Objawy oponowe – czym jest zespół oponowy? Rodzaje i przyczyny objawów oponowych
Marcin Setlak

Objawy oponowe – czym jest zespół oponowy? Rodzaje i przyczyny objawów oponowych

Objawy oponowe to rodzaj reakcji odruchowych możliwych do wywołania, gdy dochodzi do podrażnienia opon mózgowo–rdzeniowych u pacjenta. Te objawy neurologiczne mogą towarzyszyć wielorakim stanom chorobowym, takim jak zakażenie opon mózgowo–rdzeniowych, krwawienie podpajęczynówkowe, choroby nowotworowe opon mózgowo–rdzeniowych i mózgu oraz rozległe udary mózgu. 

Czym są objawy oponowe?

Badanie objawów oponowych stanowi nieodłączny element badania neurologicznego pacjenta. Objawy te są reakcjami odruchowymi, które są możliwe do wywołania, gdy u chorego dochodzi do podrażnienia opon mózgowo–rdzeniowych. Opony mózgowo–rdzeniowe pełnią w organizmie niezwykle ważną funkcję, chronią one bowiem mózg i rdzeń kręgowy przed urazami mechanicznymi. 

Mózg i rdzeń kręgowy pokryte są trzema oponami. Najbardziej zewnętrznie leży opona twarda mózgu, pod nią znajduje się pajęczynówka, a najbardziej wewnętrzna jest bezpośrednio przylegająca do mózgu i rdzenia opona miękka. Przestrzeń pomiędzy oponą miękką i oponą pajęczą wypełniona jest płynem mózgowo–rdzeniowym, który pełni funkcje amortyzujące. Objawy oponowe pojawiają się na skutek podrażnienia korzeni nerwowych przechodzących przez zmienione zapalnie opony mózgowo–rdzeniowe.

Podrażnienie korzeni nerwowych powoduje napinanie się konkretnych grup mięśniowych co daje charakterystyczne objawy. Stanom związanym z podrażnieniem opon mózgowo–rdzeniowych bardzo często towarzyszy silny ból głowy, nudności oraz nadwrażliwość na bodźce – jest to tak zwany zespół oponowy.

Rodzaje objawów oponowych

Należy zaznaczyć, że czułość objawów oponowych w badaniu zapalenia opon mózgowych u niemowląt i osób w podeszłym wieku jest bardzo mała. U dzieci poniżej 2 roku życia objawy oponowe mogą być ujemne. Badanie neurologiczne jest skomplikowane i wymaga współpracy chorego z osobą przeprowadzającą badanie, dlatego objawy oponowe u nieprzytomnego pacjenta są bardzo trudne do zbadania i nie zawsze udaje się je zaobserwować. 

Poniżej znajduje się opis jak sprawdzić poszczególne objawy oponowe.

Sztywność karku

Sztywność karku to objaw oponowy, który bada się, prosząc pacjenta, by położył się płasko na plecach. Pod głową nie może być poduszki, zagłówka itp. Jedną ręką lekarz przytrzymuje klatkę piersiową chorego, drugą umieszcza w okolicy podpotylicznej i powoli próbuje zbliżyć brodę pacjenta do mostka. Ten objaw oponowy będzie dodatni, gdy skurcz mięśni karku spowoduje opór i ból, uniemożliwiając przygięcie głowy chorego do klatki piersiowej. Odległość pomiędzy brodą i mostkiem pacjenta stanowi miarę nasilenia tego objawu. Najczęściej określa się ją liczbą palców, jaką badający może umieścić w tym miejscu, co może być określone później sztywnością na np. 2, 3, 4 palce. Objaw ten jest obecny u około 30% chorych z zapaleniem opon mózgowo–rdzeniowych.

Objaw Kerniga górny i dolny

Objaw Kerniga górny bada się, zginając tułów siedzącego pacjenta do przodu. Gdy odruch ten jest dodatni, stwierdza się odruchowe zgięcie kończyn dolnych w stawach kolanowych i biodrowych. 

Objaw Kerniga dolny: pacjent powinien położyć się płasko na plecach, nie mając pod głową poduszki czy zagłówka. Lekarz zgina kończynę dolną chorego w stawie biodrowym o 90°, czyli podnosi zgiętą w kolanie nogę pacjenta do góry. Później próbuje wyprostować nogę badanego w stawie kolanowym. Jeżeli podczas prostowania nogi, pojawi się ból i opór, objaw ten jest uznany za dodatni. Objaw Kerniga obecny jest u około 5% pacjentów z zapaleniem opon mózgowo–rdzeniowych.

Objaw Brudzińskiego

Objaw Brudzińskiego dzielimy na objaw górny (karkowy) i objaw dolny (łonowy). Badanie objawu Brudzińskiego górnego polega na tym, że podczas badania sztywności karku, czyli zbliżania brody do klatki piersiowej, lekarz obserwuje u pacjenta jednoczasowe odruchowe zgięcie kończyn dolnych zarówno w stawach kolanowych, jak i biodrowych. 

Badając objaw Brudzińskiego dolny, lekarz uciska spojenie łonowe pacjenta, uzyskując taką samą reakcję, jak w objawie Brudzińskiego górnym, czyli odruchowe zgięcie kończyn dolnych w stawach kolanowych i biodrowych. Objaw Brudzińskiego występuje u około 5% chorych z zapaleniem opon mózgowo–rdzeniowych.

Objaw Hermana

Objaw Hermana jest nazywany inaczej objawem karkowo–paluchowym. Lekarz bada go tak, jak objaw Brudzińskiego górny, równocześnie podczas badania objawu sztywności karku. Przyginając brodę pacjenta do mostka, obserwuje się odruchowe zgięcie grzbietowe palucha stopy. Wtedy objaw uznaje się za dodatni. 

Objaw Flataua

Objaw Flataua karkowo–mydriatyczny również wywoływany jest równocześnie z objawem sztywności karku. Podczas przyginania brody do mostka dochodzi do odruchowego rozszerzenia źrenic, gdy objaw jest dodatni. 

Objaw Flataua erekcyjny bada się u pacjenta leżącego płasko na plecach. Badający kilkukrotnie unosi tułów pacjenta i zgina go do przodu. Działanie takie, gdy objaw jest dodatni, powoduje wzwód prącia.

Objaw Amosa (objaw trójnoga)

Objaw Amosa jest nazywany inaczej objawem trójnoga. Nazwa ta pochodzi od pozycji, którą przyjmuje badany pacjent. Przypomina ona trójnóg, a mianowicie: przy próbie sadzania pacjent podpiera się o wyprostowane kończyny górne, które rozstawia na bok i do tyłu. 

Inne objawy oponowe

  • Objaw Weila–Edelmana – sprawdzany podczas badania objawu Kerniga dolnego. Gdy objaw jest dodatni, dochodzi do grzbietowego zgięcia palucha.
  • Opistotonus – objaw ten polega na łukowatym wygięciu kręgosłupa na skutek napinania się mięśni grzbietu. W skrajnych postaciach opistotonus może prowadzić do stanu, w którym chory, leżący w pozycji na plecach, opiera się o podłoże jedynie potylicą i piętami. 

Objawy oponowe – na jakie choroby mogą wskazywać?

Objawy oponowe dodatnie mogą wskazywać na liczne patologiczne procesy powodujące podrażnienie opon mózgowo–rdzeniowych, dlatego po ich rozpoznaniu konieczne jest włączenie diagnostyki, która pomoże stwierdzić przyczynę ich wystąpienia.

Objawy oponowe – zapalenie mózgu i zapalenie opon mózgowo–rdzeniowych

Zapalenie opon mózgowo–rdzeniowych (ZOMR) jest bardzo poważnym stanem obarczonym wysokim ryzykiem poważnych powikłań, w tym również śmierci. Do zapalenia opon mózgowo–rdzeniowych dochodzi na drodze infekcyjnej. Czynnikiem etiologicznym ZOMR mogą być bakterie, wirusy lub grzyby. Stan zapalny dotyczy opony pajęczej, przestrzeni podpajęczynówkowej oraz opony miękkiej, jednak przy braku odpowiednio wcześnie włączonego leczenia, zakażenie może szerzyć się i obejmować tkankę nerwową – dochodzi wówczas do rozwinięcia się zapalenia mózgu.

Objawy oponowe – krwotok podpajęczynówkowy

Objawy oponowe mogą pojawiać się w przypadku krwawienia podpajęczynówkowego (SAH). Do krwawienia podpajęczynówkowego dochodzi zwykle na skutek urazu lub pęknięcia tętniaka wewnątrzczaszkowego. Krwotok podpajęczynówkowy, niezależnie od etiologii, jest bardzo ciężkim stanem, który wiąże się z bardzo wysokim ryzykiem śmierci. Dominującym objawem w przypadku SAH jest piorunujący ból głowy.

Objawy oponowe – inne przyczyny

Wśród innych przyczyn rozwinięcia się u chorego objawów oponowych należy wymienić urazy oraz procesy nowotworowe w ośrodkowym układzie nerwowym przebiegające z zajęciem opon mózgowo–rdzeniowych.

Objawy oponowe – leczenie

Leczenie objawów oponowych zależy od przyczyny, która je wywołała. W celu postawienia odpowiedniej diagnozy lekarz przeprowadza badanie neurologiczne i zbiera dokładny wywiad.

Zazwyczaj diagnostykę poszerza się o wykonanie badania obrazowego głowy – tomografii komputerowej lub rezonansu magnetycznego. W przypadku infekcyjnego zapalenia opon mózgowo–rdzeniowych konieczne jest zbadanie płynu mózgowo–rdzeniowego, pozwoli to zidentyfikować czynnik etiologiczny i dobrać odpowiednie leczenie.

Jeśli przyczyną wystąpienia zespołu oponowego jest infekcja bakteryjna, stosuje się antybiotykoterapię, w przypadkach, gdy czynnikiem etiologicznym jest wirus zazwyczaj, pacjenta leczy się objawowo. W sytuacjach, gdy za wystąpienie objawów odpowiada krwawienie z pękniętego tętniaka, uraz lub rozwijający się guz, stosuje się leczenie neurochirurgiczne lub korzysta się z metod radiologii interwencyjnej.

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi

Polecane artykuły

  • Ból biodra – przyczyny, diagnostyka, leczenie bólu stawu biodrowego. Ćwiczenia na biodra

    Ból biodra może dotknąć osoby w każdym wieku, nie tylko seniorów. Przyczynami bólu stawu biodrowego mogą być zmiany zwyrodnieniowe, ale także urazy czy rwa kulszowa. Często bólom bioder towarzyszy uczucie trzaskania bądź przeskakiwania biodra (tzw. zespół trzaskającego biodra). Leczenie bolącego biodra opiera się przede wszystkim na fizjoterapii – odpowiednio dobranych zabiegach fizykoterapeutycznych i ćwiczeniach, część z nich można wykonywać także w domu. Rzadziej stosuje się leczenie operacyjne w postaci wszczepienia endoprotezy stawu biodrowego.

  • PMS (zespół napięcia przedmiesiączkowego) – jak sobie z nim radzić?

    Co miesiąc powtarza się niemal ten sam scenariusz – dopada Cię huśtawka nastrojów, nie możesz się skoncentrować, przybierasz na wadze nawet do 3 kg, czujesz się opuchnięta, piersi sprawiają Ci ból, nie możesz spać, masz migrenę, nudności, zaparcia lub biegunkę, a twarz i dekolt pokrywają się wypryskami? To tylko część z ponad 100 objawów, które  świadczą o zespole napięcia przedmiesiączkowego, czyli PMS. Jak złagodzić jego objawy?

  • Katar sienny – jak się objawia i jakie są sposoby na alergiczny nieżyt nosa?

    Katar sienny, zwany też katarem alergicznym, to zmora uczuleniowców. Jego objawy to nie tylko cieknąca, bezbarwna wydzielina z nosa czy świąd i zaczerwienienie nosa. Katar może odbijać się na naszym samopoczuciu, jakości snu, powodować bóle głowy lub gorączkę. Czy istnieje domowy sposób na katar alergiczny? Jak go wyleczyć i ile trwa? Kiedy z katarem siennym pójść do lekarza? 

  • Światłowstręt – na czym polega i o czym świadczy? Co robić, gdy się pojawi?

    Światłowstręt jest objawem polegającym na odczuciu bólu i pieczenia oczu podczas patrzenia na źródła światła lub przebywania w nasłonecznionych pomieszczeniach. Światłowstręt nie jest odrębną jednostką chorobową, a objawem choroby, dlatego postępowanie zależne jest od przyczyny nadwrażliwości na światło. Wśród najczęstszych przyczyn światłowstrętu wymienia się zapalenie spojówek, migrenę oraz infekcje wirusowe.  

  • Bóle miednicy – przyczyny, diagnostyka, leczenie bólu miednicy

    Przyczyn bólu miednicy może być wiele, inne z nich będą dotyczyły kobiet, inne mężczyzn. Wśród kobiecych przyczyn zespołu bólowego miednicy mniejszej znajdują się przede wszystkim czynniki i schorzenia ginekologiczne oraz choroby układu moczowego, m.in. endometrioza, mięśniaki macicy, zapalenie pęcherza moczowego. U mężczyzn najczęstszą przyczyną dolegliwości w okolicy miednicy są natomiast choroby gruczołu krokowego oraz układu pokarmowego, np. zaparcia czy IBS. 

  • Wole tarczycy – przyczyny i leczenie powiększonej tarczycy

    Terminem wole określa się nieprawidłowe powiększenie tarczycy. Może ono oznaczać niedoczynność tarczycy, schorzenie autoimmunologiczne, takie jak choroba Hashimoto czy choroba Gravesa-Basedowa, lecz może również świadczyć o niedoborze jodu  czy niektórych witamin i minerałów (selenu, żelaza, witaminy A). Jakie rodzaje wola tarczycy się wyróżnia? Czym jest wole guzkowe? 

  • Rumień wędrujący – jak go rozpoznać? Diagnostyka i leczenie rumienia po kleszczu

    Rumień wędrujący (łac. erythema migrans) to charakterystyczna wysypka skórna pojawiająca się jako objaw wczesnego stadium boreliozy. Rumień po ukłuciu kleszcza ma kolisty kształt, wędruje, stopniowo się powiększając (przypomina tarczę strzelniczą – pomiędzy jego centrum a okręgiem zewnętrznym pojawia się blada obręcz). Rumień wędrujący jest widoczny średnio od 1 do 3 tygodni od ukąszenia u ok. 80 % chorych na boreliozę. Jak odróżnić go od reakcji alergicznej? Jak długo utrzymuje się rumień wędrujący?

  • Zaburzenia równowagi – najczęstsze przyczyny, diagnostyka i leczenie zachwiań równowagi

    Przyczyn zaburzeń równowagi może być wiele, najczęściej są to schorzenia neurologiczne, takie jak choroba Parkinsona, laryngologiczne, np. choroba Meniere'a czy też zaburzenia psychiczne, m.in. nerwica. Problemy z zachowaniem równowagi mogą również pojawić się w przebiegu chorób kardiologicznych, migreny, cukrzycy, a także jako skutek zatrucia alkoholem bądź lekami. Ponieważ zaburzenia stabilności ciała mogą zwiastować również stany zagrażające życiu, takie jak guz mózgu czy udar, w przypadku nasilonych dolegliwości zawsze należy zasięgnąć porady lekarskiej. 

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij