Suchy zębodół – czym jest i jak się goi

W większości przypadków gojenie tkanek po zabiegu ekstrakcji zęba zachodzi bez większych powikłań. Jednak u części pacjentów mogą występować cięższe dolegliwości pozabiegowe. Jednym z najczęściej występujących jak i najbardziej znanych powikłań jest tak zwany suchy zębodół, czyli poekstrakcyjne zapalenie kości zębodołu.

Jakie są objawy?

Powikłanie to występuje stosunkowo często, ponieważ u od 1 do 5 % pacjentów, a jego objawy są bardzo charakterystyczne. Kilka dni po zabiegu (mniej więcej od 2 do 4 dni po) pacjent zaczyna odczuwać dolegliwości bólowe w miejscu usuniętego zęba. Ból początkowo umiarkowany, z czasem narasta i może być odczuwany jako ból pulsujący. Dodatkowo może on promieniować w kierunku uszu lub skroni, a w przypadku zębów dolnych bolesna może być kość całej połowy żuchwy. Pacjent może również odczuwać nieprzyjemny posmak i zapach z jamy ustnej. W badaniu klinicznym lekarz obserwuje nieprawidłowe gojenie się kości. Zębodół usuniętego zęba jest pusty, bądź wypełniony masami tkanek martwiczych i fragmentami skrzepu. Zdarza się, że w obrębie zębodołu widoczna jest nawet odsłonięta kość. Może również występować podwyższona temperatura ciała oraz towarzyszyć może osłabienie wynikające z bólu i problemów z przyjmowaniem pokarmów. Powiększone mogą być również okoliczne węzły chłonne. 

Przyczyny suchego zębdołu

Powodem powstania suchego zębodołu jest niewykształcenie się prawidłowego skrzepu po ekstrakcji. Jednak przyczyn tego procesu może być wiele i mogą być one zarówno miejscowe, jak i ogólne. Istotne znaczenie ma sam przebieg zabiegu – ryzyko jest znacznie większe po zabiegach skomplikowanych, chirurgicznych. 

Najczęściej przyczyną powstania suchego zębodołu jest nieprawidłowe postępowanie pacjenta po zabiegu ekstrakcji i nieprzestrzeganie zaleceń lekarza. Ryzyko wystąpienia tego stanu znacznie zwiększa między innymi palenie papierosów w ciągu doby następującej po ekstrakcji. Dodatkowo utracie skrzepu z zębodołu może sprzyjać zjedzenie gorącego lub nawet ciepłego posiłku w dniu ekstrakcji, intensywne płukanie jamy ustnej po zabiegu, mechaniczne uszkodzenie skrzepu (w wyniku spożywania twardych, ziarnistych lub ciągnących pokarmów lub w wyniku czyszczenia szczoteczką do zębów okolicy ekstrakcji) oraz zła higiena jamy ustnej.  

Poza tym znaczący wpływ ma stan ogólny zdrowia pacjenta. Do wystąpienia powikłania predysponowane są osoby z zaburzeniami hormonalnymi, z zaburzeniami krzepliwości krwi, zaburzeniami immunologicznymi, czyli między innymi chorzy na cukrzycę, miażdżycę, nosiciele wirusa HIV. Dodatkowo ryzyko jest wyższe u osób z niedoborami witamin i minerałów. 

Leczenie suchego zębodołu

Jeżeli odczuwamy dolegliwości odpowiadające opisowi suchego zębodołu powinniśmy udać się do lekarza, by indywidualnie ustalił plan leczenia i ocenił poprawność naszego rozpoznania. Niekiedy zdarza się bowiem, że dochodzi również do bakteryjnego zakażenia, a wtedy jest potrzebna również antybiotykoterapia. 

Klasyczne leczenie polega na oczyszczeniu rany z zalegających resztek, a następnie zaaplikowaniu środka o działaniu przeciwbólowym i przeciwzapalnym i zabezpieczeniu rany. Takie postępowanie powinno powtarzać się każdego dnia, aż do ustąpienia dolegliwości. Tak przebiegające leczenie trwa zwykle od 7 do około 10 dni. Bardzo ważne jest również prawidłowe postępowanie w domu. Istotne jest utrzymywanie prawidłowej higieny jamy ustnej – mycie pozostałych zębów oraz delikatne płukanie jamy ustnej, tak aby resztki pokarmowe nie zalegały w obrębie zębodołu. 


Podziel się: