Urazy zębów u dzieci – jak postępować?
Joanna Łuniewska-Rajch

Urazy zębów u dzieci – jak postępować?

W okresie wakacyjnym często dochodzi do urazów zębów u dzieci. Podczas zabawy na świeżym powietrzu, jazdy na rowerze czy rolkach lub figlów na placu zabaw dziecko może upaść uderzając twarzą o ziemię lub w inny sposób doznać urazu. W takich sytuacjach zęby mogą ulec złamaniu lub nawet wybiciu. Istotnym jest, aby rodzicie wiedzieli, co należy zrobić po uszkodzeniu zębów, ponieważ szybko wdrożone prawidłowe działanie ma istotny wpływ na późniejsze utrzymanie zębów w jamie ustnej.

Uraz zębów mlecznych

Zupełnie inaczej postępuje się po urazie zębów mlecznych, niż zębów stałych. Jednak w obu przypadkach należy jak najszybciej zgłosić się na wizytę do lekarza dentysty. Podstawowa różnica polega na tym, że uszkodzonych zębów mlecznych, w odróżnieniu od stałych, lekarz nie stara się na wszelką siłę utrzymać w jamie ustnej. Jednakowo rodzic, po wybiciu zęba mlecznego, nie powinien z powrotem umieszczać go w zębodole, ponieważ czyniąc to można uszkodzić obecny głębiej zawiązek zęba stałego. Metoda leczenia zębów mlecznych zależy od wielu czynników – między innymi współpracy dziecka podczas leczenia oraz jego wieku.

Zębów mlecznych, w odróżnieniu od zębów stałych, po wybiciu nie należy z powrotem umieszczać w zębodole!

Wybicie zęba stałego

W tym przypadku, kiedy dojdzie do całkowitego wybicia zęba z zębodołu, bardzo istotne jest prawidłowe postępowanie zaraz po urazie. Początkowo należy upewnić się, czy na pewno ząb wybity jest zębem stałym, ponieważ zęby mleczne nie powinny być replantowane, czyli umieszczane ponownie w zębodole. Następnie należy postępować według następującego schematu:

  • Uspokoić dziecko
  • Znaleźć ząb i podnieść go, dotykając korony (część biała zęba). Ważnym jest, aby unikać dotykania korzenia zęba.
  • Jeśli ząb jest zanieczyszczony (np. upadł na ziemię), należy opłukać go krótko (10 sekund) pod bieżącą wodą i następnie wprowadzić do zębodołu – nie należy się bać wykonania tej czynności, jednak trzeba ją wykonać starannie i dokładnie.
  • Należy zalecić zagryzienie zębów przez chusteczkę do nosa w celu utrzymania zęba w zębodole.
  • Jeśli umieszczenie zęba w zębodole jest niemożliwe, należy umieścić go w odpowiednich warunkach, np. zanurzony w szklance mleka lub specjalnym roztworze do przechowywania zęba. Ząb można również przechowywać w jamie ustnej, trzymając go między zębami trzonowymi (tylnymi) a policzkiem. Nie należy przechowywać zęba w wodzie, ani na sucho.
  • Po wykonaniu tych czynności należy niezwłocznie udać się do gabinetu stomatologicznego.

Prawidłowe postępowanie ma bardzo istotny wpływ na późniejsze rokowanie. Ząb prawidłowo przetrzymywany lub wprowadzony do zębodołu znacznie częściej długotrwale utrzyma się w jamie ustnej niż przechowywany nieprawidłowo. Istotny wpływ ma również stan rozwoju zęba – czyli pośrednio wiek pacjenta, w którym doszło do urazu.

Wybity ząb stały należy oczyścić i umieścić w zębodole lub przechowywać w mleku, soli fizjologicznej lub jamie ustnej. Nigdy nie przechowywać zęba na sucho lub w wodzie! Należy również niezwłocznie zgłosić się do lekarza dentysty!

Pozostałe urazy zębów stałych

Podczas urazu może dojść również między innymi do złamania korony zęba, złamania korzenia lub zwichnięcia zęba. We wszystkich tych sytuacjach należy jak najszybciej zgłosić się do lekarza dentysty, ponieważ postępowanie zależy od konkretnej sytuacji klinicznej. Lekarz przeprowadza dokładne badanie kliniczne i radiologiczne zęba – analizując stopień zaawansowania złamania. Ocenia również stan otaczających tkanek miękkich. W przypadku zanieczyszczenia rany, lekarz może zaordynować profilaktykę przeciwtężcową, a w wielu sytuacjach antybiotykoterapię. W wielu przypadkach konieczne jest unieruchomienie uszkodzonego zęba w celu umożliwienia jego leczenia. Dodatkowo po urazie może dojść do martwicy miazgi zęba i koniecznym może być przeprowadzenie leczenia kanałowego.

Zawsze należy dokładnie przestrzegać zaleceń lekarza – po urazie stosować dietę miękką i zgłaszać się regularnie na wizyty kontrolne, które mogą być konieczne nawet przez pięć lat po urazie. W każdym momencie, nawet kilka lat po urazie, może dojść bowiem do rozprzestrzenienia się stanu zapalnego wokół zęba, skutkującego późniejszą jego utratą.

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Bostonka – przyczyny, objawy, leczenie choroby bostońskiej

    Bostonka to choroba zakaźna wywoływana przez enterowirusy, najczęściej wirusa Coxsackie A16. Dotyka głównie dzieci do 5. roku życia, choć mogą na nią zachorować także dorośli. Nazywana jest chorobą dłoni, stóp i jamy ustnej (HFMD), ponieważ jej najbardziej charakterystycznym objawami są wykwity skórne (bolesne, nieswędzące pęcherzyki) występujące na podeszwach stóp, dłoniach oraz na błonie śluzowej jamy ustnej. Sprawdź, jak można się zarazić oraz jak leczy się chorobę bostońską.

  • Katar u niemowlaka – przyczyny i domowe sposoby

    Katar u niemowlaka może mieć różne przyczyny, najczęstszą z nich są niegroźne infekcje wirusowe. Duża ilość zalegającej wydzieliny powoduje trudności z oddychaniem, a to z kolei wywołuje rozdrażnienie dziecka, uniemożliwia spokojny sen, utrudnia karmienie. Wśród sposobów walki z katarem u niemowlęcia znajdują się m.in. stosowanie wody morskiej do nosa, kropli do nosa, plastrów do aromaterapii czy inhalacje. 

  • Zaburzenia łaknienia u dzieci – co robić, gdy dziecko jest niejadkiem?

    Zaburzenia łaknienia u dzieci, objawiające się obniżonym apetytem lub wybiórczością pokarmową, mogą mieć rozmaite przyczyny. Mogą być stanem fizjologicznym, niewymagającym leczenia (często dotyczy to dzieci w wieku od 1 do 5 lat), lecz mogą również być objawem choroby (np. schorzeń układu pokarmowego, oddechowego, nerwowego). Problemy z apetytem nierzadko towarzyszą dzieciom z zaburzeniami ze spektrum autyzmu, mogą mieć także podłoże emocjonalne. Zaburzenia łaknienia często wymagają wielospecjalistycznego podejścia – współpracy pediatry, lekarzy specjalistów, logopedy, psychologa.

  • Dysplazja stawu biodrowego – przyczyny i objawy. Leczenie wady wrodzonej stawu biodrowego

    Dysplazja stawu biodrowego to najczęściej występująca wada wrodzona wykrywana u noworodków, która pogłębia się wraz z rozwojem dziecka. Częściej dotyczy dziewczynek niż chłopców, może być jednostronna lub dwustronna, a nieleczona może prowadzić do poważnych zmian zwyrodnieniowych oraz do przewlekłego bólu i problemów z poruszaniem się. Dysplazja biodra, jeśli jest wcześnie wykryta, rokuje całkowity powrót do zdrowia.  Jak rozpoznać dysplazję stawów biodrowych?

  • Wizyta patronażowa pediatry – czym jest i jak przebiega?

    Wizyta patronażowa pediatry ma miejsce między 1. a. 4 tygodniem życia dziecka. W trakcie wizyty lekarz bada najważniejsze parametry noworodka, które służą do oceny, czy dziecko prawidłowo adaptuje się do życia pozałonowego. Co warto wiedzieć o wizycie patronażowej pediatry? 

  • USG bioderek – na czym polega i kiedy wykonać USG stawów biodrowych u niemowląt? Jaka jest jego cena?

    Badanie stawów biodrowych u niemowląt (badanie preluksacyjne) jest nieinwazyjną, bezbolesną, łatwo dostępną i szybką metodą obrazowej oceny jamy stawu biodrowego i okolicznych tkanek miękkich za pomocą ultradźwięków. Ma ono za zadanie wykrycie ewentualnego występowania dysplazji stawów biodrowych. Najczęściej zaleca jego wykonanie w okolicach 6. tygodniu życia dziecka (nie później niż po ukończeniu 12 tygodni). Dowiedz się, jak przebiega badanie USG bioderek u niemowląt.

  • Przeciwciała anty SARS-CoV-2 są przekazywane dziecku wraz z mlekiem matki

    Od dawna wiadomo, że mleko matki zawiera przeciwciała chroniące niemowlę przed licznymi infekcjami. Wyniki najnowszych badań dowiodły, że nie tylko kobiety, które przeszły infekcję COVID-19, ale także te, które zaszczepiły się przeciwko wirusowi SARS-CoV-2, przekazują przeciwciała swoim dzieciom podczas karmienia ich piersią.

  • Szczepionka przeciwko COVID-19 dla dzieci w wieku od 5 do 11 lat

    Szczepionka Pfizer/BioNTech jest obecnie zatwierdzona dla dzieci, które ukończyły 12. rok życia i starszych. Producent wydał oświadczenie, że produkt jest bezpieczny i generuje silną odpowiedź immunologiczną także u dzieci w wieku od 5 do 11 lat, o czym świadczą wyniki najnowszych badań klinicznych. Kiedy ruszą szczepienia dla kolejnej grupy wiekowej?

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij