Opieka nad chorym dzieckiem – jak się nie zarazić?
Agnieszka Radziszowska

Opieka nad chorym dzieckiem – jak się nie zarazić?

Okres jesienno-zimowy to czas, gdy maluch może przechodzić jedną infekcję po drugiej. Walcząc z drobnoustrojami chorobotwórczymi, organizm nabiera odporności, ale zanim wykształci ją w pełni, minie kilka lat. Pielęgnacja kichającego i gorączkującego maluszka wiąże się z podwyższonym ryzykiem przejęcia od niego choroby. Oto, jakich zasad należy przestrzegać, żeby zminimalizować prawdopodobieństwo zarażenia się.

Małe dzieci dużo chorują, w ten sposób ich układ immunologiczny uczy się walczyć z zagrożeniem. Jako że trening czyni mistrza, potrzeba kilku lat i dziesiątek infekcji, żeby odporność wyćwiczyć. Każda choroba malucha to dla rodziców niepokojąca sytuacja.

Pamiętajmy, zmęczenie, stres oraz niedobór snu są czynnikami obniżającymi odporność, dobrze więc dzielić się obowiązkami przy chorym, dając jednemu z opiekunów czas na odpoczynek i regenerację.

Higiena bronią na infekcje

Jak chronić się przed zarażeniem? Według Światowej Organizacji Zdrowia najskuteczniejszą profilaktyką jest mycie rąk. Proste, tanie i łatwo dostępne. Ręce myjemy mydłem i ciepłą wodą, pocierając dłonią o dłoń, następnie dokładnie wycieramy. Każdorazowo na czynność musimy poświęcić przynajmniej 40 sekund.

Opiekując się chorym dzieckiem, warto myć ręce zdecydowanie częściej niż zazwyczaj. Nie tylko po powrocie do domu, skorzystaniu z toalety oraz przed posiłkiem, ale i po kontakcie z kichającym lub kaszlącym maluchem, po podaniu mu lekarstwa albo wyrzuceniu zużytej chusteczki higienicznej. Ważne, żeby każdy domownik miał swój własny,  systematycznie zmieniany ręcznik.

W czasie choroby dziecka szczególną uwagę zwracajmy na to, aby mały pacjent korzystał wyłącznie z przeznaczonych dla niego naczyń. Nie pijemy ze wspólnej szklanki, nie oblizujemy łyżeczki, którą jadł zupę, a jeśli mamy ochotę podzielić się jakimś przysmakiem, porcję przekładamy na oddzielny talerzyk.  

Dobre nawyki przeciwdziałają zarażeniu się

Zazwyczaj, gdy dziecko choruje, a na zewnątrz jest zimno, w obawie przed przewianiem czy przemarznięciem malucha unikamy otwierania okien. To błąd. Wentylacja pomieszczeń pomaga pozbyć się z nich wywołujących choroby drobnoustrojów. Świeże, rześkie powietrze dodatkowo ułatwia oddychanie. A co z przewianiem? Jest proste rozwiązanie: na czas wietrzenia mały pacjent powinien przenieść się do innego pokoju.

Otwarcie okien przynosi korzyści nie tylko dla chorego. Rozgrzane kaloryferem powietrze wysusza śluzówki, zwiększając tym samym podatność organizmu na infekcje. Wietrząc, najlepiej kilka razy dziennie, zadbamy więc o zminimalizowanie prawdopodobieństwa zarażenia się pozostałych domowników.

Skoro o dobrych nawykach mowa, dzieci warto od małego uczyć zasad postępowania w czasie kataru. Trudno od chorego kilkulatka wymagać, by po każdym kichnięciu biegł do łazienki umyć ręce. Można nauczyć go natomiast, żeby zamiast zasłaniać usta i nos dłonią kichał w zgięcie łokcia. Ta część ręki ma zdecydowanie rzadszy kontakt z przedmiotami codziennego użytku, ograniczymy tym samym przenoszenie zarazków przez dotyk. Kolejna zasada, którą opanuje kilkulatek i którą warto egzekwować, to stosowanie wyłącznie jednorazowych chusteczek oraz wyrzucanie ich zaraz po użyciu.

Budowanie odporności swojej i dziecka zmniejsza ryzyko zarażenia

Często o konieczności wspierania odporności przypominamy sobie dopiero wtedy, gdy ta zaczyna szwankować. Siły obronne organizmu musimy wzmacniać przez cały okres jesienno-zimowy. Bardzo ważną rolę w tym procesie odgrywa witamina D. Niestety, nawet spędzając całe wakacje na plaży, nie da się jej „nałapać” na zapas. Wytwarzana w skórze pod wpływem słońca w naszej szerokości geograficznej powinna być suplementowana przez większą część roku, a zalecenie to dotyczy wszystkich grup wiekowych. Podawanie jej najmłodszym (właściwą dawkę należy ustalić z lekarzem) ułatwi wygodna postać kropli lub owocowych tabletek do ssania.

Oprócz witaminy D w preparatach wspomagających odporność dobrze jest szukać kwasów omega-3, w soku z czarnej porzeczki czy malin. W ostatni produkt warto zainwestować i trzymać w domowej spiżarni, dodawać do owocowej herbaty lub przygotowanego na podwieczorek budyniu.

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Ciemiączko u dziecka – gdzie się znajduje i kiedy zarasta? Jak o nie dbać?

    Ciemiączka są fizjologicznymi strukturami w obrębie czaszki noworodka i niemowlęcia. Ich głównym zadaniem jest zmniejszenie obwodu główki podczas przechodzenia przez kanał rodny w tracie porodu. Jakie są rodzaje ciemiączek u noworodków? Gdzie się znajdują i kiedy powinny się zrastać? Jak dbać o ciemiączko u noworodków? Podpowiadamy.

  • Złamanie zielonej gałązki – przyczyny, objawy, rozpoznanie, leczenie złamania podkostnowego u dzieci

    Złamanie zielonej gałązki jest charakterystyczne dla wieku dziecięcego, dotyczy niemowląt, małych dzieci oraz nastolatków. Jest to złamanie zamknięte, podkostnowe – bez przerwania ciągłości okostnej. Kość przypomina wtedy ułamaną, młodą gałązkę drzewa, stąd nazwa tego urazu. Złamania typu zielona gałązka nie są skomplikowane, nie wymagają nastawiania ani operacji, a kość zazwyczaj szybko się zrasta. Jak wygląda leczenie i rehabilitacja złamania typu torus?

  • Witamina D dla dzieci – dawkowanie, objawy i skutki niedoboru

    Witamina D jest hormonem steroidowym, który kontroluje wiele istotnych dla organizmu procesów. Dostarczenie jej (poprzez syntezę skórną oraz wraz z pożywieniem) jest szczególnie ważne w przypadku najmłodszych. Witamina D wpływa na układ kostny dzieci poprzez regulację gospodarki wapniowo-fosforanowej, działa immunomodulująco, podnosząc odporność i obniżając poziom cytokin prozapalnych, ma również działanie antykancerogenne oraz neuro- i kardioprotekcyjne. Jaką dawkę witaminy D podawać dziecku? Witamina D dla dzieci w kroplach, kapsułkach twist-off, sprayu czy tabletkach?

  • Stulejka u dziecka – jak rozpoznać stulejkę i jak wygląda jej leczenie?

    Stulejkę definiuje się jako niezdolność do odsunięcia napletka pokrywającego żołądź prącia. Jest to niewielka wada anatomiczna występująca najczęściej u chłopców (do 3.-4. roku życia stan ten dotyczy ok. 90% dzieci płci męskiej i jest on fizjologiczny). U starszych dzieci w przypadku stulejki zaleca się zabiegi polegające na delikatnym odsuwaniu napletka i stosowaniu maści sterydowej. Stulejka patologiczna, która wymaga interwencji chirurgicznej, powstaje przeważnie na skutek stanów zapalnych bądź urazów.

  • Dyspraksja (syndrom niezdarnego dziecka) – przyczyny i objawy dyspraksji rozwojowej

    Dyspraksja, nazywana również syndromem dziecka niezdarnego, to dysfunkcja percepcyjno-motoryczna przejawiająca się zaburzeniami koordynacji rozwojowej. Dzieci dyspraktyczne mają trudności z planowaniem i wykonywaniem czynności zarówno w zakresie motoryki małej (np. z rysowaniem, pisaniem, zapinaniem guzików), jak i w zakresie motoryki dużej (np. gra w piłkę, jazda na rowerze). Dyspraksja objawia się także opóźnionym rozwojem mowy, trudnościami ze skupieniem i z nauką czy zaburzeniami równowagi. Nie wpływa ona jednak na inteligencję. Aby pomóc dziecku, warto udać się do specjalistów, m.in. terapeuty SI, logopedy, pedagoga, aby dobrać odpowiednią terapię.

  • Kołdra obciążeniowa – działanie i wskazania do stosowania kołdry sensorycznej

    Kołdra obciążeniowa jest wykorzystywana w zaburzeniach propriocepcji, które pojawiają się m.in. u osób z autyzmem, ADHD czy zaburzeniami przetwarzania sensorycznego. Często jest także zalecana przy bezsenności, depresji, zespołach lękowych. Kołderka sensoryczna stymuluje czucie głębokie, "wyciszając" układ nerwowy. Jej stosowanie rozluźnia, relaksuje, poprawia jakość snu, redukuje napięcie. Wyjaśniamy, jak prawidłowo używać kołdrę obciążającą oraz jak dobrać jej wagę i rozmiar do potrzeb użytkownika. 

  • Perły Epsteina – przyczyny i leczenie torbieli dziąsłowych u dziecka

    Perły Epsteina to rodzaj torbieli dziąsłowych. Są to niewielkie zmiany o charakterze cyst wypełnione keratyną, które pojawiają się u niemowląt. Lokalizują się na podniebieniu i nie powodują żadnych dolegliwości. Perły Epsteina nie są groźne, jednak łatwo je pomylić z pleśniawkami czy aftami, dlatego też każde zmiany w jamie ustnej dziecka należy skonsultować z pediatrą. 

  • Koślawość kolan – przyczyny i leczenie koślawych kolan u dzieci i dorosłych. Ćwiczenia na koślawe kolana

    Koślawość kolan to deformacja kończyn dolnych dotycząca przede wszystkim dzieci, choć może występować także u osób dorosłych. Do 6. roku życia koślawe kolana u dziecka są stanem fizjologicznym, jeśli natomiast nieprawidłowa budowa kolan utrzymuje się dłużej, należy udać się do ortopedy oraz fizjoterapeuty. Jak przebiega terapia koślawości kolan?

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij