Zespół suchego oka – jaki preparat  wybrać?
Justyna Wodowska

Zespół suchego oka – jaki preparat wybrać?

"Suche oko" to zbyt mała ilość produkowanych łez lub ich zła jakość (nieodpowiedni skład filmu łzowego) jest jedną z najczęstszych okulistycznych dolegliwości. Sprawdź, jak sobie z nią poradzić.

Doskonale wiemy, że łzy nie są tylko namacalnym dowodem naszej wrażliwości emocjonalnej, ale przede wszystkim istotnym elementem prawidłowego funkcjonowania narządu wzroku. Dlatego tak ważnym składnikiem w terapii „suchego oka” jest substytucyjne podawanie, dostępnych bez recepty, preparatów imitujących płyn łzowy – tzw. sztucznych łez.

Czym są "sztuczne łzy?"

Istnieje obecnie cała gama kropli do oczu – substytutów prawdziwych łez. Preparaty te składają się głównie z wody oraz środków zatrzymujących ją na powierzchni oka – polimerów. Nie musimy znać na pamięć ich wszystkich trudnych nazw. Warto jednak wiedzieć, że rodzaju polimeru decyduje jak długo dany preparat działa (jak często trzeba go zakraplać) oraz czy dobrze nawilża oko.

Najdłuższym czasem działania charakteryzują się preparaty zawierające kwas poliakrylowy lub kwas hialuronowy. Szczególną uwagę warto zwrócić na ten ostatni, który jest fizjologicznym składnikiem struktury oka.

Tu nasuwa się jednak pytanie: „A czy zamiast tych drogich preparatów nie można stosować zwykłej soli fizjologicznej?”. Owszem to najprostszy, najtańszy, ale niestety w tym przypadku mało skuteczny preparat. Fizjologiczny roztwór soli (0,9% NaCl) nie zapewnia długotrwałego efektu nawilżenia. Odpływa z naszych oczu wraz ze łzami, ponieważ nie ma żadnej przyczepności do powierzchni oka. Natomiast może on doskonale służyć do higieny oczu oraz wypłukiwania z ich powierzchni pyłu czy alergenów.

Co lepsze – krople czy żel?

Większość preparatów ma postać kropli, o które pytał autor cytowanego na wstępie zapytania. Można jeszcze wyróżnić krople tworzące żel dopiero po ich zakropleniu do worka spojówkowego (tzw. krople tworzące żel).

Gdy skarżymy się na częste dolegliwości związane z wysychaniem oczu, warto stosować środki o dużej lepkości, a w związku z tym  - długim czasem utrzymywania się na powierzchni oka. Takie właściwości mają preparaty o konsystencji żelu. Nie wymagają one tak częstej aplikacji. Jednak zastosowanie żelu może przez krótką chwilę po zakropleniu zaburzać ostrość widzenia. Powinni o tym pamiętać kierowcy lub osoby obsługujące urządzenia mechaniczne.

Co lepsze: minimsy czy opakowania wielodawkowe?

Wiemy już, że w aptekach dostępnych jest wiele preparatów z grupy sztucznych łez. W tym miejscu warto zaznaczyć, że są one dostępne w opakowaniach wielokrotnego użytku oraz w tzw. minimsach. Minimsy to jednorazowe, oddzielne pojemniczki. Są niewątpliwie wygodne. Można je mieć zawsze przy sobie i stosować, gdy tylko odczuwamy dyskomfort. Ich wadą jest wyższa cena. Poza tym krople w takich pojemnikach nie są w żaden sposób zabezpieczone przed zainfekowaniem, dlatego po otwarciu i zakropleniu należy je bezwzględnie wyrzucić, bez względu na to czy zawartość została zużyta do końca, czy nie. Jest to więc dobre rozwiązanie dla osób, które używają kropli bardzo rzadko.

Są też tradycyjne, większe opakowania – wielodawkowe. Po pierwszym otwarciu taka butelka z kroplami powinna być zużyta w ciągu ściśle określonego czasu (taka informacja jest wyraźnie zaznaczona w ulotce). Czas ten jest różny i wynosi od 4 tygodni do kilku miesięcy. Moment pierwszego otwarcia należy zanotować i bezwzględnie go przestrzegać. Krople mogą zmieniać swoje właściwości. Po tym czasie w kroplach mogą rozwinąć się również organizmy chorobotwórcze, które wprowadzone do oka mogą stać się przyczyną jego zakażenia. Tu należy wspomnieć o związanym z tym aspekcie – konserwantach, których podstawową funkcją jest utrzymanie jałowości preparatów okulistycznych.

Jak wiadomo konserwanty są niejako wpisane już w naszą codzienność. Postarajmy się ich jednak oszczędzić przynajmniej naszym oczom. Zawsze, kiedy tylko można, powinno się stosować preparaty bez konserwantów.

Obecne w kroplach okulistycznych konserwanty mogą powodować pieczenie, podrażnienie, działają również niekorzystnie na nasze łzy (mogą wręcz nasilać objawy „suchego oka”). Na rynku są dostępne również krople z tzw. zanikającym konserwantem. Należy je traktować z dużą dozą ostrożności. Konserwant taki szybko ulega rozkładowi na powierzchni oka, ale przez ten czas wywiera utleniające, również szkodliwe działanie. Nie ufajmy więc bezgranicznie deklaracjom typu „wolny od konserwantów”.

Nie zawsze znajdziemy bowiem wyjaśnienie, że dotyczy to jedynie stanu po pewnym czasie od zakropienia na powierzchnię oka. Jakie preparaty nie zawierają zatem faktycznie konserwantów? Dłuższe utrzymanie sterylności kropli po otwarciu bez konieczności dodawania konserwantów umożliwiły specjalnie skonstruowane opakowania.

Preparaty bez konserwantów to (wspomniane już) preparaty w minimsach lub w systemach wielodawkowych – takich jak ABAK (system, w którym kropla w momencie aplikacji jest tłoczona przez złożony filtr wyjaławiający) czy COMOD. Jak je odnaleźć? Otóż w kroplach z tymi systemami dozującymi są to również końcowe fragmenty ich nazwy.

A co w przypadku kiedy nosimy soczewki kontaktowe?

Osoby, które noszą soczewki kontaktowe również mogą stosować sztuczne łzy. Wiadomo, że soczewki są lepiej tolerowane, kiedy "pływają" w wystarczającej ilości łez. Warto jednak pamiętać, że zakraplanie preparatów z  konserwantami może doprowadzić do uszkodzenia delikatnego materiału soczewek. Właściwie prawie wszystkie preparaty sprzedawane w pojedynczych dawkach (minimsy), ze względu na brak konserwantów, można stosować z soczewkami. W przypadku kropli w większych opakowaniach konieczne jest dokładne zapoznanie się z ulotką i sprawdzanie składu. Na przykład konserwant kropli ocznych o nazwie „chlorek benzalkoniowy” (BAC) może uszkadzać soczewki kontaktowe powodując ich odbarwienie.       

Na koniec warto podkreślić, że poza doraźnymi przypadkami, pacjent przed zastosowaniem sztucznych łez, powinien skonsultować się z okulistą. Przyczyn zespołu suchego oka jest wiele. Preparaty sztucznych łez używane na własną rękę – bez wykluczenia innych patologii – mogą czasem opóźniać prawidłowe leczenie. Nie próbujmy sami stawiać sobie diagnoz. Dolegliwości zespołu suchego oka są mało typowe (podobne objawy mogą towarzyszyć np. zapaleniu spojówek). Potwierdzeniem istnienia zespołu suchego oka, oprócz tradycyjnego badania okulistycznego, są zazwyczaj specjalne testy oceniające ilość wydzielanych łez i stabilność płynu łzowego (np. test Schirmera).

Na koniec praktyczne uwagi. Ten rodzaj preparatów powinien być zakraplany zawsze jako ostatni, np. leki na jaskrę należy zakraplać do worka spojówkowego na około 15 minut przed zastosowaniem sztucznych łez. Należy też przestrzegać techniki podawania kropli – unikać dotykania zakraplaczem do oka, powiek czy innych powierzchni, a butelka kropli może być używana tylko przez jedną osobę. Nie bombardujmy też naszego oka deszczem sztucznych łez. W naszym worku spojówkowym mieści się tylko jedna kropla. Jeśli nawet zakroplimy do oka większą ilość preparatu, jego nadmiar wyleje się przez brzeg powieki i nie utrzyma na oku.

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Suche utonięcia – czym są? W jaki sposób objawia się zespół post-immersyjny?

    Z pozoru niegroźne zachłyśnięcie się płynem, może być niezwykle niebezpieczne, czego potwierdzeniem mogą być dane statystyczne, które wskazują, że około 15% wszystkich utonięć stanowią tzw. suche utonięcia, do których wystarczy naprawdę niewielka ilość wody. Dry drowning definiowane jest jako problem z oddychaniem, występujący po dostaniu się wody do dróg oddechowych. Jak chronić dziecko przed groźnym obrzękiem płuc oraz co robić, kiedy po zabawie w wodzie zauważymy, że nasze dziecko jest wyjątkowo apatyczne i osłabione? Odpowiedzi znajdują się w poniższym artykule.

  • Sparaliżowany po udarze mężczyzna „przemówił” dzięki nowatorskiej neuroprotezie mowy

    Problemy z mową i komunikacją po udarze występują często w przypadku tego urazu mózgu. Anartria, czyli zespół zaburzeń oddechowo-fonacyjno-artykulacyjnych występujący właśnie w tym przypadku jest wywołany uszkodzeniami ośrodków i/lub dróg unerwiających aparat mowy. Przez wiele lat problem ten był nierozwiązywalny, a metody komunikacji osoby chorej opierały się jedynie na literowaniu. Obecne rozwiązanie polega na generowaniu płynnych komunikatów, które pozwalają na tworzenie całych zdań w oparciu o 50 słów. Na czym polega nowatorska metoda  z wykorzystaniem neuroprotezy? Odpowiedź znajduje się w artykule.

  • Czym jest zespół Ushera? Badanie niemieckich naukowców daje nowe spojrzenie na patologię choroby

    Zespół Ushera to choroba dziedziczona genetycznie od obojga rodziców. Oznacza to, że zarówno matka, jak i ojciec przekazują dziecku po jednej kopii wadliwego genu, co tylko w takiej konfiguracji będzie skutkowało wystąpieniem tzw. głuchoto-ślepoty. Obecny stan wiedzy nie pozwala na doraźne leczenie tej choroby z użyciem środków farmakologicznych, a jedynie kompensacje wady słuchu z użyciem implantu ślimakowego. Najnowsze wyniki badań naukowych pozwalają jednak dostrzec światełko w tunelu, ponieważ jak donoszą niemieccy naukowcy, właśnie odkryto patologiczny mechanizm molekularny, prowadzący do rozwoju choroby, a to w przyszłości może pozwolić na opracowanie skutecznej metody leczenia zespołu Ushera, z wykorzystaniem np. terapii genowej.

  • Jakie choroby mogą wywołać bakterie Salmonella? W jaki sposób dochodzi do zakażenia?

    Salmonella to rodzaj bakterii gram-ujemnych, należących do rodziny Enterobacteriaceae, które żyją w jelitach ludzi i zwierząt. Są najczęstszą przyczyną biegunek, ale też wielu innych dotkliwych dolegliwości. Głównym źródłem infekcji jest skażona wydalinami żywność i woda, ale można zarazić się nimi też przez bezpośredni kontakt z nosicielem. Dowiedz się, jakie są objawy salmonellozy. W jaki sposób dochodzi do zakażenia? Jak można temu zapobiec?

  • Liszajec zakaźny – przyczyny, objawy, leczenie. Jak można zapobiec zarażeniu?

    Liszajec zakaźny jest bakteryjną chorobą skóry wywoływaną przez zakażenie paciorkowcami lub gronkowcami. Cechuje się wysoką zakaźnością dla otoczenia. Charakterystycznym objawem liszajca zakaźnego jest obecność pęcherzyków oraz żółtawych, miodowych strupów. Jak się go leczy? 

  • Czy „latające kleszcze” mogą zagrażać ludziom? W jaki sposób się przed nimi chronić?

    Strzyżaki sarnie obecne w polskich lasach, potocznie zwane „latającymi kleszczami”, to pasożyty, które żerują głównie na dzikich zwierzętach, ale zdarza się, że tymczasowo, także ludziach. Podobnie jak kleszcze, żywią się krwią, nie są jednak pajęczakami. Ukąszenia strzyżyków są wyjątkowo bolesne i mogą być niebezpieczne dla alergików. Te stawonogi mogą być wektorem, który przenosi różne chorobotwórcze drobnoustroje.

  • Cytyzyna – pogromca nałogu nikotynowego ukryty w tabletkach na rzucenie palenia? Jak działa, skutki uboczne, przeciwwskazania

    Cytyzyna to alkaloid (ma pochodzenie roślinne) pobudzający układ nerwowy w sposób podobny do nikotyny. Występuję w nasionach łac. Laburnum anagyroides, czyli złotokapu. Od wielu lat jest wykorzystywana jako substancja czynna w preparatach na rzucenie palenia. Działa podobnie jak nikotyna, niemniej tworzy silniejsze niż ona połączenia z receptorami nikotynowymi w mózgu. Liczne badania kliniczne nad cytyzyną potwierdziły, że pomaga ona rzucić palenie osobom decydującym się na ten krok, którym towarzyszy również wysoki poziom motywacji. Czy kobiety w ciąży i mamy karmiące mogą brać tabletki na rzucenie palenia z cytyzyną, czy terapię można zakończyć wcześniej i czy cytyzyna jest bardziej skuteczna od żywicy nikotynowej? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w niniejszym artykule.

  • Masaż – rodzaje, wskazania, przeciwwskazania, techniki masażu stosowanego w fizjoterapii

    Masaż jest jedną z najstarszych terapii leczniczych. Termin ten jest używany do opisania szerokiej gamy zabiegów fizjoterapeutycznych, które mają odmienne wskazania, przeciwwskazania, różnią się rodzajem stosowanego ucisku i intensywnością zabiegu. Także efekty masażu, w zależności od jego rodzaju, mogą być odmienne. Część terapii służy wyłącznie relaksowi i głębokiemu odprężeniu (masaż relaksacyjny), część stosuje się natomiast w leczeniu schorzeń układu ruchu czy układu nerwowego (masaż leczniczy). 

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij