wagi urodzeniowej. Średnio w 1. roku dziecko przybiera na masie około 7 kilogramów. W drugim roku życia przyrost masy ciała jest wolniejszy i wynosi ok. 2,3 kg. Między 2. a 5. rokiem życia masa ciała dziecka zwiększa się zdecydowanie wolniej niż w wieku niemowlęcym (średnio o 1–2 kg rocznie), co może budzić niepokój rodziców.  

W zdecydowanej większości przypadków obniżenie apetytu u dziecka jest zjawiskiem fizjologicznym i jest adekwatny do wieku.  

Należy pamiętać, o nanoszeniu masy ciała oraz wzrostu dziecka na siatki centylowe odpowiednie dla płci i wieku. Wartości prawidłowe to przedział między 3–97 centylem.  

Obniżenie apetytu u dziecka może wynikać ze zmuszania dziecka do jedzenia przez rodziców, niechęci do nowych i nieznanych smaków, nadmiernego spożywania słodyczy lub napojów np. mleka między posiłkami lub też chęci zwrócenia na siebie uwagi. Dzieci często naśladują rodziców lub rówieśników, więc jeśli obserwują odmawianie spożywania pokarmów przez daną osobę, mogą przejmować jej zachowanie.  

Należy pamiętać, że spożywanie posiłków powinno się odbywać w spokojnej atmosferze, bez kłótni, gróźb i rozpraszania dziecka.  

Brak apetytu u noworodków i niemowląt 

Noworodki często mają problem z karmieniem, wynika to z ich niedojrzałości lub nieprawidłowych technik karmienia. W przypadku karmienia piersią warto zasięgnąć pomocy położnej lub doradcy laktacyjnego, którzy chętnie pokażą prawidłowe techniki karmienia piersią oraz wskażą przydatne sposoby podczas karmienia dziecka. Niechęć do jedzenia u niemowląt najczęściej zgłaszana jest przez rodziców podczas rozszerzania diety dziecka o nowe produkty. Jest to zjawisko normalne, dziecko powoli oswaja się z nowymi smakami i konsystencją pokarmów. Ząbkowanie może również okresowo dawać objawy braku apetytu u dziecka.  

Aby sprawdzić, czy dziecko prawidłowo przybiera na masie, należy pamiętać o nanoszeniu masy oraz długości ciała na siatki centylowe. Prawidłowe tempo przyrostu masy ciała u dziecka to 700 g na miesiąc przez pierwsze pięć miesięcy życia, a 500 g miesięcznie w wieku 6–12 miesięcy.  

Brak apetytu u dziecka – objawy towarzyszące 

Jak już wcześniej było wspomniane, obniżenie apetytu u dziecka w wieku 2–5 lat jest zjawiskiem normalnym pod warunkiem, że zachowany jest prawidłowy rozwój dziecka.  

Nagły spadek apetytu u dzieci może wynikać z ostrej infekcji np. zakażenia układu moczowego u dziecka, infekcji dróg oddechowych czy zapalenia ucha (objawami wymienionych chorób będą dodatkowo gorączka, luźne stolce, płaczliwość dziecka).

U dziecka z miernym apetytem i objawami takimi jak wzdęcia, luźne stolce ze śluzem lub krwią, zaparcia, wysypki skórne należy podejrzewać alergie pokarmowe, najczęściej na białka mleka krowiego. W przypadku obniżenia apetytu podczas ząbkowania u dziecka obserwuje się nadmierne ślinienie, rozpulchnienie dziąseł, wkładanie rączek i przedmiotów do ust.  

Brak apetytu u dziecka – kiedy wymaga leczenia? 

W przypadku zgłaszania przez rodzica braku apetytu u dziecka podstawą rozpoznania jest dokładnie zebrany wywiad oraz oznaczenie wagi i wzrostu na siatkach centylowych i porównanie wyników do wcześniejszych przyrostów. Ważne jest określenie ilości i jakości posiłków spożywanych przez dziecko, zjadania przekąsek i słodyczy między posiłkami, wygórowanych wymagań rodziców na temat ilości spożywanych pokarmów przez dziecko, objawów współtowarzyszących takich jak gorączka, zmiana rytmu wypróżnień, obecność domieszek patologicznych w stolcu (krew, śluz), wysypki skórne, bóle brzucha oraz zmiana zachowania. Brak łaknienia może wynikać również z przyjmowania niektórych leków.    

Co robić, gdy dziecko straciło apetyt?  

W przypadku obniżenia apetytu u dziecka przede wszystkim należy zachować spokój. Gorsze łaknienie u dzieci w wieku 2–5 lat jest zjawiskiem normalnym, gdyż dziecko wówczas przyrasta wolniej niż w okresie niemowlęcym. Jeśli obniżonemu łaknieniu nie towarzyszą inne niepokojące objawy, należy stosować zasadę, iż rodzic decyduje, co zje dziecko, a dziecko decyduje, ile zje. Dzieci, które rozwijają się prawidłowo, nie należy zmuszać do jedzenia. U starszych dzieci z nagłym obniżeniem apetytu należy zwrócić uwagę na obecność przekąsek pomiędzy głównymi posiłkami oraz ilość zjadanych przez dziecko słodyczy czy pokarmów typu fast food.

Warto pamiętać także, iż nadmierne picie soków owocowych lub mleka obniża łaknienie. 

Jedzenie powinno być przyjemnością, dlatego nie należy karać dzieci, stosować gróźb czy przekupstwa. Szkodliwe bywa także rozpraszanie dziecka podczas jedzenia zabawkami, telewizją czy innymi zabawami. W większości przypadków u dzieci z obniżonym łaknieniem, które prawidłowo się rozwijają, nie ma wskazań do włączania preparatów pobudzających łaknienie, lecz mogą one okazać się pomocne przy np. niedoborach witamin.

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi

Polecane artykuły

  • Zaburzenia SI – czym są zaburzenia integracji sensorycznej? Jak je rozpoznać i jak wygląda terapia SI?

    Zaburzenia SI pojawiają się w momencie, w którym układ nerwowy w sposób nieprawidłowy organizuje bodźce zmysłowe. Dysfunkcje w przetwarzaniu bodźców sensorycznych mogą obejmować systemy: czuciowy (dotyk oraz czucie głębokie), słuchowy, wzrokowy, węchowy, smakowy oraz zmysł równowagi. Zaburzenia integracji sensorycznej mogą objawiać się w rozmaity sposób, np. wzmożoną lub obniżoną wrażliwością na bodźce czy zmniejszonym bądź zwiększonym poziomem aktywności ruchowej. Jakie są przyczyny zaburzeń SI? Jak wygląda terapia SI?

  • Złamanie zielonej gałązki – przyczyny, objawy, rozpoznanie, leczenie złamania podkostnowego u dzieci

    Złamanie zielonej gałązki jest charakterystyczne dla wieku dziecięcego, dotyczy niemowląt, małych dzieci oraz nastolatków. Jest to złamanie zamknięte, podkostnowe – bez przerwania ciągłości okostnej. Kość przypomina wtedy ułamaną, młodą gałązkę drzewa, stąd nazwa tego urazu. Złamania typu zielona gałązka nie są skomplikowane, nie wymagają nastawiania ani operacji, a kość zazwyczaj szybko się zrasta. Jak wygląda leczenie i rehabilitacja złamania typu torus?

  • Jąkanie u dzieci – jakie są jego przyczyny? Jak pomóc dziecku, które się jąka?

    Jąkanie u dzieci jest zaburzeniem płynności mowy, które może być wywołane przez czynniki logopedyczne, psychologiczne, genetyczne lub społeczne. Objawi się ono m.in. powtarzaniem głosek, słów lub części zdań, co nieco utrudnia komunikację dziecka z otoczeniem. Na czym polega terapia jąkania u dzieci? O czym powinni pamiętać rodzice dzieci, które się jąkają? Podpowiadamy. 

  • Witamina D dla dzieci – dawkowanie, objawy i skutki niedoboru

    Witamina D jest hormonem steroidowym, który kontroluje wiele istotnych dla organizmu procesów. Dostarczenie jej (poprzez syntezę skórną oraz wraz z pożywieniem) jest szczególnie ważne w przypadku najmłodszych. Witamina D wpływa na układ kostny dzieci poprzez regulację gospodarki wapniowo-fosforanowej, działa immunomodulująco, podnosząc odporność i obniżając poziom cytokin prozapalnych, ma również działanie antykancerogenne oraz neuro- i kardioprotekcyjne. Jaką dawkę witaminy D podawać dziecku? Witamina D dla dzieci w kroplach, kapsułkach twist-off, sprayu czy tabletkach?

  • Stulejka u dziecka – jak rozpoznać stulejkę i jak wygląda jej leczenie?

    Stulejkę definiuje się jako niezdolność do odsunięcia napletka pokrywającego żołądź prącia. Jest to niewielka wada anatomiczna występująca najczęściej u chłopców (do 3.-4. roku życia stan ten dotyczy ok. 90% dzieci płci męskiej i jest on fizjologiczny). U starszych dzieci w przypadku stulejki zaleca się zabiegi polegające na delikatnym odsuwaniu napletka i stosowaniu maści sterydowej. Stulejka patologiczna, która wymaga interwencji chirurgicznej, powstaje przeważnie na skutek stanów zapalnych bądź urazów.

  • Dyspraksja (syndrom niezdarnego dziecka) – przyczyny i objawy dyspraksji rozwojowej

    Dyspraksja, nazywana również syndromem dziecka niezdarnego, to dysfunkcja percepcyjno-motoryczna przejawiająca się zaburzeniami koordynacji rozwojowej. Dzieci dyspraktyczne mają trudności z planowaniem i wykonywaniem czynności zarówno w zakresie motoryki małej (np. z rysowaniem, pisaniem, zapinaniem guzików), jak i w zakresie motoryki dużej (np. gra w piłkę, jazda na rowerze). Dyspraksja objawia się także opóźnionym rozwojem mowy, trudnościami ze skupieniem i z nauką czy zaburzeniami równowagi. Nie wpływa ona jednak na inteligencję. Aby pomóc dziecku, warto udać się do specjalistów, m.in. terapeuty SI, logopedy, pedagoga, aby dobrać odpowiednią terapię.

  • Kołdra obciążeniowa – działanie i wskazania do stosowania kołdry sensorycznej

    Kołdra obciążeniowa jest wykorzystywana w zaburzeniach propriocepcji, które pojawiają się m.in. u osób z autyzmem, ADHD czy zaburzeniami przetwarzania sensorycznego. Często jest także zalecana przy bezsenności, depresji, zespołach lękowych. Kołderka sensoryczna stymuluje czucie głębokie, "wyciszając" układ nerwowy. Jej stosowanie rozluźnia, relaksuje, poprawia jakość snu, redukuje napięcie. Wyjaśniamy, jak prawidłowo używać kołdrę obciążającą oraz jak dobrać jej wagę i rozmiar do potrzeb użytkownika. 

  • Perły Epsteina – przyczyny i leczenie torbieli dziąsłowych u dziecka

    Perły Epsteina to rodzaj torbieli dziąsłowych. Są to niewielkie zmiany o charakterze cyst wypełnione keratyną, które pojawiają się u niemowląt. Lokalizują się na podniebieniu i nie powodują żadnych dolegliwości. Perły Epsteina nie są groźne, jednak łatwo je pomylić z pleśniawkami czy aftami, dlatego też każde zmiany w jamie ustnej dziecka należy skonsultować z pediatrą. 

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij