Torbiel na nerce – leczenie i objawy
Anna Posmykiewicz

Torbiel na nerce – leczenie i objawy

Nerki spełniają w organizmie bardzo ważne funkcje. To one odpowiedzialne są za wydalanie z moczem szkodliwych produktów przemiany materii, jak również wywierają znaczący wpływ na równowagę kwasowo-zasadową naszego organizmu. Wpływają też na ciśnienie tętnicze krwi, co odbywa się za pomocą układu renina-angiotensyna-aldosteron oraz na prawidłową ertytropoezę, czyli na prawidłowe namnażanie i różnicowanie się erytrocytów, czyli czerwonych krwinek. Torbiel nerki (lub inaczej cysta nerki) to patologiczna przestrzeń składająca się z jednej lub większej ilości komór, która wypełniona jest płynem. Torbiel nerki może wystąpić zarówno u mężczyzny, jak i u kobiety.

Torbiel prosta nerek

Pierwszym rodzajem torbieli nerki jest torbiel prosta nerki. Torbiele proste nerek są zazwyczaj pojedyncze, a ich częstość występowania u osób dorosłych wynosi około 30%, częstość ich występowania wzrasta również wraz z wiekiem pacjenta. Torbiele proste nerek mogą również zwiększać swoje wymiary wraz z wiekiem.

Zazwyczaj torbiele proste nerek nie dają żadnych objawów i są one wykrywane w przypadkowy sposób. Zdarza się jednak, że jeśli są one duże i ich wymiary przekraczają 5 cm, mogą dawać objawy pod postacią bólu w boku lub też bólu w okolicy lędźwiowej kręgosłupa.

Objawem torbieli prostej nerek jest także uczucie pełności i ucisku w jamie brzusznej oraz nieswoiste objawy żołądkowo-jelitowe. Zdarzają się też czasami, choć rzadko, powikłania torbieli prostej nerki, do których zalicza się zakażenie zawartości torbieli oraz krwiomocz. Zazwyczaj torbiele proste nerek są wykrywane przypadkowo, w czasie wykonywania USG jamy brzusznej albo też badania tomografii komputerowej lub rezonansu magnetycznego jamy brzusznej.

Leczenie torbieli prostej nerki

Torbiel prosta nerki, która nie daje żadnych objawów, nie wymaga też leczenia, a jedynie okresowej kontroli za pomocą badania usg jamy brzusznej. Jeśli jednak cysta prosta nerki daje objawy (zwłaszcza ból brzucha lub też ból okolicy lędźwiowej kręgosłupa) lub też uciska ona na sąsiednie narządy, to leczenie polega na opróżnieniu i sklerotyzacji (wstrzyknięciu do torbieli 95% etanolu) lub też chirurgicznym usunięciu torbieli. 

Zwyrodnienie wielotorbielowate nerek

Innym rodzajem torbieli nerek jest zwyrodnienie wielotorbielowate nerek. Jest to uwarunkowane genetycznie występowanie licznych torbieli w korze i rdzeniu nerki. Wyróżnia się postać autosomalną dominującą i autosomalną recesywną wielotorbielowatego zwyrodnienia nerek. Postać autosomalna dominująca tej choroby jest najczęstszą uwarunkowaną genetycznie chorobą nerek. Zazwyczaj wykrywana jest ona pomiędzy dziesiątym a trzydziestym rokiem życia pacjenta, odpowiedzialna jest ona za około 10-15 % przypadków schyłkowej niewydolności nerek wymagającej leczenia nerkozastępczego. Postać autosomalna recesywna natomiast ujawnia się już u niemowląt i zwykle jest wykrywana już w czasie badania prenatalnego.

Przez wiele lat choroba może przebiegać bezobjawowo i stosunkowo często jest ona wykrywana przypadkowo w czasie wykonywania usg jamy brzusznej lub też innego badania obrazowego z zupełnie innego powodu.

Pierwszym objawem zwyrodnienia wielotorbielowatego nerek może być natomiast nadciśnienie tętnicze. Ponadto, typowym objawem zwyrodnienia wielotorbielowatego nerek, może też być ból w okolicy lędźwiowej kręgosłupa, jak również krwiomocz, co jest następstwem pęknięcia torbieli. U niektórych chorych rozwija się też kamica nerkowa, czasami też obecne są torbiele innych narządów, np. torbiele można znaleźć w wątrobie czy w trzustce.

Leczenie zwyrodnienia wielotorbielowatego nerek

Choroba ta rozpoznawana jest za pomocą badania usg jamy brzusznej albo też za pomocą tomografii komputerowej lub rezonansu magnetycznego, często badania te są wykonywane z zupełnie innego powodu, a rozpoznanie torbieli w nerkach stawiane jest przypadkowo.

Ponieważ obecność tej choroby niestety prowadzi do przewlekłej niewydolności nerek, to leczenie obejmuje leczenie objawowe i wspomagające przewlekłej niewydolności nerek. 

Nabyta torbielowatość nerek

Jeszcze jednym rodzajem torbieli nerek jest nabyta torbielowatość nerek. Mówi się o niej wówczas, kiedy w każdej nerce stwierdza się cztery lub więcej torbiele u osoby z przewlekłą chorobą nerek inna niż zwyrodnienie wielotorbielowate nerek, w okresie zaawansowanej przewlekłej niewydolności nerek. Choroba ta występuje u osób z przewlekła niewydolnością nerek bez względu na jej przyczynę, szczególnie częsta jest ona u osób, które poddane są leczeniu nerkozastępczemu. Etiologia tej choroby nie jest jak dotąd znana. W większości  przypadków torbiele zwykle nie dają żadnych dolegliwości, ale mogą one też być przyczyna krwiomoczu, bólu w okolicy lędźwiowej czy też kolki nerkowej. Rozpoznanie choroby stawiane jest na podstawie badania usg jamy brzusznej.

Jak leczy się nabytą torbielowatość nerek?

Leczenie nie jest potrzebne, jeśli choroba nie daje żadnych objawów ani dolegliwości. W przypadku krwiomoczu zaleca się odpoczynek w łóżku i leki przeciwbólowe, czasami, w przypadku utrzymującego się krwiomoczu lub też w przypadku zakażenia torbieli lub przy podejrzeniu nowotworu konieczne jest leczenie chirurgiczne. 

Pamiętaj, torbiel nerki nie zawsze musi oznaczać chorobę. Czasami jest to po prostu zmiana, którą mamy i z którą nic się nie dzieje, a wymaga ona jedynie okresowej kontroli. Czasami jednak zachodzi potrzeba leczenia torbieli nerek i wtedy pacjent powinien znajdować się pod stałą opieką poradni nefrologicznej lub też urologicznej. 

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Czym jest naczyniak? Rodzaje, objawy, przyczyny i leczenie naczyniaków

    Współczesna medycyna definiuje naczyniaki jako grupę łagodnych zmian nowotworowych, które powstają w wyniku niekontrolowanej proliferacji komórek śródbłonka wyściełającego naczynia krwionośne lub limfatyczne. Choć termin ten u wielu pacjentów budzi niepokój, w przeważającej większości przypadków mamy do czynienia z formacjami o charakterze niezłośliwym, które wymagają jedynie systematycznej obserwacji klinicznej.

  • Zapalenie gruczołu Bartholina – przyczyny, objawy i leczenie

    Zapalenie gruczołu Bartholina to bolesna i uciążliwa dolegliwość ginekologiczna, która wynika z zablokowania przewodu wyprowadzającego wydzielinę, co w konsekwencji prowadzi do powstania stanu zapalnego, torbieli lub ropnia. Schorzenie to dotyka zazwyczaj kobiety w wieku rozrodczym i objawia się wyraźnym obrzękiem, zaczerwienieniem oraz silnym dyskomfortem w okolicy przedsionka pochwy, co wymaga niezwłocznej konsultacji specjalistycznej i wdrożenia odpowiedniej terapii farmakologicznej lub chirurgicznej.

  • Ropień okołomigdałkowy – czym jest, jakie są objawy i jak go leczyć?

    Ropień okołomigdałkowy stanowi jedno z najpoważniejszych i jednocześnie najczęściej występujących powikłań ostrego zapalenia migdałków podniebiennych. Objawia się jako odgraniczone skupisko treści ropnej w przestrzeni okołomigdałkowej. To bolesne schorzenie, wymagające zazwyczaj natychmiastowej interwencji otolaryngologicznej, rozwija się w wyniku przedostania się drobnoustrojów chorobotwórczych poza torebkę otaczającą migdałek podniebienny, co prowadzi do gwałtownego odczynu zapalnego i destrukcji okolicznych tkanek miękkich. Rozpoznanie tej jednostki chorobowej opiera się na charakterystycznym obrazie klinicznym, obejmującym silny, jednostronny ból gardła, trudności w połykaniu oraz specyficzne zmiany w obrębie jamy ustnej. Zbagatelizowanie objawów może prowadzić do groźnych komplikacji ogólnoustrojowych.

  • Suche plamy na skórze dziecka i dorosłego. Co może być przyczyną i jak je leczyć?

    Pojawienie się na ciele suchych zmian skórnych stanowi złożony problem kliniczny, który najczęściej znajduje swoje źródło w zaburzeniach integralności bariery naskórkowej, dysfunkcjach układu immunologicznego lub niekorzystnym oddziaływaniu czynników zewnętrznych. Etiologia tych zmian nie jest jednoznaczna, ponieważ suche plamy na skórze mogą świadczyć zarówno o przejściowym odwodnieniu tkanek, jak i o jednostkach chorobowych takich jak atopowe zapalenie skóry, łuszczyca czy infekcje grzybicze. Skuteczne łagodzenie i kontrolowanie tych dolegliwości wymaga zatem holistycznego podejścia, obejmującego precyzyjną diagnostykę różnicową, celowaną farmakoterapię oraz systematyczną odbudowę płaszcza hydrolipidowego za pomocą specjalistycznych preparatów emoliencyjnych.

  • Bakterie w moczu – przyczyny i leczenie. Czym jest bakteriomocz?

    Bakteriomocz to termin medyczny określający obecność bakterii w moczu, który w warunkach fizjologicznych powinien pozostawać jałowy. Zjawisko to może przyjmować różne formy kliniczne – od bezobjawowej kolonizacji (tzw. bakteriomoczu bezobjawowego), przez łagodne zakażenia dolnych dróg moczowych, aż po ciężkie stany zapalne stanowiące zagrożenie dla zdrowia całego organizmu.

  • Alergia na jad owadów błonkoskrzydłych – objawy, przyczyny i leczenie

    Reakcje nadwrażliwości na substancje wprowadzane do organizmu przez żądła owadów stanowią niezwykle istotny i narastający problem z pogranicza nowoczesnej alergologii oraz medycyny ratunkowej. Skutki takich zdarzeń mogą wahać się od nieznacznego, przemijającego dyskomfortu miejscowego aż po gwałtowne stany bezpośrednio zagrażające życiu.

  • Zapalenie okołoustne skóry – przyczyny, objawy, leczenie

    Zapalenie okołoustne skóry, znane w literaturze medycznej jako dermatitis perioralis, to uciążliwa, przewlekła dermatoza zapalna, która dotyka przede wszystkim młode kobiety i dzieci. Objawy lokalizują się głównie na twarzy i mogą przypominać trądzik różowaty lub łojotokowe zapalenie skóry, jednak mechanizm ich powstawania jest odmienny i często związany z czynnikami zewnętrznymi. Ten problem dermatologiczny objawia się charakterystycznym rumieniem oraz drobnymi grudkami i krostkami, które mogą znacząco wpływać na stan skóry, komfort życia i samoocenę pacjentów.

  • Grzybica skóry głowy – jak ją rozpoznać i leczyć?

    Grzybica owłosionej skóry głowy (tinea capitis) to jedna z najczęściej diagnozowanych infekcji dermatofitowych u dzieci, ale może dotknąć osoby w każdym wieku, prowadząc do uporczywego świądu, zmian zapalnych, a w skrajnych przypadkach – do trwałej utraty włosów. Schorzenie to stanowi poważne wyzwanie diagnostyczne, ponieważ jego obraz kliniczny może do złudzenia przypominać inne dermatozy, takie jak łupież, łuszczyca czy łojotokowe zapalenie skóry. Kluczem do sukcesu jest szybkie wdrożenie terapii skojarzonej, łączącej nowoczesną farmakologię z profesjonalną pielęgnacją trychologiczną, która przywraca skórze równowagę mikrobiologiczną.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl