pacjent u lekarza kardiologa, trzyma dłoń na klatce piersiowej
Wojciech Glinicki

Co to jest test kciuka? Czy może pomóc zdiagnozować tętniaka aorty?

Tętniak aorty to stałe poszerzenie światła aorty, które występuje na określonym odcinku naczynia. Dotyczy wszystkich trzech warstw jej ściany. Średnica aorty, która zazwyczaj jest mniejsza niż 30 mm, powiększa się o co najmniej 50 proc. Czy tętniak aorty daje specyficzne objawy i czym jest test kciuka, którym można zdiagnozować ten problem?

Tętniak aorty to odcinkowe poszerzenie światła największego naczynia krwionośnego organizmu. U podłoża tego schorzenia leży osłabienie ściany naczynia. Tętniak aorty może okazać się śmiertelny. Czy można go zdiagnozować, wykonując tzw. prosty tekst kciuka?

Co to jest tętniak aorty?

Aorta jest największą tętnicą w ciele człowieka. Jej średnica to około 28 milimetrów. Wychodząc z serca, a następnie dzieląc się na mniejsze naczynia, dostarcza krew bogatą w tlen do narządów i komórek całego organizmu. Aorta ma swój początek w lewej komorze, następnie wstępuje w śródpiersiu górnym ku górze i w prawo, gdzie ponad korzeniem lewego płuca i łukiem ku tyłowi przechodzi do śródpiersia tylnego i na lewą stronę kręgosłupa. Na wysokości kręgosłupa lędźwiowego L4 dzieli się na dwie tętnice biodrowe wspólne oraz znacznie cieńszą tętnicę krzyżową pośrodkową.

O tętniaku aorty mówi się wtedy, gdy aorta zostanie poszerzona o 50% w stosunku do prawidłowej średnicy. Jeśli tętniak pojawi się w ścianie tętnicy, która jest osłabiona, na przykład przez miażdżycę, wtedy dochodzi do rozwarstwienia aorty.

Najprostszy podział tętniaków aorty uwzględnia ich umiejscowienie. W ten sposób wyróżnia się:

  • tętniaki aorty piersiowej – zlokalizowane w części wstępującej aorty, łuku aorty lub początkowej części aorty zstępującej aż do wysokości przepony;
  • tętniaki aorty brzusznej – zlokalizowane w części zstępującej aorty poniżej przepony; jest to najczęstsza lokalizacja, współtowarzyszyć może im tętniak tętnicy biodrowej;
  • tętniaki piersiowo-brzuszne – występują na granicy wyżej wymienionych obszarów.

Tętniak aorty – czynniki ryzyka

Najczęściej tętniaki aorty powodowane są przez procesy miażdżycowe. Do ich powstania może również przyczynić się uraz, nadciśnienie tętnicze bądź rozwijający się proces zapalny. Poszerzona aorta może być wynikiem wysiłku fizycznego (dźwiganie). Tętniaki aorty (także szyjnej) mogą również powstać na skutek zaburzeń genetycznych (zespół Marfana, zespół Ehlersa-Danlosa typu IV) lub na tle autoimmunologicznym (choroba Takayasu, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic), a także w przebiegu kiły.

Sprawdź, jakie leki i suplementy na serce i układ krążenia znajdziesz na DOZ.pl

Powiązane produkty

Jakie mogą być objawy tętniaka aorty?

Tętniak przez dłuższy czas nie daje żadnych objawów. Mimo iż przepływ krwi jest zachowany, to w świetle powiększonego naczynia płynie ona w nieprawidłowy sposób. Sprzyja to tworzeniu się skrzeplin w tętniakowato powiększonej części naczynia. Skrzep może się oderwać i popłynąć z prądem krwi, zatkać światła mniejszych naczyń i w ten sposób doprowadzić np. do udaru mózgu, niedokrwienia jelit lub kończyn dolnych, a także nerki. Niekiedy mogą być to pierwsze objawy tętniaka aorty.

Tętniaki mogą objawiać się w postaci różnych dolegliwości w zależności od ich umiejscowienia. W ten sposób tętniaki aorty piersiowej mogą dawać objawy, takie jak: silny ból w klatce piersiowej (jak przy zawale serca, obecny u 25% chorych) czy ból pleców. Niekiedy może pojawić się również duszność, krwioplucie, chrypka lub nawracające zapalenia płuc. Tętniaki aorty wstępującej lub tętniak łuku aorty mogą powodować objawy niedomykalności zastawki aortalnej (zła tolerancja wysiłku, duszność, obrzęki) lub objawy zespołu żyły głównej górnej (duszność, obrzęk twarzy i szyi, kaszel, obrzęk rąk, poszerzenie żył szyjnych i powierzchownych klatki piersiowej). Z kolei tętniaki aorty brzusznej zazwyczaj nie dają żadnych objawów. Pojawiają się one dopiero przy dużych tętniakach. Najczęstszym objawem jest stały, gniotący ból w okolicy pępka, podbrzusza lub okolicy lędźwiowej, gdzie może być pomylony z bólem korzeniowym. Mogą wystąpić również objawy niedokrwienia jelit, czyli ból brzucha, który nasila się po jedzeniu. Aorta brzuszna nie jest wyczuwalna dotykiem.

Pęknięcie tętniaka aorty brzusznej i piersiowej jest stanem bezpośrednio zagrażającym życiu pacjenta i grozi zgonem. U osoby z wykrytym tętniakiem może dojść do nagłego jego pęknięcia. Objawy obejmują nagły ból w klatce piersiowej lub w okolicy brzucha, pogorszenie stanu ogólnego, bladość powłok skórnych, tachykardia (szybkie bicie serca), spadek ciśnienia tętniczego, a także zaburzenia świadomości oraz utrata przytomności.

Tętniak aorty – diagnostyka i leczenie

Tętniaki najczęściej wykrywa się podczas wykonywania innych badań obrazowych:

  • RTG klatki piersiowej – widoczne poszerzenie aorty piersiowej,
  • USG jamy brzusznej – podstawowa metoda w rozpoznawaniu tętniaków aorty brzusznej,
  • echokardiografia przezklatkowa i przezprzełykowa,
  • angiografia,
  • angio-TK – badanie tomografii komputerowej naczyń krwionośnych z podaniem kontrastu dożylnie i wykonane w specjalnej projekcji,
  • angio-MR – rezonans magnetyczny w specjalnej projekcji,
  • aortografia – wykonywana u osób przygotowywanych do zabiegów wewnątrznaczyniowych.

Najważniejszą kwestią w leczeniu tętniaków aorty jest wyeliminowanie czynników ryzyka dotyczących układu sercowo-naczyniowego. Mowa tutaj o zaprzestaniu palenia papierosów czy odpowiedniej kontroli ciśnienia tętniczego. Równie istotne jest odpowiednie leczenie schorzeń dotyczących samego serca, na przykład choroby niedokrwiennej serca.

Podstawową metodą leczenia tętniaków jest leczenie operacyjne. Polega ono na usunięciu zmienionego przez tętniaka fragmentu aorty i w to miejsce wszczepieniu protezy naczyniowej. W przypadku aorty piersiowej możliwe jest leczenie małoinwazyjne (przezskórne) polegające na wszczepieniu stentu (rurka o kształcie walca i strukturze małej siateczki) w miejscu obecności tętniaka. Procedurę przeprowadza się za pomocą specjalnego cewnika wprowadzanego do żyły. Leczenie farmakologiczne opiera się na przyjmowaniu przez pacjenta leków z grupy beta-blokerów. Przewlekłe przyjmowanie tej grupy leków pozwala na spowolnienie tempa wzrostu tętniaków o średnicy powyżej 4 cm, jednak nie ma wpływu na częstotliwość ich pękania. Leczenie to jest zalecane również u osób z zespołem Marfana.

Test kciuka a tętniak aorty – czym jest i jak go wykonać?

Test kciuka to test opracowany przez naukowców z Uniwersytetu w Yale. Ma za zadanie szybko i bezkosztowo identyfikować pacjentów, u których tętniak aorty mógł już się rozwinąć, a którzy nie zostali do tej pory zdiagnozowani.

Jak wygląda wykonanie testu kciuka? Test kciuka należy wykonać następująco:

  1. Podnieś rękę i wyprostuj dłoń.
  2. Zegnij kciuk w poprzek dłoni i staraj się wyciągnąć go poza obszar dłoni, najdalej jak się da.
    Test kciuka
Jeżeli uda się wysunąć kciuk poza krawędź dłoni, może to potwierdzać obecności tętniaka aorty lub jego rozwój w przyszłości. Świadczy to o nieprawidłowym funkcjonowaniu tkanki łącznej, a co za tym idzie również i ścian tętnic.
  1. A. Szczeklik, Choroby wewnętrzne, Kraków 2010.
  2. A. Bury, E. Meissner, S. Szram i in., Nagłe zgony z powodu nieurazowych pęknięć tętniaków aorty, „Arch. Med. Sąd. Kryminol.” LXI 2011.
  3. A. Bochenek, M. Reicher, Anatomia Człowieka T. III. Układ naczyniowy, Warszawa 1968.
  4. K. Ludwikowska, Tętniak aorty, „Medycyna Praktyczna” [online] https://www.mp.pl/pacjent/choroby-ukladu-krazenia/choroby/155892,tetniak-aorty, [dostęp:] 26.09.2022.

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Czym jest naczyniak? Rodzaje, objawy, przyczyny i leczenie naczyniaków

    Współczesna medycyna definiuje naczyniaki jako grupę łagodnych zmian nowotworowych, które powstają w wyniku niekontrolowanej proliferacji komórek śródbłonka wyściełającego naczynia krwionośne lub limfatyczne. Choć termin ten u wielu pacjentów budzi niepokój, w przeważającej większości przypadków mamy do czynienia z formacjami o charakterze niezłośliwym, które wymagają jedynie systematycznej obserwacji klinicznej.

  • Zapalenie gruczołu Bartholina – przyczyny, objawy i leczenie

    Zapalenie gruczołu Bartholina to bolesna i uciążliwa dolegliwość ginekologiczna, która wynika z zablokowania przewodu wyprowadzającego wydzielinę, co w konsekwencji prowadzi do powstania stanu zapalnego, torbieli lub ropnia. Schorzenie to dotyka zazwyczaj kobiety w wieku rozrodczym i objawia się wyraźnym obrzękiem, zaczerwienieniem oraz silnym dyskomfortem w okolicy przedsionka pochwy, co wymaga niezwłocznej konsultacji specjalistycznej i wdrożenia odpowiedniej terapii farmakologicznej lub chirurgicznej.

  • Ropień okołomigdałkowy – czym jest, jakie są objawy i jak go leczyć?

    Ropień okołomigdałkowy stanowi jedno z najpoważniejszych i jednocześnie najczęściej występujących powikłań ostrego zapalenia migdałków podniebiennych. Objawia się jako odgraniczone skupisko treści ropnej w przestrzeni okołomigdałkowej. To bolesne schorzenie, wymagające zazwyczaj natychmiastowej interwencji otolaryngologicznej, rozwija się w wyniku przedostania się drobnoustrojów chorobotwórczych poza torebkę otaczającą migdałek podniebienny, co prowadzi do gwałtownego odczynu zapalnego i destrukcji okolicznych tkanek miękkich. Rozpoznanie tej jednostki chorobowej opiera się na charakterystycznym obrazie klinicznym, obejmującym silny, jednostronny ból gardła, trudności w połykaniu oraz specyficzne zmiany w obrębie jamy ustnej. Zbagatelizowanie objawów może prowadzić do groźnych komplikacji ogólnoustrojowych.

  • Suche plamy na skórze dziecka i dorosłego. Co może być przyczyną i jak je leczyć?

    Pojawienie się na ciele suchych zmian skórnych stanowi złożony problem kliniczny, który najczęściej znajduje swoje źródło w zaburzeniach integralności bariery naskórkowej, dysfunkcjach układu immunologicznego lub niekorzystnym oddziaływaniu czynników zewnętrznych. Etiologia tych zmian nie jest jednoznaczna, ponieważ suche plamy na skórze mogą świadczyć zarówno o przejściowym odwodnieniu tkanek, jak i o jednostkach chorobowych takich jak atopowe zapalenie skóry, łuszczyca czy infekcje grzybicze. Skuteczne łagodzenie i kontrolowanie tych dolegliwości wymaga zatem holistycznego podejścia, obejmującego precyzyjną diagnostykę różnicową, celowaną farmakoterapię oraz systematyczną odbudowę płaszcza hydrolipidowego za pomocą specjalistycznych preparatów emoliencyjnych.

  • Bakterie w moczu – przyczyny i leczenie. Czym jest bakteriomocz?

    Bakteriomocz to termin medyczny określający obecność bakterii w moczu, który w warunkach fizjologicznych powinien pozostawać jałowy. Zjawisko to może przyjmować różne formy kliniczne – od bezobjawowej kolonizacji (tzw. bakteriomoczu bezobjawowego), przez łagodne zakażenia dolnych dróg moczowych, aż po ciężkie stany zapalne stanowiące zagrożenie dla zdrowia całego organizmu.

  • Alergia na jad owadów błonkoskrzydłych – objawy, przyczyny i leczenie

    Reakcje nadwrażliwości na substancje wprowadzane do organizmu przez żądła owadów stanowią niezwykle istotny i narastający problem z pogranicza nowoczesnej alergologii oraz medycyny ratunkowej. Skutki takich zdarzeń mogą wahać się od nieznacznego, przemijającego dyskomfortu miejscowego aż po gwałtowne stany bezpośrednio zagrażające życiu.

  • Zapalenie okołoustne skóry – przyczyny, objawy, leczenie

    Zapalenie okołoustne skóry, znane w literaturze medycznej jako dermatitis perioralis, to uciążliwa, przewlekła dermatoza zapalna, która dotyka przede wszystkim młode kobiety i dzieci. Objawy lokalizują się głównie na twarzy i mogą przypominać trądzik różowaty lub łojotokowe zapalenie skóry, jednak mechanizm ich powstawania jest odmienny i często związany z czynnikami zewnętrznymi. Ten problem dermatologiczny objawia się charakterystycznym rumieniem oraz drobnymi grudkami i krostkami, które mogą znacząco wpływać na stan skóry, komfort życia i samoocenę pacjentów.

  • Grzybica skóry głowy – jak ją rozpoznać i leczyć?

    Grzybica owłosionej skóry głowy (tinea capitis) to jedna z najczęściej diagnozowanych infekcji dermatofitowych u dzieci, ale może dotknąć osoby w każdym wieku. Prowadzi do uporczywego świądu, zmian zapalnych, a w skrajnych przypadkach nawet do trwałej utraty włosów. Schorzenie to stanowi poważne wyzwanie diagnostyczne, ponieważ jego obraz kliniczny może do złudzenia przypominać inne dermatozy, takie jak łupież, łuszczyca czy łojotokowe zapalenie skóry. Kluczem do sukcesu jest szybkie wdrożenie terapii skojarzonej, łączącej nowoczesną farmakologię z profesjonalną pielęgnacją trychologiczną, która przywróci skórze równowagę mikrobiologiczną.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl