operacja usunięcia jelita grubego
Olaf Bąk

Hemikolektomia (usunięcie jelita grubego) – przebieg, wskazania, powikłania

Hemikolektomia jest radykalnym zabiegiem, który polega na usunięciu jednego z odcinków jelita grubego. Nie wykonuje się go rutynowo – zawsze jest przeprowadzany po dogłębnym przemyśleniu ze strony lekarza i osoby chorej. Jak wygląda hemikolektomia? Jakie może mieć powikłania?

Jelito grube jest końcowym odcinkiem układu pokarmowego. Składa się z kątnicy, okrężnicy oraz odbytnicy. Łączy jelito cienkie i ujście układu pokarmowego, czyli odbyt. Odpowiada za wchłanianie substancji odżywczych, mineralnych oraz wody. Odgrywa także istotną rolę w formowaniu i wydalaniu kału. W przypadku zajęcia lub zapalenia którejś z części okrężnicy jest możliwość jej usunięcia i wykonania zespolenia, które zachowa ciągłość przewodu pokarmowego.

Hemikolektomia – czym jest? Jakie są jej rodzaje?

Hemikolektomia jest wycięciem lewej (hemikolektomia lewostronna) lub prawej (hemikolektomia prawostronna) części jelita grubego. O poszerzonej hemikolektomii mówimy wtedy, gdy oprócz okrężnicy wstępującej lub zstępującej usuwana jest również poprzecznica.

Sigmoidektomia polega na usunięciu tylko esicy. Jeśli konieczne jest wycięcie całego jelita grubego, to wykonuje się operację nazywaną kolektomią totalną.

Wskazania do wykonania kolektomii

Usunięcie części lub całości jelita grubego jest zawsze operacją radykalną. Oprócz wskazań z istniejącej już choroby kolektomia może stanowić radykalizację leczenia nowotworowego, które ma zapobiegać potencjalnemu rozrostowi w obrębie jelita grubego.

Do najczęstszych wskazań do wykonania kolektomii możemy zaliczyć:

Powiązane produkty

Hemikolektomia – przygotowanie do zabiegu

Hemikolektomia wymaga odpowiedniego przygotowania. Na kilka tygodni przed jej wykonaniem zaleca się przejście na dietę ubogoresztkową (z niską zawartością błonnika) i lekkostrawną. Na dwa dni przed zabiegiem rekomendowane jest przejście na dietę całkowicie płynną. W momencie przyjęcia osoby chorej do szpitala częstą praktyką jest stosowanie leków przeczyszczających oraz wlewek doodbytniczych, które mają pomóc oczyścić jelito.

Celem zmniejszenia ryzyka infekcji po zabiegu stosuje się profilaktyczną antybiotykoterapię jeszcze przed operacją.

Hemikolektomia – jak przebiega?

Zarówno częściowe, jak i całkowite wycięcie jelita wykonuje się zazwyczaj metodą klasyczną (jest to laparotomia). Na początku wykonuje się nacięcie skóry przyprostne prawe lub lewe (zależnie od typu hemikolektomii). Następnie jest nacinana blaszka otrzewnej – bocznie od okrężnicy. W dalszej kolejności podwiązuje się tętnicę, która zaopatruje dany odcinek. Prawa lub lewa część okrężnicy jest wydobywana i zamyka się jej światło na bliższym oraz dalszym odcinku. Wycina się pożądany odcinek okrężnicy, a następnie dokonuje zespolenia koniec do końca lub bok do boku z jelitem cienkim (w hemikolektomii prawostronnej) lub poprzecznicy z esicą (w hemikolektomii lewostronnej).

Gdy wykonanie zespolenia jest niemożliwe lub niekorzystne, kikut jelita wyprowadza się na zewnątrz brzucha tworząc stomię, na którą doklejany jest worek stomijny.

W ostatnim etapie zabiegu ogląda się jamę brzuszną pod kątem ewentualnych nieszczelności lub innych niepokojących zmian. W miejscu po okrężnicy zostawia się dren, który wyprowadzony jest na zewnątrz, i zaszywa się kolejne warstwy brzucha.

Jeśli są ku temu wskazania onkologiczne, hemikolektomia jest uzupełniana chemioterapią pooperacyjną.

Możliwe jest również wykonanie zabiegu metodą laparoskopową. Jest ona mniej traumatyczna dla organizmu i może przyczynić się do szybszego powrotu do zdrowia. Jednak decyzję o tym, jak dokładnie będzie wyglądała operacja, podejmuje chirurg.

Jak długo trwa rekonwalescencja po zabiegu hemikolektomii?

Po zabiegu osoba chora może odczuwać ból, który powinna zgłaszać personelowi oddziału. W miejscu po jelicie grubym zostawiany jest dren. Odprowadza on ewentualny płyn i krew z tej okolicy oraz jest dobrym sygnałem ostrzegawczym w sytuacji, gdy działoby się coś niepokojącego.

W pierwszej dobie po hemikolektomii niewskazane jest jedzenie i picie. Płyny powinny być uzupełniane dożylnie. Po zabiegu istotne jest ułożenie odpowiedniej diety z dietetykiem, a także szybkie uruchamianie i pionizowanie pacjenta.

Pobyt na oddziale trwa od 5 do 7 dni, jeśli po operacji nie wystąpiły powikłania, a rana goi się prawidłowo, można wypisać pacjenta do domu. Po około miesiącu można wrócić do pracy i normalnego funkcjonowania.

Należy pamiętać, że nawet najbardziej starannie wykonana hemikolektomia nie gwarantuje pełnego wyleczenia choroby.

Kolektomia – powikłania usunięcia jelita grubego

Mimo doświadczonego operatora i profesjonalnych procedur tak rozległy zabieg może wiązać się z groźnymi konsekwencjami. Do najczęstszych powikłań kolektomii zalicza się:

  • krwawienie,
  • infekcje,
  • rozejście zespolenia,
  • uszkodzenie układu pokarmowego w trakcie zabiegu,
  • powikłania zakrzepowo-zatorowe.
  1. S. H. Ralston, M. W. J. Strachan, I. Penman, R. Hobson, red. wyd. pol. J. Różański, Choroby wewnętrzne Davidson t. 2, Wydawnictwo Edra Urban & Partner, Wrocław 2020.
  2. A. Szczeklik, P. Gajewski, Interna Szczeklika 2019/20, Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, Kraków 2020.
  3. Zarys chirurgii. Podręcznik dla studentów i lekarzy w trakcie specjalizacji, pod red. prof. A. Żyluka, Wydawnictwo Medipage, Warszawa 2016.
  4. W. Kostewicz, D. Szewczyk, Z. Dąbrowska, A. Krajewski, W. Grochowski, Postępy w chirurgii laparoskopowej w 2012 r. – część 3, „Chirurgia po Dyplomie” [online] https://podyplomie.pl/chirurgia/15187,postepy-w-chirurgii-laparoskopowej-w-2012-r-czesc-3 [dostęp:] 01.10.2022.
  5. A. Lasek, K. Zbierska, J. Kenig, Prawostronna hemikolektomia z powodu rakowiaka wyrostka robaczkowego, „PrzypadkiMedyczne.pl”, nr 19 2012.

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Szczepionka przeciw półpaścowi – wskazania, refundacja, schemat szczepienia

    Reaktywacja wirusa ospy wietrznej, znana powszechnie jako półpasiec, stanowi istotne wyzwanie dla zdrowia publicznego, zwłaszcza w starzejących się społeczeństwach. Choć większość z nas kojarzy ospę wietrzną z łagodną chorobą wieku dziecięcego, wirus odpowiedzialny za to schorzenie nigdy całkowicie nie opuszcza organizmu gospodarza. Pozostaje w stanie uśpienia w zwojach nerwowych, a po latach może zaatakować ze zdwojoną siłą pod postacią półpaśca. Ból towarzyszący tej chorobie bywa opisywany jako jeden z najsilniejszych, jakich może doświadczyć człowiek, a powikłania neurologiczne mogą trwale obniżyć jakość życia. Współczesna medycyna oferuje jednak skuteczne narzędzie profilaktyczne. W niniejszym opracowaniu szczegółowo omówimy, jak działa nowoczesna profilaktyka, kto powinien z niej skorzystać oraz jak wygląda kwestia finansowania szczepienia w Polsce.

  • Nietrzymanie stolca – przyczyny, objawy, metody leczenia inkontynencji kałowej

    Nietrzymanie stolca, zwane również inkontynencją kałową, jest złożonym problem zdrowotnym, który dotyka osoby w różnym wieku. Schorzenie to, choć wciąż często pomijane w dyskusjach medycznych ze względu na temat tabu, wymaga szerokiego zrozumienia przyczyn, objawów oraz metod leczenia. W artykule podjęto próbę wnikliwej analizy tej dolegliwości z uwzględnieniem aspektów klinicznych i diagnostycznych, zaleceń terapeutycznych oraz praktycznych wskazówek dotyczących higieny i radzenia sobie z tym problemem zarówno w warunkach domowych, jak i pod opieką specjalistów.

  • Angioplastyka wieńcowa – na czym polega zabieg? Wskazania, przebieg, zalecenia

    Angioplastyka wieńcowa to precyzyjna procedura medyczna stosowana w leczeniu choroby niedokrwiennej serca, polegająca na mechanicznej rewaskularyzacji naczyń wieńcowych, których drożność została ograniczona przez miażdżycowe zmiany. Zabieg ten stanowi istotny element nowoczesnej kardiologii interwencyjnej. Znacząco poprawia jakość życia pacjentów oraz redukuje ryzyko ciężkich powikłań sercowych takich jak zawał mięśnia sercowego.

  • Stenty – czym są i kiedy się je stosuje w kardiologii?

    Współczesna kardiologia nieustannie rozwija metody leczenia chorób układu sercowo-naczyniowego, a jednym z kluczowych rozwiązań stosowanych w terapii choroby wieńcowej są stenty. To niewielkie, a zarazem niezwykle istotne elementy medyczne, które mają na celu przywrócenie prawidłowego przepływu krwi w naczyniach wieńcowych, co ma fundamentalne znaczenie dla prawidłowego funkcjonowania mięśnia sercowego.

  • Czy medyczna marihuana może pomóc przy endometriozie?

    Endometrioza to przewlekła choroba, która dotyka miliony kobiet na całym świecie. Powoduje nie tylko silne dolegliwości bólowe, ale także znacząco obniża jakość życia pacjentek i utrudnia codzienne funkcjonowanie. W obliczu ograniczonej skuteczności konwencjonalnych terapii coraz więcej pacjentek poszukuje alternatywnych rozwiązań, a medyczna marihuana zyskuje na popularności jako potencjalne wsparcie w walce z tym uciążliwym schorzeniem. Czy kannabinoidy zawarte w konopiach indyjskich mogą przynieść ulgę w przypadku endometriozy? W tym artykule zgłębiamy mechanizmy działania tej terapii, analizujemy jej korzyści oraz omawiamy kluczowe aspekty bezpiecznego stosowania, opierając się na aktualnej wiedzy medycznej.

  • Medyczna marihuana a ból kręgosłupa. Czy może pomóc przy przewlekłym bólu pleców i dyskopatiach?

    Przewlekłe dolegliwości bólowe w obrębie kręgosłupa stanowią jedno z największych wyzwań współczesnej medycyny. Wiele osób dorosłych doświadcza epizodów bólowych, które często przekształcają się w postać przewlekłą. Skutkuje to istotnym obniżeniem jakości życia, ograniczeniem mobilności i wykluczeniem zawodowym. Wobec ograniczonej skuteczności standardowych metod farmakologicznych rośnie zainteresowanie alternatywnymi strategiami. Coraz częściej mówi się o potencjale terapeutycznym konopi siewnych (Cannabis sativa L.). Legalizacja surowca farmaceutycznego w Polsce otworzyła nowe perspektywy dla pacjentów zmagających się z dyskopatiami, stenozą kanału kręgowego czy zmianami zwyrodnieniowymi. Niniejszy artykuł ma na celu analizę mechanizmów działania kannabinoidów w kontekście patologii kręgosłupa, ocenę wskazań oraz bezpieczeństwa tej terapii.

  • Uczulenie na perfumy. Czy ulubione zapachy mogą wywołać alergię?

    Uczulenie na perfumy może być wywołane pojedynczą substancją zastosowaną w danej kompozycji zapachowej lub mieszaniną składników obecnych w produkcie. Objawia się głównie swędzeniem, wypryskiem lub pokrzywką w miejscu kontaktu skóry z perfumami, ale może powodować również bardziej nasilone reakcje układu immunologicznego, włącznie ze wstrząsem anafilaktycznym. Sposób leczenia uczulenia na perfumy zależy od rodzaju i nasilenia reakcji alergicznej.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl