Jak aktywność fizyczna poprawia długość życia po operacji raka jelita grubego?

Nowe badania donoszą, że zalecenia dotyczące aktywności fizycznej wspierają w walce z rakiem jelita grubego. Mowa dokładnie o przypadkach pacjentów poddawanych leczeniu pooperacyjnemu z powodu raka jelita grubego w stadium III.

Rodzaj aktywności fizycznej ma znaczenie dla pacjentów po operacji raka jelita grubego

Publikacja ukazała się na łamach „Journal of Clinical Oncology”. W nowych studiach poddano ocenie 1696 pacjentów. Badani byli po operacji oraz chemioterapii w celu leczenia raka jelita grubego w stadium III. W przedsięwzięciu testowano, jak aktywności fizyczne mogą wpływać na długość czasu życia i wolności od choroby. Naukowcy wiele uwagi poświęcili zagadnieniu ilości i rodzajowi aktywności fizycznej wykonywanej przez pacjentów. W efekcie dokonali porównania między lekką a umiarkowaną aktywnością, jak również energiczną aktywność aerobową, szybki spacer i ćwiczenia wzmacniające mięśnie.

Mimo że wielu pacjentów z rakiem jelita grubego pokonuje chorobę w pierwszej fazie, jedną trzecią spotyka nawrót raka (niejednokrotnie nieuleczalny). Dotychczasowo było nie wiadomo, jak taka aktywność fizyczna wpływa na nawroty choroby, a także śmiertelność u osób przezwyciężających raka okrężnicy. Natomiast obecne zalecenia klinicystów motywują pacjentów, aby przede wszystkim unikali bezczynności.

Wsparcie dla lekarzy i pacjentów

Według komentarza eksperta, wielu pacjentów wyraża potrzebę ścisłych podpowiedzi co do tego, jakie ćwiczenia uprawiać. Pytanie dotyczy aktywności mogących zwielokrotnić prozdrowotne efekty. Specjalista wspomina, że nowe badanie daje onkologom oraz pacjentom szczegółowe informacje, jaki dokładnie rodzaj aktywności będzie najbardziej pomocny w osiągnięciu pozostania przy życiu i wolności od raka.

Z relacji badacza wynika, że naukowcy zaobserwowali pozytywny wpływ większej ilości rekreacyjnej aktywności fizycznej oraz dłuższego czasu trwania aerobowej aktywności fizycznej o lekkiej lub umiarkowanej intensywności. Okazało się, że takie ćwiczenia wiązały się z największymi szansami na stosunkowo dobre i długie życie. Ekspert tłumaczy, że pacjenci wpierw powinni odnaleźć odpowiednie ćwiczenia (dające satysfakcję), a następnie wziąć pod uwagę wyników swoich badań. Rzecz w tym, aby zdefiniować, ile ruchu potrzeba do osiągnięcia określonych efektów prozdrowotnych. Uprawianie lubianej dyscypliny potęguje prawdopodobieństwo stałego wytrwania w tym wysiłku.

W kontrze wobec nawału zmartwień

Z relacji eksperta dowiadujemy się, że zdrowe nawyki (życiowe, codzienne) mogą mieć wpływ na nastrój ludzi, którzy zmierzyli się z rakiem. Przedsięwzięcie naukowe zespołu zatem wnosi bardzo konkretne wskazania pacjentom. W ten sposób zyskują możliwości do tego, aby móc odzyskać pewien poziom kontroli nad chorobą. A ta przecież niejednokrotnie wydaje się przytłaczająca.