Kaolin (glinka porcelanowa, glinka biała) – jakie ma właściwości?
Joanna Orzeł

Kaolin (glinka porcelanowa, glinka biała) – jakie ma właściwości?

Kaolin to drobnokrystaliczny minerał ilasty stosowany w lecznictwie i – z czego jest najbardziej znany – w kosmetyce. Glinka to nazwa kaolinu spopularyzowana właśnie w tej dziedzinie. Czym dokładnie jest glinka, jakie ma właściwości i jak ją zastosować? Zapraszamy do lektury. 

Zasoby geologiczne to wciąż nieprzebrane bogactwo skarbów: surowców o korzystnym wpływie na zdrowie, urodę i samopoczucie. Glinki znane i stosowane były od wieków. Już starożytni Egipcjanie, Rzymianie, Grecy oraz mieszkańcy Bliskiego Wschodu korzystali z ich właściwości do leczenia wielu schorzeń i do pielęgnacji skóry. Teraz nadszedł czas, by odkryć i docenić je na nowo. 

Kaolin (glinka biała) – co to takiego? Z czego się składa? 

Kaolin to minerał, którego nazwa pochodzi od miejsca, z którego wydobyto go po raz pierwszy, czyli z chińskich gór Kao-ling. Jego główny składnik to kaolinit o składzie chemicznym Al2O3 ⋅ SiO2 ∙ 2H2O. 

W kosmetyce kaolin znany jest jako glinka biała (terra alba, bolus alba), glinka porcelanowa lub glinka chińska. Przydatność glinki dla zdrowia i urody wynika zarówno z jej mikroporowatej struktury, jak i z obecności soli mineralnych, zawierających m.in. jony krzemu, glinu, magnezu, wapnia, potasu, sodu, żelaza, manganu. 

Glinka biała i jej właściwości 

Kaolin ma barwę białą, czasem wpadającą w odcienie szarości, żółci lub błękitu. Występuje w postaci delikatnych, miękkich, jedwabistych w dotyku płatków lub proszku. Nie rozpuszcza się ani w wodzie, ani w tłuszczach, ani w alkoholach, łatwo tworzy natomiast roztwory koloidowe. Po wymieszaniu z niewielką ilością wody staje się plastyczną, mazistą papką. 

Kaolin to minerał obojętny chemicznie, o pH w okolicach wartości 7. Jest odporny na działanie kwasów i zasad. Jest substancją łatwo ulegającą zabarwieniu, dobrze przyczepną do skóry, ma właściwości absorbujące (chłonne) i zdolności pieniące. Jest nietoksyczny, działa przeciwzapalnie, ściągająco, oczyszczająco. 

Powiązane produkty

Glinka porcelanowa (biała) – zastosowanie kaolinu

Wszystkie wyżej wymienione właściwości glinki białej determinują jej wykorzystanie w lecznictwie i w kosmetyce. 

Kaolin jest popularnym wypełniaczem i składnikiem kosmetyków przeznaczonych do cer mieszanych i tłustych, ale także suchych, wrażliwych i delikatnych. To podstawowy składnik pudrów do twarzy (stałych i płynnych), maseczek oczyszczających skórę i ściągających pory, peelingów. Glinkę białą stosuje się  również do wytwarzania pigmentów wykorzystywanych do produkcji szminek i innych kosmetyków kolorowych. Współtworzy mydła, zmywacze beztłuszczowe, środki piorące, pasty do zębów, produkty do demakijażu, szampony do włosów przetłuszczających się. Ułatwia rozprowadzanie kosmetyków. Ma słabe właściwości kryjące, sam w sobie nadaje efekt lekkiego rozjaśnienia. Jako biały pigment wykorzystuje się go w filtrach UV, ponieważ ma zdolność odbijania promieni słonecznych

Biała glinka wykorzystywana jest w produktach do wygładzania, odżywiania, a nawet zabliźniania skóry. Daje efekt odświeżenia, oczyszczenia, nawilżenia. Koi, goi i regeneruje podrażnioną cerę. Ujędrnia, uelastycznia, działa antycellulitowo. Przyspiesza proces gojenia, może mieć zatem zastosowanie w pielęgnacji cery trądzikowej. 

W medycynie i farmacji glinki podane doustnie (jako zawiesina do wypicia) pokrywają błonę śluzową przewodu pokarmowego, działając ochronnie i absorbując toksyny, bakterie i wirusy. W większej dawce działają przeciwbiegunkowo (takie preparaty dostępne w aptece mają częste zastosowanie u dzieci). 

Kaolin wykorzystuje się również w recepturze aptecznej jako adsorbent, wypełniacz i środek poślizgowy w produkcji granulatów i tabletek. 

Glinka kaolinowa – przechowywanie 

Glinkę w postaci suchej należy przechowywać w szczelnie zamkniętym pojemniku, bez dostępu światła, w temperaturze pokojowej, z dala od zapachów i wilgoci. 

Do przechowywania nie należy używać metalowych pojemników, a do przygotowania i mieszania np. maseczek z glinki nie zaleca się metalowych łyżeczek lub mieszadełek. Najlepiej wybrać przybory szklane, drewniane lub ceramiczne, ponieważ istnieje ryzyko dezaktywacji działania glinki przez metale poprzez zmianę potencjału jonowego kaolinu. 

Domowe maseczki z wykorzystaniem glinki białej 

Najpopularniejszym i najprostszym wykorzystaniem glinki białej jest przygotowanie z niej maseczki na twarz. Po połączeniu produktu z wodą otrzymujemy gęstą papkę, co umożliwia jej wygodną aplikację. Dla wzbogacenia składu maseczki można dodawać do masy dowolne oleje, witaminy i inne półprodukty kosmetyczne. Co ważne: należy zadbać o nawilżanie już zaaplikowanej maski (np. przy użyciu wody lub hydrolatu w atomizerze), ponieważ glinki bardzo szybko zasychają w twardą skorupkę, co może spowodować podrażnienie skóry.

Glinkę można dodawać również do gotowych szamponów i odżywek do włosów, by dokładnie oczyścić skórę głowy, dodać włosom lekkości, objętości i zmniejszyć ich przetłuszczanie. 

Znane jest też zastosowanie kaolinu do kąpieli – wystarczy do wanny z ciepłą (ale nie gorącą) wodą dodać około 100 g glinki, by cieszyć się efektem ujędrnionej i zregenerowanej skóry. 

Glinka biała (kaolin) – na co zwracać uwagę przy zakupie?

Gdzie kupić glinkę do celów kosmetycznych? By mieć pewność, że otrzymujemy produkt dobrej jakości, najlepiej skorzystać z oferty sprawdzonych stacjonarnych lub internetowych sklepów z naturalnymi kosmetykami i półproduktami do stworzenia własnych kosmetyków. Otrzymujemy wtedy glinkę odpowiednio przygotowaną, oczyszczoną, pozbawioną zbędnych substancji dodatkowych, sypką. Glinka dobrej jakości jest produktem bezpiecznym, nieuczulającym, nie wywołującym podrażnień

  1. Z. Sarbak, B. Jachymska-Sarbak, A. Sarbak, Chemia w kosmetyce i kosmetologii, MedPharm Polska, Wrocław 2013. 
  2. M. Bernat, M. Matysek-Nawrocka, M. Domaciuk, I. Ślusarczyk, Kosmetologiczne zastosowanie glinu i jego pochodnych, Kosmetologia Estetyczna, 6 2017. 
  3. A. Mazurek. A. Kozioł, Zastosowanie związków nieorganicznych w kosmetykach, Kosmetologia Estetyczna, 2 2017. 
  4. S. Janicki, A. Fiebig, M. Sznitowska, Farmacja stosowana. Podręcznik dla studentów farmacji, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2008. 

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • SLS i SLES w składzie kosmetyków. Czy są bezpieczne?

    SLS i SLES to jedne z najczęściej spotykanych składników w kosmetykach myjących. Dla jednych są synonimem skutecznego oczyszczania, dla innych – potencjalnym zagrożeniem dla skóry i włosów. Wokół tych substancji narosło wiele mitów, często powielanych w internecie bez odniesienia do badań naukowych. Aby odpowiedzieć na pytanie, czy SLS i SLES są bezpieczne, warto przyjrzeć się ich właściwościom, zastosowaniu oraz możliwym skutkom ubocznym.

  • Twarz po odchudzaniu. Jak zmieniają się rysy i skóra twarzy po utracie wagi?

    Utrata masy ciała wpływa nie tylko na sylwetkę, ale również na wygląd twarzy. Zmniejszenie ilości tkanki tłuszczowej, zmiany objętościowe oraz reakcja skóry na redukcję wagi mogą prowadzić zarówno do poprawy rysów, jak i do problemów takich jak utrata jędrności czy nadmiar skóry.

  • Peptyd miedziowy – czym jest i jak go stosować w pielęgnacji skóry?

    We współczesnej kosmetologii i dermatologii estetycznej nieustannie poszukuje się składników, które w sposób nieinwazyjny, a jednocześnie wysoce skuteczny, będą stymulować skórę do odnowy. Obok retinoidów i witaminy C to właśnie peptydy miedziowe zyskują coraz większą popularność w nowoczesnej pielęgnacji regeneracyjnej. Ten charakterystyczny, niebieski składnik, znany w literaturze naukowej jako GHK-Cu (INCI: Copper tripeptide-1), oferuje unikalne połączenie właściwości regeneracyjnych, przeciwzapalnych i silnie przeciwstarzeniowych. Dzięki wysokiej biokompatybilności z ludzkim organizmem peptyd miedziowy skutecznie wspiera dążenie do jędrnej, gładkiej i zdrowo wyglądającej cery, a przy tym nie wywołuje podrażnień.

  • Skąd się bierze kaszka na twarzy? Przyczyny, leczenie i pielęgnacja skóry

    Kaszka na twarzy to częsty problem skórny, który objawia się drobnymi, wyczuwalnymi pod palcami grudkami, nadającymi skórze nierówną i chropowatą strukturę. Może występować u niemowląt, dzieci, nastolatków i dorosłych. Choć zazwyczaj nie stanowi zagrożenia dla zdrowia, bywa uciążliwa estetycznie i może świadczyć o błędach pielęgnacyjnych, zaburzeniach bariery skórnej lub reakcji alergicznej.

  • Melasma (ostuda) – czym jest, jak jej zapobiegać i jak zmniejszyć przebarwienia

    Przebarwienia na twarzy stanowią jedno z największych wyzwań współczesnej kosmetologii i dermatologii. Wśród nich szczególne miejsce zajmuje melasma, inaczej określana jako ostuda. Jest to nabyta hiperpigmentacja o charakterze przewlekłym, która ma skłonność do częstych nawrotów. Ze względu na to, że bardzo często dotyka kobiety w okresie ciąży, zyskała miano „maski ciążowej”. Skuteczna terapia tych zmian wymaga nie tylko cierpliwości, ale przede wszystkim dogłębnego zrozumienia mechanizmów ich powstawania oraz bezwzględnej, całorocznej ochrony skóry przed promieniowaniem UV.

  • Zaskórniki otwarte – przyczyny powstawania, pielęgnacja, zapobieganie

    Zaskórniki otwarte, potocznie nazywane wągrami, to powszechny problem estetyczny, dotykający niemal każdą osobę z aktywnymi gruczołami łojowymi. Choć rzadziej niż zaskórniki zamknięte prowadzą do bolesnych stanów zapalnych, ich obecność znacząco wpływa na teksturę skóry i estetykę twarzy. Wągry nie są wynikiem zaniedbań higienicznych, lecz skomplikowanych procesów biochemicznych zachodzących wewnątrz tzw. porów skóry, gdzie nadmiar sebum spotyka się z tlenem atmosferycznym.

  • Hydroksyapatyt wapnia – czym jest i w jakich sytuacjach się go stosuje?

    Hydroksyapatyt wapnia to związek, który od lat znajduje zastosowanie w medycynie, stomatologii i kosmetologii estetycznej. Jako substancja naturalnie występująca w ludzkim organizmie jest dobrze tolerowany, a jego właściwości biozgodne sprawiają, że stanowi istotny element nowoczesnych terapii regeneracyjnych i przeciwstarzeniowych oraz profilaktyki zdrowia jamy ustnej.

  • Trądzik grzybiczy – przyczyny, objawy, leczenie, pielęgnacja

    Czerwone, swędzące grudki pojawiające się na czole, plecach lub klatce piersiowej często są automatycznie diagnozowane jako trądzik pospolity. Gdy jednak standardowe preparaty punktowe i antybiotyki nie przynoszą poprawy, a zmiany uporczywie swędzą, przyczyna może leżeć zupełnie gdzie indziej. Tzw. trądzik grzybiczy to w rzeczywistości schorzenie, które z klasycznym trądzikiem łączy jedynie nazwa i podobny wygląd. Zrozumienie różnic między tymi jednostkami jest kluczowe, ponieważ niewłaściwa terapia nie tylko nie pomaga, ale może wręcz nasilić problem i prowadzić do przewlekłego stanu zapalnego skóry.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl