×
DOZ.PL Darmowa
aplikacja
DOZ.pl
Zainstaluj

IgE całkowite – wskazania do badania poziomu immunoglobuliny typu E (IgE), normy, wyniki

Immunoglobuliny typu E (IgE) to białka wytwarzane przez komórki odpornościowe organizmu na skutek zetknięcia się z antygenami. Badanie IgE wykonuje się przy podejrzeniu alergii oraz chorób pasożytniczych. Sprawdź, kiedy jeszcze oznaczenie poziomu przeciwciał typu E może być pomocne i jakie są normy IgE całkowitego.

IgE – czym jest przeciwciało IgE i kiedy się je oznacza?

Przeciwciało IgE to jedna z immunoglobulin, która wytwarzana jest przez nasz organizm. Jej poziom wpływa na funkcjonowanie ludzkiego układu odpornościowego, immunoglobulina IgE jest bowiem odpowiedzialna za prawidłowe funkcjonowanie tzw. odporności humoralnej. Przeciwciała IgE aktywują się przede wszystkim w sytuacji, kiedy dochodzi do infekcji pasożytniczej – ich poziom wzrasta, jest to naturalna reakcja odpornościowa układu immunologicznego. Podobnie poziom przeciwicał IgE podnosi się, kiedy w ludzkim organizmie dochodzi do rozwoju alergii. Krótko mówiąc – badanie poziomu IgE wykonuje się w sytuacji, kiedy lekarz podejrzewa u swojego pacjenta alergię lub infekcję pasożytniczą.

Badanie całkowitego IgE jest badaniem bardzo pomocnym. Pozwala ono bowiem lekarzowi chociaż wstępnie zdiagnozować przyczynę dolegliwości obecnych u pacjenta. Badanie IgE całkowitego jest wykonywane u osób, które mają objawy alergii, bądź skarżą się na nawracające bóle brzucha – lekarz bowiem wówczas podejrzewa zakażenia pasożytnicze, tym bardziej, jeśli bóle te dotyczą dzieci w wieku przedszkolnym – wtedy zawsze w pierwszej kolejności brane jest pod uwagę zakażenie owsikami.

Czym różni się IgE całkowite od IgE swoistego?

Badanie poziomu przeciwciał IgE jest badaniem bardzo prostym, polega po prostu na pobraniu przez pielęgniarkę krwi żylnej. Do badania pacjent nie musi się w żaden specjalny sposób przygotowywać, na badanie nie trzeba nawet zgłaszać się na czczo. Pobierając krew na poziom IgE, lekarze bardzo często zlecają pacjentowi wykonanie dwóch różnych rodzajów przeciwciał – mianowicie jest to IgE całkowite oraz IgE swoiste. Badanie IgE całkowite jest to całkowity poziom immunoglobuliny IgE, IgE swoiste to natomiast przeciwciała, które powstały w ludzkim organizmie na skutek kontaktu z konkretnymi alergenami w przebiegu reakcji alergicznej.

IgE całkowite – normy u dzieci i dorosłych

Immunoglobilina IgE może mieć różny poziom, co uzależnione jest przede wszystkim od wieku pacjenta. Trzeba zatem pamiętać o tym, że najniższy poziom przeciwciał IgE jest obecny u niemowląt, najwyższy zaś typowy jest dla dzieci i młodzieży w okresie dojrzewania płciowego. Poza tym norma przeciwciał igE całkowitego uzależniona jest również od płci – jest on wyższy dla mężczyzn niż dla kobiet. Wyższy poziom immunoglobuliny IgE obserwuje się także u osób, które palą papierosy.

Prawidłowy poziom IgE całkowitego u noworodków wynosi 5–10 U/ml, pod koniec 1. roku życia 30 U/ml, a między 7. i 10. rokiem życia ok. 300 U/ml. Później zaś poziom ten maleje i u osób dorosłych nie powinien przekraczać 100 U/ml.

Wysokie IgE całkowite – co oznacza?

IgE całkowite powyżej normy jest charakterystyczne dla chorób alergicznych, wysoki poziom IgE można zatem stwierdzić u dużej części pacjentów cierpiących z powodu alergicznego nieżytu nosa czy też z powodu astmy oskrzelowej. Podwyższone IgE jest także typowe dla osób ze zdiagnozowanym atopowym zapaleniem skóry, u pacjentów z alergią pokarmową czy też z alergią kontaktową, (alergicznym wypryskiem kontaktowym).

Trzeba pamiętać też o tym, że wysoki poziom IgE całkowitego jest znamienny dla różnego rodzaju zakażeń pasożytniczych (IgE całkowite u dzieci jest często podwyższone w przebiegu zakażenia owsikami). Wysoki poziom IgE może również być obecny u chorych z ziarnicą złośliwą oraz w późnym okresie zakażenia wirusem HIV. Zdarza się, że wysoki poziom całkowitego IgE dotyczy także chorych z aspergillozą oskrzelowo–płucną czy też z zaburzeniami odporności, gdzie stwierdza się zaburzenie o nazwie hipergammaglobilinemia IgE. Także w przebiegu chorób rozrostowych, do których zalicza się ziarnicę złośliwą Hodgkina oraz szpiczaka, poziom immunoglobuliny IgE może być wysoki. Zdarza się, że norma całkowitego IgE jest podwyższona również u osób, które cierpią z powodu zespołu nerczycowego lub też polekowego śródmiąższowego zapalenia nerek.

Zastosowanie badania immunoglobuliny E w diagnostyce alergii

Jak widać badanie poziomu IgE całkowitego może być przydatne u pacjentów, u których lekarz podejrzewa alergię. Dlatego też w sytuacji, kiedy borykamy się z problemem uczucia zatkanego nosa lub wodnistego kataru, świądu oczu, uporczywym kaszlem albo też miewamy wysypki niewiadomego pochodzenia, lekarz może zdecydować się na badanie IgE całkowitego (norma jest wtedy podwyższona). Jednak IgE całkowite niskie nie do końca rozwiązuje problem, bowiem lekarz na podstawie samego tylko takiego wyniku nie jest w stanie postawić końcowej diagnozy.

Może zdarzyć się, że u pacjenta, u którego będą pojawiać się typowe objawy alergii, IgE będzie prawidłowe. Taki pacjent wymaga wówczas poszerzenia diagnostyki, często w takiej sytuacji muszą być oznaczane poziomy IgE swoistego oraz wykonane skórne testy alergiczne. 

IgE całkowite – cena

Wiele osób często decyduje się na samodzielne wykonanie sobie różnego rodzaju badań, w tym także IgE całkowitego. Wtedy zadawane jest pytanie, ile takie badanie może kosztować. Cena oznaczenia normy IgE całkowitego waha się zazwyczaj od 20 do 50 złotych, wszystko uzależnione jest od miasta, w którym badanie będzie wykonywane, jak również od konkretnego laboratorium.

Bibliografia  zwiń/rozwiń

  1. K. Obtułowicz, Alergologia, PZWL, Warszawa 2016.
  2. A. Szczeklik, P. Gajewski (red.), Interna Szczeklika. Podręcznik chorób wewnętrznych 2019, Medycyna Praktyczna, Kraków 2019.
  3. R. Pawliczak, Alergologia – kompendium, Termedia, Poznań 2018.

Podziel się: