Kiedy dziecko siada? Czy można sadzać dziecko i jak wspomagać naukę siadania niemowlaka?
Magdalena Chrzęszczyk

Kiedy dziecko siada? Czy można sadzać dziecko i jak wspomagać naukę siadania niemowlaka?

Rozwój ruchowy małego dziecka jest bardzo złożonym, wieloetapowym procesem, na który mają wpływ zarówno indywidualne predyspozycje malucha, jak i warunki zewnętrzne stworzone mu do prawidłowego rozwoju motorycznego i psychicznego. Dziecko zaczyna samodzielnie siadać zazwyczaj między 7. a 9. miesiącem życia. Wcześniej może siedzieć posadzone przez opiekuna, jednak jego pozycja jest wówczas niestabilna, stąd nie zaleca się sadzania dzieci niesiedzących samodzielnie bez podparcia. Jak zatem wspomagać naukę siadania u niemowlaka?

Siad a siadanie niemowlaka – w czym tkwi różnica?

Omawiając temat siadu, należy przede wszystkim zwrócić uwagę na dwa odrębne terminy – siad dziecka i siadanie dziecka. Pierwszy z nich odnosi się do sadzania dziecka, czyli ułożenia go w pozycji siedzącej bezpiecznej, bez jego naturalnej aktywności do przyjęcia tej pozycji. W takim ułożeniu dziecko ma najczęściej zaokrąglone plecy i jest pochylone w przód, próbując utrzymać pozycję. 

Kiedy dziecko siedzi? Wtedy, kiedy potrafi samodzielnie utrzymać pozycję siedzącą bez pomocy i podparcia pleców. Kiedy natomiast dziecko siada? Wówczas, gdy samodzielnie bez pomocy potrafi przyjąć pozycję siedzącą, wykorzystując swoje zdobyte wcześniej umiejętności i strategie zmiany pozycji (na początku z leżenia). Plecy dziecka są wówczas proste, a ono może swobodnie poruszać rączkami i trzymać zabawki, albo poruszać nóżkami bez zachwiania równowagi.  

Kiedy dziecko siada? 

Rozwój każdego dziecka jest bardzo indywidualnym procesem i każde dziecko ma własne tempo uczenia się nowych umiejętności ruchowych. Są jednak pewne granice wynikające z etapów rozwoju, w których dziecko powinno rozpoczynać naukę siadania. Kiedy zatem dziecko siada samodzielnie i w którym miesiącu? Dzieje się to (wg. różnych źródeł) między 7. a 9. miesiącem życia (czasem nawet 10.). Ale oprócz tego, kiedy dziecko uczy się siadać ważne jest jeszcze, jak to robi. Zwracać należy zatem uwagę na aspekt jakościowy, a nie tylko na to czy mieści się w granicach wiekowych dla danej aktywności psychoruchowej. Siadanie u niemowlaka poprzedzone jest najpierw nauką podnoszenia główki, przewracania się na brzuch, podparcia na rękach w leżeniu na brzuszku, unoszeniem nóżek w górę w leżeniu na plecach. Wszystkie te czynności kształtują mięśnie niezbędne do utrzymania pionowej postawy i pracy przeciwko sile grawitacji, budują koordynację i stabilność. Kiedy dzieci siadają wykorzystują te wszystkie umiejętności. 

Około 6. miesiąca życia dziecko uczy się samodzielnego siadu. Nadal jest to jednak pozycja dosyć niestabilna, a dziecko często podpiera się z przodu i może przewracać się. Mniej więcej miesiąc później dziecko siedzi już kilka minut bez podpierania się, a około 8–9 miesiąca maluch potrafi już samodzielnie utrzymać siad i swobodnie bawić się rączkami, trzymać przedmioty w tej pozycji i chronić się przed ewentualnym upadkiem. Jest to też etap, kiedy dziecko powinno zacząć siadać. 

Maluch wykorzystuje najczęściej dwa modele uzyskania pozycji siadu – z leżenia bokiem i z pozycji czworaczej. Oba sposoby są prawidłowe, a dziecko powinno potrafić wykonać je na prawą i lewą stronę. Oczywiście może preferować jedną stronę, ale zachęcone i stymulowane w przeciwną stronę również powinno wykonać taką samą aktywność. Przy samodzielnym siadaniu normalną, wręcz pożądaną rzeczą, jest podpieranie się rączkami dziecka o podłoże i odpychanie się od niego. Zdarza się, że rodzice oczekują od dziecka siadu z leżenia na plecach bez podporu rąk. To nie jest prawidłowy i naturalny proces siadania, jest bardzo trudny i najczęściej nie występuje w nauce siadania, a pojawia się dopiero około 2 roku życia. 

Czy można sadzać dziecko, które samo nie siedzi? 

Kiedy dziecko samodzielnie nie siedzi nie należy zmuszać go do tej pozycji, szczególnie, jeśli jego wiek to mniej niż 6–7 miesięcy. Przed tym okresem dziecko naturalnie nie ma jeszcze odpowiednio wykształconych mięśni brzucha, grzbietu i karku, aby utrzymać pianową pozycję ciała. 

Jeśli maluch skoczył 6–7 miesięcy, stabilnie trzyma główkę i sam dąży do pozycji siedzenia, można go na krótko posadzić, a następnie delikatnie bokiem położyć na podłodze. Będzie to dodatkowo aktywować go do nauki samodzielnego kładzenia się z siadu. Zawsze w takim wypadku rączki dziecka są z przodu i podpierają się o podłoże dla stabilności i poczucia bezpieczeństwa dziecka.  

Czy można podciągać dziecko za rączki do siadu? 

Podciąganie dziecka za rączki do siadu to inaczej próba trakcyjna, którą wykonuje lekarz lub fizjoterapeuta, aby sprawdzić napięcie mięśniowe dziecka (osłabione bądź wzmożone napięcie mięśniowe) i ocenić ewentualne nieprawidłowości oraz poziom kontroli głowy.

Owa próba trakcyjna to tylko test, który absolutnie nie jest ćwiczeniem, jakie powinni wykonywać rodzice ze swoim maluchem w domu. Podczas takiego nieprawidłowego dźwigania dziecka dochodzi do dużego przeciążenia kręgosłupa i zupełnie nie pomaga to dziecku w nauce siadania. 

Istnieje jednak kilka sposobów, dzięki którym rodzie mogą prawidłowo stymulować dziecko do siadania. Przede wszystkim, aby pomóc dziecku w nauce siadania należy dać mu dużą przestrzeń wokół siebie, najlepiej na podłodze. Po drugie często powinno się układać dziecko na brzuszku, aby wzmacniało mięśnie karku, brzucha i grzbietu. Zabawki, które są wokół dziecka powinny znajdować się w niewielkiej odległości od niego, aby stymulowały go do prób przemieszczania się w ich kierunku.

W czasie zabawy można dziecko spokojnie, delikatnie turlać, sadzać je na swoich kolanach plecami opartymi o brzuch rodzica z ustabilizowaną główką i dawać zabawki z przodu w obie rączki. Rodzic powinien być lekko odchylony do tyłu. Kiedy niemowlę trzyma już stabilnie główkę i tułów oraz siedzi stabilnie, można sadzać dziecko na swoich kolanach w bardziej pionowej pozycji. 

Siad W – co oznacza siad w literę W i czy szkodzi on dziecku? 

Siad w literę W jest wówczas, gdy dziecko siedzi na kolanach, stawy kolanowe i biodrowe są zgięte, stopy ustawione są szerzej niż kolana, a dodatkowo można zauważyć rotację wewnętrzną bioder. Kiedy dziecko zaczyna siadać w taki sposób, patrząc od przodu wygląda to właśnie, jak litera W ułożona  z nóżek dziecka. Siad w literę W jest możliwy i właściwie fizjologiczny do około 8 roku życia, ponieważ u niemowląt i małych dzieci fizjologiczna antetorsja (przodoskręcenie) szyjek kości udowych wynosi ok. 40 stopni i dzięki temu, że możliwa jest duża rotacja wewnętrzna biodra (nawet do 90 stopni).  

Siad w W zapewnia dziecku większą płaszczyznę podparcia, a tym samym większą stabilność, kiedy niemowlę siedzi. Dodatkowo w tej pozycji utrzymanie głowy i tułowia właściwie nie stanowi problemu, miednica jest biernie ustawiona, a mięśnie brzucha są właściwe nieaktywne. Można powiedzieć, że w takiej pozycji dziecko nie musi wkładać żadnego wysiłku, aby się utrzymać. Jest bierne, ale z drugiej strony znalazło sposób, żeby za bardzo nie namęczyć się i nie wysilać. Jeśli taki siad jest chwilowy, dziecko często zmienia pozycje, potrafi usiąść również w inny sposób, to wszystko jest w normie. Natomiast kiedy dziecko siada wyłącznie w literę W, jest to sygnał dla rodziców, że warto udać się na konsultację do fizjoterapeuty. Często taki sposób siedzenia świadczy o deficytach ruchowych i napięciowych. 

Siadanie dziecka – co powinno zaniepokoić rodzica? 

Przede wszystkim rodzice muszą zrozumieć, że każde dziecko rozwija się w swoim indywidualnym tempie i nie można jednoznacznie i dokładnie określić, od którego miesiąca dziecko powinno siadać, a kiedy samodzielnie siedzieć. Istnieje jednak kilka alarmujących sygnałów, które powinny zaniepokoić rodziców i zachęcić do konsultacji z lekarzem lub fizjoterapeutą pediatrycznym. 

Przede wszystkim, jeżeli około 6 miesiąca życia, nie potrafi ono utrzymać pozycji siedzącej bez podparcia. Inną kwestią jest zauważalne, wzmożone napięcie mięśniowe lub obniżone napięcie mięśniowe. Zdarza się również, że dziecko już raczkuje i siada, a w pewnym momencie z niejasnych przyczyn traci te umiejętności. Może to być jedynie chwilowa sytuacja, najczęściej występująca przed nauką kolejnej umiejętności, ale może to być również objaw świadczący o nieprawidłowościach w rozwoju dziecka. W takich sytuacjach warto zasięgnąć opinii fizjoterapeuty.

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • High Need Baby – kiedy warto udać się do pediatry? Jakie choroby należy wykluczyć u dzieci wymagających?

    High Need Baby to pojęcie stworzone przez Marthę i Williama Searsów, określające dzieci wymagające, których specyficzne zachowanie wynika ze sposobu odbierania przez ich układ nerwowy bodźców z otoczenia. HNB są nadwrażliwe, hiperaktywne, mają wysoką potrzebę bliskości z rodzicem, zarówno podczas zasypiania, jak i aktywności – wymagają niemal nieustannego współtowarzyszenia podczas zabaw. Domagają się częstego karmienia, są płaczliwe, często bywają rozdrażnione i niezadowolone. Zdarza się, że takie zachowanie niemowlęcia nie jest jedynie kwestią temperamentu, a świadczy o chorobie bądź alergii, dlatego też wymaga ono konsultacji z pediatrą.

  • Zapalenie spojówek u dzieci – przyczyny, objawy, leczenie

    Zapalenie spojówek u dzieci może mieć kilka przyczyn. Przeważnie ma ono podłoże bakteryjne, rzadziej wirusowe, dość często występuje także alergiczne zapalenie spojówek. Objawy, które się wówczas pojawiają to przede wszystkim świąd oczu, przekrwienie spojówek, obrzęk powiek oraz śluzowa lub ropna wydzielina sklejająca rzęsy. Leczenie zapalenia spojówek u pacjentów pediatrycznych jest uzależnione od czynnika, który go wywołał i może trwać od 5 dni do nawet kilku tygodni.

  • Co zrobić, gdy dziecko zwymiotowało lek?

    Wymioty są częstą dolegliwością dzieci po spożyciu leku i są spowodowane nietolerancją jego smaku przez malucha. Decyzję o ewentualnym powtórzeniu dawki leku należy podjąć, biorąc pod uwagę formę leku, czas, jaki upłynął od jego podania, oraz miejsce wchłaniania leku w organizmie. Podpowiadamy, co zrobić, gdy dziecko zwymiotowało lek. 

  • Skoki rozwojowe dziecka – z czego wynikają i jak sobie z nimi radzić?

    Każdy skok to moment zdobywania kolejnych zdolności przez malucha, poprzedzony okresem nagłego „regresu”, kiedy to istotnie zmienia się zachowanie dziecka. Może być ono wtedy rozdrażnione, płaczliwe, niechętne do zabawy i wykorzystywania zdobytych już umiejętności, łaknące bliskości z rodzicami.

  • WWR – czym jest wczesne wspomaganie rozwoju? Jak przebiega terapia WWR u dzieci?

    WWR (wczesne wspomaganie rozwoju) to zespół działań diagnostycznych oraz terapeutycznych skierowany do dzieci od urodzenia do lat 7, który ma celu poprawę funkcjonowania w obszarze rozwojowym, w którym maluch prezentuje opóźnienia, zaburzenia. WWR prowadzone jest jednocześnie przez wielu specjalistów, dzięki czemu skuteczność terapii jest bardzo wysoka. Wskazania do wczesnego wspomagania rozwoju obejmują m.in. opóźnienia mowy, opóźnienia rozwoju psychoruchowego, zaburzenia emocjonalne, autyzm, ADHD, niepełnosprawność intelektualną.

  • Zaburzenia hormonalne u dzieci i nastolatków – jak się objawiają? Najczęstsze zaburzenia endokrynologiczne u dzieci

    Zaburzenia hormonalne u dzieci mogą mieć różne przyczyny, ponieważ układ hormonalny buduje wiele narządów kontrolujących rozmaite funkcje w organizmie. Najczęściej występującymi schorzeniami endokrynologicznymi u pacjentów pediatrycznych są zaburzenia związane z nieprawidłowym wydzielaniem hormonów przysadki mózgowej, hormonów wzrostu oraz hormonów płciowych. Jak rozpoznać zaburzenia hormonalne u dziecka?

  • Jakich produktów nie podawać niemowlakowi? Jadłospis dziecka do ukończenia 1. roku życia

    Rozszerzanie diety dziecka to niezwykle stresujący moment w życiu każdego młodego rodzica. Rozmaite, często znacznie różniące się od siebie, zalecenia dotyczące żywienia niemowląt mogą sprawiać, że łatwo zagubić się w gąszczu wytycznych. Wyjaśniamy, jakich produktów nie należy podawać dziecku, które nie ukończyło 1. roku życia i dlaczego. 

  • Dlaczego w ciąży trzeba znać swoją grupę krwi?

    Zazwyczaj już podczas pierwszej wizyty w gabinecie ginekologicznym lekarz prowadzący zleca ciężarnej pacjentce szereg badań laboratoryjnych, do którego należy m.in. oznaczenie jej grupy krwi. Oznaczenie tego parametru ma na celu ocenę ryzyka wystąpienia konfliktu serologicznego między przyszłą mamą a jej dzieckiem. Ponadto w sytuacji ewentualnego krwotoku matki, do którego może dość podczas porodu, informacja dotycząca grupy krwi pomaga w odpowiednim czasie i bez zbędnego czekania przetoczyć jej krew. Czym jest konflikt serologiczny, czy może do niego dość już w trakcie pierwszej ciąży, czy badanie grupy krwi w ciąży jest bezpłatne? Odpowiedzi na te i inne pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Dlaczego w ciąży trzeba znać swoją grupę krwi?

    Zazwyczaj już podczas pierwszej wizyty w gabinecie ginekologicznym lekarz prowadzący zleca ciężarnej pacjentce szereg badań laboratoryjnych, do którego należy m.in. oznaczenie jej grupy krwi. Oznaczenie tego parametru ma na celu ocenę ryzyka wystąpienia konfliktu serologicznego między przyszłą mamą a jej dzieckiem. Ponadto w sytuacji ewentualnego krwotoku matki, do którego może dość podczas porodu, informacja dotycząca grupy krwi pomaga w odpowiednim czasie i bez zbędnego czekania przetoczyć jej krew. Czym jest konflikt serologiczny, czy może do niego dość już w trakcie pierwszej ciąży, czy badanie grupy krwi w ciąży jest bezpłatne? Odpowiedzi na te i inne pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Dlaczego w ciąży trzeba znać swoją grupę krwi?

    Zazwyczaj już podczas pierwszej wizyty w gabinecie ginekologicznym lekarz prowadzący zleca ciężarnej pacjentce szereg badań laboratoryjnych, do którego należy m.in. oznaczenie jej grupy krwi. Oznaczenie tego parametru ma na celu ocenę ryzyka wystąpienia konfliktu serologicznego między przyszłą mamą a jej dzieckiem. Ponadto w sytuacji ewentualnego krwotoku matki, do którego może dość podczas porodu, informacja dotycząca grupy krwi pomaga w odpowiednim czasie i bez zbędnego czekania przetoczyć jej krew. Czym jest konflikt serologiczny, czy może do niego dość już w trakcie pierwszej ciąży, czy badanie grupy krwi w ciąży jest bezpłatne? Odpowiedzi na te i inne pytania znajdują się w niniejszym artykule.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij