Wiskosuplementacja na zdrowe stawy – na czym polega? Czy boli?
Joanna Naczyńska

Wiskosuplementacja na zdrowe stawy – na czym polega? Czy boli?

Wiskosuplementacja jest zabiegiem polegającym na wstrzyknięciu do stawu kwasu hialuronowego. Dzięki takim iniekcjom zwiększają się właściwości płynu stawowego, jak lepkość i elastyczność, które bezpośrednio przekładają się na lepsze funkcjonowanie stawu. Na czym dokładnie polega wiskosuplementacja? Gdzie i za ile można wykonać taki zabieg? Jakie są zalecenia po wiskosuplementacji? Podpowiadamy.  

Choroba zwyrodnieniowa stawów (osteoartroza) dotyczy zwykle osób w wieku powyżej 40. roku życia, cierpi na nią wiele osób starszych. Może dotyczyć stawów kolanowych, skokowych, nadgarstkowych lub kilku naraz. Charakteryzuje się destrukcją chrząstki stawowej, objawia się bólem i ograniczeniem ruchomości stawu. Leczenie choroby zwyrodnieniowej stawów zazwyczaj polega na stosowaniu środków przeciwbólowych i przeciwzapalnych bądź leczeniu chirurgicznym. Najczęściej stosowane są niesteroidowe leki przeciwzapalne oraz kortykosteroidy. Stosowanie tych leków u wielu pacjentów daje dobre efekty, zmniejsza dolegliwości bólowe, jednak nie zawsze jest dobrze tolerowane i ma liczne działania uboczne. Wielu pacjentów szuka innych, skutecznych możliwości leczenia choroby zwyrodnieniowej stawów, jak choćby wiskosuplementacji.

Wiskosuplementacja – co to takiego? 

Kwas hialuronowy występuje naturalnie w wielu tkankach organizmu, w tym również w płynie maziowym stawów. Pod wpływem choroby zwyrodnieniowej stawu właściwości wiskoelastyczne (lepkość i elastyczność) mazi stawowej ulegają pogorszeniu. Uznaną i skuteczną metodą zachowawczego, niechirurgicznego leczenia choroby zwyrodnieniowej stawów jest wiskosuplementacja.

Wiskosuplementacja jest to zabieg, który polega na uzupełnieniu endogennego kwasu hialuronowego w stawie za pomocą jednej lub kilku iniekcji. Podanie dostawowe kwasu hialuronowego lub jego soli sodowej powoduje normalizację lepkości i elastyczności płynu stawowego oraz aktywacje procesów naprawczych chrząstki stawowej. W efekcie zmniejsza się tarcie w stawie, a dolegliwości bólowe pacjentów są mniejsze i znacznie poprawia się ich komfort życia. 

Sprawdź: witaminy na stawy.

Zalety wiskosuplementacji – jakich efektów można się spodziewać? 

W celu uzupełnienia naturalnego kwasu hialuronowego do iniekcji stosuje się sól sodową kwasu hialuronowego – hialuronian sodu, w postaci roztworu do wstrzyknięcia o stężeniu 1% lub żelu do iniekcji o stężeniu 1,8–2,5%. Dostępne są również preparaty zawierające stabilizowany kwas hialuronowy. Hialuronian sodu jest cząsteczką o bardzo dużej hydrofilności, 1 cząsteczka może związać 250 cząsteczek wody. Hialuronian sodu jest cieczą lepkosprężystą, oznacza to, że ma właściwości pośrednie między ciałem stałym a cieczą. Wstrzyknięcie oczyszczonego hialuronianu sodu w formie roztworu lub żelu do przestrzeni stawowej powoduje wzrost lepkości i elastyczności mazi stawowej. Kwas hialuronowy dodatkowo ma funkcje odżywczą dla chrząstki stawowej i spowalnia jej proces degeneracji.

Kwas hialuronowy nie ma działania przeciwbólowego, jednak dzięki właściwościom smarującym obciążenia w stawie są amortyzowane, poprawia się ruchomość stawu i dolegliwości bólowe są mniejsze. Komfort życia pacjenta poprawia się.

Korzystne efekty wiskosuplementacji można zauważyć już po około 7–10 dniach od zabiegu. Zmniejszenie dolegliwości bólowych i poprawa ruchomości stawu utrzymują się przez co najmniej 6 miesięcy, istnieją badania, w których obserwowano poprawę komfortu życia pacjenta przez ponad 12 miesięcy. Cykle iniekcji można po upływie tego czasu zastosować ponownie. 

Powiązane produkty

Wiskosuplementacja – wskazania do wykonania zabiegu 

Wiskosuplementacja zalecana jest najczęściej w przebiegu choroby zwyrodnieniowej stawu kolanowego (gonartrozie), a także stawu skokowego, barku, łokcia, nadgarstka, w chorobie zwyrodnieniowej stawu biodrowego lub stawów międzypaliczkowych palców rąk i nóg. Z wiskosuplementacji mogą skorzystać także pacjenci ze zmianami pourazowymi kolana lub po zabiegach artroskopowych. 

Dawka przeznaczona do iniekcji dobierana jest przez lekarza w zależności od wielkości stawu. Im mniejszy staw, tym dawka preparatu z kwasem hialuronowym zalecana jest mniejsza. 

Wiskosuplementacja – przebieg iniekcji dostawowych kwasem hialuronowym i zalecenia po zabiegu 

Przed zabiegiem konieczna jest konsultacja lekarska oraz wykonanie zdjęcia RTG stawu. Wstrzyknięcia kwasu hialuronowego do jamy maziowej stawu powinny być wykonywane wyłącznie przez wykwalifikowanego lekarza. W przypadku podawania preparatu kwasu hialuronowego do stawu biodrowego zaleca się wykonywanie iniekcji pod kontrolą USG. Przebieg iniekcji dostawowych kwasem hialuronowym powinien odbywać się z przestrzeganiem zasad aseptyki i odpowiedniej techniki iniekcji. Tak jak przy innych wstrzyknięciach istnieje ryzyko zakażenia, jednak przy ścisłym zachowaniu zasad aseptyki, ryzyko jest niewielkie. W celu wykonania wiskosuplementacji nie jest konieczna hospitalizacja pacjenta. 

Preparat z kwasem hialuronowym powinien być podany w iniekcji do jamy maziowej stawu w cyklach 3–5 iniekcji. O tym, ile razy trzeba powtórzyć zabieg wiskosuplementacji, decyduje lekarz. Zazwyczaj podaje się jedną iniekcję w tygodniu, w zależności od tego, którego stawu dotyczy leczenie, zaleca się niekiedy dłuższe odstępy czasowe pomiędzy wstrzyknięciami. 

Pacjenci rozważający wiskosuplementację nie muszą obawiać się, czy wstrzyknięcie kwasu hialuronowego do jamy maziowej stawu boli. Wstrzyknięcie jest wykonywane tak, aby nie było bolesne dla pacjenta, jednak tak jak w przypadku innych iniekcji, może u niektórych pacjentów powodować wrażenie dyskomfortu. Podanie podstawowe preparatu z kwasem hialuronowym zazwyczaj jest dobrze tolerowane przez pacjentów. 

Po zabiegu można wrócić do codziennych obowiązków, mobilność pacjenta nie jest ograniczona. Zalecenia po zabiegu wiskosuplementacji dotyczą przede wszystkim unikania dużych obciążeń stawu oraz forsownego lub długotrwałego wysiłku. 

Po podaniu kwasu hialuronowego do jamy maziowej stawu, w miejscu iniekcji może wystąpić ból po zastrzyku lub siniak. Mogą pojawić się także wysypka, zaczerwienie, obrzęk lub świąd skóry. U niektórych pacjentów mogą również wystąpić zaburzenia krzepnięcia i czucia w miejscu wstrzyknięcia. W większości wypadków dolegliwości ustępują w ciągu 72 godzin. W przypadku zaobserwowania innych niepokojących objawów, zmian skórnych, nasilenia objawów bólowych lub dużego obrzęku należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem

Wiskosuplementacja – gdzie wykonać? Ile kosztuje? 

Cena jednej ampułkostrzykawki z kwasem hialuronowym do wstrzyknięcia dostawowego zazwyczaj wynosi 150–200 zł. Miejscem, gdzie można wykonać zabieg wiskosuplementacji, są kliniki skupiające lekarzy specjalistów ortopedii. Koszt zabiegu wiskosuplementacji nie jest większy w porównaniu z  innymi metodami leczenia zachowawczego takimi jak terapia niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) lub kortykosteroidami. Wiskosuplementacja jest zabiegiem dobrze tolerowanym, jego skuteczność jest duża i pozwala uzyskać poprawę na dłużej. 

Wiskosuplementacja – przeciwwskazania, skutki uboczne 

Nie należy stosować wiskosuplementacji u osób z nadwrażliwością na którykolwiek składnik preparatu, u pacjentów z zakażeniem lub stanem zapalnym stawu. Przeciwwskazaniem są również wysypki, inne zmiany lub zakażenia skórne występujące w miejscu planowanego podania iniekcji. Pacjenci przyjmujący leki wpływające na krzepliwość krwi powinni poinformować o tym lekarza prowadzącego, który może zalecić odstawienie ich na kilka dni przed zabiegiem (zwykle 10 dni). Ze względu na brak badań nie stosuje się wiskosuplementacji u kobiet w ciąży, kobiet karmiących i dzieci

  1. F. Kokot, „Choroby wewnętrzne”, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2004.
  2. Ł. Szelerski i in., Rola wiskosuplementacji w profilaktyce i leczeniu choroby zwyrodnieniowej stawu kolanowego - przegląd danych dotyczących hylanu G-F 20, „Inżynieria Biomateriałów”, nr 127 2014.

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Nietrzymanie moczu a codzienna aktywność. Które wyroby chłonne wybrać, by chroniły dyskretnie i skutecznie?

    Nietrzymanie moczu nie musi oznaczać rezygnacji z aktywnego życia. Osoby z problemem inkontynencji nadal mogą uprawiać sport, brać udział w wycieczkach czy uczestniczyć w codziennych aktywnościach dzięki doborowi odpowiedniej bielizny chłonnej. Współczesny rynek produktów na nietrzymanie moczu oferuje wiele rodzajów bielizny – wkładki o różnym stopniu wchłaniania, bawełniane produkty wielorazowe lub majtki chłonne dla dorosłych.

  • Błękit brylantowy (E133) – czym jest i czy jest szkodliwy?

    Błękit brylantowy, oznaczany w składach produktów symbolem E133, to jeden z najczęściej stosowanych syntetycznych barwników spożywczych o intensywnym niebieskim kolorze. Można go znaleźć w napojach, słodyczach, lodach, a także w kosmetykach i preparatach farmaceutycznych. Jego wyrazista barwa sprawia, że jest chętnie wykorzystywany przez producentów, jednak wokół dodatków do żywności regularnie pojawiają się pytania dotyczące ich bezpieczeństwa.

  • Rodzaje soczewek kontaktowych. Kiedy stosuje się je do korekcji wzroku?

    Soczewki kontaktowe są chętnie wybieraną alternatywą dla okularów korekcyjnych. Jakie soczewki dobiera się do poszczególnych wad wzroku? Czy każda osoba z wadą wzroku może nosić soczewki? A może istnieją wady, przy których używanie szkieł kontaktowych jest wręcz zalecane?

  • Kawa a leki – interakcje, zagrożenia, zalecenia. Po jakim czasie od wzięcia leku można ją wypić?

    Kawa jest jednym z najczęściej spożywanych napojów na świecie – jej roczna produkcja już dawno przekroczyła 10 milionów ton rocznie. Dla wielu osób filiżanka kawy stanowi nieodłączny element porannej rutyny. Można zaryzykować stwierdzenie, że kawa jest jedną z najczęściej stosowanych używek na świecie. Z punktu widzenia farmakoterapii nie jest jednak obojętna dla organizmu. Zawarta w niej kofeina oraz inne substancje bioaktywne mogą wchodzić w interakcje z lekami i wpływać na ich wchłanianie, metabolizm oraz działanie kliniczne. W praktyce oznacza to, że nieprawidłowe łączenie kawy z lekami może prowadzić do osłabienia skuteczności leków albo zwiększenia ryzyka działań niepożądanych.

  • D-mannoza – czym jest i kiedy się ją stosuje?

    Narastająca lekooporność bakterii na stosowane antybiotyki stanowi jedno z największych wyzwań współczesnej medycyny, również w terapii nawracających infekcji dróg moczowych. W tym kontekście rośnie zainteresowanie D-mannozą – monosacharydem o silnych właściwościach antyadhezyjnych, który utrudnia bakteriom przyleganie do nabłonka dróg moczowych.

  • Czy można uzależnić się od kropli do nosa? Jak powstaje polekowy nieżyt nosa i jak go leczyć?

    W dobie powszechnej dostępności preparatów bez recepty narasta problem ich nadużywania w leczeniu objawów infekcji górnych dróg oddechowych. Złudne poczucie bezpieczeństwa sprawia, że pacjenci często ignorują zalecenia dotyczące maksymalnego czasu stosowania kropli lub sprayu do nosa, co może prowadzić do paradoksalnego pogorszenia drożności dróg oddechowych zamiast oczekiwanej ulgi. Zjawisko to sprzyja powstawaniu błędnego koła uzależnienia od środków obkurczających śluzówkę. Niniejsze opracowanie analizuje mechanizmy tego problemu, jego obraz kliniczny oraz skuteczne strategie terapeutyczne.

  • Różeniec górski (Rhodiola rosea) – właściwości, przeciwwskazania, działanie, dawkowanie

    Różeniec górski (Rhodiola rosea L.), nazywany również arktycznym korzeniem, to niewielka roślina, która w naszej szerokości geograficznej jest stosunkowo mało znanym źródłem adaptogenów. Występuje przede wszystkim w chłodnych rejonach Europy i Azji, zwłaszcza na obszarach okołobiegunowych Syberii oraz Skandynawii. Należy do rodziny gruboszowatych (Crassulaceae) i zyskuje coraz większą popularność wśród osób aktywnych fizycznie, narażonych na stres oraz intensywną pracę umysłową. Dzięki obecności adaptogenów różeniec zaliczany jest do grupy roślin wspierających zdolności adaptacyjne organizmu oraz poprawiających wydolność fizyczną i psychiczną – obok takich surowców jak żeń-szeń czy ashwagandha.

  • Alkohol poliwinylowy (PVA) – właściwości i zastosowanie

    Alkohol poliwinylowy (PVA, ang. polyvinyl alcohol) jest syntetycznym, rozpuszczalnym w wodzie polimerem organicznym, szeroko wykorzystywanym w kosmetyce, medycynie, przemyśle spożywczym oraz opakowaniowym. Jego struktura chemiczna umożliwia łatwe tworzenie roztworów wodnych, formowanie elastycznych, adhezyjnych błon oraz stabilizację układów wieloskładnikowych. Dzięki tym właściwościom PVA stosowany jest przykładowo w kroplach do oczu, maseczkach kosmetycznych, kapsułkach na leki, a także w rozpuszczalnych foliach używanych w detergentach i niektórych opakowaniach żywności.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl