Dyskalkulia - objawy, diagnoza i przyczyny
Anna Posmykiewicz

Dyskalkulia - objawy, diagnoza i przyczyny

Dyskalkulia należy do grupy tzw. specyficznych trudności w uczeniu się. W przypadku dyskalkulii problem dotyczy trudności w liczeniu. U pacjentów z dyskalkulią stwierdza się zaburzenia zdolności matematycznych, z powodu których nie są oni w stanie osiągnąć takiego "poziomu matematycznego", jaki byłby adekwatny do ich wieku. Ważne jest, że pacjenci cierpiący z powodu dyskalkulii wychowują się w prawidłowych warunkach, nie mają zaburzeń emocjonalnych, mają chęć do nauki oraz mają zapewnioną możliwość tej nauki, a mimo to nie są w stanie rozwijać swoich umiejętności matematycznych.

Jakie są przyczyny dyskalkulii?

Obecnie przyjmuje się, że dyskalkulia ma charakter wrodzony.

Dyskalkulia związana jest z uwarunkowanymi genetycznie nieprawidłowościami, które dotyczą zaburzenia funkcjonowania tej części mózgu, która jest odpowiedzialna za rozwój i dojrzewanie wszelkiego rodzaju umiejętności matematycznych wraz z wiekiem. Widać zatem, że jest to zaburzenie absolutnie niezależne od pacjenta, z takim zaburzeniem pacjent po prostu się rodzi. 

Jakie są objawy dyskalkulii?

W przypadku dyskalkulii pacjent ma problem z liczeniem i wykonywaniem wszelkiego rodzaju działań matematycznych. Jednak nie wszystkie problemy z liczeniem i matematyką można określić tym mianem- jako dyskalkulię można bowiem określić jedynie te przypadki, w których problemy z działaniami matematycznymi są obecne u dziecka, którego tzw. wiek matematyczny jest zdecydowanie niższy i słabiej rozwinięty od jego rozwoju umysłowego. Pacjenci cierpiący z powodu dyskalkulii mają duże problemy z wykonywaniem podstawowych działań matematycznych, nie umieją dodawać, odejmować, mnożyć ani dzielić. Nie potrafią też logicznie myśleć w trakcie rozwiązywania wszelkiego rodzaju zadań matematycznych, nie sa w stanie wyciągać żadnych wniosków z działań matematycznych. Zdarza się, że u pacjentów obserwuje się ataki nerwicowe lub stresowe przed wykonaniem jakiegokolwiek działania matematycznego.

Należy też pamiętać o tym, że pacjenci z dyskalkulią nie mają żadnych zaburzeń umysłowych, wręcz przeciwnie, często są to bardzo inteligentni ludzie, z ilorazem inteligencji wyższym od przeciętnego człowieka, którzy bardzo często zdobywają wybitne osiągnięcia w innych dziedzinach nauki. 

Zdarza się też, że u pacjentów z dyskalkulią można zaobserwować różnego rodzaju objawy dotyczące życia codziennego. Czasami bowiem zdarza się, że nie potrafią oni we właściwy sposób odczytywać godziny z zegarka, jak również mają problem z odczytywaniem map, a licznie na palcach sprawia im ogromną trudność. Ponadto, chorzy z dyskalkulią często też mylą klawisze na kalkulatorze, mają problem w kontynuowaniu rozpoczętych wcześniej działań matematycznych. Uczniowie w szkole zwykle nie potrafią porównywać figur geometrycznych, nie umieją odczytywać danych w układzie współrzędnych oraz określać kierunku wektorów. Mają problem z odczytywaniem cyfr i liczb oraz nazywaniem i zapisywaniem różnego rodzaju symboli matematycznych. Często problem sprawiają im podstawowe działania matematyczne jak dodawanie czy odejmowanie. Często mylą lub w ogóle nie rozróżniają jednostek miar, nie są w stanie zapamiętać żadnych wzorów matematycznych, nie umieją liczyć wstecz oraz uszeregować liczb ze względu na ich wartość. 

Jakie można wyróżnić rodzaje dyskalkulii?

Jednym z rodzajów dyskalkulii jest dyskalkulia leksykalna. Polega ona na tym, że chorzy nie potrafią odczytywać żadnych symboli matematycznych, nie umieją odczytać ani cyfr, ani innych symboli wykorzystywanych w matematyce, np. x w równaniach czy znaki mniejszości, większości, plus i minus. Czasami stwierdza się także tzw. dyskalkulię werbalną. W jej przebiegu chorzy mają problem z nazywaniem cyfr, liczb, symboli i działań matematycznych. Jeszcze jednym rodzajem dyskalkulii jest dyskalkulia graficzna. W jej przebiegu chory nie potrafi zapisywać działań dodawania, odejmowania, mnożenia ani dzielenia, ma też problem z pisaniem poszczególnych cyfr i lub oraz wszelkiego rodzaju znaków matematycznych, pomimo że wie, co one oznaczają i kiedy powinny zostać użyte. W przebiegu dyskalkulii pojęciowo-poznawczej pacjent natomiast nie jest w stanie zrozumieć idei matematycznych, które są niezbędne do wykonywania wszelkiego rodzaju działań matematycznych. Czasami można też zdiagnozować dyskalkulię wykonawczą oraz operacyjną. 

W jaki sposób rozpoznaje się dyskalkulię?

Podejrzenie dyskalkulii wysuwają początkowo zwykle sami rodzice dziecka- oczywiście nie nazywają problemu w ten sposób, jednak obserwują, że ich dziecko, pomimo tego, że z innych przedmiotów nie ma problemów z nauką, nie jest w stanie opanować podstawowych działań matematycznych, ma problem z liczeniem i zapisywaniem cyfr i liczb. Problemy zaczynają stopniowo też dostrzegać nauczyciele, którzy początkowo myślą, że dziecku po prostu nie chce się uczyć, ale po rozmowie z rodzicami i po dokładnej obserwacji zachowań dziecka i porównaniu jego wyników w matematyce z wynikami w innych przedmiotach, widzą, że to nie lenistwo ucznia powoduje, że dziecko ma problem z matematyką. Wtedy zwykle rodzice zgłaszają się z dzieckiem do specjalnej poradni psychologicznej, gdzie na podstawie szczegółowo zebranego wywiadu oraz po obserwacji wykonywania przez dziecko zadanych przez psychologa zadań matematycznych, jest stawiana diagnoza. 

Co zrobić, kiedy u dziecka zostanie postawione rozpoznanie dyskalkulii?

Przede wszystkim trzeba zgłosić to w szkole, aby nauczyciele wiedzieli, że dziecko będzie miało duże problemy z nauką matematyki. Wtedy też nauczyciel będzie wiedział, że z naszym dzieckiem będzie musiał pracować innym trybem niż z pozostałymi uczniami, być może konieczne będzie indywidualny program nauczania. Nauczyciel dostosuje wtedy tempo i rytm pracy do możliwości naszego dziecka, nie będzie oceniał dziecka w sposób standardowy- przede wszystkim bowiem będzie oceniał tok rozumowania ucznia, a nie wyniki jakiegoś zadania matematycznego. Dzięki takiemu postępowaniu dziecko będzie chciało się uczyć matematyki, bowiem będzie wiedziało, że trud, jaki wkłada w naukę, będzie przez nauczycieli doceniany. 

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Bostonka – przyczyny, objawy, leczenie choroby bostońskiej

    Bostonka to choroba zakaźna wywoływana przez enterowirusy, najczęściej wirusa Coxsackie A16. Dotyka głównie dzieci do 5. roku życia, choć mogą na nią zachorować także dorośli. Nazywana jest chorobą dłoni, stóp i jamy ustnej (HFMD), ponieważ jej najbardziej charakterystycznym objawami są wykwity skórne (bolesne, nieswędzące pęcherzyki) występujące na podeszwach stóp, dłoniach oraz na błonie śluzowej jamy ustnej. Sprawdź, jak można się zarazić oraz jak leczy się chorobę bostońską.

  • Katar u niemowlaka – przyczyny i domowe sposoby

    Katar u niemowlaka może mieć różne przyczyny, najczęstszą z nich są niegroźne infekcje wirusowe. Duża ilość zalegającej wydzieliny powoduje trudności z oddychaniem, a to z kolei wywołuje rozdrażnienie dziecka, uniemożliwia spokojny sen, utrudnia karmienie. Wśród sposobów walki z katarem u niemowlęcia znajdują się m.in. stosowanie wody morskiej do nosa, kropli do nosa, plastrów do aromaterapii czy inhalacje. 

  • Refluks u niemowlaka – przyczyny, objawy, leczenie choroby refluksowej przełyku u dzieci

    Refluks u noworodka czy niemowlaka często bywa przez rodziców mylony z ulewaniem. Jednak regurgitacje to zjawisko fizjologiczne i jeśli nie towarzyszą mu dodatkowe objawy, nie wymaga interwencji lekarskiej. Jeżeli natomiast cofaniu się treści żołądkowej do jamy ustnej dziecka towarzyszą wymioty, nawracające infekcje dróg oddechowych, problemy z karmieniem, snem czy przybieraniem na wadze przez malucha, należy podejrzewać refluks żołądkowo-przełykowy. Należy także pamiętać, że refluksowi może w ogóle nie towarzyszyć ulewanie, a jedynymi symptomami schorzenia są płacz czy prężenie się i odginanie głowy podczas karmienia (zespół Sandifera).

  • Zaburzenia łaknienia u dzieci – co robić, gdy dziecko jest niejadkiem?

    Zaburzenia łaknienia u dzieci, objawiające się obniżonym apetytem lub wybiórczością pokarmową, mogą mieć rozmaite przyczyny. Mogą być stanem fizjologicznym, niewymagającym leczenia (często dotyczy to dzieci w wieku od 1 do 5 lat), lecz mogą również być objawem choroby (np. schorzeń układu pokarmowego, oddechowego, nerwowego). Problemy z apetytem nierzadko towarzyszą dzieciom z zaburzeniami ze spektrum autyzmu, mogą mieć także podłoże emocjonalne. Zaburzenia łaknienia często wymagają wielospecjalistycznego podejścia – współpracy pediatry, lekarzy specjalistów, logopedy, psychologa.

  • Dysplazja stawu biodrowego – przyczyny i objawy. Leczenie wady wrodzonej stawu biodrowego

    Dysplazja stawu biodrowego to najczęściej występująca wada wrodzona wykrywana u noworodków, która pogłębia się wraz z rozwojem dziecka. Częściej dotyczy dziewczynek niż chłopców, może być jednostronna lub dwustronna, a nieleczona może prowadzić do poważnych zmian zwyrodnieniowych oraz do przewlekłego bólu i problemów z poruszaniem się. Dysplazja biodra, jeśli jest wcześnie wykryta, rokuje całkowity powrót do zdrowia.  Jak rozpoznać dysplazję stawów biodrowych?

  • Wizyta patronażowa pediatry – czym jest i jak przebiega?

    Wizyta patronażowa pediatry ma miejsce między 1. a. 4 tygodniem życia dziecka. W trakcie wizyty lekarz bada najważniejsze parametry noworodka, które służą do oceny, czy dziecko prawidłowo adaptuje się do życia pozałonowego. Co warto wiedzieć o wizycie patronażowej pediatry? 

  • USG bioderek – na czym polega i kiedy wykonać USG stawów biodrowych u niemowląt? Jaka jest jego cena?

    Badanie stawów biodrowych u niemowląt (badanie preluksacyjne) jest nieinwazyjną, bezbolesną, łatwo dostępną i szybką metodą obrazowej oceny jamy stawu biodrowego i okolicznych tkanek miękkich za pomocą ultradźwięków. Ma ono za zadanie wykrycie ewentualnego występowania dysplazji stawów biodrowych. Najczęściej zaleca jego wykonanie w okolicach 6. tygodniu życia dziecka (nie później niż po ukończeniu 12 tygodni). Dowiedz się, jak przebiega badanie USG bioderek u niemowląt.

  • Przeciwciała anty SARS-CoV-2 są przekazywane dziecku wraz z mlekiem matki

    Od dawna wiadomo, że mleko matki zawiera przeciwciała chroniące niemowlę przed licznymi infekcjami. Wyniki najnowszych badań dowiodły, że nie tylko kobiety, które przeszły infekcję COVID-19, ale także te, które zaszczepiły się przeciwko wirusowi SARS-CoV-2, przekazują przeciwciała swoim dzieciom podczas karmienia ich piersią.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij