Ginekomastia – jak ją rozpoznać i leczyć?
Michał Posmykiewicz

Ginekomastia – jak ją rozpoznać i leczyć?

Ginekomastia (inna nazwa to przerost sutka u mężczyzn) jest powiększeniem się sutka u mężczyzny. Do tego powiększenia dochodzi na skutek rozrostu tkanki gruczołowej, tłuszczowej i włóknistej, które wchodzą w skład gruczołu sutkowego.

Jakie są objawy ginekomastii?

W przypadku ginekomastii u mężczyzny obserwuje się nadmierne powiększenie gruczołów piersiowych. Sutek może ulec jednostronnemu powiększeniu, jednak zazwyczaj dochodzi do obustronnego powiększenia się gruczołów piersiowych. Zdarza się, że sutki stają się obrzmiałe, mogą też być czasami bolesne. Bardzo często zdarza się też, że w przebiegu ginekomastii, poza powiększeniem się gruczołów piersiowych, pojawia się również mocniejsze i ciemniejsze zabarwienie otoczek i brodawek sutkowych, czasami ulegają one również powiększeniu. 

U kogo może dojść do rozwoju ginekomastii?

Do powiększenia się gruczołów piersiowych może dojść u mężczyzn w każdym wieku. Powiększenie gruczołów piersiowych obserwuje się też u chłopców w okresie dojrzewania, jak również u mężczyzn w wieku dojrzałym, a nawet tych w okresie starzenia. Przyjmuje się, że idiopatyczna ginekomastia (czyli taka, której przyczyny nie da się stwierdzić) może być obecna u około 30 % zdrowych mężczyzn. 

Powiązane produkty

Ginekomastia fizjologiczna

Przyczyny rozwoju ginekomastii mogą być bardzo różne. Zdarza się, że u niektórych mężczyzn obserwuje się tzw. ginekomastię fizjologiczną. 

Ginekomastia fizjologiczna dotyczy chłopców w okresie dojrzewania. Ma ona związek ze zmianami hormonalnymi zachodzącymi w organizmie, czasami dochodzi bowiem do zwiększenia się poziomu estradiolu (czyli żeńskiego hormonu płciowego) w stosunku do męskiego hormonu, jakim jest testosteron. Ten rodzaj ginekomastii zazwyczaj ustępuje samoistnie w przeciągu kilku lub kilkunastu miesięcy. Może się jednak zdarzyć, że ginekomastia fizjologiczna ulegnie utrwaleniu. Taka sytuacja może mieć miejsce na skutek nadmiernego przerostu tkanki tłuszczowej i tkanki łącznej.

Patologiczny przerost gruczołów piersiowych u mężczyzn

Poza ginekomastią fizjologiczną wyróżnia się także patologiczny przerost gruczołów piersiowych u mężczyzn. Do jej powstania może dojść u mężczyzn otyłych. Ponadto patologiczny przerost gruczołów piersiowych może też zdarzyć się u mężczyzn, którzy cierpią z powodu guza jądra lub też z powodu innego hormonalnie czynnego guza, miedzy innymi może to być guz nadnerczy. Zdarza się, że patologiczna ginekomastia rozwija się również w przebiegu marskości wątroby, bowiem w tej sytuacji zdecydowanie spowalnia się metabolizm hormonów płciowych, jakimi są estrogeny i androgeny.

Dodatkowo za rozwój patologicznej ginekomastii może też być odpowiedzialna przewlekła niewydolność nerek oraz nadczynność tarczycy. Również zażywanie niektórych leków może doprowadzić do patologicznego przerostu gruczołów piersiowych u mężczyzny.

Zdarza się, że do rozwoju patologicznej ginekomastii przyczyniają się niektóre diuretyki, przede wszystkim jest to spironolakton, jak również glikozydy naparstnicy, antagoniści kanału wapniowego, inhibitory pompy protonowej, antagoniści receptora H2, przede wszystkim ranitydyna, inhibitory konwertazy angiotensynowej, miedzy innymi enalapril czy też niektóre leki przeciwgrzybicze, np. ketokonazol. 

W jaki sposób rozpoznaje się ginekomastię?

Ginekomastię należy różnicować przede wszystkim z tzw. ginekomastią rzekomą, w przebiegu której nie dochodzi do przerostu tkanki gruczołowej sutka, a jedynie dochodzi do przerostu tkanki tłuszczowej. Ponadto ginekomastię należy też różnicować z hiperprolaktynemią, jak również z rakiem sutka, który, choć bardzo rzadko, może jednak także zdarzyć się u mężczyzny. 

Ginekomastia jest rozpoznawana przede wszystkim na podstawie badania fizykalnego pacjenta. Lekarz musi palpacyjnie zbadać gruczołowy sutkowe mężczyzny. Ponadto konieczne jest również wykonanie badań obrazowych. Przede wszystkim należy wykonać usg gruczołów sutkowych, aby potwierdzić, że doszło do przerostu tkanki gruczołowej. Wykonywane jest również zwykle usg jamy brzusznej, aby zbadać nadnercza, nerki i wątrobę, jak również usg jader.

Zdarza się, że zachodzi też potrzeba wykonania usg tarczycy oraz badań laboratoryjnych, przede wszystkim prób wątrobowych, poziomu TSH, LH i FSH oraz morfologii. Po wykonaniu wszystkich badań można już postawić rozpoznanie ze stuprocentową pewnością, jak również ustalić przyczynę ginekomastii: czy jest ona idiopatyczna, fizjologiczna czy też wywołana jakąś inną chorobą. Na tej podstawie lekarz może zdecydować o dalszym, właściwym postępowaniu dotyczącym leczenia. 

Jak leczy się ginekomastię? 

Leczenie ginekomastii uzależnione jest od przyczyny, która ją wywołała. W przypadku ginekomastii idiopatycznej istnieje możliwość zabiegu operacyjnego, w przebiegu którego dochodzi do usunięcia nadmiernej ilości tkanki gruczołowej, zabieg taki jest wykonywany w znieczuleniu ogólnym. Ginekomastia fizjologiczna nie wymaga w ogóle leczenia i z czasem ustępuje ona samoistnie.

W przypadku ginekomastii patologicznej, postępowanie bywa różne. Jeśli przerost gruczołów piersiowych wywołany jest stosowaniem określonych leków, wtedy można za zgodą lekarza zamienić je na inne, lepiej tolerowane. W przypadku nowotworu, problemów z wątrobą, nerkami  lub tarczycą, leczenie obejmuje leczenie choroby podstawowej. 

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Szczepionka przeciw półpaścowi – wskazania, refundacja, schemat szczepienia

    Reaktywacja wirusa ospy wietrznej, znana powszechnie jako półpasiec, stanowi istotne wyzwanie dla zdrowia publicznego, zwłaszcza w starzejących się społeczeństwach. Choć większość z nas kojarzy ospę wietrzną z łagodną chorobą wieku dziecięcego, wirus odpowiedzialny za to schorzenie nigdy całkowicie nie opuszcza organizmu gospodarza. Pozostaje w stanie uśpienia w zwojach nerwowych, a po latach może zaatakować ze zdwojoną siłą pod postacią półpaśca. Ból towarzyszący tej chorobie bywa opisywany jako jeden z najsilniejszych, jakich może doświadczyć człowiek, a powikłania neurologiczne mogą trwale obniżyć jakość życia. Współczesna medycyna oferuje jednak skuteczne narzędzie profilaktyczne. W niniejszym opracowaniu szczegółowo omówimy, jak działa nowoczesna profilaktyka, kto powinien z niej skorzystać oraz jak wygląda kwestia finansowania szczepienia w Polsce.

  • Nietrzymanie stolca – przyczyny, objawy, metody leczenia inkontynencji kałowej

    Nietrzymanie stolca, zwane również inkontynencją kałową, jest złożonym problem zdrowotnym, który dotyka osoby w różnym wieku. Schorzenie to, choć wciąż często pomijane w dyskusjach medycznych ze względu na temat tabu, wymaga szerokiego zrozumienia przyczyn, objawów oraz metod leczenia. W artykule podjęto próbę wnikliwej analizy tej dolegliwości z uwzględnieniem aspektów klinicznych i diagnostycznych, zaleceń terapeutycznych oraz praktycznych wskazówek dotyczących higieny i radzenia sobie z tym problemem zarówno w warunkach domowych, jak i pod opieką specjalistów.

  • Angioplastyka wieńcowa – na czym polega zabieg? Wskazania, przebieg, zalecenia

    Angioplastyka wieńcowa to precyzyjna procedura medyczna stosowana w leczeniu choroby niedokrwiennej serca, polegająca na mechanicznej rewaskularyzacji naczyń wieńcowych, których drożność została ograniczona przez miażdżycowe zmiany. Zabieg ten stanowi istotny element nowoczesnej kardiologii interwencyjnej. Znacząco poprawia jakość życia pacjentów oraz redukuje ryzyko ciężkich powikłań sercowych takich jak zawał mięśnia sercowego.

  • Stenty – czym są i kiedy się je stosuje w kardiologii?

    Współczesna kardiologia nieustannie rozwija metody leczenia chorób układu sercowo-naczyniowego, a jednym z kluczowych rozwiązań stosowanych w terapii choroby wieńcowej są stenty. To niewielkie, a zarazem niezwykle istotne elementy medyczne, które mają na celu przywrócenie prawidłowego przepływu krwi w naczyniach wieńcowych, co ma fundamentalne znaczenie dla prawidłowego funkcjonowania mięśnia sercowego.

  • Czy medyczna marihuana może pomóc przy endometriozie?

    Endometrioza to przewlekła choroba, która dotyka miliony kobiet na całym świecie. Powoduje nie tylko silne dolegliwości bólowe, ale także znacząco obniża jakość życia pacjentek i utrudnia codzienne funkcjonowanie. W obliczu ograniczonej skuteczności konwencjonalnych terapii coraz więcej pacjentek poszukuje alternatywnych rozwiązań, a medyczna marihuana zyskuje na popularności jako potencjalne wsparcie w walce z tym uciążliwym schorzeniem. Czy kannabinoidy zawarte w konopiach indyjskich mogą przynieść ulgę w przypadku endometriozy? W tym artykule zgłębiamy mechanizmy działania tej terapii, analizujemy jej korzyści oraz omawiamy kluczowe aspekty bezpiecznego stosowania, opierając się na aktualnej wiedzy medycznej.

  • Medyczna marihuana a ból kręgosłupa. Czy może pomóc przy przewlekłym bólu pleców i dyskopatiach?

    Przewlekłe dolegliwości bólowe w obrębie kręgosłupa stanowią jedno z największych wyzwań współczesnej medycyny. Wiele osób dorosłych doświadcza epizodów bólowych, które często przekształcają się w postać przewlekłą. Skutkuje to istotnym obniżeniem jakości życia, ograniczeniem mobilności i wykluczeniem zawodowym. Wobec ograniczonej skuteczności standardowych metod farmakologicznych rośnie zainteresowanie alternatywnymi strategiami. Coraz częściej mówi się o potencjale terapeutycznym konopi siewnych (Cannabis sativa L.). Legalizacja surowca farmaceutycznego w Polsce otworzyła nowe perspektywy dla pacjentów zmagających się z dyskopatiami, stenozą kanału kręgowego czy zmianami zwyrodnieniowymi. Niniejszy artykuł ma na celu analizę mechanizmów działania kannabinoidów w kontekście patologii kręgosłupa, ocenę wskazań oraz bezpieczeństwa tej terapii.

  • Uczulenie na perfumy. Czy ulubione zapachy mogą wywołać alergię?

    Uczulenie na perfumy może być wywołane pojedynczą substancją zastosowaną w danej kompozycji zapachowej lub mieszaniną składników obecnych w produkcie. Objawia się głównie swędzeniem, wypryskiem lub pokrzywką w miejscu kontaktu skóry z perfumami, ale może powodować również bardziej nasilone reakcje układu immunologicznego, włącznie ze wstrząsem anafilaktycznym. Sposób leczenia uczulenia na perfumy zależy od rodzaju i nasilenia reakcji alergicznej.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl