Kołdra obciążeniowa – działanie i wskazania do stosowania kołdry sensorycznej
Mateusz Burak

Kołdra obciążeniowa – działanie i wskazania do stosowania kołdry sensorycznej

Kołdra obciążeniowa jest wykorzystywana w zaburzeniach propriocepcji, które pojawiają się m.in. u osób z autyzmem, ADHD czy zaburzeniami przetwarzania sensorycznego. Często jest także zalecana przy bezsenności, depresji, zespołach lękowych. Kołderka sensoryczna stymuluje czucie głębokie, „wyciszając” układ nerwowy. Jej stosowanie rozluźnia, relaksuje, poprawia jakość snu, redukuje napięcie. Wyjaśniamy, jak prawidłowo używać kołdrę obciążającą oraz jak dobrać jej wagę i rozmiar do potrzeb użytkownika. 

Kołdra obciążeniowa – działanie

Kołdra obciążeniowa, znana także jako kołdra sensoryczna, jest narzędziem wykorzystywanym w terapii zaburzeń czucia głębokiego. Nacisk, jaki wywiera generuje dodatkowy ciężar, który naśladuje techniki terapeutyczne stymulujące propriocepcję.

Taki rodzaj stymulacji doprowadza do reakcji ze strony układu nerwowego. Poziom neuroprzekaźników wyrównuje się, co sprzyja poprawie procesów związanych z przetwarzaniem sensorycznym. Dodatkowo można zaobserwować poprawę nastroju, łagodzenie dolegliwości bólowych czy poprawę jakości snu oraz koncentracji.

Kołderka obciążeniowa nie jest zazwyczaj jedynym elementem terapii. Jej działanie wykorzystuje się dodatkowo i w połączeniu z innymi interwencjami z zakresu integracji sensorycznej. Zastosowanie, waga koca (kołderki) oraz dokładny sposób, w jaki się go używa, muszą być skonsultowane z terapeutą. 

Kołdra obciążeniowa – wskazania

Kołdry obciążeniowe polecane są dla osób z autyzmem oraz zespołem Aspergera, szczególnie, jeśli pojawiają się zaburzenia snu. Taka stymulacja może być również korzystna w przypadku dzieci z ADHD. Ciężar kołdry stosowanej podczas snu może ułatwić zasypianie oraz zmniejszyć nadaktywność dziecka. Kołderka obciążeniowa znajduje także zastosowanie jako jeden z elementów terapii w przypadku dzieci ze zdiagnozowanymi zaburzeniami SI. Wówczas koc sensoryczny może być wykorzystywany zarówno w gabinecie, jak i w domu (po wcześniejszej instrukcji terapeuty).

Najnowsze badania wskazują na dobre rezultaty zastosowania kołdry obciążeniowej u osób dorosłych. Wykazano, że mocny nacisk pomaga zmniejszyć pobudliwość układu autonomicznego, to z kolei redukuje lęk i objawy związane z pobudzeniem psychoruchowym. Tętno zwalnia, a reakcje somatyczne są wyraźnie słabsze. Skuteczność takiej interwencji może być bardzo wysoka, co opisują badania. 

Kołdra obciążeniowa – przeciwwskazania

Istnieje niewiele przeciwskazań i zagrożeń związanych ze stosowaniem kołdry obciążeniowej. Producenci nie zalecają jej dla dzieci poniżej 2. roku życia, jest to związane z ryzykiem uduszenia podczas snu czy w trakcie zabawy. Przed zakupem zawsze należy skonsultować się z pediatrą i terapeutą integracji sensorycznej.

Koc może okazać się także nieodpowiedni dla osób zmagających się z pewnymi schorzeniami. Wśród nich wyróżnia się:

  • obturacyjny bezdech śródsenny,
  • astmę,
  • klaustrofobię,
  • łamliwość kości,
  • osteoporozę.

Powyższe schorzenia mogą generować trudności w oddychaniu, osłabiać strukturę kości, nasilać lęk. Dodatkowe obciążenie zewnętrzne mogłoby spotęgować te objawy i doprowadzić do pogłębienia się stanów patologicznych.

Kołderka obciążeniowa – jaką wybrać? Rozmiar, waga, cena kołdry sensorycznej

Kołdra obciążeniowa powinna stanowić od 5 do 15% masy ciała użytkownika. Bardzo ważne jest także, aby koc sensoryczny posiadał odpowiedni rozmiar. Oznacza to, że powinien on pasować do rozmiaru łóżka. Jego cena jest uzależniona od rozmiarów i wagi, zazwyczaj waha się w granicach 80-300 złotych.

Kołderkę obciążeniową można także uszyć samodzielnie. Do jej wykonania wykorzystuje się bawełnę oraz drobne kamyczki, piasek, mikrokulki szklane czy inne materiały zapewniające pożądaną wagę. 

Kołdra obciążeniowa – możliwości zastosowania

Koc obciążeniowy można wykorzystać na kilka sposobów. W terapii można wykonać bardzo wiele różnych ćwiczeń, które następnie, po instruktażu, terapeuta może zalecić do wykonywania w domu.

Najbardziej klasycznym przykładem jest tzw. zabawa w naleśnik. Polega na owijaniu dziecka w kołderkę, a następnie dodaniu docisku, wykorzystując piłkę. Docisk jest aplikowany tak, aby dziecko go akceptowało, wykonywany jest on na okolice stawów barkowych, biodrowych, kolanowych. Ciekawym rozwiązaniem może być również układanie kołderki na kolanach, np. podczas siedzenia przy stoliku, ciężar powinien zadziałać stymulująco na proprioreceptory. Można ją także wykorzystać jako jeden z elementów toru przeszkód. Dziecko może wówczas próbować wchodzić pod kołderkę, czołgając się po dywanie. Terapeuta może ją wtedy przytrzymywać i dodatkowo dociskać ciało dziecka od góry. 

Warto pamiętać o kilku zasadach, wykorzystując kołderkę podczas snu. Po upewnieniu się, że dziecko już śpi, można przykryć je, obejmując kończyny dolne i tułów. Następnie można ją pozostawić na kilkadziesiąt minut, w zależności od tolerancji malucha. Nie zaleca się jednak pozostawiania dziecka pod takim przykryciem całą noc, należy także unikać stosowania jej poniżej 2. roku życia ze względu na ryzyko uduszenia. 

Kołdra obciążeniowa – alternatywy

Podobnym działaniem odznacza się wykorzystywanie obciążników na stawy. Zastosowanie ciężarków w postaci mankietów zapinanych na rzepy wokół połączeń kości, przez kilkanaście minut w ciągu dnia, np. podczas zabawy, może przynieść podobny rezultat. Jeszcze innym rozwiązaniem jest wykorzystanie kamizelki dociążającej. Jest to specjalnie skonstruowana odzież, posiadająca właściwy ciężar. Zakładanie jej podczas aktywności w ciągu dnia także będzie stymulowało receptory czucia głębokiego. 

Warto wykorzystywać wymienione przyrządy w połączeniu z ćwiczeniami i podczas różnych form ruchu. Będzie to wykazywało zdecydowanie lepsze działanie niż stosowanie ich w sposób izolowany, w bezruchu. Koncepcja integracji sensorycznej wyraźnie wskazuje na większą korzyść podczas czynnej stymulacji i dostarczania dziecku bodźców w sposób aktywny. Nie oznacza to, że bierny rodzaj bodźcowania jest zły, ale z pewnością mniej efektywny. 

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Bostonka – przyczyny, objawy, leczenie choroby bostońskiej

    Bostonka to choroba zakaźna wywoływana przez enterowirusy, najczęściej wirusa Coxsackie A16. Dotyka głównie dzieci do 5. roku życia, choć mogą na nią zachorować także dorośli. Nazywana jest chorobą dłoni, stóp i jamy ustnej (HFMD), ponieważ jej najbardziej charakterystycznym objawami są wykwity skórne (bolesne, nieswędzące pęcherzyki) występujące na podeszwach stóp, dłoniach oraz na błonie śluzowej jamy ustnej. Sprawdź, jak można się zarazić oraz jak leczy się chorobę bostońską.

  • Katar u niemowlaka – przyczyny i domowe sposoby

    Katar u niemowlaka może mieć różne przyczyny, najczęstszą z nich są niegroźne infekcje wirusowe. Duża ilość zalegającej wydzieliny powoduje trudności z oddychaniem, a to z kolei wywołuje rozdrażnienie dziecka, uniemożliwia spokojny sen, utrudnia karmienie. Wśród sposobów walki z katarem u niemowlęcia znajdują się m.in. stosowanie wody morskiej do nosa, kropli do nosa, plastrów do aromaterapii czy inhalacje. 

  • Refluks u niemowlaka – przyczyny, objawy, leczenie choroby refluksowej przełyku u dzieci

    Refluks u noworodka czy niemowlaka często bywa przez rodziców mylony z ulewaniem. Jednak regurgitacje to zjawisko fizjologiczne i jeśli nie towarzyszą mu dodatkowe objawy, nie wymaga interwencji lekarskiej. Jeżeli natomiast cofaniu się treści żołądkowej do jamy ustnej dziecka towarzyszą wymioty, nawracające infekcje dróg oddechowych, problemy z karmieniem, snem czy przybieraniem na wadze przez malucha, należy podejrzewać refluks żołądkowo-przełykowy. Należy także pamiętać, że refluksowi może w ogóle nie towarzyszyć ulewanie, a jedynymi symptomami schorzenia są płacz czy prężenie się i odginanie głowy podczas karmienia (zespół Sandifera).

  • Zaburzenia łaknienia u dzieci – co robić, gdy dziecko jest niejadkiem?

    Zaburzenia łaknienia u dzieci, objawiające się obniżonym apetytem lub wybiórczością pokarmową, mogą mieć rozmaite przyczyny. Mogą być stanem fizjologicznym, niewymagającym leczenia (często dotyczy to dzieci w wieku od 1 do 5 lat), lecz mogą również być objawem choroby (np. schorzeń układu pokarmowego, oddechowego, nerwowego). Problemy z apetytem nierzadko towarzyszą dzieciom z zaburzeniami ze spektrum autyzmu, mogą mieć także podłoże emocjonalne. Zaburzenia łaknienia często wymagają wielospecjalistycznego podejścia – współpracy pediatry, lekarzy specjalistów, logopedy, psychologa.

  • Dysplazja stawu biodrowego – przyczyny i objawy. Leczenie wady wrodzonej stawu biodrowego

    Dysplazja stawu biodrowego to najczęściej występująca wada wrodzona wykrywana u noworodków, która pogłębia się wraz z rozwojem dziecka. Częściej dotyczy dziewczynek niż chłopców, może być jednostronna lub dwustronna, a nieleczona może prowadzić do poważnych zmian zwyrodnieniowych oraz do przewlekłego bólu i problemów z poruszaniem się. Dysplazja biodra, jeśli jest wcześnie wykryta, rokuje całkowity powrót do zdrowia.  Jak rozpoznać dysplazję stawów biodrowych?

  • Wizyta patronażowa pediatry – czym jest i jak przebiega?

    Wizyta patronażowa pediatry ma miejsce między 1. a. 4 tygodniem życia dziecka. W trakcie wizyty lekarz bada najważniejsze parametry noworodka, które służą do oceny, czy dziecko prawidłowo adaptuje się do życia pozałonowego. Co warto wiedzieć o wizycie patronażowej pediatry? 

  • USG bioderek – na czym polega i kiedy wykonać USG stawów biodrowych u niemowląt? Jaka jest jego cena?

    Badanie stawów biodrowych u niemowląt (badanie preluksacyjne) jest nieinwazyjną, bezbolesną, łatwo dostępną i szybką metodą obrazowej oceny jamy stawu biodrowego i okolicznych tkanek miękkich za pomocą ultradźwięków. Ma ono za zadanie wykrycie ewentualnego występowania dysplazji stawów biodrowych. Najczęściej zaleca jego wykonanie w okolicach 6. tygodniu życia dziecka (nie później niż po ukończeniu 12 tygodni). Dowiedz się, jak przebiega badanie USG bioderek u niemowląt.

  • Przeciwciała anty SARS-CoV-2 są przekazywane dziecku wraz z mlekiem matki

    Od dawna wiadomo, że mleko matki zawiera przeciwciała chroniące niemowlę przed licznymi infekcjami. Wyniki najnowszych badań dowiodły, że nie tylko kobiety, które przeszły infekcję COVID-19, ale także te, które zaszczepiły się przeciwko wirusowi SARS-CoV-2, przekazują przeciwciała swoim dzieciom podczas karmienia ich piersią.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij