Zamrożony bark – przyczyny, objawy, diagnostyka, leczenie. Rehabilitacja przy zespole zamrożonego barku
Mateusz Burak

Zamrożony bark – przyczyny, objawy, diagnostyka, leczenie. Rehabilitacja przy zespole zamrożonego barku

Zamrożony bark to termin używany na określenie zespołu dolegliwości pojawiających się na skutek występowania mikrourazów i przeciążeń w obrębie stawu ramiennego. Pojawiają się wówczas: ból barku, sztywność oraz znaczne ograniczenie ruchomości. Jak wygląda leczenie i rehabilitacja zamrożonego barku?

Co to jest zamrożony bark? 

Zamrożony bark, znany także jako zlepne zapalenie torebki stawowej, jest bardzo częstym schorzeniem. Generuje silne dolegliwości bólowe połączone ze wzmożoną sztywnością oraz utratą fizjologicznego zakresu ruchomości w tym stawie. Bark zamrożony powoduje znaczące obniżenie jakości życia poprzez mocne ograniczenie możliwości funkcjonalnych. Z czasem stan pacjenta pogarsza się i jeśli nie poddaje się schorzenia odpowiedniemu leczeniu, to może doprowadzać do trwałej niepełnosprawności. Zespół barku zamrożonego występuje zdecydowanie częściej u kobiet niż u mężczyzn. Najczęściej jest to przedział wiekowy 40–60 lat. 

Zamrożony bark – przyczyny 

Wśród potencjalnych przyczyn zamrożonego barku podaje się kilka możliwości, które należy wziąć pod uwagę podczas przeprowadzania procesu diagnostycznego. Czynnikiem sprzyjającym jest długotrwałe unieruchomienie, które ma miejsce po urazie barku w postaci złamania lub też jako następstwo udaru. Utrudnione poruszanie kończyną w okresie rekonwalescencji sprzyja powstawaniu dolegliwości, takich jak: ból barku oraz przykurcze. Wystąpienie objawów zamrożonego barku może być również związane ze schorzeniami współistniejącymi, takimi jak cukrzyca czy zaburzenia hormonalne w postaci dysfunkcji tarczycy. 

Polecane dla Ciebie

Zamrożony bark – objawy 

Główne objawy związane z występowaniem zespołu zamrożonego barku to: 

  • ból barku oraz sztywność (bolesny bark powoduje, że ograniczony zostaje zakres ruchomości, co utrudnia poruszanie kończyną (jako pierwsza limitacji podlega rotacja zewnętrzna barku),
  • ból ramienia, który nasila się podczas snu, 
  • wyraźnie zwiększone napięcie w obrębie mięśnia nadgrzebieniowego, 
  • dolegliwości mogą rozprzestrzeniać się na obszar szyi, ramion, występując często po obydwu stronach (promieniowanie bólu do obydwu barków), 
  • trudności w wykonywaniu prostych czynności codziennych, jak np. ubieranie się, czesanie, mycie, 
  • wyraźnie słyszalne oraz wyczuwalne trzaski i tarcie podczas ruchu w stawie, 
  • obecny stan zapalny oraz kłucie w barku.
Występowanie takich symptomów wymaga poszerzenia diagnostyki. W przypadku podejrzenia barku zamrożonego najlepiej udać się do ortopedy. 

Istnieją trzy fazy opisywanej choroby barku. Każdą z nich charakteryzują znamienne dolegliwości. 

Zamrożony bark – faza zamrażania 

Opisywana faza trwa od 6 do 9 miesięcy. W tym czasie ból barku narasta powoli. Pojawiają się trudności w spaniu na zajętym boku, dodatkowo stopniowemu ograniczeniu podlega zakres ruchomości. Występuje sztywność. 

Zamrożony bark – faza zamrożenia 

Okres ten trwa zwykle od 9 miesięcy do nawet 16. W tym czasie można zaobserwować obniżenie natężenia bólu. Narasta natomiast sztywność w stawie. Coraz trudniejsze staje się wykonywanie prostych czynności codziennych oraz poruszanie ramieniem. 

Zamrożony bark – faza odmrażania 

Opisywana faza może przebiegać od pół roku do nawet 2 lat. Wówczas obserwuje się spontaniczny powrót zakresu ruchomości, sztywność ustępuje. Niestety, często okazuje się, że pacjent nie wraca do pełnej sprawności. Na dodatek może się zdarzyć, że dolegliwości, takie jak bolący bark zaczynają doskwierać po drugiej stronie. 

Zamrożony bark – diagnostyka 

Proces diagnostyczny zamrożonego barku, tak jak w większości schorzeń, rozpoczyna się od wywiadu, który pomaga ustalić wstępnie przyczyny bólu barku. Po zebraniu informacji przystępuje się do badania fizykalnego. Obejmuje ono specjalistyczne testy, np. test draśnięcia Apleya. W trakcie jego wykonywania obserwuje się ograniczenie zakresu ruchomości oraz pojawiające się dolegliwości bólowe. Niekiedy lekarz może zlecić wykonanie zdjęcia RTG lub też rezonansu magnetycznego, co pozwala dokładnie uwidocznić stan struktur stawowych. To z kolei może ułatwić podjęcie odpowiednich działań związanych z leczeniem i rehabilitacją. 

Zamrożony bark – leczenie 

Dolegliwości związane z zamrożonym barkiem mogą ustępować samoistnie. Odpowiednie postępowanie pozwala przyspieszyć ten proces oraz zapobiega trwałemu ograniczeniu sprawności funkcjonalnej, co często ma miejsce w przypadku pozostawienia stawu bez leczenia.

Zachowawcze formy usprawniania przynoszą zazwyczaj dobre rezultaty. W przypadku barku zamrożonego stosuje się połączenie fizjoterapii (głównie ćwiczenia na bolący bark), środków farmakologicznych (środki doustne lub maść na zamrożony bark), iniekcji sterydowych i w niektórych sytuacjach operacji. Zabieg chirurgiczny w postaci przecięcia torebki stawu barkowego jest wykonywany rzadko, wskazaniem jest duże zaawansowanie zmian patologicznych w stawie oraz brak skuteczności zachowawczych form leczenia. 

Zamrożony bark – rehabilitacja 

Brak lekceważenia objawów i odpowiednio wcześnie wdrożona rehabilitacja barku jest niemal gwarantem pozbycia się przykrych dolegliwości związanych z zamrożonym barkiem. Fizjoterapia wykorzystuje głównie manualne formy walki z tego typu dysfunkcjami – praca na strukturze powięzi oraz punktach spustowych jest wyjątkowo efektywna. W tym celu terapeuci korzystają z koncepcji i metod terapeutycznych, takich jak: FDM, terapia Stecco, suche igłowanie, masaż barku, kinesiotaping czy terapia manualna barku. 

Fizykoterapia na zamrożony bark oferuje laser, krioterapię czy pole magnetyczne. Po okresie zaostrzenia można także stosować formy rehabilitacji uzdrowiskowej z wykorzystaniem ciepła. Rehabilitacja barku to także ćwiczenia wykonywane w domu. 

Zamrożony bark – ćwiczenia

Przykładowe ćwiczenia na bark zamrożony to: 

  1. Pozycja: stanie w rozkroku na szerokość bioder. Ręka zdrowa przytrzymuje chorą w okolicy łokcia, unosi ją i przyciąga do tułowia. Ruch polega na wywieraniu delikatnego nacisku tak, aby rozciągnąć struktury ramienia. Należy wykonać 10 powtórzeń, jednorazowo utrzymując pozycję 30 sekund. 
  2. Pozycja: stanie w rozkroku na szerokość bioder. Ręce uniesione do momentu maksymalnego, niebolesnego zakresu ruchu. Następnie oparte o blat. Ruch polega na pogłębianiu rozciągania poprzez uginanie kolan, co jednocześnie pozwala na zwiększenie zakresu w kończynach górnych. Należy wykonać 10 powtórzeń, jednorazowo utrzymując pozycję 30 sekund. 
  3. Pozycja: stanie w rozkroku na szerokość bioder bokiem do drzwi. Na klamce przytwierdzona jest elastyczna taśma do ćwiczeń lub alternatywnie ręcznik. Ręka chora zgięta w łokciu, blisko tułowia, chwyta za gumę. Ruch polega na napinaniu gumy poprzez jej pociąganie w kierunku swojego ciała. Pozwoli to odbudować siłę mięśniową. Jednorazowo utrzymujemy napięcie przez około 10 sekund. Powtarzamy w ten sposób ćwiczenie 10–15 razy. 

Ćwiczenia na zamrożony bark nie są jedynym domowym sposobem w walce z tego typu dolegliwościami. Bardzo ważne jest, aby zwiększeniu uległa suplementacja witaminy C, co pozwoli na szybszą regenerację oraz przyspieszy procesy gojenia tkanek. Dodatkowo wśród domowych sposobów na bolący bark znajdują się: picie naparu z jeżówki, która zmniejsza stan zapalny, kąpiele w wodzie z solą Epson, okłady z nagietka oraz liści młodej kapusty. 

  1. Russell S., Jariwala A., Conlon R., Slefe J., Richards J., Walton M., A blinded, randomized, controlled trial assessing conservativemanagement strategies for frozen shoulder, „J Shoulder Elbow Surg” 2014, nr 23, s. 500–507. 
  2. Sung C. M., Jung T. S., Park H. B., Are serum lipids involved in primary frozen shoulder? A case–control study, „J Bone Joint Surg [Am]” 2014, nr 96, s.1828–1833. 
  3. Vastamäki H., Kettunen J., Vastamäki M., The natural history of idiopathic frozen shoulder: a 2– to 27–year follow up study, „ClinOrthop Rel Res” 2012, nr 470, s. 1133–1143. 
  4. Favejee M. M., Huisstede B. M., Koes B. W., Frozen shoulder: the effectiveness of conservative and surgical interventions – systematicreview, „Br J Sports Med.” 2011, nr 45, s. 49–56. 
  5. Roh Y. H., Noh J. H., Oh J. H., Baek G. H., To what degree do shoulder outcome instruments reflect patient psychological distress?, „Clin Orthop Relat Res” 2012, nr 470, s. 3470–3477. 

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Choroba Whipple'a – przyczyny, objawy, leczenie

    Choroba Whipple’a (zwana inaczej lipodystrofią jelitową) to rzadka wieloukładowa infekcja, która może wpływać na różne narządy w organizmie, w tym jelita, wątrobę, układ limfatyczny i układ nerwowy. Główną przyczyną tej choroby są bakterie z rodzaju Tropheryma. Objawy choroby Whipple’a mogą obejmować bóle brzucha, zaparcia, utratę masy ciała, zmęczenie, dreszcze i gorączkę. Choroba ta jest rzadka i występuje głównie u białych mężczyzn w średnim wieku.

  • COVID-19 a zaburzenia snu

    Pacjenci, którzy przechorowali COVID-19, odczuwają szereg rozległych powikłań. Wśród zgłaszanych lekarzom dolegliwości znajdują się zaburzenia snu. Według różnych źródeł u 10 proc. do nawet 90 proc. osób, które przebyły zakażenie wirusem SARS-CoV-2, objawy utrzymują się po wyleczeniu infekcji.  

  • Angina brzuszna – czym grozi przewlekłe niedokrwienie jelit?

    Angina brzuszna (niedokrwienie jelit) to zespół objawów, które pojawiają się, gdy dochodzi do spadku przepływu krwi do jamy brzusznej spowodowanego zablokowaniem jednej z tętnic ją zaopatrujących. Charakteryzuje się silnymi bólami brzucha, a także utratą wagi, wyniszczeniem i zmęczeniem. Angina brzuszna może być spowodowana przez różne czynniki, takie jak miażdżyca lub zagrażające życiu rozwarstwienie aorty. Ze względu na niespecyficzne objawy lekarz może mieć trudności z szybkim postawieniem odpowiedniej diagnozy. Czym jest angina brzuszna? Jak ją zdiagnozować?

  • Bakteryjne zapalenie stawów – przyczyny, objawy, leczenie

    Bakteryjne zapalenie stawów to, jak sama nazwa wskazuje, infekcja stawu, która jest wywoływana przez bakterie. Może powodować obrzęk, ból, gorączkę i ograniczenie ruchomości stawu. Diagnozowanie tego stanu wymaga wykonania badań laboratoryjnych, takich jak próbka płynu stawowego czy badanie mikrobiologiczne. Leczenie obejmuje antybiotykoterapię i może wymagać hospitalizacji. W ciężkich przypadkach może być także konieczne chirurgiczne usunięcie zainfekowanego stawu.

  • Hiponatremia – czym jest? Jak ją leczyć?

    Hiponatremia to stan charakteryzujący się niskim poziomem sodu we krwi. Sód jest elektrolitem, który pomaga regulować równowagę płynów w komórkach i wokół nich. Objawy hiponatremii mogą obejmować bóle głowy, nudności, wymioty, zamieszanie, senność, utratę przytomności i kurcze mięśni. Może być spowodowana przez różne czynniki, takie jak choroby nerek, choroby hormonalne, leki i nadmierne spożycie płynów.

  • Zespół Barlowa – przyczyny, objawy i leczenie

    Bóle w klatce piersiowej, kołatania serca i omdlenia to objawy mogące świadczyć o chorobie serca. Jedną z przyczyn takich symptomów są zaburzenia pracy zastawek serca – błoniastych przegród oddzielających komory serca od przedsionków i dużych naczyń. Ich nieprawidłowe funkcjonowanie może prowadzić do opisanych objawów, które nazwane zostały zespołem Barlowa.

  • Dogoterapia (kynoterapia) – na czym polega, skuteczność

    Mówi się, że pies jest najlepszym przyjacielem człowieka. Okazuje się, że kontakt ze zwierzęciem może mieć prozdrowotny wpływ na człowieka. W Polsce już od przeszło ćwierćwiecza psy odgrywają rolę terapeutów, a dogoterapia jest integralnym elementem procesu rehabilitacji pacjentów w każdym wieku.

  • Zespół Ehlersa-Danlosa (EDS) – objawy i leczenie

    Kolagen jest białkiem, które występuje niemal w każdym układzie organizmu ludzkiego i nadaje tkankom odporność na rozciąganie. Mutacje genetyczne prowadzące do defektu tego białka mogą powodować zespół Ehlersa-Danlosa (EDS), który objawia się najczęściej nadmierną wiotkością stawów ze współistnieniem zaburzeń w obrębie innych narządów (skóry, oczu, ścian naczyń krwionośnych).

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij