Kobieta trzyma dłoń na wysokości serca, co wskazuje na ból serca
Wojciech Glinicki

Zespół WPW – czym jest zespół Wolffa-Parkinsona-White’a? Objawy, leczenie

W mniej więcej 50% przypadków przebieg zespołu Wolffa-Parkinsona-White’a jest chorobą, która nie daje żadnych objawów. Nazywany jest także zespołem preekscytacji, których cechą charakterystyczną jest obecność dodatkowej drogi przewodzenia między przedsionkami a komorami. O ile sam WPW może być bezobjawowy, tak wpływa on na inne funkcje serca, których zaburzenie może być groźne dla zdrowia a nawet życia pacjenta. Jak zdiagnozwać WPW, jak wygląda leczenie i czy można go dziedziczyć?

Zaburzenia rytmu serca są dość często występującą jednostką chorobową, niezależnie od wieku. Niektóre z nich mogą stanowić bezpośrednie zagrożenie życia, a wśród pozostałych przypadków nagły zgon sercowy jest ich pierwszym objawem. Jednym z takich schorzeń jest właśnie zespół Wolffa-Parkinsona-White’a, czyli zespół WPW. Poznaj przyczyny choroby, objawy, a także jakie są metody leczenia.

Co to jest zespół WPW (Zespół Wolffa-Parkinsona-White’a)?

Zespół Wolffa-Parkinsona-White’a jest schorzeniem wrodzonym, które charakteryzuje się obecnością dodatkowej drogi pobudzenia (tzw. pęczek Kenta) w mięśniu sercowym. Naturalnie jest ona odpowiedzialna za przewodzenie impulsów elektrycznych między przedsionkami a komorami. Cechą WPW jest po prostu sprawniejsze przewodzenie tych impulsów z przedsionków do komór, ponieważ dochodzi do pominięcia węzła przedsionkowo-komorowego oraz pęczka Hisa. Zespół Wolffa-Parkinsona-White’a może generować zagrażające życiu, a nawet śmiertelne, zaburzenia rytmu serca. Dotyczy to także osób młodych. Zespół WPW jest określany także jako zespół preekscytacji.

Sprawdź, jakie leki i preparaty wzmacniające pracę serca i układ krwionośny znajdziesz na DOZ.pl

Zespół WPW – przyczyny i czynniki ryzyka oraz dziedziczenie

Jak wspomniano, zespół WPW należy do tzw. zespołów preekscytacji, których cechą charakterystyczną jest istnienie dodatkowej drogi przewodzenia między przedsionkami a komorami. W przypadku zespołu WPW jest to tzw. pęczek Kenta – omija on zastawkę mitralną lub trójdzielną, co spowodowane jest niepełną izolacją przedsionków od komór w czasie formowania się serca w życiu płodowym. Z tego właśnie powodu dodatkowa tkanka przewodząca posiada cechy zbliżone do tkanki mięśniowej serca, jeśli chodzi o szybkość przewodzenia i okres refrakcji (okresowa niewrażliwość na bodziec stymulujący).

U osób cierpiących na zespół Wolffa-Parkinsona-White’a głównym czynnikiem ryzyka jest krótki okres refrakcji drogi dodatkowej w porównaniu do węzła przedsionkowo-komorowego. Sprawia to, że odpowiednio zsynchronizowany bodziec pochodzący z drogi anatomicznej i drogi dodatkowej może wyzwolić rytm nawrotny, czyli rytm odpowiedzialny za arytmie komorowe oraz nadkomorowe. Ponadto zespół WPW może zmieniać charakter powszechnych arytmii nadkomorowych, jakimi są migotanie i trzepotanie przedsionków. Podczas migotania i trzepotania przedsionków może mieć miejsce bardzo duża aktywność przedsionków. Prawidłowo funkcjonujący węzeł przedsionkowo-komorowy nie pozwala na przenoszenie tych wszystkich pobudzeń do komór. Jednak w zespole WPW, w przypadku przewiedzenia impulsów drogą dodatkową do komór, może dojść do częstoskurczu komorowego, a nawet migotania komór i w konsekwencji zgonu.

Niezmiernie rzadko zdarza się, aby zespół WPW został odziedziczony. Wynika to z faktu, że obecność dróg dodatkowych jest wadą rozwojową. Należy jednak dodać, że w literaturze przedmiotu opisywano nieco częstsze występowanie cech preekscytacji u krewnych pierwszego stopnia osoby z tym zespołem.

Polecane dla Ciebie

Zespół WPW – objawy

Jak podają źródła w około 50% przypadków przebieg zespołu Wolffa-Parkinsona-White’a jest bezobjawowe. Zdarza się jednak, że objawy w WPW występują i wówczas obserwuje się omdlenia, zawroty głowy i uczucie kołatania serca. W niektórych przypadkach pierwszym objawem może być zatrzymanie krążenia na skutek migotania komór. To z tego powodu WPW określa się mianem groźnej dla zdrowia i życia choroby.

Zespół WPW – diagnostyka

Obecnie istnieje wiele możliwości diagnostycznych w przypadku zespołu WPW, a należą do nich między innymi:

  • ocena zapisu EKG – ocena rodzaju preekscytacji;
  • Holter EKG – pozwala ocenić obecność, liczbę i rodzaj zaburzeń rytmu serca, umożliwia wykrycie utajonej/intermitującej (postaci zespołu preekscytacji w EKG;
  • echokardiografia – oceny budowy serca, wykluczenie wad wrodzonych oraz ocena funkcji lewej komory;
  • badanie elektrofizjologiczne – pozwala określić lokalizację drogi dodatkowej, charakterystykę oraz poziom zagrożenia groźnymi zaburzeniami rytmu serca;
  • próba wysiłkowa.

Warto pochylić się przede wszystkim nad badaniem EKG, które jest łatwo dostępne i zupełnie nieinwazyjne dla pacjenta. W przypadku zespołu WPW w wyniki badania obecna jest fala delta na wstępującym ramieniu QRS (w prawidłowym EKG brak fali delta), zespół QRS jest poszerzony (prawidłowo powinien być wąski), skrócenie odstępu PQ <120ms (prawidłowy czas trwania odstępu PQ to 0,12–0,2ms), a także niespecyficzne zmiany odcinka ST-T. Obecność fali delta w EKG (w zależności od odprowadzenia, w którym się znajduje) pozwala określić, po której stronie położna jest droga dodatkowa (pęczek Kenta) i na tej podstawie wyróżnia się zespół preekscytacji typu A oraz zespół preekscytacji typu B. Badanie EKG jest wstępem do zabiegu ablacji serca.

Dowiedz się więcej o tym, jak wygląda zabieg ablacji serca, ile trwa i jakie mogą wystąpić powikłania

Zespół WPW – leczenie

W przypadku wystąpienia napadu arytmii związanej z zespołem WPW stosuje się leczenie farmakologiczne, czyli podanie leków antyarytmicznych, które mają za zadanie przerwanie arytmii. W przypadku chorego z zespołem WPW oraz obecnym migotaniem przedsionków (AF) lub częstoskurczem komorowym (VT) preferuje się wykonanie kardiowersji elektrycznej (zabieg przerwania arytmii prądem elektrycznym w krótkotrwałym znieczuleniu dożylnym).
    
Obecnie najpopularniejszym i dającym najlepsze rezultaty zabiegiem jest ablacja drogi dodatkowej. Badanie to polega na wprowadzeniu cewnika do serca przez tętnicę udową, lokalizacji drogi dodatkowej (badanie elektrofizjologiczne) i zniszczeniu tych włókien, które odpowiedzialne są za powstawanie arytmii. W przypadku kobiet, które starają się o dziecko, ablację wykonuje się po rozwiązaniu ciąży, aby uchronić dziecko przed niedotlenieniem.

Ablacja serca w leczeniu WPW – efektywność

Ablacja drogi dodatkowej to obecnie jedyna metoda umożliwiająca całkowite wyleczenie. Efektywność zabiegu ablacji w zespole WPW szacuje się na 95–98%. Ryzyko powikłań tej metody leczenia jest niskie i wynosi mniej niż 3%. Warto podkreślić, że ryzyko wynikające z przeprowadzenia ablacji jest mniejsze niż ryzyko związane z samą anomalią serca.

  1. E. Koźluk, R. Lodziński, A. Owsik i in., Nie pozwalajmy umierać młodym pacjentom z zespołem Wolffa, Parkinsona i White’a (WPW), “Forum Medycyny Rodzinnej”, 1(3) 2007
  2. Sławomir Maśliński, Jan Ryżewski: Patofizjologia: podręcznik dla studentów medycyny. Warszawa 2000: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, s. 606
  3. S. Stec, P. Kukla: Rozmowy o zaburzeniach rytmu serca. Preekscytacja i zespół WPW (cz. 2), “mp,pl” [online:], https://www.mp.pl/ekg/polecane_artykuly/165868,preekscytacja-i-zespol-wpw, [dostęp:] 7.08.2022
  4. Prof. Trusz-Gluza: Zespół preekscytacji, “mp.pl”, https://www.mp.pl/pacjent/choroby-ukladu-krazenia/choroby/87689,zespol-preekscytacji, [dostęp:] 7.08.2022
  5.  L.S. Lilly (red.), Patofizjologia chorób serca, Wrocław 1996, Wydawnictwo Medyczne Urban & Partner, str. 199,
  6. Gerd. Herold, Medycyna wewnętrzna : repetytorium dla studentów medycyny i lekarzy. Warszawa 2005: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, s. 316

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Choroba Gravesa-Basedova – objawy, rozpoznanie, leczenie

    Do tej pory nie udało się ustalić etiopatogenezy choroby Gravesa-Basedova, wiadomo jedynie, że jest chorobą autoimmunologiczną. Występuje zdecydowanie częściej u kobiet (około 10 razy częściej), co z kolei może sugerować wpływ estrogenów na rozwój schorzenia. Ponadto zaobserwowano, że choroba częściej rozwija się po silnych sytuacjach stresowych.

  • Kompresjoterapia – czym jest i na czym polega?

    Choroby naczyń żylnych to jedne z częstszych dolegliwości dotyczących głównie kończyn dolnych. W ich leczeniu przychodzi nam z pomocą kompresjoterapia, czyli inaczej zwana terapia uciskowa. Na czym ona polega?

  • Gęsta, lepka krew – przyczyny, objawy, leczenie

    Krew składa się z wyspecjalizowanych komórek, przeciwciał, czynników krzepnięcia i substancji w niej przenoszonych, m.in hormonów, lipidów, białek i glukozy. Stężenie tych składników wpływa na gęstość i lepkość krwi, a równowaga między nimi pozwala na jej poprawne krążenie. Jak rozpoznać zbyt gęstą krew?

  • Mielofibroza – przyczyny, leczenie

    Mielofibroza zaliczana jest do nowotworów szpiku kości, najrzadszych wśród wszystkich chorób mieloproliferacyjnych. Rozwija się długo i podstępnie, początkowo nie dając specyficznych objawów. Jakie są jej symptomy? W jaki sposób leczy się mielofibrozę?

  • Zespół popunkcyjny – na czym polega?

    Zespół popunkcyjny jest następstwem nakłucia lędźwiowego, którego dokonuje się podczas diagnostyki zakażeń ośrodkowego układu nerwowego. Pomimo że punkcja jest zabiegiem całkowicie bezpiecznym, to istnieje jednak ryzyko pojawienia się nieprzyjemnych objawów utrzymujących się najczęściej od 2 do 3 dni.

  • Wirus Epsteina-Barr (EBV) – objawy i leczenie

    Jednym z członków dużej rodziny wirusów z rodzaju Herpes jest wirus Epsteina-Barr (EBV). Co ciekawe, jest jednym z tych patogenów, które u ludzi występują najczęściej i na ogół nie manifestują się pod postacią specyficznych objawów. Mimo to EBV może przyczynić się do rozwoju poważnej choroby, jaką jest mononukleoza zakaźna.

  • Rak okrężnicy – przyczyny, objawy, leczenie, rokowania

    Rak okrężnicy jest drugim co do częstości nowotworem oraz drugą przyczyną zgonu w krajach zachodnich, a niestety, ilość zachorowań na ten typ raka wciąż rośnie. Dlatego najważniejsza jest profilaktyka lub wczesne wykrycie, które zapewnia wysoką wyleczalność. Pierwsze symptomy raka okrężnicy są nietypowe i zależą od jego lokalizacji. Jak objawia się rak okrężnicy? Jak mu zapobiec?

  • Hemolakria – co powoduje krwawe łzy?

    Hemolakria jest wyjątkowo rzadkim schorzeniem, w związku z tym literatura na jej temat jest ograniczona, a częstość występowania w zależności od określonej płci, rasy lub wieku nie jest znana. Krwawe łzy, choć początkowo szokujące, często są nieszkodliwe i ustępują samoistnie bez powikłań. Niemniej każda osoba, u której pojawi się krwawe łzawienie, powinna zostać poddana dokładnej ocenie.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.
E-wizyta z lekarzem specjalistą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Zamnij