×
DOZ.PL Darmowa
aplikacja
DOZ.pl
Zainstaluj

Wdowi garb – przyczyny powstawania, objawy, leczenie, ćwiczenia na garb na plecach

Wdowi garb to potoczne określenie deformacji tkankowej, pod postacią zgrubienia, pojawiającej się w okolicach karku (w dolnej części kręgosłupa szyjnego). Przyczyn pojawienia się garbu szyjnego może być wiele, najczęściej jest to wada postawy wynikająca z długotrwałego przyjmowania pozycji siedzącej, np. przed monitorem komputera. Czynniki, takie jak przewlekły stres czy okres okołomenopauzalny także mogą predysponować do wystąpienia tzw. bawolego karku. Wdowi garb jest nie tylko defektem kosmetycznym, ale także problemem zdrowotnym wymagającym leczenia i rehabilitacji.

Wdowi garb – co to jest?

Wdowi garb (garb szyjny, bawoli kark, garb tłuszczowy) jest rodzajem deformacji tkankowej w pobliżu przejścia szyjno–piersiowego. Wizualnie można opisać go jako wyniosłość (zgrubienie, gula) powstałą na karku. Garb utworzony z nagromadzonej tkanki tłuszczowej stanowi problem zarówno estetyczny, jak i bólowy. Pojawia się także protrakcja głowy oraz barków (wysunięcie do przodu) oraz mocna kifotyzacja odcinka piersiowego kręgosłupa (zaokrąglenie pleców, hiperkifoza piersiowa).

Brak adekwatnego postępowania może pogłębiać deformację, chcąc pozbyć się bawolego karku należy koniecznie zgłosić się do specjalisty w celu dobrania odpowiednich ćwiczeń oraz zabiegów rehabilitacyjnych. 

Wdowi garb – przyczyny schorzenia

Etiologia garbu wdowiego jest wieloczynnikowa, oznacza to, że przyczyn powstawania takiego zniekształcenia tkanek może być bardzo wiele – u jednej osoby może występować kilka bodźców potencjalnie predysponujących do pojawienia się garbu szyjnego. Źródła naukowe często podają zaburzenia o charakterze dziedzicznym, które mogą sprzyjać powstawaniu wad postawy ciała. Powiększenie kifozy piersiowej i garb na plecach jest też charakterystyczny dla osób z zaawansowaną osteoporozą. Zaburzenia ostrości widzenia, siedzący tryb pracy, kręgozmyk to także możliwe podłoża bawolego garbu. 

Ponadto predyspozycję może stanowić przewlekłe działanie czynników stresowych wzbudzających dysbalans mięśniowy. Podłoże psychogenne uwzględnia kumulowanie emocji, takich jak: obniżone poczucie własnej wartości, lęki, żal po stracie bliskiej osoby (stąd nazwa „wdowi garb”), co może sprzyjać odpowiedzi psychofizycznej pod postacią garbu na karku.

Należy pamiętać, że postawa ciała często stanowi odzwierciedlenie stanu emocjonalnego. Wobec tego należy i w tym zakresie upatrywać przyczyn patologii. Mimo, że dla niektórych może wydawać się to nieco abstrakcyjne, to jednak znajduje to swoje solidne poparcie naukowe. Poznanie przyczyn powstawania bawolego karku pozwala na zaprogramowanie właściwych ćwiczeń. 

Wdowi garb – dolegliwości

Garb wdowi (garb szyjny) poza dyskomfortem natury estetycznej może prowokować mnóstwo nieprzyjemnych dolegliwości. Do najczęstszych objawów należą :

  • ból w odcinku szyjnym kręgosłupa oraz między łopatkami
  • ból oraz objawy neurologiczne (pod postacią parestezji, mrowienia, drętwienia) w obrębie całych kończyn górnych,
  • ból głowy, szumy uszne, mdłości,
  • zaburzenia połykania – dysfagia,
  • utrudnione oddychanie,
  • dysfunkcje w obrębie stawów skroniowo–żuchwowych (wzmożone napięcie oraz silny ból),
  • zgrzytanie zębami,
  • dolegliwości pseudozawałowe,
  • ograniczenie zakresu ruchomości kręgosłupa oraz kończyn górnych.

Dodatkowym niepokojącym objawem wynikającym z wytworzenia wdowiego karku jest tworzenie obrzęków w obrębie palców u rąk, osłabienie siły mięśniowej i jakości chwytu. 

Wdowi garb – leczenie. Jak wyleczyć garba?

Leczenie wdowiego garba rzadko przyjmuje inną postać niż tryb nieoperacyjny. W zależności od podłoża dysfunkcji pacjent może zostać skierowany do ortopedy, fizjoterapeuty lub – w przypadku wyraźnych przesłanek co do emocjonalnych przyczyn powstałego zniekształcenia – do psychoterapeuty. Przyczynowo–skutkowy tryb postępowania pozwoli na usunięcie problemu i ewentualne wyeliminowanie przyczyn. Ma to kluczowe znaczenie w kwestii trwałego, skutecznego pozbycia się garba na karku. Chirurgiczne leczenie narośli ma miejsce w sytuacji wyczerpania się i nieskuteczności zachowawczego postępowania (ćwiczenia na garba szyjnego). 

Wdowi garb – ćwiczenia

Ćwiczenia w domu (ustalone uprzednio w gabinecie fizjoterapeutycznym) w celu pozbycia się garba na karku powinny zawierać wiele komponentów i być właściwie ukierunkowane. Bardzo istotne jest nie tylko rozluźnianie oraz wzmacnianie poszczególnych grup mięśniowych, ale również reedukacja posturalna, wyrabianie nawyku prawidłowej postawy, wykorzystując do tego wcześniej przygotowane tkanki miękkie zaangażowane w problem. Ćwiczenia na wdowi garb obejmują także masaż, jest to jeden z zabiegów o działaniu rozluźniającym, który pomaga pozbyć się garba na plecach. Niezwykle użyteczna jest tutaj poizometryczna relaksacja mięśni. Proste zmniejszanie napięcia mięśnia dźwigacza łopatki oraz mięśni piersiowych przyczynia się do ustępowania dolegliwości oraz poprawy wady postawy. 

Dobrym ćwiczeniem na garb szyjny może być wykorzystanie pozycji siedzącej: głowę należy pochylić w stronę pachy, jedną ręką oprzeć na krześle, a drugą umiejscowić na przeciwnej skroni. Plecy powinny być wyprostowane. Następnie naciskamy delikatnie ręką na głowę i utrzymujemy napięcie 10–30 sek. Na końcu tej fazy dokonujemy pogłębionego wdechu nosem i wydechu ustami, po czym rozluźniamy mięsień. Dodatkowo spoglądamy w dół. Po 3–4 sekundach cykl powtarzamy i w sumie robimy to 4–5 razy. Pomocne jest również rolowanie z wykorzystaniem tzw. mniejszego duo ballu. Przykładamy rolkę do ściany, następnie dociskamy i rolujemy się w górę i w dół. Przy odnalezieniu szczególnie wrażliwych miejsc należy się zatrzymać, docisnąć i zaczekać, aż ból ustąpi. Są to propozycje kilku ćwiczeń dla ludzi z garbem. 

Wdowi garb – fizjoterapia

Skuteczna walka z wdowim garbem wymaga rehabilitacji także w formie ambulatoryjnej – współpraca z terapeutą jest koniecznością, a zastosowanie metod fizjoterapii jest wysoko skuteczne (pomagają one uniknąć błędów w autoterapii wdowiego garbu). Ponadto terapeuta dobiera właściwe ćwiczenia na zgarbione plecy, co może zapobiec ewentualnej operacji. Zabiegi proponowane pacjentom z garbem szyjnym  to masaż tkanek głębokich, terapia manualna, terapia z wykorzystaniem PNF czy suche igłowanie.

Choć obecnie nie popiera się rozwiązań, takich jak popularne niegdyś pajączki, to podobną, lecz o wiele lepszą funkcję może spełniać kinesiotaping (Kinesiology Taping). Specjalne elastyczne taśmy i ich dynamiczne działanie wspólnie ze skórą niweluje ryzyko osłabienia mięśni, nie krępuje ruchów i nie stanowi problemu estetycznego. Jednocześnie może stanowić sposób na uniknięcie wdowiego garbu zarówno u dorosłego człowieka, jak i problemów z garbem u dzieci.

Wdowi garb – profilaktyka

Działanie profilaktyczne w celu uniknięcia garbatych pleców to przede wszystkim ergonomia postawy ciała. Właściwie przygotowane stanowisko pracy, noszenie okularów korekcyjnych w przypadku stwierdzonych wad wzroku to jedne z czynników zapobiegawczych. Chcąc uniknąć garba na szyi, warto pomyśleć o tym jak prawidłowo spać. Głowa podczas snu zawsze powinna znajdować się w przedłużeniu kręgosłupa, w linii poziomej. Zwisanie głowy, nienaturalne ułożenie odcinka szyjnego będzie prowokatorem dolegliwości. O odpowiednie ułożenie zadba poduszka ortopedyczna będąca dobrym rozwiązaniem na wdowi garb. Tendencja do utrzymywania wadliwej postawy może pokusić o dodatkowe rozwiązanie w postaci ortezy.

Dzięki działaniom profilaktycznym dbamy o równowagę mięśniową, co jest gwarantem dobrej postawy ciała. Skuteczne może okazać się uprawianie jogi. Zapewni to odpowiednią elastyczność mięśni i zakres ruchu. 

Działania profilaktyczne pełnią olbrzymią rolę w uniknięciu powstawania garba na szyi, ergonomia pracy i ćwiczenia są na to najlepszym sposobem. Garb kręgosłupa szyjnego, przy dużej świadomości przyczyn powstawania, powinien stawać się coraz mniejszym problemem w społeczeństwie.

Bibliografia  zwiń/rozwiń

  1. M. Salavati, B. Akhbari, I. E. Takamjani i in., Effect of spinal stabilization exercise on dynamic postural control and visual dependency in subjects with chronic non–specific low back pain, „Journal of Bodywork and Movement Therapies” 2016, nr 20, s. 441–448.
  2. J. A. Parraca, P. R. Olivares, A. Carbonell–Baeza i in., Test–retest reliability of biodex balance SD on physically active old people, „Journal of Human Sport & Exercise” 2011, nr 6, s. 444–451.
  3. A. M. Heredia–Rizo, A. O. Pascual–Vaca, M. A. Cabello i in., Immediate effects of the suboccipital muscle inhibition technique in craniocervical posture and greater occipital nerve mechanosensitivity in subjects with a history of orthodontia use: a randomized trial, „Journal of Manipulative and Physiological Therapeutics” 2012, nr 35, s. 446–453.

Podziel się: